2345 resultaten.
Uitdaging
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
654 wonder in licht
ik sprak met de zon
die de maan niet vreesde
vermeed die dwaze mensenbuitenkant
van egotrippers en ijdeltuiten
tactieken en kornuiten
betweters en knuffelkonijnen
ik zocht een tocht naar binnen
een gevoel om iets anders te uiten
ik voelde een andere waarheid
dieper dan de eenzame buitenkant
van een God die me niet wilde geloven…
Een brug te ver
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 en ik sta daar maar
verloren
kijkend over het water
en weet het zeker
dit komt nooit meer goed
maar toch zal ik ooit weer glimlachen
weer geloven in de liefde
weer vertrouwen in de toekomst krijgen
hoopvol zijn
maar nu nog niet
zelfs de wind biedt nu geen troost
zacht fluister ik wat namen
en de lenteregen legt een rouwsluier
over…
Genade
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
629 .
--------------------------------------------------
...De pastoor van Liempde weigert in zijn kerk een uitvaart toe
te staan van een gelovige die na euthanasie is overleden....…
CDA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 We moesten al die tijd eraan geloven,
't Was zuchten onder 't juk der PVV,
We moesten met hun dolle plannen mee,
Alsof ze je van al je eer beroven.
Tijd nu, om zelf de mouwen op te stropen,
Alleen, nou zijn de kiezers weggelopen.…
Coma
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 .
-----------------------------------------------
Ik lees hier in de krant een triest bericht,
En moet, maar kan dat nauwelijks geloven.
Van alles van destijds komt weer naar boven:
Die goal van Dick, die nu in coma ligt.
Want in die eindstrijd was naast het verlies
Zijn wereldgoal, ik weet het nog precies.…
Hartslag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
720 Geloven in mijn eigen illusie.
Mijn droom vanaf gesloten ogen.
Het beeld, mijn verschijning.
Mijn hartslag is niet gelogen.
Elke klop zichtbaar op de huid.
Zo echt als je lach in mijn geest.
In de nacht kan ik het privé tonen
Waardoor jij mijn hartslag uitleest.
De hoop geeft leven in mijn keel.
Jouw verschijning klopt expressief.…
' t Komt allemaal goed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
660 Gekromde schouders
Op slot gedraaide rug
Stramme spieren
Die je beweeglijkheid
Gevangen houden in een
Traliewerk ontworpen
Door meneer Parkinson -
Wil je lachen,
Grimlachen misschien,
Dan houdt zijn masker
Je stevig in zijn greep -
Toch blijf je heilig
En tot aan je laatste
Eind geloven in de
Vrije gedachte, los
En niet…
Zo'n dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Deze dag niet door de zon verblind
toont meer dan duizend staten
dat wat jij allerminst zonnig vindt
heb je op zo’n dag het beste in de gaten
Er is geen zonneschijn
die je anders zal doen geloven
Je ziet echt tot in het detail ragfijn
bijbehorende gevoelens komen boven
Als je op zo’n dag iets moois beleeft
zo helder voor jouw geest
Is…
later als je groot bent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.092 Een vreselijke zin om te horen en nog erger om te moeten zeggen
Op jongere leeftijd wil je deze woorden niet geloven,
hoe vaak iemand het je ook probeert uit te leggen..…
Voortgang
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
684 mijn moeder is niet meer
dat is al even
ze heeft lang geleefd
was broos van geest,
doch in overleven bedreven
geaard in schraal zand
met gelovige angst
onder een streng regiem
mijn moeder is niet meer
al even
ze heeft mij gezoogd
gedroogd,
wakker gelegen
was bang voor woorden van buiten
al lang voor het einde
heeft…
Helmvlies
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
775 Ik ben met de helm op geboren,
wat één op de zoveel duizend
gebeurt en wat betekent dat ik
om de hoeken van de straten kan
kijken, oftewel dat ik helder-
ziend ben, zoals de Italianen
dat steevast geloven.
De dokter, die mij ter wereld
hielp, zei, dat ik wel een
generaal of zo kon worden. Dat
heb ik gelukkig afgezworen.…
ik blijf altijd in je buurt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
666 Ik blijf altijd in jouw buurt
misschien zal je het niet merken
smaakt je hart wat bitterzuur
na het lezen van mijn teksten
Durf jij je nu al meer te uiten
na je menig peer te laten stoven
laat de weinige kansen toch ontluiken
om terug in ware liefde te geloven
Je ogen, mijn liefste, dienen om te kijken
je hart om te beminnen, alles aan…
besluit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
510 weer gehad
we zien alleen maar haat en nijd
en leven in een kruitvat
maar ondanks deze trieste feiten
valt er nog best te leven
het is slechts aan jezelf te wijten
als je daar niet naar wil streven
er zijn nog goede mensen
ook al zijn het er niet veel
je hoeft het maar te wensen
en dan worden ze je deel
misschien kan je dit niet geloven…
Verkiezingen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
632 De politiek doet veel beloven,
er komt een betere tijd,
we mogen hen opnieuw geloven,
niet tot compromis bereid.
De politiek wil dat we groeien,
straks voor iedereen een huis,
onze welvaart zal meer bloeien,
als je stem naar hun partij verhuist.
Enthousiast wordt er gestreden,
maar hoe treurig was het wat ze deden.…
uit het oog uit het hoofd?
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
2.153 Denk je dat je me mag gebruiken
voor alleen maar wat plezier
is het normaal om mij te vergeten
of is dit 'houden van' op jouw manier
Je maakt me zo onzeker
wat moet ik nou geloven
zeg mij, wat beteken ik voor jou
wat kan jij mij allemaal beloven
Ik ben gek op jou, echt waar
maar kom, ik wil het van je weten
als ik langer dan een dag niet…
STIEN
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.273 ontroerd ondergaan wij de beelden
uit het vrouwenkamp Ravensbrück
ruim 60 jaar na dato ziet een mens
en wat voor een met afscheidsbrief
en loden last van wat eertijds was
diep neergedrukt niet klein gekregen
gebogen gedaante in de kille regen
ongebroken en onvoorstelbaar vief
vrouw en moeder van twee kinderen
te vroeg weduwe rotsvast gelovend…
mijn kleintje
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
1.187 Het houdt me recht door daarin te geloven.
Wil die iemand haar/hem dan vertellen hoe leeg het is.
Zonder mijn kleintje hier, een ondraaglijk gemis.
Laat nu mijn hartje maar verder huilen.
Zodat ik me achter mijn tranen kan verschuilen…
aan het kruis zal ik niet hangen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.765 ik wil lopen op het water
dat veranderde in wijn
zal preken voor de mensen
ze vergeven hoe ze zijn
roep de blinde haal de lamme
zal ze helen naar hun kwaal
kies voor liefde roep je vijand
voor het laatste avondmaal
ik wil God zijn voor u allen
samen delen in de pijn
weet dat hopen en geloven
morgen ook de hemel zijn
aan het kruis ga…
Mijn heilige huis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
746 De illusie die ik nu bewoon
Heeft vrolijke gezichten
En overal waar ik haar vertoon
Oogst ik goede berichten
Krampachtig bijna houdt zij buiten;
Tijd, belang en stil verlangen
Maar door haar vriendelijke ruiten
Kijken zij broos, als toch gevangen
De illusie waar ik nu in woon
Doet mij er aan geloven
Zij die mij als de wijste kroont
En…
zachtjes vallen de vlokken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
876 zachtjes vallen de vlokken
neer op mijn gelaat
verbergen de tranen die ik ween
de tijd is gekomen
daarom zeg ik je ga nu heen
je bent hard
weet zelf niet wat liefde is
jouw lieve gelaat
met je mooie ogen begrijpen
en vragen om vergiffenis
maar bedenk dat ik
je niet meer kan geloven
de sneeuw
zal stilaan smelten
en mijn wonden…
Zonder wijn
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
1.773 Ik wenste dood te zijn als mijn expressie weer sliepen,
in goten te leven om te overleven en te begrijpen dat
het erger kan door schoonheid te vertrappen
met mijn voeten en niet meer te geloven
wat werd gezegd en beloofd
Vele keren en vele mensen verwensen en te
dromen over eten, warmte en drank voor
een nacht geen symfonieen en kaarsen
geen…
DE TIJD
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.708 Ik blijf geloven in de toekomst
want eens komt alles goed
daar ben ik vast van overtuigd
en het geeft me nieuwe moed.…
Geloof
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.191 uitgang
de donkere gang
de groeiende duisternis
de langzame versmalling
het kruipen diep
diep in het donker
de omklemmende wanden
de beklemmende lucht
de benauwende vernauwing
vooruit vooruit in het donkere gat
geloof onwrikbaar vastgewroet
radeloos redeloos
hopeloos wanhopig
tot je razend-heilig-waanzinnig
stikt
dan leef je diep gelovig…
De vleesgeworden wanhoop
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
3.050 Deze periode heeft een doel
Hoe graag wil ik geloven!…
Geef een knipoog naar je God
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
729 Wat zou het mooi zijn
als niemand meer zou geloven
in een God of Allah.
Want het lijkt erop
dat die religiën
ons dagelijks leven laat verdoven.
Het ontneemt een stuk vrijheid
in het laten en het doen
omdat men zweert bij het geloof.…
kringelt traag herinnering
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
739 merk nu pas
hoe stil het was, de rook
ze kringelt traag herinnering
vervliegt dan blauw in
vluchtigheid naar morgen
de stank is grijs vandaag
in stugge stilte
schreeuwt de tegenstand
ruzies worden ongehoorde
monologen er is geen open hand
we dwalen in de tijd
mijden elkaars ogen
bang daarin te zien wat
ons hart niet wil geloven…
petrarca in de juiste vertaling
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.181 buurvrouw is de 95 gepasseerd
toch niet te geloven zo bij de tijd
ze dicht op internet eigengereid
wakker gewiekst en onverveerd
onder zeventien schuilnamen
één hunner zit reeds twee jaar
pikant jong drieëndertig jaar
op walletjes voor de ramen
uiteraard gaat de klandizie voor
maar tussen de bedrijven door
doet ze aan hersengymnastiek…
De nacht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.384 De nacht is stil
om mij heen is het kil
ik kijk naar de lucht
mijn gedachten maken een vlucht
ze gaan terug naar het verleden
als je ouder wordt
ga je er steeds meer tijd aanbesteden
verhalen ze komen steeds weer naar boven
soms denk je het is niet te geloven
alles is zo ontzettend snel gegaan
herinneringen, gelukkig die blijven bestaan…
Mijn Droom
hartenkreet
1.6 met 12 stemmen
1.680 Ik moest je wel geloven.
Je woorden vielen als douwdruppels neer.
Zo verfrissend, ik had het niet meer.
Mijn dromen van geluk werden waar.
Je draaide je handen rond in mijn haar.
De hemel van zaligheid was in bereik.
Daarna was het einde daar gelijk.
Je draaide je om en ging weer heen.
Smachtend van verlangen was ik weer alleen.…
een gedicht te vroeg
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
789 on a summer’s day
I’m a believer
ik woon nergens
in bomen of op het vochtig zand
van de zee
geen ritueel
doet mij geloven dat ik
verder moet
zoals de jaarringen waarin
vlinders zich nestelen uit het dons
van de zomer
straks komt de wind, op weg
naar bloemen, rozen
van vuur
omlaag, omlaag
wil ik me begraven
zoals…