1757 resultaten.
geen ontkomen aan
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.559 met de treurige tweedracht in eigen boezem
moet ik eten maar wil niet worden gegeten
moet ik drinken maar ontkomen aan de droezem
de longen lekker warm door rook aangevreten
is de couveuze dus mijn optimale omgeving
en een tijdreiskabine mijn ultieme toekomst
moet me ondertussen meer in meditatie begeven
godsgeduldig wachten op mijn eigen…
Versoepeling
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
505 Zo hebben alle mensen pret
en daarom geldt er deze wet:
Als u zo nodig roken moet,
wees voor uw medemens zo goed
om deze niet te irriteren.
Vermijd daarom het exhaleren.…
Second life
netgedicht
1.3 met 17 stemmen
497 .
________________________________
SECOND LIFE
Ik slijt per jaar wel zesendertig sokken
Van minstens dertien, schat ik,
per dozijn
En zij koopt honderd slipjes van satijn
Maar godzijdank bij Second Life haar rokken
Ik denk dat ik die hele klerezooi
Verpakt in de textielcontainer gooi!…
Zonder zon van binnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 zwart spiegelden
gebroken ruiten
hun onbewoonde staat
in een straat waar
je de entropie van
uitgewoonde huizen
indringend rook
waar vroeger jeugd
in luidruchtig vertier
hun plezier zocht in
onschuldig kattenkwaad
hadden verval en
verloop van bewoners
de chaos versneld
migrant en
achterstand op alle
gebied schiepen geen
positieve…
Volle maan
poëzie
3.0 met 11 stemmen
2.983 In een stoet van grijze wolkenvlokken
Trekt de maan naar 't Zuiden, naar de zee:
Al wat jong is, voelt zich aangetrokken:
Vissermeisjes waden langzaam mee:
Voeten scheemren onder donkere rokken
En weerspieglen in de blanke ree!…
Lonely Planet
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
747 De Limmat slingert zich
als een alternatieve gordel van smaragd
om de taille van de stad
wat er verdomd strak uit ziet,
zo strak zelfs dat
de treinen bij tijd en wijle
een kijkje onder haar rokken nemen.…
Ruis van de zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 Henk zweert
dat hij niets wist
van zure druppels
die Sodom
in rook vervliegen deed.
Gewikkeld in een boetekleed,
terwijl een zoekend minnaar
elke schelp heeft omgedraaid.
Daar tussen gras en zand.…
Uit de diepte
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
625 Moddersloot
Geen gevaar
Half ontbloot
Water in je laarzen sopte
Van tijd geen gewaar
Nooit moe
’t landschap aan de rand
Snoven het leven
Jij en de rivier dreven
Doake langs de waterkant
Je jeugd waar naartoe
Drijfhout brand
Duden roken
Je kop verbrand
Eendenkroos in je haar
Je Wereld zonder gevaar
Koemist over ’t land
no nintendo…
Gedichtendag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 honderd meter
poëzie
ligt er
tussen mij
en de kleine
winkelgalerij
witte tandartsassistentes
die in het laatste tegenlicht
kleumend met de armen gekruisd
wolken rook uitstoten
zeven oude bomen
niets vermoedend
van de kap
in stille overmoed
nog met kale armen
naar de hemel reikend
de diepe plof
van onze wijnfles
op de de bodem…
nieuwe start
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.629 de sleutel is uit het contact getrokken
de motor is uit
een grote beslissing, maar een wijs besluit
de ronkende wolken zijn in rook op gegaan
de sleutel is vervangen
ik heb hem opnieuw in het contact gestopt
nieuwe energie bij geladen
dat het portier open laat slaan om een nieuwe weg in te gaan
zet hem even in de achteruit om het pad…
Schrikreactie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
446 opengevallen hoepelrok van 100% zijde
ligt als een grote binnenkantschelp,
een volop geopende waterlelie,
uitnodigend op mij te wachten
(ik denk aan iets)
de rest van haar toverlichaam verstopt ze
diep in de aarde, die zij immers is,
juist door die anonieme overgave
spring ik niet als een dolleman op haar,
maar ik volg de cirkel van haar rok…
Een wonderlijk gedicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 Gisternacht heb ik een wonderlijk gedicht geschreven
Soms gebeuren er gewoon van die dingen
Het kostte me geen enkele moeite
Het rook aan alle kanten goed
Het danste fijn op wit papier
Het probeerde op te stijgen
Vederlicht en vlindermooi
Maar wilde ook graag blijven
En iedereen vond het zeer prachtig
Zelfs die juffrouw van mijn lagere school…
Die ene ster aan de hemel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.271 Mijn ogen tekenen de stilte
de glinster op het golvende water
de klokslag op dit late uur
Waar rook is
is vuur
er vonkt nog wat liefde
tussen zure druiven
Ik zie het riet zacht wuiven
naar een stervende maan
waar de kraters groter ogen
dan een verloren satelliet
De morgen trekt een muur
van eenzaamheid op
als het slot de sleutel…
ALS NARCISSUS
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.424 onverhoeds rinkelt
en ze gaan praten en laten me naakt
ALS zonder enige ondersteuning
van hoofd en nek ik rechtop word gezet
ALS ze mijn rolstoel onhandig bedienen,
of ze vermorsen mijn voeding op bed
ALS ze te vroeg het toilet binnenkomen,
vergeten mijn ondergoed netjes te doen
ALS ze mijn schoenen te stevig strikken,
ruiken naar rook…
Een vale maan
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.561 oogjes kijken schuin
lachjes zijn weer vol betekenis
er hangt spanning in het huis
buiten schijnt een vale maan
en schaduw speelt waar
schoorstenen wit roken
het welterusten ritueel
na liedjes en verhalen lijkt
eindelijk eens goed te gaan
toch komen ze wat later
een voor een weer voor je staan
het lukt niet goed met slapen
schoenen…
Karel de Stoute
gedicht
1.5 met 64 stemmen
22.712 Zijn honger, als potente edelman
Was al op jonge leeftijd niet te stillen
Hij was wat je wel noemt een Don Juan
En regelmatig nam hij het ervan
Gewoon, wat alle mannen stiekem willen;
Hij stelde jongedames vaak de vraag:
Zou u voor mij uw rok op willen tillen,
En mag ik even voelen aan uw billen ?…
Herdenken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 Dan rook
je plotseling de zee en aan het strand
was je de helden van weleer alweer vergeten.…
jaloezie
gedicht
2.5 met 2 stemmen
4.927 woejwoej o zo fijn poederkool
met rook op diezelfde wind verspreid
(voor de spiegel dit ja-woord oefenen)
dat vooral ja
van vliegas kreeg hij borstgroei...…
Makelaar
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.531 Maar,
u steekt zich in decennia van schulden
voor een stulp met riolering die vaak stokt,
een interieur dat door het roken is doorleefd,
met in- en uitgangen waaraan een luchtje kleeft.
Aan alle kanten uitzicht op een blinde muur.
En huur? Niet mogelijk.
De eigenaar wil er vanaf. Het spookt er.…
DE WERELD
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.202 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
Het zwarte jurkje
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
573 ik heb de nachten geel gezien
je angsten schreeuwden rood
je wist niet of het donker was
omdat de kleur je dat verbood
het zwarte jurkje in het
goud dat uit je ogen vloeide
streelde heel uitdagend langs
je huid omdat je lijf mij boeide
de zon weerspiegelde
het blauwe kleuren van de zee
ze brandde huid en haar en
nam in rook je kleding…
De zilte geur van ver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
515 mijn beesten
waren dons en
pluche gekleurd
knuffelzacht
dichtbij zo voor
het grijpen
toch speelde
ik er niet
echt mee zij
hadden geen
naam roken
naar zand en zee
de zilte geur
van ver en
avontuur in
het afhollen
van duinen voor
de lawines uit
ik zag altijd
het eerst de
wolkjes komen
dat maakte vaak
een eind aan onze
strandvrijerrij…
Aan de overkant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 omdat omdat
we vrienden hebben
alles wat we weten bestaat al lang
alles wat we geven is niet van ons
maar gekregen, omdat wij er zijn
voor elkaar, en hij omhelst me
Stil voor het raam
geef ik me over in zijn geur
We kijken
hand in hand naar de sterren
Hand in hand schrijden ze
over de hemel
Aan de overkant van de rivier
kringelt rook…
DE WERELD
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.204 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
De muur
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.308 Een composthoop en, erboven,
slierten traag vervluchtigende rook. Op
het erf een kar met groenvoer. Groene halve
staldeuren. En op de strakke, spiegelende beek
lichtbruine vlekken, bladerdek. Roerloos
wou je zijn, onbewogen blijven.…
een gedicht is oude regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 en schip
de scheepswand is onze huid
-er zitten barstjes in
we moeten onze huid duur verkopen
het is tenslotte al gisteren
laten we een gat in de tijd metselen
voordat we dit nalaten
stel dat we vergeten iets in een
hersenhelft terug te duwen
de huizen waar we te laat
voor school waren zijn van steen
toen je er nog woonde
rook…
Bij het circus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Hoog is de dichte koets
Boven is Boven en Onder is Onder
Huilend dragen we de lange sleep
het circus door, we wisselen
van hoed, rollen het testament uit
en staan stil voor een groepsportret
Het leven gaat door, onder tromgeroffel
rijdt de koets rond, sneller
en sneller, opgejaagd
door de muziek en saluutschoten
uit de tuba, overal rook…
je zinnen smeulden vuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.725 een laatste groet
tijd vergoedt geen afscheid
lucht ging vonken in
een spel van ademloze woorden
je bracht me bloemen die al
zomerend nog bij de lente hoorden
ze kleurden ogen
met de warmte van je lach
in hun glans zou de uitgestelde
hemel ook op aarde mogen
je hebt het paradijs
maar afgebeld, je zinnen
smeulde vuur, er was rook…
Cees van der Velden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 gespetter, -pieter, -pater en geklater
en tegenstanders om weer af te drogen
Dat waterracen is zijn pakkie-an,
zijn snelheid is als die van kruisraketjes,
zijn powerboat een pakje sigaretjes,
want Cap’tain Cees is de Marlboro-man
Van welke kant je ’t ook bekijkt, ’t is levens-
gevaarlijk, denk aan je gezondheid, aan
de longen waarin rook…
Het regent
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
596 Je hand pakte mijn rok
zo renden we door 't gemaaide gras
we stonden stil: de lucht betrok
wolken wrongen zich in bochten en wegen
je zei: 'laat het maar regenen
de zon - en af en toe een stortbui'
je blik trok als die bui over mijn hart
in dikke druppen vielen we samen
gaf ik liefde weer nieuwe namen
wilde ik voor je dansen
op…