7676 resultaten.
Toekomst zonder vragen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 waar hoop
het arrangement
in tijd en plaats
gestalte zal geven
is verlangen
de fysieke en geestelijke
wil om een te worden
in voel en herbeleven
samen dragen zij
een toekomst zonder vragen
in het perspectief dat
toeval hen ooit zal behagen…
Toekomst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Als al je opgespaarde hoop je verlaat.
Wat enkel overblijft is onzekerheid en verdriet.
Je verbergt het zo dat niemand dat ziet.
Onzekerheden blijven malen in je hoofd
Die toekomst waar je zo in had gelooft.…
Pasen 2014
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
519 Hij blijft
bij ons die hier nog pelgrimeren, die zoeken
naar een zin, naar kracht en hoop. Maar laat
ons zingen en getuigen: Hij laat ons niet alleen.…
Kliniek
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.059 Verzet en aanval weten niet van wijken
Nog krampt de hoop zich aan de laatste kans,
Een ijle grens tussen twee koninkrijken.…
Beloop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Met de zintuigen door tact en tast is er hoop.
Maar zo lijkt dit toch te gaan op zijn beloop.
Want!
Gedane zaken nemen geen keer
de stoep is leeg
toch sta ik daar weer.
Elk hart klopt om de hartstocht
over verkalkte wegen
op de heuvels met ophopend vocht.…
Soms kan een mens...
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
619 Gelukkig is
zo ons leven, anders zouden we het misschien
niet volhouden om te hopen tegen alle hoop in
en te werken aan begrip en verzoening. Ook al
blijven de vragen en de nachten, de duisternis
en ook de dood.…
Vlamt hoop en vertrouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 ik hoef je hand
niet te lezen om
jouw toekomst te weten
alles wat daar staat
heeft gisteren en
vandaag al geschreven
die lijnen wijzen
de paden aan die wij
morgen hebben te gaan
alleen in je ogen
vlamt hoop en vertrouwen
omdat wij op elkaar kunnen bouwen…
Van lieverlee
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.071 De stenen letters spreken
over eeuwig en zacht rusten
maar voor de overlevenden
van de pijnlijke scheiding
voelt het eeuwig maar niet zacht
Doch al lijkt de pijn nog vers
de bloemen zijn reeds lang verwelkt
er bloeien nieuwe planten
die hoop en warmte vragen
Dicht daarom van lieverlee
het zwarte gat van het verleden
open de zware binnendeur…
Doodsangst leeft !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Doodsangst heeft niets met dood.
Ook angst kan de geest niet geven.
Angst is alleen maar bewijs.
Bewijs van onbegrepen leven.…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.005 De schoonheid is tot troost gebleven
al is er droefheid, leed en pijn
en afscheid, onvoltooid dit leven
maar ’t heeft niet anders mogen zijn.
De wind schrijft woorden op het water
en ’t licht beweegt als baldakijn.
Al wordt het uur steeds later, later,
er zal geen raad of zin meer zijn
die ’t laatste antwoord kan bezorgen
want er is enkel…
Gemiste kans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Al wat had
kunnen zijn,
is verdwenen.
Door de zon verschenen
En de regen
Maar tot morgen
geen zorgen.
Al wat komt,
ligt verborgen
in de toekomst,
op onze wegen.…
Steun
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
654 Na jouw vertrek achter de horizon ervaar ik het einde
maar morgen beleef ik weer de hoop.…
In memoriam vogel
gedicht
4.5 met 4 stemmen
15.247 En laat de zwarte raaf of kraai
of welke vorm de dood
ook voor vogels aanneemt,
snel zijn werk hebben gedaan,
zoals tenslotte wij ook hopen,
dat onze dood zal zijn.
------------------------------------------------------------------------------------------
uit: 'Een leeuw is eigenlijk iemand, Nederlandstalige dierenpoëzie', 2006.…
D E C E M B E R
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
931 Hoogtij
bezinning gevraagd
levensecht
samen
tot het daagt
nabij
in namen
jezelf
de binnenkant
voelen
zonder schools
aangeleerd
maatschappelijk
en commercieel
teveel
nu met handen
en ogen
bewogen
zien mogen
hart en ziel
in zich
en zicht
langere dagen
meer licht
dragen…
Een nieuw jaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
685 Het oude jaar is weer voorbijgegaan
Een nieuw jaar ligt nu voor ons open
Laten we op een gezegend jaar hopen
Er is niemand die weet hoe het zal gaan.
We mogen het overgeven aan onze Heer
Die de tijd en ons leven in handen heeft
En ons Zijn liefde en vertrouwen geeft
Hij wil ons nabij zijn, steeds maar weer.…
Ontstoken
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
599 Dagen zonder jouw ongekende waarheid
breng jij leefbaar hoop
een ontvangst van opgefriste inzichten
mijn sentiment gaat op de loop.
Weken zonder jouw waardige integriteit
levert een week gevoel
Nu jaren zonder jouw karakteristiek
maakt mijn lens troebel.…
Nooit opgeven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.431 Waarom stoppen met geloven als er nog hoop is?
Sta op en ga door.
Geloof in jezelf en ga er voor.…
Het wordt weer lente
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
662 Wat ben ik blij, dus stuur ik dit bericht:
dat vogels weer uitbundig zullen zingen,
dat bloemen je weer overal omringen
en dat weer alles kleur krijgt in het licht.
En dat weer alles kleur krijgt in het licht,
dat zoveel maanden haast leek opgeborgen
en dat de mensen groeten, ook al zijn er zorgen,
ze voelen zich tot vreugde weer verplicht.…
Onze hemel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
522 Neem mijn hand
en vlieg weg met mij
want ik zit al veel te lang vast
aan deze verstikkende aarde.
Jouw hart klopt in mijn ogen
en de ziel vloeit uit de jouwe
recht onze dromen in
ik zal niet loslaten
Mag ik me dan voor even
aan je vasthouden
zodat ik ook kan leren te vliegen
op mijn woorden
Dat ik kan leren zien
door de ogen van schoonheid…
De Lievevrouwebedstrolaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
507 Een diep bedroefde mannenstoet
gaat lang gejast en hoog gehoed
met een door rouw bezwaard gemoed
de Lievevrouwebedstrolaan
en komt zo na een poosje aan
op ’t oude kerkhof ~Knokendoos~
voor ’t brengen van de laatste groet
aan hun geliefde Wulpse Jaan,
voor kort nog vol van minnegloed
maar sinds vier dagen levenloos
wat alle mannen bidden…
Halleluja
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
539 Er valt pas op een wondertje te hopen
wanneer uw ~heler~ ‘t Pikmeer kan belopen.…
Nachtmerrie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.025 Gisteren werd ik wakker
De zon op mijn ramen
Ver weg de kwetterende vogels
De warmte van mijn bed
Mijn eerste gedachten zijn bij jou
Hoe jij je klaar maakt voor een nieuwe dag
Wanneer zal ik je weer zien?
Mijn hartslag omhoog
Vanmorgen werd ik wakker
Een koude rilling……het is fris
Druilerig en donker
Wegduikend onder de dekens denk ik…
Je weet nooit zeker
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.867 Je weet nooit zeker
wat het is dat
door de lucht beweegt
zo ver weg ook
zoveel hoger
je kan alleen maar hopen
dat het iets is onderweg
naar een mooi plekje
een oude duif
naar zijn duiven
----------------------------
uit: 'De twijfelaar', 1989.…
De deur
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
479 Maar, zolang de tijd,
zolang de hoop,
ééns weer door opening
ruimten te ontsluiten.…
Kleur
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
676 Het huidig onheilsnieuws is ongekend…
Ik moét op zoek naar wat mij hopen doet:
de merel die trouw op haar nestje broedt,
het veulen dat aan hoge beentjes went.
Is ’t waar? Trekt focus meer van ‘t zelfde aan?
Dan geef ik zo wat kleur aan mijn bestaan.…
Heel even
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
597 heel even
kon ik er niet meer tegen,
heel even
ging mijn leven in de knoop,
heel even
gelukkig, maar zonder hoop,
heel even,
is nu voorbij, verdwenen,
heel even
iets wat jij me hebt gegeven.…
Water
gedicht
1.8 met 16 stemmen
13.316 Als met water zelf, met de gedachte
spelen dat je ooit en eindelijk
zult weten wat het is.
Het is regen geweest, een rivier, een zee,
hier was het, hier heb ik het gezien
en zie ik water en weet niet wat het is.
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2006.…
Voorstelling
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
870 Het doek valt, de voorstelling is voorbij
ik heb ervan genoten en ook veel geleerd
dingen, waarvan ik het bestaan niet wist
maakten me sterker en ook 'n beetje vrij
zo leerde ik beter wat goed ging of verkeerd
een opleiding die ik vroeger heb gemist?
Een nieuw hoofdstuk, een nieuw bedrijf
waarvan ik de spelers nu nog niet ken,
hoe het zich…
Wij, hier beneden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 Blijven geloof, hoop en liefde,
schreef Johannes.…
Afscheid
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
920 De schoonheid is tot troost gebleven
al is er droefheid, leed en pijn
en afscheid, onvoltooid dit leven
maar ’t heeft niet anders mogen zijn.
De wind schrijft woorden op het water
en ’t licht beweegt als baldakijn.
Al wordt het uur steeds later, later,
er zal geen raad of zin meer zijn
die ’t laatste antwoord kan bezorgen
want er is enkel…