Alle inzendingen over verlicht

1968 resultaten.

Sorteren op:

Regenglans

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 425
Laat je lippen kleuren .....blijf niet langer treuren .....maar verlicht je dag .....met gewoon een lach' zingt zijn warme stem in mijn verdriet zonder te weten waarom er in mijn hart tranen vol weemoed glanzen van kleurloos verlangen uit de lage wolkenhemel die zwijgend huilt…
Zywa15 januari 2020Lees meer >

Een dichter beminnen...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 557
Nooit worden verlichte dichters moe. Onvermoeibaar beroeren zij uw lichaam, en uw geest. Zorgen tillen ze van uw schouders. Wat zwaar is maken ze lichter. Dichters weten wat vrouwen gelukkig maakt. Vandaag al verandert uw leven, in een feest.…

"Hallo, bent U daar nog?"

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
Kort na "De Week van het Gehoor" Vraag ik uw aandacht voor "Sensoor" Sinds kort noemen ze zich "De Luisterlijn" Hun luisterend oor verlicht de pijn Bij eenzaamheid, geworstel met problemen of andere zorgen Die niet verdwijnen van vandaag op morgen Waar is "De Luisterlijn" voor?…

Het is die ster

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 684
Het is die ster die vonken van liefde werpt naar de maan zodat huizen en straten en pleinen verlicht staan. Het is die ster die over alles en alles liefde ademt, die mensen doet gaan in het holst van een ijskoude nacht waar hen de warmte van Het Kindeke wacht. Het is die ster die licht voor een nieuwe dageraad.…
Greta Casier11 december 2020Lees meer >

Eenzaam falen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
Zonder een eenzaam falen vind ik mijzelf weer terug, Zonder cliché - wacht ik op morgen; misschien verlicht vreugde dan de dag weer.…

Bodhi boom

netgedicht
1.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 485
Ik zit onder de bodhi boom bladeren van een grote tak vormen tegen de zon een dak verlichting vormt zich als een droom harder gaat de wereld kolken woede woelt tot hoge wolken hongerend naar van alles meer de waarheid wentelt warrig neer met zovelen vals verlangen waarmee mensen zich behangen ik vind mij in oneindigheid voor mij…

Regenglans

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 377
Laat je lippen kleuren ... blijf niet langer treuren ... maar verlicht je dag ... met gewoon een lach zingt zijn warme stem in mijn verdriet zonder te weten waarom er in mijn hart tranen vol weemoed glanzen van kleurloos verlangen uit de lage wolkenhemel die zwijgend huilt…
Zywa10 juli 2025Lees meer >

Stille wateren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 229
breken Hoe prangend er ook door mij werd gekeken Het steeg totdat het bijna overliep Ver in mijn hoofd was dat er iemand riep Wat is er jongen blijf niet langer steken In wat intuïtief al is geweken Breek met je godvergeten horlepiep Het water brak mijn beeld verdween uit zicht Ik heb dan van de koele bron gedronken Een helderheid verlichte…
Nino24 maart 2026Lees meer >

AIDA NOVA CRUISE

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 361
Lang en verlicht golft op de oceaan Een weg die leidt naar andere dimensies Je weet dat je eroverheen kunt gaan Dat las je in rooskleurige recencies Je gidsen vormen er een erehaag Je zou de jouwe even willen groeten Bedanken voor de liefdevolle laag Rondom, je afschermend van hoofd tot voeten Dat pad te mogen nemen en van zilt Dat je ontmoette…

een beter podium

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 158
volle maan geen rol meer speelt in het bewustzijn van een nachtverdichter dé bloeiwijzer der strijd om verveling voor wie tijd een grootse oplichter is en iele stemmen der generaties geen zicht meer hebben willen op sagen of mythen, fabels, kennisinflatie negeren bij antwoorden én vragen wanneer het doek valt, de sluizen sluiten verlichting…
Stoker30 juli 2026Lees meer >

Mauritshuis

snelsonnet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 641
Ging u ook af en toe naar ’t Mauritshuis om daar verstild ’t Gezicht op Delft te zien? Of keek u naar Het Puttertje misschien? en voelt u zich daar ook wat minder thuis? Wat lastig toch om je aan kunst te laven in een gebouw gesticht met bloed van slaven!…

Het is ...

netgedicht
3.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.470
Het zijn de kleine dingen die soms binnendringen voor een helder zicht Het zijn de simpele gebaren die behoeden voor gevaren Het geweten verlicht Het is het opgroeiend leren wat de revue laat passeren naar dat gedenkwaardig moment Het is het nemen van stappen en opvangen van klappen In het geheugen geprent Het zijn de grote tegenslagen…

Schoppenheer

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.117
U krijgt als dank een goddeloze kerk en zeven maagden die uw leed verlichten.' Doch na mijn voordracht werd de zo bedaarde en zachte Heer een tirannieke Vlerk. Zijn donderpreken galmden door het zwerk. Een ferme schop bracht mij terug op aarde.…

verberg nooit je tranen

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 964
troost vanuit het hart vervangt een duizend woorden verlichten pijn en smart bezorgt je nieuwe dromen elk gebaar in tederheid stopt heel even het verdriet soms zal het nooit verdwijnen maar verschuilen helpt je niet laat je tranen niet verborgen verwerk ze samen in verdriet voel ook nooit de eenzaamheid schuil heel even in de tijd…
danny cant.23 september 2003Lees meer >

Huize Nooit Gedacht

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.182
al zijn geur, zilveren palmen, bezaaide sterrenhemel fonkelend op nachtblauw fluweel vergezeld door een goud met blauw gemarmerde maan Een onverwachte zoete kus een klaterende verwachtingsvolle flirtende lach de Indische oceaan kabbelend in de achtertuin onzichtbare sonore melodieen een vederlichte aanraking slechts olielampen als verlichting…

Licht

hartenkreet
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.207
haven in verlaten streken Een geschenk als je nergens om hebt gevraagd Een oase wanneer je de hitte niet meer verdraagt Een glimlach om de tranen te vervangen Een weerspiegeling van alle hoop en verlangen Dit licht is een waardevolle en oprechte vriend Het is alles wat ik vaak niet heb verdiend Dus hopelijk wordt mijn horizon nog lang verlicht…

De brandweerman

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.663
Rook vult plots het hemeldek Een rode gloed verlicht de stad Geschreeuw klinkt op, sirenes gaan De vlammen slaan een hittegat Gegil, gekrijs, een kinderstem Alleen op zeven hoog Sensatielust verdwijnt, een harteklem Plots mededoog Daar komt hij dan, de brandweerman Een helm en een leren pak Een ladder die gans reiken kan Tot boven aan…
spablue13 november 2005Lees meer >

Woest venijn

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 707
De droogte die eindeloos verzand Het halstarrig verdorren van vechtend jong groen De eeuwige woede die verwoestend brand De vraag verzwijgend, wat te doen De leegte gevuld met de warmte van een zoen Het water sijpelt schaars over de rand Het leven schiet voorbij terwijl het water land De verlichting, de uitstraling van het regen seizoen…
D.R. Korthof16 november 2005Lees meer >

Gebaar

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.413
zijn treffende zondagspraatjes als woordenschat op golven een enkeling verward twijfelend aan eigen geest pakkend ook de zinnen over Advent en Het Feest anderen glijden af verliezen hun evenwicht ik proef het verdriet in ieder gevoelig gedicht herkenbaar de donkere dagen zeker in deze tijd van het jaar laat mij pogen ze te verlichten…
Stella19 december 2005Lees meer >

De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten

gedicht
3.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 15.392
Weerloze hoek is het, die geen beschutting aan zichzelf kan bieden en, niet voor de overwintering gemaakt, ook geen verlichting geven zal aan anderen, noch aan degene die hem plaatste.…
Elly de Waard11 september 2004Lees meer >

De Horizon

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Lijkt ver weg Wel gezien, toch onhaalbaar Brengt duistere gedachten licht Dieptepunten brengen verlangen Naar het punt dat verlicht Mooie zonsondergang Gratis advies; geniet ervan Verzacht de gevreesde ondergang Vanwaar toch zo bang Voor onzekerheid die net zo vaststaat Als de ondergaande zon Het feit is hij zal onder blijven gaan…

DIGGELS

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.472
jaagt schaduw over opa’s dood op de vlucht versterkt de huilbui van moeder schiet dan door naar broodbezorger met eerste tarvo kort licht De Toekomst op pa’s vieze overalls de koude melkthee in literfles de moffen aan het stuur schijnwerper op een verlicht raam herkenbare schreeuw verliefdheid uitend de lamp springt uit elkaar in de duisternis…

bestemming lente

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 935
verbergt mijn uitzicht op een brug die geen brug is maar een weg naar de hemel gericht Het stoplicht is geduldiger dan ik kleurt druppels minutenlang tot bloed Ik heb haast en wil naar de lente toe omdat ik de winter vergeten moet Ik wil naar je toe, jij bent mijn lente jij maakt van regen een gelukstraan van een storm een zucht van verlichting…

Wal van de tijd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.061
De weg rond die wal vol met hoop laat zich door de zon graag verlichten terwijl ik mijn levensweg loop. En tussen de muur die kan zwichten als liefde weer roept voor een doop schrijf ik deze woorden in dichten.…

Verdwenen passagiers

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.378
Er rijdt een lege tram door ’s-Gravenhage, onmerkbaar bijna, nauwelijks verlicht. De ramen en de deuren blijven dicht, in scherpe bochten kan hij schuchter klagen. De ouderwetse tram met aanhangwagen doet alle dagen, rusteloos, zijn plicht. De eindeloze reis gaat doelgericht langs sporen van verdrongen onbehagen.…

vrijheid van drukpers na 45

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.651
de persvrijheid met de jaren wordt weer probleem de zwaarste loodjes bekend in het vak de erkende kringen neem die kronkel toch zelden nuchter schei uit mens lippen op elkaar het zijn doorbijters van voor de oorlog vaak een beetje wind verlicht zijn ze meest wel nu zit 't vast in die koppen velen komen nog wel echter niet…

Voor Neeltje

netgedicht
4.2 met 40 stemmen aantal keer bekeken 3.442
een hol gewelf Zodat niet gaat verloren Geluid van de koeienhoorn De oproep fel en stom Tot het heidendom Heb ik geweerd Ik ben bekeerd Tot wat ik altijd was Een degelijke grapjas Wel met christelijke waarden En moppen zonder baarden Nu moeten mijn vrienden Mijn droefheid dichten Omdat ik zelf uitkiende Even zal dichten niet verlichten…
Rikus Kiers18 oktober 2006Lees meer >

Niet bij machte

netgedicht
3.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.406
zij dan, die het weten het paradijs is te vinden van weelderig beminnen met een schoonheid, onvoorstelbaar breed uitgemeten ik open schroom mijn deuren, bekleed met een dikke huid begeef me op het pad in de voorgeschreven richting doch bij iedere stap vermeerdert zich een wenend geluid, het blijkt mijn ziel schreeuwend om enige verlichting…

LEVEN

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.453
LEVEN, zoele omsomberde even inschitterde, in de luchten, de regene, de zachtstrijkgevederde, o leven het gevende altijddoor stillende, o leven dat toch schijnt het altijddoor willende, het inzwevend kameren, het volop verlichtende de wegen, waarlangs gaat het eenzaam uitzwichtende, klaar, nimmer dromende ogenbewegen, armstrekkend leven…