10134 resultaten.
Liefde- niks - en haat
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
860 Emoties, liefde,
hoop- en haat,
toch beter als je
verstand werken laat,
daar:
haat wordt verward
met liefde,
terwijl de hoop is
vervlogen,
de liefde vertrapt
en haat een voor haar:
onbekend gevoel is.…
het leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
760 Het leven is ons gegeven.
Soms makkelijk en soms zwaar.
We hebben niet alles in de hand.
Toch heeft elke dag een moment met een gouden rand.
Koester die momenten, want we hebben maar 1 leven.
En die is ons gegeven.
Maar als je wegloopt voor alles, blijf je rennen in het leven.
Rem jezelf af en geniet van de kleine dingen in het leven.
Want die…
Zon, strand, zand, wind en.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
749 Zachte golven kwamen naar de kant gerold
water sprak zacht, fluisterend
hier- en daar een huppelend kind
wat hard kwam aangehold.
'K liep verder, met de vloedlijn mee
soms bukkend voor een schelp
het water dreef steeds verder terug
''t werd eb, vanzelf.
Donkere wolken kwamen aan
een wind stak op best hard
beter nu naar de boulevard te…
Hoge tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Soms, zitten mijn tranen zo hoog,
soms hoger dan de regenboog,
slik en slik ik weer
doe ik telkens weer.
Soms zitten mijn tranen zo diep
zo diep dat niemand ze ziet
dan slik ik, en slik opnieuw
vanwege de pijn in m'n ziel.
Soms zitten mijn tranen ver weg
hoef 'k niet te slikken en zeg
dat ' alles goed met me gaat'
vandaar dat ik het…
Leven is zo kostbaar in mijn ogen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
473 Wat heb ik in leven van mijn ouders veel geleerd,
ook op latere momenten soms zaken weggeredeneerd.
Is niet heel het leven een school als rijk gegeven
dat wat je al lopend en lerend ook al hebt geschreven.
Leven kent al vroeg plaatsen waar jij kinderen gaat krijgen
jij stappen gaat zetten en waar jouw tafel lang zal staan,
kent allang de plekken…
De dood pleziert nog niet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 Wat behelst onzegbaarheid,
als je al naar de randen van de aarde bent geleid,
daar waar het eerst pikdonker is en dan weer licht,
alles ook klaarheid geeft aan een echt open gezicht.
Niet als gebeiteld gelaat al gevat in marmer of leisteen
want ook jij, hoe zeg je dat, gaat nog niet elders heen.
Niet naar daar waar de vele sterren overtogen…
Leermeester Here Jezus Christus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Ik heb uiteindelijk nu als ongelovige
toch wel veel en meer geleerd
van de Here Jezus Christus
met name niet boos worden
maximaal aardig blijven
de vriendelijkheid zelve
want het is nog niet uit
het is nog niet mijn einde
ik ben UITEINDELIJK nog geen lijk
veelal zijn de vragen die mensen mij stellen
ook hun antwoorden, hun zekerheden…
Een nieuwe avond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 De nacht die kwam was al een warme nacht
een waar ik nog wel een tweede van verwacht.
Buiten puft het gras en ook de stenen
maar het is geen droeve nacht voor deze of gene.
In nachten zoals deze hoeven we ons niet te verliezen
er is opblijven, lang gaan lezen om voor te kiezen.
Laat dat klavecimbel in je hoofd er maar los
deze week loste ik…
Visioenen en dromen bewaak ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
614 Hoe vaak kwam je al niet gewoon door de deur binnen
met een glimlach op je snoet zoals ik je heb ontmoet.
Ooit waren we bekende vreemdelingen voor elkaar
vervolgens nu alweer vele jaren en weken een paar.
Gelukkig en liefdevol zoals jij mijn hart altijd verwarmt
mij met al mijn nukken en streken, enthousiasme omarmt.
Toch hoor ik ook bij tijd…
De zingende dagdief
poëzie
4.0 met 2 stemmen
950 Over de heide zeurde ik,
Zo zonder gedachte,
Een oud liedje neurde ik,
Het zonneke lachte.
Over de hei ging ik,
- Een luierend feestje -
Uit de hemel ontving ik
Een lievenheersbeestje.
Over de hei sloofde ik,
Om mij gonsde een bietje,
Voor 'n wijfje, geloof ik,
Zong een leeuw'rik zijn liedje.
Over de hei stapte ik,
Zocht…
Blij met de opkomende maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 Is het deel van de complexiteit van leven
eindelijk weten hoe lang je lot nog is gegeven
Ik weet waar ik vanmorgen al had moeten zijn,
het lot besliste anders al gaf dat zielenpijn.
Ik leunde vandaag wat op de tijd
en zie de dag van vandaag zijn we bijna kwijt.
Is nieuwsgierig zijn naar hoe het echt zit niet een ader
een lader van je gemoed…
Als de avond is gevallen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
638 De dag is te ruste gegaan op het talud vandaag
het zijn de mooie herinneringen die ik meedraag.
Het naambordje siert nog steeds de muur
glinstert na in de zon in dit avonduur.
Wie hier allemaal zijn geweest en door de deur zijn gegaan
het zijn na vandaag herinneringen die ook weer vergaan.…
Het beeld schudt en schuift en straalt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
548 De meerkoeten waren wederom aanwezig en niet
om het een of ander de plek verander je niet zomaar,
ze kwamen er al jarenlang als een soort zwanenpaar.
Vaak inderdaad op een en dezelfde plek als je oplet.
Wat kan ik verzinnen als ik over hen wil beginnen.
Ik kan je bijna de eierleider zelf nog laten zien,
waar ik uit voortkwam bovendien.
Ja…
Bewaarde briefjes
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 Ze zocht wat, maar wat precies, dat wist ze niet
ze was iets kwijt, zocht overal.
Dan komt er ineens vanuit een verborgen vakje
een propje papier tevoorschijn.
Zie je wel, zei ze glunderend, ik wist het wel
dit zocht ik, ze vouwde het vodje open:
het was een beschrijving van:
hoe naar de winkels toe te lopen.
Zo trof ik meer vodjes aan,…
Bergen geheid soms eenzaamheid
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
553 Als ik slaap ben ik als trilling in verre oorden,
verneem ik woorden van zuid en noord,
als door een open poort zie ik de grote beer
naast de kleine ook diep in slaap iedere keer.
Zie ik slaperige andere sterrenpracht
gedurende de lengte van menige nacht.
Wat morsen ze dan voor mij te zien en horen
vanuit de maan als het desolate wit,
naast…
Door stilte kan het opwellen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 Oud zijn, heel goed beseffen hoe jong zijn was
en nu nog is, ik het gelukkig van geest nog ben.
Moet je eerst oud worden en kunnen lijden
om over andere tijden te kunnen belijden.
Het is zien, horen en voelen van leven.
Het is ontdekken en ontleden van het zuigende
ook de vogels leren verstaan in hun ochtendzang
rood oranje en roze durven dragen…
Ge-wet-en
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
577 We hebben altijd al geweten
dat de wet niet mag overschreden
We hebben altijd wel gezegd:
bij wet verboden, zogezegd.
Je geweten, is iets anders
heeft met wetten niks van doen
toch zouden er wetten moeten wezen
die zouden zeggen: naar eer en geweten:
Heb ik de wet nooit overtreden,
maar:
mijn geweten, daar weet geen mens iets van,
vandaar…
VREUGDE
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.932 Onder de gloedende zoen van mijn levenscheppende vreugde ligt de stad;
vreugde in mij, niet om welke oorzaak ook, maar om zich zelf:
zo is elke grote liefde. Mijn vreugde is een absolute liefde.
Dat weet ik: ik ben een schepper die een warme golf over de stad laat varen.
Op schaliedaken ligt maanlicht dol in vreugde, goud-gelukkig.
Ik weet…
Verlangen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.077 In de nachtlijke stilt' van mijn dromen,
Als geen windeken ruizen in 't groen,
Als geen vogelken fluit in de bomen,
Wekt mij telkens hetzelfde visioen.
Langs de ronding der reuzige bogen,
Stort haar zilveren stromen de maan,
Op de golven, zich heffend ten hogen,
Waar de sterren te vonkelen staan.
Ach! de maan is zo hoog aan de kimme…
Mijn kleindochter en 't beertje.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
628 Wanneer we met z'n allen gezellig uit eten gaan,
zien de kinderen allerlei leuke knuffels hangen en staan.
Je moet dan wel een pannenkoek eten, daar krijg je 'm bij
maarre: pannenkoeken zijn dus niks voor mij.
Wat beteutert kijk ik mijn kleindochter aan,
voor ik 't door heb is ze al op gestaan
Oma kijk eens wat ik voor je heb?
in haar handen…
Achterbalkon
poëzie
5.0 met 4 stemmen
3.864 Het menselijk gelaat - hoe droef mistekend,
des morgens in de tram grauw van de nacht,
des avonds in de tram grauw afgejacht
van al waar men zich deerlijk in verrekent.
Retour kantoor, kliniek en magazijn
tobt elk om wat men zich ziet tegenvallen.
Zie in de mondhoek, onder de oogwallen
onverwisselbaar de paraaf der pijn.
Hoe als nu plotseling…
LAS HUELGAS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.045 In het klooster van las Huelgas
In de biechtstoel zit de priester,
Fluistrend spreekt zijn biechtelinge
Van de wereld, van haar zonde.
Nimmer zien des priesters ogen
Wie hem toespreekt. Nimmer blikken
In de wereld meer de vrouwen,
Die het klooster heeft begraven.
Aarzlend spreekt de mond der nonne
Van haar liefde voor een koorknaap,
Die…
VISIOEN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.157 In starren nacht lag de woestijn van 't leven,
En strekte ver zich in de somb're tijd,
Daar was geween en wanhoop, moord en strijd,
En boven kwam een zware bloedwolk zweven.
Daar bloeiden bloemen, in gestadig beven
Geschommeld door de wind van haat en nijd,
De rode: bloeddorst, en de gele: spijt,
En witte stonden grimmig-doods geheven.…
de zandkorrel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
733 een klein fijn korreltje van zand
verloor zijn hechte band
toen de wind hem even meenam
en hij zo in woelige zee terecht kwam…
verzwolgen door klotsend water,
aangezogen met veel kracht,
naar bodemloze diepte gebracht,
waar een schelp zich wel ontfermde
over het verloop van zijn verdere lot…
de oester besefte waarde, gaf al zijn liefde…
afscheid (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 afscheid kent vele
vormen en kleuren
van zwart naar tranen
van indigo naar violet
soms neemt iemand
afscheid omdat het
niet anders kan als
hoop plaats maakt
voor wanhoop of
iemand verdwijnt
zonder vaarwel
soms nam iemand
lang geleden het besluit
terwijl niemand zag
niemand wilde dat hij
al vertrokken was…
de bloemetjes en de bij
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
672 opgesloten… vind ik niets voor mij
dus laat me los, maak me vrij
ik wil stoeien op de groene wei
met mijn soortgenootjes: de honingbij
ik ruik de planten en de bloemen
maar zit gevangen in mijn korf
mijn vriendjes hoor ik heerlijk zoemen
och, wat vind ik dit ellendig grof
want alle bloemen wil ik kussen
ik wil vliegen, ik wil brommen
zie…
Geneurie.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
878 Ik zoek in oude legenden,
Ik speur in wiegendruk
Naar beelden voor mijn ellenden
En 't kleed van mijn geluk.
Want als de dichters wenen
Moet glanzen paarlenschijn,
En lachjes willen ze er gene
Die niet van zilver zijn.
Wat mag zo heerlijk blinken
Als eêlsteen en brokaat,
En wat kan heller klinken
Dan schild waar 't zwaard op slaat?…
Vergiftigd.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.042 Gelijk een vrouw, die weerkeerde over zee
Naar 't vaderland, en zich verkwijnen voelt,
Wijl slopend gif haar traag door de aadren woelt
- Ga waar zij wil, haar smarten neemt zij mee! -
Draag ik de pijn, waar vaak mijn zang op doelt,
Diep in mijn borst en 't rooft mij vreugde en vrêe.
Weer kruipt en knaagt mijn welbekende wee,
Weer…
Lenteknoppen.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
962 De knoppen zwellen in den zoelen nacht.
O! morgen, morgen zullen ze opengaan!
De twijgen trillen en de stille laan
Is diep ontroerd, als een die zwijgt en wacht.
Op 't zwarte water zwemt een enkle zwaan.
Heel in de verte zwijmt een vogelklacht
En op het mos zijgt door de takken zacht
Het zilverlicht der pasontloken maan.
Ik voel…
Blijheid.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
949 Kom broeder, snijd het riet
In ongelijke pijpen,
Dat fluks tot vrolijk lied
Uw vruchtloos zuchten rijpe.
Dit riet had oók zijn tijd
Van wenen over waatren,
Nu zij 't aaneengerijd,
Dat wíjsjes daaruit klaatren.
Vrees niet met juichgefluit
Uw zwijgend leed te ontwijden;
Het valt tóch eens ten buit
Aan ’t alverwinnend blijde.
Heeft…