Stille wateren

Mij trokken stille wateren heel diep
De oppervlakte niet bereid te
breken
Hoe prangend er ook door mij werd gekeken
Het steeg totdat het bijna overliep

Ver in mijn hoofd was dat er iemand riep
Wat is er jongen blijf niet langer steken
In wat intuïtief al is geweken
Breek met je godvergeten horlepiep

Het water brak mijn beeld verdween uit zicht
Ik heb dan van de koele bron gedronken
Een helderheid verlichte mijn bestaan

Zo hield ik mij voor jaren in de waan
Dat alles reeds voor eeuwig was beklonken
In spiegelbeelden schemert weer het licht

water

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 10