2307 resultaten.
Wij prieelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 je trippelt
lichtvoetig blij
over gras dat
groen naar je lacht
rondt borders
streelt bloemen die
bloeiend op je wachten
geurt hen dichterbij
wij prieelen tussen
slingers herinneringen waar
ooit ballonnen hingen
met opschriften van toen
nog is je jeugd
onvergankelijk vitaal
straal jij warmte en
liefde naar ons allemaal
laten…
Licht belegen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
692 Jong van geest
levensjaren wijzer
rimpels onbevreesd
het dunne haar iets grijzer
handen verlegen verbonden
vervagen geleefd verleden
littekens als schrijnende wonden
tekenen ons nu, ons heden
ogen schijnen stralen
vervangen intens verdriet
langzaamaan verdwalen
het nooit en ook het niet
lente ziet weer kansen
haalt zomer dichterbij…
Zonnebloemen...
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
3.991 De zon schijnt de laatste stralen,
ik schik de bloemen in je karaf……
Licht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
687 Seizoenen verstrijken
Licht verstrijkt
Bladeren verkleuren
Vallen af
De bomen zijn kaal
Het is donker
Al vroeg en tot laat
Seizoenen verstrijken
Het licht komt langzaam terug
en gloort
Steeds meer door teer groen
Het barst los
De zon straalt haar stralen
De wereld verandert
De mens verandert
De energie keert terug
De lente
De zomer…
Voelden ons goden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
447 ik wist de verte
dichterbij te halen
zon te laten stralen
op het stille strand
we liepen
hand in hand
de wolken voorbij
voelden ons onmetelijk vrij
nog spoelden
schaduwen aan die door
het kuivend wit van
golven werden verzwolgen
de duinrand liet
verrast zijn vlinders gaan
zij dwarrelden al
spelend achter ons aan
we voelden…
zwijgen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.140 afgeschermd door fluweelzwarte nacht
waar randen zwaar in horizon vallen
hermetisch samenzweerderig het zwijgen
muisstil de uren van een zomernacht
luid tikkend in het niets
aan de andere kant wordt snel
door eerste tastende straal van de zon
de klok geslagen zó dat de hemel dreunt
taal als glanzende lichtcascade
woordschuimend zich op…
Verdienmodel
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
379 beknot het speelse is
verdwenen omdat het
oude als verdienmodel
veel te lang is blijven
domineren in het heden
het baasje spelen
van de mensen is de
bloemen gaan vervelen
zij verloren de creativiteit
van de beste te zijn in
het onderling vergelijk
ze staan met
duizenden in de wei
maar blij is vandaag
van een andere orde
ze stralen…
Je horizon loze ziel
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
463 getekend stipt
enkel illusie aan
waarbij gedekte
mascara kleuren
iets verder dan
hun magische
pigmenten gaan
waar samen
zijn beperkingen
laat gelden
groeit hier het
kosmisch wonder
van de niet
aan te duiden
meerwaarde in
het mythisch geheel
het zijn ogen
en lach die
op wonderlijke
wijze de impact
van vorm en
kleur laten stralen…
Magische Kracht
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.859 Wat heb je met me gedaan
hoe kon dit nou gebeuren
Jij laat mijn hele wereld
Stralen en volop kleuren
Wat heb je met me gedaan
je hebt me verliefd gemaakt
Op de een of andere manier
recht in mijn hart geraakt
Wat heb je met me gedaan
ik wil je niet meer missen
Denk de hele dag aan jou
gedachte niet meer te wissen
Wat heb je met me gedaan…
licht in duisternis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
924 omsloten door duisternis
het voelt alsof er geen licht meer is
je verlangt naar betere tijden
het lijkt alsof je steeds moet lijden
je beseft dat dit niet waar kan zijn
dat er een einde komt aan die pijn
kom maar naar Mij, kom naar het Licht
laat Mij het zijn die je pad verlicht
laat Mijn hulp over je neerdalen
zodat Mijn Licht altijd zal stralen…
Zoekend naar de zon
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.501 Ik ga de zon zoeken
En laat de stralen me omarmen.
Ik doe mijn leven uit de doeken
Breng de problemen aan het licht.
Ik laat me door het kleinste straaltje helpen
Om mijn leven weer aan te kunnen.
Ik blijf de zon maar volgen.…
Lieve onbekende
hartenkreet
2.5 met 31 stemmen
1.745 Ooit zag ik een jonge vrouw
in de zomer van de stad
Zij had de hemel in haar ogen
Zij lachte naar een kind op de stoep
En even schitterde de wereld
in die lach
in mijn hart
Waar ging je heen,
lieve onbekende
Nooit kwam je terug
op de plek
waar je zoete geur
me bedwelmde
Je was als een straal
van een witgouden zon
zo lieflijk warm…
Kind van God
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
746 Blijf het proberen
Geef toch niet op
Wat er ooit gebeurd is
Zet het uit je kop
Blijf het geloven
’t Komt echt wel goed
Laat het zonlicht stralen
Bij al wat je doet
Jouw warmte
Jouw liefde
Jouw tranen
Jouw smart
Zo puur en oprecht
Komt gemeend
Uit jouw hart
Blijf dat alles
Steeds tonen
Dan ervaart men tot slot
Dat ook jij
Net als anderen…
Samen gaan
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.002 Laten we gaan
Een andere weg inslaan
Samen hier weg van lopen
Het steile het pad van de hoop
omhooggekropen
Uitgeput ten einde raad aangekomen
op de berg waar de eewige liefde gevonden wordt
De gitzwarte onweerswolken van pijn en verdriet
worden opgelost door oneindig veel stralen van warmte en licht
Liefde is ook werken, elkaar over…
Op papier
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.082 Geen internet, gewoon even op papier
het is mijn eigen, vertrouwde manier
kijkt men in jouw ogen, ze stralen niet
waarom, wat is de reden van 't verdriet?
Kan het niet plaatsen, hoe je nu bent
het verleden, iets wat jou nu zo krenkt
doet iets je pijn, kon men dat maar weten
dingen die jij moeilijk kunt vergeten.…
Gat in de emmer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 In het dorstige land tasten
daklozen in het duister, ze zijn
de stralen van een getergde
zon en goddeloze geloften al
tijden moe, papieren regels
rotten in het hout, een leger
van houtwormen splijt de
wereld open en dekt de zee
met maskers toe, in de vlijt
van alle gestorvenen treft
alleen de hoop geen verwijt, de
nachten woelt de…
X-Ray-X De Supervrouw
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
5.037 Je raakt me
je slaat me finaal in de grond
met je kosmische straal Ray.…
Najaarszon
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
2.855 Ik liep vanmiddag te stralen
in de warme najaarszon
Eventjes was ik vergeten
hoe ik daarvan genieten kon
Heerlijk ook om dan te dromen
je voelt je dan zoiets als vrij
Het lijkt alsof heel de wereld lacht
en dat maakt mij heel erg blij.…
Om me heen voorbij
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.328 Herinner jij je die vent nog die zei
Wat is het toch een prachtig paar
Zie ze stralen, die verliefdheid…
Vele prachtige levens
leefden wij
gewoon in een dag tijd
Maar het lijkt nu alsof we
ze en masse begraven
Is het een doodlopende weg
die we zijn ingeslagen
richting die horizon
die we wilden verbreden
Wordt jij er nog wel gelukkig van…
Voor nu en later
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.007 Hij kent die griet- voor
zijn gevoel- van binnen naar buiten
Er ontstaat een samenspel van
blikken, spinnen en strakgespannen
lust
Haar jurk omsluit haar
rondgolvend lichaam zacht
en verdraagt zijn teder minnen
eerst langzaam, gevoelig
De gedachten kruisen elkaars
terrein van fysieke stralen
(eerste aanraking)
In een zomerse straat…
terug naar
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.778 op reis
met de zon in mijn rug
naar een leven terug
in de tijd
ontmoet ik weer
de verdrongen geesten
van feesten op de weg
achtergelaten
alles wat ik heb
uit angst
te worden verlaten
maar liefde
duurt het langst
je roept
ik voel je lach stralen
op mijn rug
ik draai me om
en keer terug
knijp mijn ogen dicht
en voel de zon
de zon…
Afscheid nemen.
netgedicht
3.7 met 54 stemmen
5.652 Nu je ogen niet meer stralen,
het licht eruit verdwenen is
denk ik nog even terug aan vroeger
en aan hoeveel ik dat mis.
Afscheid nemen is niet leuk,
afscheid nemen is niet fijn
toch zal het binnenkort moeten
en zal jij er niet meer zijn...
Straks ben je uit m’n leven verdwenen
en dat doet me nu al heel veel zeer.…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
533 Rond lig je daar in de herfststilte
Bruin grijs in je volle rust
Schoonheid straal je uit
Jij slokt me op in je paardenpad
Koestert me in je beschutting
Je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid verlicht
Verwarmd openend naar je rondingen
Inademend je lucht
Jij laat je strelen door de lodige wolken
Opduikend…
Wonderschone waaiers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
466 vriespunt
de avond legt zich neer na volledige
overgave aan de ondergaande zon
in het holst van de nacht
ontstaan wonderschone waaiers
worden bloemen geboren
die nimmer zullen geuren
beperkte houdbaarheid doet
niets af aan hun fonkelende pracht
die schittert in het ochtendlicht
totdat de zon groen ziet van jaloezie
zodanig haar stralen…
voorjaarssonnet
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
548 de zon verrast met gouden stralen
het landschap wordt innig gekust
ik zou niet langer moeten dralen
daarvan ben ik mij goed bewust
als het voorjaar zich doet gelden
kunnen wij straks weer zonder jas
over de Esch richting Delden
en geeft somberheid geen pas
het is de drang van binnenuit
die ik thans openlijk durf tonen
een gevoel dat naar…
Volbloed
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
517 De winterkim haalt haar
– zoals men met vliegers doet -
onder grote voorzichtigheid binnen
Nog dansen de schaduwkegels
over het zandloze strand
tot ze achter de stammen wegsterven
Het oude land geeft de stralen door
aan het teruggewonnen prille polderland
dat achter de dijk rijpt in de tijd
Water sluimert in de laatste winterstand
de…
Vanaf het eerste uur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
594 de dagen zijn weer nieuw
al vanaf het eerste uur
stralen zij de hitte
van het nieuwjaars vuur
de trage donkere
nachten zijn voorbij
mijn goede voornemens
staan keurig op een rij
totdat jij komt
mij meeneemt buiten alle orde
en laat springen over
vastgeroeste hordes
wij gaan voor uren
die slechts luttele seconden duren
trotseren…
Zeedijk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
557 ZEEDIJK
Ik zit
op d'oude zeedijk
en
kijk over de einder
waar het ruisende water
de stralen weerkaatst
sprekende golven
en bruisend nat
dan zie ik ons schip
dat daar vaart
langs de lijn
tweemaster
wij gaan scheep
het roer wijst de weg
de vlag gehesen
wijst noord
daar is waar het hoort
de haven verlaten
de stad uit zicht
dat maakt…
Die knusheid gaven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
603 vertrouwd kraakt de trap
veilig zijn de cirkels licht
die in de kamer stralen
alles op zijn vaste plaats
alleen de ogen van de hond
zien moeder koffie halen
zo droom ik over jeugd
de eindeloze dagen waarvan
de avonden die knusheid gaven
een eenvoudig tafereel
huis en straat met vaste waarden
waar mensen nog betrouwbaar waren…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.258 Jij ligt daar rond in de herfststilte
bruin grijs in je volle rust
schoonheid straal je uit
Jij slokt me op in je paardenpad
koestert me in je beschutting
je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid licht
verwarmd openend naar je rondingen
inademend je lucht
Jij gestreeld door de lodige wolken
opduikend boven…