1876 resultaten.
Op weg naar de top
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
610 ik laat me
niet dwingen
om op hun tonen
door allerlei sloppen
en stegen te dringen
op weg naar de top
nog ben ik vrij
maar het gepush
onder dreiging van
hun steelse instructies
de dwang om te volgen
is nog lang niet voorbij
zij beloven
gelauwerde plaatsen
podium en bloemen
goud voor de volksheld
tot door hun touwtjes
je kop wordt…
Koude oorlog
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.270 het chiert niet meer mijn gangstahart
ik vind geen rhymes meer om te kloppen
en denk er aan kapot te stoppen
voordak verval in zuur, in zwart
ik ben het droog, ik ben het beu
een scoreboekje op te bouwen
wie swa en wie de bek moet houden
ik click niet in dit pluche milieu
van mattie lijp maar ondertussen
elkaar de koppen laten rollen
ik…
Belspel
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.958 soms draag ik mijn pony
in een -enstaart en ben ik
eerder lui- dan nijlzelfinvullen.
De lijn is open, pak die telefoon!
We zoeken een heel erg nobel dier!
Het rijmt op haard en ook op zwaard!
Het is geen kat, geen hond, geen stier!
Wie weet win jij die prijs gewoon!
ik heb twaalf hengsten in drie
spellen want je zou maar zonder
zitten…
aha
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
950 een dame welt een erudiet verhaal
in zinnen met de zwaarte van decreten
ze roemt zijn bundel voor de zogeheten
lichtcryptische benadering van taal
vervolgens wordt zijn schrijfkunst uitgemeten
door critici in termen: magistraal,
vernieuwend, vol mystiek en haast sacraal
hij krijgt het keurmerk ‘kroonprins der poëten’
de dichter hoort het…
Meisje van mij
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.066 er hing een meisje aan mijn lippen
ik vroeg of ze me proefde
likte mijn woorden over haar tong
voelde weerzin in haar mond
ik was tot achter haar wangen gekropen
vroeg me af wat daarvan moest komen
stak mijn vingers diep in haar keel
en heb haar adem genomen
ik ben blijven dwalen in haar hoofd
toen ik vroeg wat zij eigenlijk wilde…
Dag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.785 Daar hangt de hemel
een zomertuin van parelmist
met een torentrap
daar gaat ze slapen
want het geurt er naar vroeger
lavendel en tijm
en het zonlicht verstrijkt
er in water
ze zwijgt het is tijd
voor een laatste vaarwel
ze zwijgt het is tijd
en daar gaat ze.…
ARS POETICA (2)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
667 vergeten dichter Buddingh'regelmatig
misschien wel als een vorm van reanimatie
van zijn gedichten want waarachtig
sommige van zijn werkjes zijn weer springlevend
neem het gedicht "ARS POETICA"
daarin wordt je tijdens het aardappelschillen
aangezet tot het schrijven van een gedicht
waarmee maar weer eens duidelijk wordt bewezen
dat poëzie…
Strofen met kloven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
742 als ik bij de eerste denk
die gaat er in als koek
zomaar uit een dooie hoek
waarvan je niks verwacht
nummer twee intens verkracht
hindert bij het rijmen
gooit de muze uit elkaar
door onderling te lijmen
derde diep zwartlokkend gat
krullen krassen voorbestemd
niets aan vast te knopen
sta poëtisch in mijn hemd
trek vier ledematen uit…
ongeblust, dus kalk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.862 ze zwijgen
en wat dan nog
gebaart de kromme
van een aap gespeend
niets te rapen hier
een beetje niets
vermengd met wat iets
als het al werd gehoord
niemand werd hier vermoord
slechts niemand verhoord
en nog steeds geen woord
door een stomme neus geboord
ontstaat een simpel dicht
bij het licht
van wat nooit schijnen zal
oh here, oh…
Koken
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
4.109 Een keukenmeid moest keukenwerk verrichten
en niet d'r tijd verdoen met poëzie.
'Gebruik dit boek voor delicate spijzen;
verspil je tijd niet met een verspil,' zei ze.…
Een rupsje
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.185 Er zat eens een rupsje op een blad,
toen vroeg de tuinman:
'hé, mag jij dat?'
toen zei het rupsje heel brutaal:
'dat doen wij rupsen allemaal!
en als ik het blaadje heb opgegeten,
zul jij mij dan nóóóóóoit meer vergeten?'…
en in die nachten
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.528 beven onderhuids
branderig wordt
en zich het vlees
in grauwe rafels
van de liefde afpelt
waar ik in nevels
wankelend mijn gedachten zoek
woorden zich
in het bordeel der ijdelheid
ontbloten
waar zwerende angst voor stomheid
elke verantwoording naar zich toetrekt
en geel bloed door mijn aders drijft
in die nachten
helpt mij geen poëzie…
Dichter bij haar
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
2.466 een prachtige dag leek het, zo op het oog
ééntje waarin je zomaar kunt verdwalen
dobberend in een zee van zonnestralen
en op dát moment begon haar monoloog
mijn God, hoe heb ik zo stom kunnen zijn
ik, de nuchterste meid van het noorden
gevallen voor een paar mooie woorden
gevangene van een Frans Bauer refrein
ik, de trut, met mijn contactadvertentie…
De kracht van vlinders
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.720 Ik doe net alsof
ik een gedicht schrijf
dat zogenaamd gaat
over de liefde,
maar als je het leest,
ze je slechts
letters op papier.
Alleen wanneer je
echt wilt dat
het een gedicht is
over de liefde, over
vlinders in een buik,
de mooiste buik
van de hele wereld,
dan, ja dan alleen,
zal het zo zijn.…
Tijdverdrijf
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
867 O leven zo bijzonder
somber voorbeschikt
dagelijks gedonder
je hebt mij in gelikt
nu mijd ik je patronen
loop niet langer vast
wou jij dat ik zou wonen
heb ik jou verast
ik verdrijf je leven
als tijdelijk verblijf
rijm wil ruimte geven
geen binding met dit lijf
jij kunt niet bevangen
je dood is mij geen grens
ik zal vrijheid langen…
Het vele klatergoud (ode aan Elze)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
421 spreidt knoesten in het eeuwenoude hout
om hun verhalen bloot te leggen
luistert minzaam naar het vele klatergoud
genereert dimensies die raken aan eeuwigheid
verbindt werelden met emoties uit een
reeds lang verleden en al voltooide tijd
jij geeft ons met een joyeus gebaar
een werkelijkheid die nog in schepping is
waarin het gedicht als poëzie…
Interteddy
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.160 Hey, ik mag dan wel een
onbehouwen oude beer zijn
met onwijs knuffelgehalte
zo ik ben ik nu eenmaal
maar zit hier wel de hele dag
gedichten aan jou te schrijven
om daarin vol te rijmen
dat ik je liefheb in de boom
en strooi miljoenen rozen
op jouw gevoelige pad
al weet ik niets van poëzie
het zal me eenvoudig wat..…
passie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.064 over alles wat sporen naliet
heb ik zoal geschreven
vlugschriften en krabbels
als poging tot het ultieme gedicht
doch het stil verlangen naar
het verwoorden van het onmogelijke
bleef hangen in mijn hoofd
maar met het reizen al was het dan
ook veelal van A naar B en weerom
kwam toch de inspiratie
voelde ik mij bovenal
'een reiziger…
Ontmoeting
gedicht
2.2 met 28 stemmen
8.892 Een kom witte rijst
Naast een bruine boterham
Levert een gedicht.
Een kom bruine rijst
Naast een witte boterham
Daarentegen ook.
Ik zou zo gelukkig
Nooit vormen durven kiezen
Die ik niet aan kan.
Zonnen rijzen op
Uit rietomkranste sloten
Regen tegemoet.
--------------------------------
uit: 'Het Handenlied', 1989.…
Op het eerste gezicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
511 jij bloeide ooit
in woordenschat
de mooiste bloemenpracht
schilderde poëzie
met de fijnste penselen
en kleuren uit je hart
toch ben je terug gegaan
het echte grote werk
trok je artistiek niet aan
jij stileert
eenvoud en precisie
in een stil levende positie
raakt met
een enkel woord
het groot orkest en koor
waarbij zinnen…
dingen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.076 als mijn gemoed overloopt
van ont of beroering door
de alledaagse dingen
dan vloeien uit mijn vulpen
veel woorden die hopelijk
eens groeien tot stijlbloempjes…
Een monster in wording
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
723 dit wordt vast een draak
van een gedicht
kijk maar eens goed
wellicht
vliegt straks op eigen kracht
een monsterkind hier opgewekt
de wolken in
schraapt het later zwavelsteen
met een bek vol spitse tanden
bespuugt het dier ooit echt
een eigen vurig nest
verhittend met zijn vlammen
of briest daar juist wat koelte in
omwille van…
VERLIES
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.292 Woord dat je bent
zo weg en denkelijk
verloren gelegd
ik zoek je
tevergeefs op alle juiste plaatsen
je naam roep ik
nee fluister ik verliefd
je vrezend je beminnend
de vreemdeling die je werd
in mijn gedachten
uitgewist
als slecht geschreven
letters aan elkaar gerist
verlies ik de herinnering
aan jou als grijze haren
op mijn kussensloop…
Uitbraak
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
601 Hoe het ene woord spreekt
met het andere
zich verzet tegen de zwaarte
van het schrijfpapier
hoe de zin spreekt tot het punt
of net erover in het niet gezegde
zo willen mijn gedachten
vloeien van mijn pen op het blad
en terug in mijn ogen
waar ik ze als mijn eigen jong
liefkoos en verorber
soms terug uitbraak.
© Rudi J.P. Lejaeghere…
Getij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
573 Schijn me binnenste buiten
vloei druppelsgewijs
terug naar de zee
verdwijn in de golf
wees wassend gelaat
mijn gedachten
zijn vrij
strooi ze af en terug
getooid met schelpen
het geluid van de baren
brengt ze fluisterend
dichter bij
© Rudi J.P. Lejaeghere
Opgedragen aan Iris Van de Casteele
Juni 2008…
Spielerei en gekte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
501 cirkel der historie
is dat altijd het geval
als wij in een stijlloos
vacuüm zijn beland
de mens grijpt terug
naar schoonheid uit
verleden tijd omdat heden
zonder inspiratie blijft
ook muziek en schilderkunst
borduren voort op
vroegere patronen maar
vernieuwing wil niet komen
chaos schrijft in gedichtenland
omdat ieder alles van poëzie…
De vlakten van Helikon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 in de laatste maan van een zonnewals
droomt een wondere nacht
duizend nieuwe dansen
aan de voeten van Erato, Kalliope en Terpsichore
magisters van Apollon
bidden kunstig spreuken
leggen lijfeigen maanjuwelen bloot
strelen slaafs zielespiegels
ritmisch in vreemde talen
talend om niet
dan schoonheid
vormen Hippocrenes’ horige heksen…
Der Tod
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
692 De dood komt wel ter zijne tijd.
Je kunt haar niet vermijden.
Je kunt haar rijmen wijden
Maar toch komt zij altijd.
Je leert van kinderjaren af
De dood is straf.
Beloning is het leven.
Intussen zit beleven.
En ieder krijgt doodvonnis uiteindelijk
De rijke, zieke, gulzige en trouwe.
Is dat terecht – vraag ik me eigenlijk
Waarschijnlijk wel…
Survival of the fittest
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 voorgewend van zelf sprekend
jeuken pennemessen in zijn rugvacht
misantropisch getrapte vallen
missen lukraak
een beer richt zich op
toont hoofdschuddend zijn tanden
niemand ziet het scherp
van zijn klauwen
kalm verzaakt
beslist hij het schijntoneel
er is wel honing
maar het loont de moeite niet…
De dichter
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.675 Hij stond voor de spleet van zijn venster,
In ’t zonnig middaguur,
En keek naar de bloeiende fruitboom,
Aan de overkant op de muur.
Wat mocht hij daar bespieden,
Dat al zijn aandacht nam?
Het was een kleine vogel,
Die telkens wederkwam.
Hij droeg in zijn bek een halmpje,
Een graspijl, een paardehaar,
En vlocht die tussen de twijgjes
Tot…