3724 resultaten.
gebroken norm
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.100 Lichter dan licht
dichter dan dit gedicht
je zal naderen
wens ik mijzelf
Sta me niet toe weg te komen
met schuilen in zinnen
Zij zijn slechts de zomen;
een onwennig beginnen
van voelen
Help me en ik zal je me ontvouwen
en loslaten mijn gebroken norm
Want wat angst heeft uitgehouwen
en gewillig leidde tot mijn vorm
mag niet meer…
Panic
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.466 Straks raak ik jou ~
als ik je schouders
heb gestreeld,
gekust, aanbeden,
je buik, je borst,
je hals, je benen,
je haar en de
vlekjes om je armen,
jij mij -
zoals je zo vaak iedere keer
ietsje anders
datzelfde op kan roepen,
de vorm van elke borst, heup,
bil omringt,
mijn lippen -
nog net kunnen zeggen -
~ kwijt ~…
meisje op de fiets III
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.153 ineens voelde ik het
het was er al heel lang
het was alleen niet bevatbaar
geweest of ik was niet bevattelijk
haar vorm zwevend
boven het licht was ik tienduizend ezels
die zich aan dezelfde steen stootten
zij was een gewoonte geworden
ik en mijn verborgen zadelpijn
niemand op een roestende fiets
kan uit twee verschillende werelden komen…
een schaduw voor accenten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
867 je schilderde
al op papier
een kleurtje hier
daar een schaduw
voor accenten
in letters
kleurde je momenten
de warme vormen van
je hart illustreerde
je vaak heel apart
soms was er
geel van woede
het rode streepje
van je haat dat paars
werd in je ogenkwaad
overging in groen
en blauw van luchten
het zuchten en dan een…
Interne dialoog
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
606 Geïnspireerd door denderende
vleugeltreinen vol gedachtensporen
probeer ik alles in luchtledigheid te horen
getetter valt te pletter
ik blaas bellen vol gesprekken
achter taalrijke spraakdranghekken
zij vormen de auditieve voetsporen
van droomresiduen ooit geboren
in een fatale morgana
rimpelend in doorzichtige brei
maar eenmaal dichterbij…
Ik adem je.
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.659 Je bent voor mij, en wel meteen
mijn elke vorm van redenatie,
mijn nooit gedachte revelatie.
Je bent het echt,
en dat is wat ik meen.…
Spiegels
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
1.126 Je zegt minzaam
‘Dag’ en loopt langs me heen
of ik niet besta, een spiegel ben,
die jou elke morgen voor de vorm
gelijk geeft wanneer je denkt
dat je mooi en niet eenzaam bent.…
bijna dierlijk
hartenkreet
1.8 met 10 stemmen
1.507 mijn fantasie brengt me overal
aardbeien met slagroom combineren ondeugend lekker
mijn batterij opgeladen door jou
werkt veel beter dan een stekker
woorden die vanzelf gaan spelen
betekenissen nemen nieuwe vormen aan
denken met mijn hart in mijn hoofd
lachen met een traan
al deze inspirerende dingen
wakkeren mijn vuurtje
hartverwarmend…
Boze Geest
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
832 zo zuiver als zijn woorden
zo angstig is mijn geest
hij die mij verraad
voor hem is het een feest
ik ben nu wel angstig
en voel me erg klein
hij die woorden spreekt
maakt me echt heel klein
zijn zinnen snijden
door mijn hart en ziel
ook steelt hij de vrouw
waar ik eens voor viel
mijn vorm van geluk
was zijn jaloerse blik
en net als…
traan in de spiegel
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
981 in haar ogen sluipt verlangen
diep verscholen droogt een traan
elke dag wil zij leven
belooft zichzelf niet op te geven
het gevecht met zichzelf
huilt zij in de nacht
elk ontwaken van de dag
hernieuwt verloren hoop
door die ogen in de spiegel
als zij staart in het heden
waar verlangen weerkaatst
in de vorm van een traan…
À la Edgar
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
2.130 Of is het de boom
die op een dag misschien
mijn kist zal vormen
en nu, ring voor ring,
naar ons beider einde groeit?…
Linnen handen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.212 Linnen handen
Klemmen zich vast met al hun kracht
Maar nemen de pijn niet op
Eeuwige blik geworpen
In de grauwe diepte van het raam
Waar zich geen beelden meer vormen
Zilveren tranen
Worden gesponnen tot
Mijn levensdraad
Waarheen jij ging
Hier rest verdwenen stilte
Vertrokken in de mist
Vergaan zijn ze
Jouw linnen handen…
domaine particulier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontfluisterde bomen
onvoltooide zinnen vormen
en linten van zwijgzaamheid
achter hoge heuvels
van misplaatste trots
bepalen leestekens de grens
juist daar ginds in het land
van zeggen en schrijven
spreekt men de taal van dichters…
Spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 Te veel om zinnen te vormen,
laat staan een gedicht in het licht
van het vuur nog wel.
Het stemt me tot droefenis,
dat alles zo mooi lijkt
en in werkelijkheid niet zo is.
Vliegjes dansen nou eenmaal om het vuur
mensen aanschouwen slechts dit spel.…
fijnmazig
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
914 de vader hield zich verborgen
in tranen vocht hij onder de zon
nee, zijn kind kon beter spelen
met een palmblad en stenen
waarin het mooie vormen zag
zoals vissen en paradijsvogels
dansende vlinders lokten speels
de handjes, vluchtigheid haperde
de voetjes, ontelbare verschrijvingen
de oogjes, vader op het netvlies…
Zelden is er blauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
884 je blaast nog
altijd toekomstwind
tracht de wolken
om te vormen
die eeuwig aan
je horizon verschijnen
nooit verdwijnen omdat
jij ze aardig vindt
zelden is er blauw
in het strak van
heldere hemel wit je
soms wat tintjes grauw
in het zwarte van nacht
rond je zacht je dromen af
want morgen blaas je
weer de toekomstwind…
Regen
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.170 Regen valt
als warme tranen
in de drooggewaaide bedding
van een rivier
de uitgesleten kiezels
vormen een brug
naar de overkant
een paradijs
in stilte ontstaan
waar de kracht van de verbeelding
hoogspel speelt
met een liefde
zonder woorden
in het bleke ochtendlicht
vliegt een adelaar
hoog boven de wolken
hij is zo wijs
de regen
te vermijden…
onzichtbaar
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
646 in het landschap
dralen schapen tussen bloemen
in de wasem van weiden
alsof ze zich neerleggen
bij de éénvoud van onze poëzie,
en men kan zich zelfs
vergissen van eeuwigheid
in woorden van ééntonige lettergrepen
terwijl we onder de bomen
onze overwegingen schrijven
leg ik je vast ,plaatsen we de dingen
als deze woorden in de
vorm van…
niets van toekomst
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
818 we spreken af aan het station
klokslag
als de laatste trein vertrekt
en ik zie de dichter
vallen uit zijn woorden en uit
mijn hoofd
alsof de boodschap
niet genoeg is om de afstand
mee te dragen
vertel maar wat, zeg je
maar ik hoor
slechts dat ene woord
van tijd
dag, vorm ik
en verlies de ruimte
in het likken van mijn woning…
- Geluidshinder -
netgedicht
3.9 met 49 stemmen
560 Isolatie
kan ontegensprekelijk vormen
corrigerende klachten
kunnen samengevoegd worden,
belangrijk als beleidsmakers
op tafelronde
in bepaalde gehoorschadegebieden.
Geluidshinder
wordt algemeen verboden,
wordt beheerd door ..
gehoorschade, geen oren na
elk gerucht of rumoer erbij
een bedreiging voor levenskwaliteit.…
domaine privé
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
479 volg het geëffend pad
waar onuitgesproken woorden
de voetstappen dempen
waar ontfluisterde bomen
onvoltooide zinnen vormen
waar linten van zwijgzaamheid
achter huizenhoge heuvels
van misplaatste trots als
leestekens de grens bepalen
juist daar in het land
van zeggen en schrijven
spreekt men de taal van dichters…
Een magisch moment
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
566 heb je boeket
als bloemen
in de vaas gezet
de groendecoratie
maar eens
achterwege gelaten
uniek in vorm
geschikt op
grote en kleur
in een magisch
moment vond ik
jouw hart in de geur
zag de lach
in je ogen
de rankheid van lijf
jij bent mijn boeket
nooit hebben we samen
de bloemen zo buiten gezet…
Het meesterwerk.
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
748 Het penseel schrijft grote geschiedenis
En het is koud,
Nauwelijks nog voedsel,
Koortsend en rillend
Brengt de geest van het penseel
In ontbering
De juiste vormen aan.
Met half zichtbare blauwe vingers,
Bijna gevoelloos,
Valt het penseel na de laatste streek
In weken vuil.
Een verdubbelde hartslag
Voorspelt de grote toekomst.…
Smeltende kristallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 ik voelde
dat je ontdooide
hoe warmte je hart ontplooide
zag de
laatste vlokken vallen
sterven in smeltende kristallen
ogen helder door een klare lucht
je lach lengde de dagen
vogels vlogen in v-vorm terug
nam je koude hand
in het voorbij zijn van de winter
ontdekte lente op het land…
Een vogel in de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 handen
strooiden bloemen
op de paden die we zijn gegaan
onze voeten
knakten stelen
vertrapten vorm en hun bestaan
wij wilden
voorspoed en het geluk
dat ons voor ogen stond
gingen stuk
aan niet vervulde wensen
liefde kwam niet van de grond
vloog weg
als een vogel in de lucht
een droom die van ons is gevlucht…
Georges Braque
gedicht
2.4 met 24 stemmen
7.053 het kamerlandschap breekt
zich in de broze dingen
van dit 4-dimensionaal bestaan
de doden die ons tevergeefs omringen
zijn hier schoorvoetend langsgegaan
en hebben ons hun kleur gelaten
o vormen die een mens moet haten
o grijze daden in een vreemd beheer
de ruimte door geen kracht meer in te halen
o braque o dwazen die een volkslied…
Steen is weerbarstig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 gedachten belijnen het beeld
in hakken boren en slijpen
handen voeren het uit
vingers verstaan
intuïtief de intenties
die ik ze stuur in creatie
steen is weerbarstig
maar alleen
met mij in relatie
ik dicht het
mijn zinnen toe
beziel het met vorm en glans
hij heeft mijn emoties gevoeld
geweten wat ik met hem bedoel
beeldschoon…
De fluwelen bloem
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
522 het boeket rozen
heb ik gekozen
bied ze u nu aan
slanke vingers gaan
behoedzaam langs de stelen
kunnen vaak geen dorens velen
een ander ziet
het drupje ochtenddauw
op de fluwelen bloem
en smelt
voor schoonheid
van dit intieme samenzijn
maar ieder heeft
een eigen vorm en kleur in beeld
de goede dichter biedt oneindig veel…
Gulp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 Ze hebben daar in Limburg een probleem,
Door neerslag in de vorm van bakken regen
Heeft nu de Gulp zijn oevers overstegen,
In Engeland zegt men: “What ’s in a name?”
Want water komt soms kolkend uit zijn schulp,
Maar zeker gulpend water uit de Gulp.…
Chaos in creatie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 penselen kijken me aan
het linnen nodigt uit
om te gaan beginnen
snel de eerste streken
maar mijn vingers zijn
de vorm en kleur vergeten
ik zoek
en op het doek
staat chaos in creatie
schuif met mes
de resten weg
wat blijft krijgt adem
voelt vrij en vormt
in gemengde kleuren
mijn stillevend schilderij…