2308 resultaten.
Domkoppen
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.928 Die plaatsen pikte Tom in en verdreef de kou.
De waard kwam en zei dat het paard geen oesters wou.
Breng ze dan maar hier, zei Tom, als ze hem niet smaken,
Dan zal ik wel proberen ze open te maken.…
De Conradstraat vanuit de ooghoeken
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.576 Jij, stuiterend met een zwarte kous
over je gipsen enkel, kou
die vanuit de kuit de lies intrekt,
waar is je engelbewaarder?
--------------------------------------
uit: ' Zacht gat in broekzak', 2005.…
De Conradstraat vanuit de ooghoeken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
907 Jij, stuiterend met een zwarte kous
over je gipsen enkel, kou
die vanuit de kuit de lies intrekt,
waar is je engelbewaarder?
---------------------------------
Uit: ' Zacht gat in broekzak', 2005.…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.360 We zijn machteloos en stil, geen
kleur of lied kan ons bereiken,
geen warmte die doorgloeit
de kou die ons gevangen houdt.
Zelfs tranen kunnen niet de dorheid
tot een stromen brengen, er zijn alleen
maar vragen en zelfs die verstommen
tot een kijken zonder zien, een niet verstaan
van hoe het verder moet, maar leef maar, leef.…
Kunstenaar in rouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
662 Zie hoe de dwaas zijn vertrouwen verwerpt
in kleuren pimpelpaars naast erwten in een vaas
het geld dat hij nooit kreeg, de vrouw die hem verliet
door liederen van de nacht, en innerlijk verdriet
een kunstenaar in rouw, de kwasten niet meer trouw
aan het verlegen heimweelied, het ego in de kou
een zolder vol met werk, het zingen zonder kerk…
maartse blues
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
479 ten tijde van dit uur
terwijl de harde wind zijn kou
door kieren drukt
lukt mijn lied niet, want ik zing
slechts schrale tonen
op weg naar morgen blijft de klank
verborgen in de vensterbank
ze huilt er slechts en laat
me zoeken
oh moment, je wendt je naar mijn hart
maar elders leef ik in gevaar
mijn lippen dun, de wangen koud
diep doorwaaid…
Vooruitgang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.591 De jaren gingen zonder veel bezwaar,
in voor en tegenspoed, steunden elkaar,
het bed is nu van groot formaat,
de kou bestrijden ze heel kordaat.
Laten zich nu elektrisch verwarmen,
door techniek met veel erbarmen.
haar deken op vijf, van hem op negen,
de vooruitgang is voor hen een zegen.…
laatbloeier
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
876 hoe de laatste roos in de tuin
tussen ‘t kleurend en vallend
blad haar pure schoonheid
nog even bewonderen laat
hoe zij in regen en gure kou
haar tere knopje boven water
houdt, naar ik hoop niet al
te snel verdwijnen zal
hoe ik deze roos als zij het redt
begin november in ‘n vaasje zet
hoe zij dan naast die ene kaars
tussen zacht…
Bosvogeltje
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.383 Ik zocht je in woorden die nog wachten,
in de winter die langer is dan de tijd,
in de as van de liefde,
in de kou van de eenzaamheid,
in mijn hand, in mijn broekzak, in mijn huid.
Ik zocht je
en heb je niet gevonden.…
De Honingboom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
460 het was begoocheling
toen ik een foto van gewortelde schaduw trok
ik weet nog hoe het rook
de savanne van het warme hart
de kou van de eenzame toendra
ik ben vergeten hoe het voelde
de gouden mist, de ochtend van de nachtbraker
het laaghangend fruit
in je kop draag je nog vrucht
je bast is gegroefd, je dagvlieg gevangen in amberstroop
onvermijdelijk…
Jij bent de godin
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 ik zie je
na de lange nacht
het leven scheppen
jij geeft groen
aan gras en boom
schemert blauw de lucht
laat in wit
de wolken komen
dromend op hun vlucht
opent bloemen
in de kleur van het seizoen
ontsluit het donkere van toen
jij schenkt ziel
aan alles om je heen
zonder jou ben ik in kou alleen
jij bent de godin
die leven schept…
klokkengeluid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 nee nee,
ik zag hun kopjes staan
fier, rechtop, boven de
nog winterse aarde
van onschatbare waarde
voor wie uitziet
naar het voorjaar
de winter van zich
af
wil schudden
de lepel uit
de stamppot
wil halen
niet langer wil balen
van regen en kou
oh voorjaar,
milde eerste…
Vrije vlucht
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
721 Bomen wuiven westenwind
buigen over ieder mensenkind
dat bij hen wat luwte vindt
waar vogels zich verdringen
om genesteld in hun armen
de onschuld te bezingen
die de aarde zal verwarmen
tot de kou, die ooit zal komen
hen zal verjagen uit de bomen.…
Mijn Wil
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
916 wil je handen stevig vasthouden
Om ze nooit meer te laten gaan
Ik wil je zoete lippen proeven
Op een manier die niet zou mogen
Ik wil verdrinken in de glans
Vocht van je schitterende ogen
Ik wil je benen kunnen strelen
En je mijn liefde laten voelen
Ik gaf je 't vocht dat je gebruikte
Om mijn hersenen te spoelen
Ik wil rillen van de kou…
vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 ondanks het besluit te zwijgen
- geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in de prille zachte voorjaarswind…
vragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
706 ondanks het besluit te zwijgen
-geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in prille zachte voorjaarswind…
Hartstocht
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
829 en alleen
over de twijfelaar die bodemloos
een latrelatie in de weg stond
was het ik of jij
of jij en ik
we hadden in een gat kunnen vallen
ons verbonden voelen met dons op dons
een warm nest vol kippenvel
maar we zijn geen rendieren
dus gaf ik jou een springveer
je kwam er mee weg
nu is het zomer
mij hoor je niet
over de kou…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
948 Een enkeling trotseert de onontbeerlijke onherbergzaamheid
van onredelijke kou en storm.
Paste zich aan en zal overleven.
Zegevierend in de lente en vol trots zijn hoofd boven het maaiveld uitsteken.
Wetend dat het in de lente ook kan stormen.…
Kerst in deze tijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
864 Misschien dacht u: ik vier
geen kerst, de wereld is in rouw
en ik sta ook met lege handen
en ook in de kou....
na alles wat er is gebeurd
en vraagt u zich af, waarom
er tegenwoordig rond de kerst
steeds meer wordt getreurd!…
litanie van laatste dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 de oefeningen
in geduld
het liefste tempo
van de langzaamste
de vlucht over de
randen van de wereld
spattende tranen
uit gelezen regels
composities van
wolken en water
de moed om de kust
uit het oog te verliezen
het kleine leven
omringd door slaap
de barsten in
oude woorden
in de donkerte
de helderheid
in de kou…
Blauw
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
518 Blauw van de kou
verlangt naar de Insulinde.
De gordel van Smaragd
waar de zon altijd schijnt.
Een blauw gevoel van
gelukkig te beleven dat
voorbij is voor het kwijnt.
Het blauw te lopen kent
zijn voelen dat aan ademnood
lijdt. Onmogelijk zijn de doelen
tussen daad en drang in hun preferentie-
strijd.…
de tijd is uitgemeten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
765 seconden
de klok is blij
en wijst in uren aan
hoe ver het is
in vrolijk jou en mij
de tijd is uitgemeten
maar de wijzers
weten niet hoe ze
ons gaan stoppen in
het dansend liefdeslied
een koster in zijn
zomers korte broek
bengelt traag wat
donkere slagen in
een late avondgroet
jij bent lente daar
waar winter vriest in kou…
samen kozen we pigmenten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
916 ik heb mijn kleuren neergezet
samen kozen we pigmenten
jij aardde meer naar grond
gekleurd door sedimenten
ik koos blauw
omdat het oceanen golft
maar strakkend voel je dan
de kou die onderhuids ook volgt
jij bruin en veel oranjerood
omdat je in de warmte van
de dag iets meer kan geven
dan je eigenlijk van jezelf mag
jij bent de…
langzaam sluiert mist
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
897 de zon is weg
de helderheid verdwenen
nevels stijgen op
in kilte langs je benen
voelt klamheid komen
nog heb je zicht
maar langzaam sluiert
mist de wereld dicht
geluiden zijn
niet meer te duiden
verstikkend is de stilte
om je heen gewikkeld
kou vertraagt
maar onversaagd
sprankt hoop
heel diep van binnen
ik wist dat je het…
LAIS CCXXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 Er staat ellende
voor de deur, je hoort de kou al in de
mensen kruipen, hoe zij van ellende
liefde prediken, haat, hoe er wordt hinde
gekeeld, en bos, daar waar ’t haar beminde.
De stilte na de eerste sneeuw zal weer
blad zijn, wit en leeg. Het schrijft haar neer.…
oogst de zomer haar kind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
789 sluit maar je poriën
verhard snel je bast
laat je bladeren gelen
zet je wortels vlug vast
want in een herfstige
wind oogst de zomer
haar kind in de val
van de tamme kastanje
nachten gaan lengen
kou voelt naar vorst
die de ochtend versiert
met haar ijzige franje
is jouw hart nog open
in een nazomerse gloed
het roodkoper van herfst…
Alles op z’n plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 door ochtenddauw bezaaid met parelen
omzoomd door bos in blauwe nevel
overgoten met stralen zonnegoud
en als luchtkastelen zweven witte wolken
door azuren blauw diepe herfsthemel
frisse herfstwind waait over velden
zacht huilend om de zomer
maar in vochtig bos vullen de bladeren
dit seizoen nog met warme kleuren
bedekken de aarde tegen kou…
in het zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
556 veroordeeld tot inzicht
is mijn tijd van heden,
plots is er een grens gemarkeerd
naartoe het verleden
ik denk nog aan het dakterras
zo dicht en nabij jouw sterven
we teerden nog enkele keren
op de bruine buil die wij aanbeden
heb je het koud, vroeg je
en gaf een verbeeldende warmte
het hielp de kou van het moment
buiten, en buiten onze…
Nieuwe haiku's #6
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
512 De regen ruist
de bomen worden nat
een zwerver VOELT de kou.
Zitplaats lijn 3
De stoel waarop ik
ging zitten was nog warm
van andermans billen.
Forever young
Lichaam op de vlucht
het altijd jong zijn werkt niet
spiegels slaan op hol.…
gewapend grijs van macht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
851 scheur de tijd
hang de eeuwen
in gekleurde stroken
plooi ze met strijd
het geel van haat en nijd
dat geesten heeft gebroken
het bloedrood en
gewapend grijs van macht
in kille woorden uitgesproken
in groen de zoen van
zondoorstoven zomers die
nog steeds naar lente roken
het hoge blauw van
kou omdat de winters in
hun eigen wakken…