5106 resultaten.
de spiegel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.066 Wie is toch diegene,
die daar altijd is.
Op elk uur van de dag,
zie ik hem daar weer staan.
Hij lacht met mij,
hij huilt met mij.
Hij wordt boos met mij,
hij knipoogt met mij.
Hij praat met mij,
maar geeft nooit antwoord.
Als ik naar hem wijs,
wijst hij naar mij.
Eerst vond ik het eng,
maar hij heeft me nog nooit aangeraakt.
Soms…
Lachbui
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.215 Ik kijk je vol in je ogen
die als wolken bij me weg lijken te drijven
alsof ze niet op hun plaats kunnen blijven
en voor het contact alweer zijn gevlogen
Ik vraag je zachtjes wat er is
verveelde zuchten langs me heen
verkilde blikken snel van steen
ik heb het fout, ik heb het mis
Bedrukt vallen er gaten in de atmosfeer
storm dreigt in koude…
Kleine muis
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.383 Ik ben een kleine grijze muis
wees toch niet bang voor mij
want als ik u zie zitten
dan ren ik snel voorbij.
Ook ik ben dan heel angstig
want u bent o zo groot
ik ben maar een kleintje
en wil nog lang niet dood.
Ook ik heb mijn familie
die houdt heel veel van mij
als ik weer veilig thuis kom
dan zij die telkens blij.…
Pijn
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.986 Misschien ben ik verwend
En is het zo kil
Omdat ik ooit liefde heb gekend
Ik baal daar van
Voel me zo verloren
Alsof ik er niet meer zonder kan
Ik mis een streling van mijn hand
Dat mij met zoveel geluk omgeeft
Iemand die onvoorwaardelijk naast me staat
alsof het nooit anders is geweest
Achterin mijn hoofd
Die angst dat ik het nooit meer…
Zeg me..
hartenkreet
3.4 met 36 stemmen
12.247 Zeg me.. ben jij wel eens bang
nu 't langzaam zo anders wordt
in vluchtig kussen op een wang
de krant achter het ontbijtbord
Waar is die realiteit gebleven
van maagdelijke zekerheid
van onze liefde deed leven
in zuivere saamhorigheid
Zoals geen adem zonder ons
was er geen vuur zonder wij
de ware liefde zonder frons
bleek zo voelbaar…
Nooit alleen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 ik zag hoe
jij je tranen
langzaam liet
verlopen op je
wangen waar
hun triestheid
in kleine glinsters
drogend werd
opgevangen
zacht streelden
handen de muren
namen stukjes
om even naar
te turen en een
verbinding te
maken met alles
om je heen zo
was jij nooit alleen
jij was hun
middelpunt
van het leven
dat zij waren en…
Windkracht 12 (en een half)
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.913 Met zwaar weer in ’t vooruitzicht;
hel op aarde, je weet niet wat je ziet
- handen in de zij, uit haar ogen schiet
een bliksem en ik zie het licht
(en heel veel sterren) voordat een pan
mijn arme hersens klutst
haar even aanstaar heel onthutst
en me erbij neerleg (een uurtje of zes) - dan
bid ik nog even tot mijn lieve heer:
bewaar me,…
Het doolhof
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 ik hoorde
je lach langs
de lichtgroene
heggen fluisteren
op de vlagen
van wind en
soms zag ik
het zwart grijze
haar van een
schim verderop
daar zat ik
weggedoken
zwaar ademend
met kloppend hart
oren en ogen
wagenwijd open
om jou te traceren
in het doolhof
waarin wij echt
verdwaald waren
maar jij zweeg
ik keek naar
opvliegende…
Veel te veel grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
514 ik wist
dat je bloeide
had je knoppen
al heimelijk
gezien maar
de bloem mocht
er nog even
niet zijn als
ons lief geheim
dat meekeek
in de blikken
van onze ogen
lachte in
samen plezier
de tijd heel vaak
met ons deelde
ook al was die
helaas niet van hier
waar gedachten
afstand en tijd
overbrugden
stond ons paradijs
waarheen…
Requiem Eternam
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
2.118 wie spreekt er van geborgenheid
als mijn bed een grafkuil is
gevuld met de karkassen
van lang gestorven dromen
levend zijn ze niet, maar
vergeten evenmin
en soms trekken ze me ruw
in die diepte waar ze wonen
en met de jaren groeit het
tot een klagend massagraf
waar ik enkel nog kan huilen
om de dromen die ik doodde
wie durft er nog…
Onherkenbaar wit
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
457 het
vredige ontwaken
op paden die wij
zelfs nog mochten
smaken in alle rust
de omslag kwam
met wind en regen
boven sneeuwde het
zo dat paden zich in
onherkenbaar wit
hulden en wij hulpeloos
belden zonder bereik
warmtesensoren
hebben ons gevonden
in een kleine grot
waarbij wij elkaar
in adem vonden
vlakbij dat grote
met angst…
hou van me...
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.321 Elk woord giftig
Elke blik dodelijk
Een enkele aanraking fataal
'Hoe moeten we verder leven met elkaar?'
schreeuwt zij
'Niet' fluister ik, maar mijn woorden worden weggedragen door de wind
Pijn die snijdt
door merg en been
Ze scheuren mijn hart aan stukken
En voeren het aan de wolven
Koude vingers raken mijn spiegelbeeld…
Ze beeft
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.610 Ze beeft voor onweer en
dieven in de nacht en 's morgens
doet ze dat voor bosduifjes,
en wilde katten.
Ze heeft het altijd koud of warm
en ze vertrouwt geen vreemde arm
want het is moeilijk evenwicht te houden.
En ze wankelt op alle vlakken.
Sleept zich starend door het slopende
en slaapt in het gapen van de dag
Wil geen kruimels…
mag ik in je leven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.112 klop klop
mag ik even binnen
om in je hart
te kijken
wat er is
klop klop
mag ik even maar
echt binnen
om te zien of
ik er nog in pas
klop klop
laat je me
binnen in je leven
of word
ik ook door jou
op straat gezet…
Liefde of eenzaamheid....
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
2.537 Maar het geluk tart nog eenmaal mijn ziel,
een nieuwe liefde is er in mijn leven,
die jou uit mijn gedachten zal vegen
Het geluk dient zich opnieuw aan,
maar de angst is er en blijft bestaan
Is deze liefde ook nog voor de kerst voorbij,
net als toen in dat jaar met jou?
Vlak voor de kerst
maakte je het uit en weg was jij !…
Onzichtbaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.583 ik wil me niet opsluiten
niet achter nacht
waar schaduw heerst
en donker lacht
toch wacht ik hier
het hoofd gebogen
in de luister van de stilte
op een verlossend woord
geen wind die stem verwacht
op de kleine ik die alleen
zijn angsten telt
niet op de klok
die zich verborgen houdt
niet op het wezen
dat naar muren klauwt
onzichtbaar…
woest
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
1.824 allemaal had opgekropt
dingen die ik nooit heb opgemerkt
nu zit ik hier alleen
verward, verdrietig en vol schuld
maar het moest eruit
het moest worden onthuld
ik het niemand verteld
omdat niemand mij begrijpt
op mijn dagboek na
verder lijd ik in eenzaamheid
waarom kies ik voor deze pijn
wat heeft het me allemaal gebracht
treunis, angst…
De stilte van vroeger
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
485 ik voel weer
de stilte van
vroeger toen
alle ogen zich
vragend op
mij richten
ik in paniek
zoekend naar
antwoorden
om aandacht
in de kiem
al te smoren
even terug
in de tijd van
onderwerp
en vraag want
de uitkomsten
blijven vaag
het voelt als
gebrek aan
vertrouwen
dat niet met
woorden weer
op is te bouwen
ik hoor…
een eigen plek.......
hartenkreet
3.3 met 16 stemmen
8.662 steeds maar weer zoeken...
altijd die valse hoop.
opnieuw maar weer boeken.
het lot gaat met mij op de loop.
elke keer ben ik weer blij.
eindelijk een eigen huisje.
eindelijk een plekje voor mij.
op het laatste nippertje.....
vallen ze gauw weer af.
het was maar een slippertje.
ik vindt het gemeen en laf !
ik ben niet goed genoeg.…
Vanuit het hart
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.038 gesproken zonder woorden
maar uitbeeldend, klinkend in akkoorden
vanuit een groeiende wereld vol verlangen
van wensen die men probeerde te vangen
in dromen en vanuit het hart
stroomde signalen van donkerzwart
naar lichte kleuren naar buiten gebracht
vurig hopend, te komen, op wacht
waar eens misschien het licht verschijnt
die alle angsten…
Onzekerheid...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.230 De pijn van het verleden,
keer op keer;
Wanneer wordt het onze beurt?
Wanneer durven wij eindelijk weer?
Grijpen we deze kans,
of ontspringen we weer de dans...?…
Schrik
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
482 ooit heb ik
schrik gezien op
je gespannen gezicht
ogen opengesperd
in confrontatie
met wat niet kan
niet waar was en
nooit zou kunnen
gebeuren behalve nu
van irreëel naar
werkelijkheid die jou
fysiek in de greep had
vastgenageld aan de
grond zonder een woord
te kunnen uitbrengen
tot die hoge ijle
schreeuw alle angst
eruit…
De gele wolken
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.328 En dikwijls schoot
De angst door hem heen: Eenmaal gaat moeder dood,
Hoe moet het dan? - Eens voelde hij bij zijn wang
'T laag rits'len van een vleermuis, en werd bang
Toen hij hem van dichtbij zag, plots'ling groot.…
Ik wou dat ....
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.155 Ik kijk in jouw ogen,
Maar eigenlijk zie ik Zijn ogen.
Jij raakt me aan
Maar, ik voel zijn handen
Mijn hele lichaam aftasten
Ik wou dat ik jou kon voelen
En niet hem…
Ik hou van je
Maar iedere seconde
Dat ik mijn ogen sluit
Zie ik hem
Hij die me uitkleedt met z’n ogen
Ik wou dat ik jou zo kon zien kijken
Jou zo kon voelen
…
Als ik je…
SOMS
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
1.403 Soms word je door angst bevangen
Soms knijpt iets je keel echt dicht
Soms verwacht je direct antwoord
Soms geeft ook de zon geen licht...
Maar,
Soms komt toch ineens die strohalm
Soms voel je je niet alleen
Soms zijn mensen ineens engelen
Soms begrijp je het meteen...…
Controle
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
814 Controle bij de uroloog,
brengt altijd spanning mee,
Je denkt toch altijd aan die keer,
Toen hij een tumor zag beneê...
Routinematig dus controle
en iedere keer weer vrees
dat hij toch iets ontdekken zal;
ben dus een echte zenuwpees...
Ik kijk alleen maar naar zijn ogen
als hij een "scopie" doet,
En, als het onderzoek gedaan is,
Zegt…
Het oog van de orkaan
gedicht
3.8 met 29 stemmen
11.531 Zo zondag dat de wind hier niet
over de pier blaast noch in 't park
de hond dolt is het mij te moede
en zulke taal ook drukt mij uit
als tube's laatste, allerlaatste...
Op straat stappen of ze mij halen:
geen jeugd, geen jacht, komt u maar mee!
maar nee, is het roerloze extase:
een stille gang, tikken zeg niks!
Hier rust lawaai van woede…
Vliegangst
snelsonnet
3.1 met 26 stemmen
2.492 Van vliegangst ben ik nou dan wel verlost,
Maar wat te denken van de mensenstromen
Die op Schiphol luidruchtig gaan en komen,
Te zwaar bepakt en stuitend uitgedost?
Voor vliegen was ik bang, maar nog veel banger
Ben ik nog steeds voor de vakantieganger.…
Waterlelieknop
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 Bladeren stil gevouwen
als hoeders rond het hart
dat schuchter is in opengaan
want alles wat mooi bloeide
dreef weg uit haar bestaan
Zij zag de bloemen driften
met sterke stromen mee
waar ze in ondergingen
gekneusd,verwelkt.., passé
Nu vreest zij het ontluiken
hoewel ze naar ’t zonlicht snakt
en heeft de angst voor ‘t vergaan
haar eenzaam…
Waterlelieknop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 Bladeren stil gevouwen
als hoeders rond het hart
dat schuchter is in opengaan
want alles wat mooi bloeide
dreef weg uit haar bestaan
Zij zag de bloemen driften
met sterke stromen mee
waar ze in ondergingen
gekneusd,verwelkt.., passé
Nu vreest zij het ontluiken
hoewel ze naar ’t zonlicht snakt
en heeft de angst voor ‘t vergaan
haar eenzaam…