5051 resultaten.
het dode dat de lijven kleurt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
684 ik heb goud gedroomd
het bladderde viel af
ook blauw
dat water is verdwenen
een kale vlakte nou
daar springen we
zo naakt dat ogen tranen
het witte
dat niet roze wordt
rood dat zich gaat schamen
je angsten zijn er ook
ze kruipen uit hun holen
het groene
van je is verkracht
je onschuld is gestolen
herinneringen krijsen nog…
Ring
gedicht
2.5 met 153 stemmen
71.171 Wil je mijn ring zoeken, vraag je,
mijn vingers worden zo smal.
We zoeken eenzelvig, beangst
om wat ons ontglippen zal.
Je gaat staan naast het bed
op leden zo dun en onmachtig
dat je er niet op kunt staan,
maten ooit zo krachtig.
En je valt in mijn armen
als ooit, onvindbaar alleen,
en ik leg je weer neer, gebroken
een ring om je heen…
rafelde bij onderzoek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
812 het eind
is zoek
de strakke streng
rafelde bij onderzoek
knapte toen volledig af
ik heb de
touwtjes nu niet
meer in handen van
het vervlocht verleden
ontbonden is mijn heden
ik pakt de draad van
morgen maar weer op
omdat ik toch weer
garen spinnen wil in
een toekomst die niet stopt…
Mensenvrees
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.224 Door ieder mens
komt angst tot leven.
Dat is mijn leven.
Maar niet mijn wens.…
Onopvallend verborgen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
900 Onopvallend verborgen
in mijzelf gekeerd
net zoals op het spoor
tussen de rails
en voor de trein
ik was er wel
maar ook weer niet
men zag mij niet
en dat zie ik wel,
Onopvallend verborgen
-voor een ieder-.…
Polikliniek
gedicht
3.6 met 42 stemmen
33.148 De scalpel. Dieper. Het pincet
rukt met een schijn van drift de rode
tijdbom weg. Doe nu mijn zoon weer
dicht, chirurg, vijandig bondgenoot.
Sluit op zijn rug die rare mond die
fluistert over ongepaste groei en dood.
Na afloop benen wij, veldheren, door de
gangen langs brancards, langs richtingwijzers
naar de hel van 'kinderonc.'en 'mort…
waarom ik huilde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.027 voorbij de wind waaide mijn gedachte
buiten bereik van mijn hart en in het nu
ademde ik winter waar lente was beloofd
ijsbloemen op mij ziel verkilden de dagen
zo breekbaar als het dunne glas van een
kerstbal die schitterend wacht op zijn
moment van stralen ligt de toekomst in
mijn nog warme handen en beslaat
voorbij de dag droomde ik de…
In gedachte vervlucht
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.087 Veelal ingesloten
in gedachten
in het verleden
nergens echt veilig
ingesloten
opgeborgen
verscholen
-weg van hier-…
Lieve Sint
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
3.096 Ik ben nu acht en twijfel soms wel
of u werkelijk bestaat
of u echt met zwarte pieten
over alle daken gaat
Ik hoop echt dat u helemaal echt bent
en u maakt mij het meeste blij
als u ervoor zorgt dat mijn ouders
bij elkaar blijven en bij mij…
Ik fluister zwarte grond
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
2.284 Ik fluister zwarte grond
omdat de dood nu ook weer leeft
stille wensen en verlangens
ook als je nergens meer om geeft.
De tijd kent hier geen woorden
maar tikt op zijn gemak
want die heeft niets te vrezen
het laatste blad valt van een dode tak.
Herinneringen leven voort
omdat het leven ooit in jou geweest is
de liefde en je altijd aanwezige…
sla de luchten lam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
855 soms breek ik
voor even je vleugels
sla de luchten lam
waarin je wilde vluchten
er is geen liegen
maar de waarheid
die geen draagvlak krijgt
lijkt op onze werkelijkheid
jouw vliegen is weer
vrij en ik ben blij je
te zien zwieren boven
zeeën zonder pieren
nooit meer de
stroomversnelling van
het moeten, golf eindelijk vrijuit…
ansicht
gedicht
2.8 met 23 stemmen
10.950 kind voorbij de vloedlijn
ingegraven, wacht de storm
loop van golven bij wind
stil weer, hijzelf betrekt
geen stelling, hij foerageert
tussen duin en schuimrand
zeevlam verteert helmgras
verkilt hem. hij blindganger,
hoort de vloed. hij keert en
keert, rent. voor zijn voet blijft
wat van het strand rest: verkoold
wrakhout, zuigend aszand…
in het spinrag van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
867 het is nooit stil
er is er altijd iets
dat zich wil laten horen
wil laten weten
dat het geboren is
stilte is gemis
schraap een gat
in het spinrag van de nacht
verbaas het duister met geluiden
fluistert kom erbij
we willen jou omdat jij ons
kunt laten weten dat we leven
het spiegelt in mijn ogen
paradeert in mijn zicht
wil mijn…
Waarom jij.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
2.733 Jij draagt een hoofddoekje
en kijkt angstig de wereld in
het gaat wel goed zeg jij
en braakt
jij draagt een hoofddoekje
buiten is het niet koud
binnenin warmt de angst
die nog zieker maakt
jij draagt een hoofddoekje
chemisch slik jij de pijn
hoopt op een leven zonder bang
tot zo bang niet meer raakt
jij draagt een hoofddoekje
tot…
Zwarte leegte
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.513 Zwarte leegte,
koud en stil...
Wat kan ik zeggen
als spreken niet wil?
Koude stilte,
leeg en zwart...
Als ik zwijg,
dan schreeuwt mijn hart...…
De tijden naar Zijn wil gebogen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
628 De tijden naar Zijn wil gebogen
Als jij gaat wordt het herfst en avond
grijsblauw het wild dat onder bomen lacht
eenzaam de vijver glinsterend in de nacht
Stil wordt de vlucht van vogels nog gehoord
als een zwaarmoedigheid die wenkbrauw kroont
ironisch is de grimas die het leven hoont
God heeft de tijden naar Zijn wil gebogen
waar sterren…
Leven doe je zo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
751 Hoe te leven met een chique tragiek!?
Van optimisme wordt je slechts een dwaas
Het tegendeel biedt ook al geen soelaas
De zwoele zwier van 't midden is paniek
Het leven leven, bang zijn, vallen, opstaan...
en ten slotte gruwelijk ter ziele gaan!…
Luister dan
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
709 Ik fluister woorden
maar ze komen niet aan
om je te vertellen wat ik voel.
Misschien wil je ze niet horen
en begrijp je niets
van wat ik zeggen wil.
Ik praat voluit zinnen
duidelijk en luid
je moet toch horen wat ik voel.
Je voelt duidelijk niets
in ieder geval niet voor mij
en daarom struikel ik
schreeuwend over mijn woorden.…
nachtmerrie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.136 Het woud was koud en
sneeuwwit in mijn droom de stammen
star als uit puur marmer;
als zacht steunen
liep het water uit de poriën
van een zwarte hemel
en verdween in alle bekkens
steeg de waterstand en ‘k wist
dat ik nog sneller lopen moest
tussen de tenen
voelde ik het spartelen
van weke vissen
De waterdruppels troffen
mijn huid…
Toen de dijken braken 3
gedicht
3.5 met 33 stemmen
12.537 De jongen wachtte op de dingen die komen zouden.
Zijn vader zette de kachel op tafel, zijn moeder
bracht huisraad naar boven. Toen begon het wachten.
Het wachten op het water. Het kwam als een groot grijs
monster dat zich breed uitrolde over het bouwterrein
over het braakland naar het huis waar hij woonde.
Hij hoorde de kelder vollopen, de…
Langzaam trekt alles van je weg
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.501 Langzaam trekt alles van je weg
zowel liefde als verdriet.
Het leven lijkt weer op een hel
je weet niet waar te beginnen.
Het "thuis-gevoel" ontbreekt op de aardkloof
van jouw soort, lijkt er maar één te zijn.
Het bloed stroomt niet meer zo snel
en je hart klopt harder dan jij wilt.
Langzaam trekt alles uit je lichaam weg
en gaat…
Emotiehacker
hartenkreet
4.8 met 20 stemmen
1.370 Mijn zus heeft een stalker
Het zit haar echt niet lekker
We noemen hem onder ons
De gewetenloze emotiehacker
Hij blijft haar lastig vallen
Al weken en maanden lang
Belt wel veertig keer per dag
En maakt haar vreselijk bang
Neemt ze een ander nummer
En denkt ze nu is het gedaan
Dan is het voor heel even stil
Toch weet hij weer toe te slaan…
Solve et coagula
gedicht
2.6 met 37 stemmen
13.180 Toen je die bloedneus had weet je
nog wel, dat het niet meer ophield,
je zat bij de wasbak, hoofd voorovergevouwen,
'loop ik nou helemaal leeg?' en ik zag je daar zitten,
het was alsof ik je nooit meer
zou durven aanraken, of je meteen zou op-
lossen in de werkelijkheid als goud
in koningswater als ik je ook maar het minste
beetje zou aaien…
Elegie
gedicht
2.3 met 16 stemmen
11.910 In de schaduw van de avond kwamen dan twee
die vertelden dat zijn vader op sterven lag; hij volgde
hen gedwee. Het licht was vreemd; een tere
groene schijn was in de hemel en stilte regeerde
boven twee die aangenaam verdoofd waren,
hun mededeling ver van hen gedragen en gelost -
en een in wie het stormde als in een versomberd bos.
Zo kwamen…
Zonder jou...
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
1.814 Wat was ik bang
je te verliezen,
wat was ik bang,
zonder jou te zijn,
had het echt
niet in de smiezen,
ik deed mijn hart
onnodig pijn...
Wat was je lief
om mij te troosten,
wat was je lief,
door er voor mij
te zijn,
kan ik nu
jouw liefde oogsten,
is mijn hart niet
van porselein...
Was heel even aangeslagen,
zat er eventjes doorheen…
Helsluis
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.070 Er zijn
bruggen
die je niet
over wilt
sluizen
die je niet
voorbij wilt
de grootste hel
maken mensen
nog altijd zelf
(zie ook met foto's op website)…
Geluk
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.039 Geluk
is de stilte
die in jouw hoofd langzaam verkwijnt,
als het licht in een doodgeboren keukenmijt.
Het later
dat verzwelgt
in de tijd van vroeger
tot er alleen maar heden overblijft.
Geluk
is de wolf
die zich na de jacht nedervlijt,
zich niet bewust van tijd.
God heeft gelijk,
tijd
is wat de mens hem nog het meest verwijt.…
Pleinvrees
gedicht
3.8 met 20 stemmen
14.610 verlies in de massa
mekaar uit het oog -
maar geef dat ik niet
met mijzelf overschiet
kietel mijn flanken met
de rankste der skaters versier
mij met kruiden & kramen
voor uw gulzigste eters -
maar geef dat ik niet
hier alleen wortel schiet
sta op mij in de rij om
ter meest om ter langst
maar laat mij niet liggen
& vergeef mij die angst…
Geen woord.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
742 ik hoor niets
ben tot op mijn botten
verdoofd
kan geen geluid
meer waarnemen
geen zinsdeel
meer ontleden
er is geen toekomst
voor mensen
die verdrinken in woede…
Tegensteling
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.153 Ik hou van je,
ik verafschuw je.
Je trekt me aan,
je stoot me af.
Ik vertrouw je,
ik ben bang voor je.
Jij raapt me op,
je laat me weer vallen.
Ik kan niet met je,
maar, ik kan vooral niet zonder je.…