10889 resultaten.
Verbleekte driekleur
poëzie
3.7 met 15 stemmen
2.970 Hoe is uw lief gelaat zo bleek,
Dat eenmaal zo vriendlijk kon blozen?
Ach, als de zuivre zonne week,
Verbleken de lachende rozen.
Hoe is uw voorhoofd nu zo dof,
Zo stroef en zo droef en zo duister?
Ach, als de wind ze sleurde in 't stof,
Verliezen de lelies hun luister.
Hoe staan die oogjes nu zo flauw,
In wenende wimpers verscholen?…
Het vaderland
poëzie
3.6 met 22 stemmen
5.303 Het land waar ik geboren ben,
Waar 'k zo veel goede mensen ken,
Waar ook mijn vader 't leven vond
En waar mijn moeders wiegje stond,
Dat land dat mij te leren geeft
Hoe deugd naar ware grootheid streeft,
Hoe ondeugd dikwijls zonk en viel -
Ik heb het lief met hart en ziel.
'k Haat evenwel geen ander land,
Dat waar een blijk van onverstand…
Dageraad en groeistuipen
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
4.063 Wat is de dageraad?
vroeg Winnifred mijn tuinkabouter
die niet bestaat
en bleek van het huilen is
omdat hij niet bestaat
Een groeistuip is de dageraad
kijk maar naar de statistieken
van dag tot dag
groeit alles aan ons uit
tot een monsterkalebas
op een veel te kleine fruitschaal
Eindelijk glimlacht Winnifred
en zegt;
wat ben ik blij…
WILHELMUS
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.128 Over de zee, aan het westelijk strand,
Ver van mijn Hollandse duinen en velden,
Sterkt gij mij, krijgszang van Nederlands helden,
Zing ik u, lied van mijn land!
Eens waart gij leuze van oud en van jong;
Veel werd gewonnen en veel ging verloren,
Sedert ge in de ure van strijd werd geboren,
't Volk van den Zwijger u zong!
Machtige stem tegen…
Wonder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
817 Ik wist het niet, je hebt me weer verrast.
Dat jij zo helemaal jezelf kan vinden,
in wat de tijd verzegelt als gegroeide tederheid.
Je bent een eeuwigheid.
Ik vat je in mijn pocket, langdurig blijf je daar.
En ik kijk ernaar.…
naamdraaideur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 deuren spreken
in tijd
van duisternis
kleuren ontbinden
en alles
gaat voorbij
pijn vindt reden
de vloed
en ebzucht
draai je richting
het ongemak
ik ben
en zet je te kak…
Platgetreden gras
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
831 Vermoeid word ik vanmorgen
Wakker in wat een voorjaarszon
Lijkt te zijn -
Als ik op wil staan
Blijkt dat me dat niet
Lukt vandaag - bevind me
Liggend tussen het platgetreden
Pad van pijnlijke cliches met
Emoties die vervlakt zijn
Tot neergeslagen poolijskou -
De enige gedachte die erin slaagt
Boven het platte bevroren gras
Uit…
Maria in Mei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 Merelklanken helle vreugdetonen
vieren dankbaar mooie avond in Mei,
in mijn hart komt warme herinnering vrij
vijf jonge meisjes dorpje in de deemstering
veertien zijn we vrolijk zanglustig wandelen
stevig gearmd Mariakapelletjes tegemoet
crêpepapieren bloemen sieren het beeldje
gekneusde rozenbloemblaadjes uit onze tuinen
geuren vanaf…
woorden stromen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
565 woorden komen
als niet te temmen stromen
in sloten niet in te tomen
stromen
woordenstromen
woorden komen
massa's woorden
stromen
naar massa's
massaal
naar massa's
blijven komen
overstromen
om in om te komen…
Over Leiden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.063 Een begrafenisondernemer uit Leiden
Verdiende zijn geld met overlijden.
De een zijn dood
Is de ander zijn brood
Ook toen hijzelf kwam te overlijden.…
Huilen in Parijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
583 Het weer in Parijs,
voelt aan
dat de zon nu met schijnen
volop zou misstaan!…
Pijnloos vallen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
755 De enige val
die niet voor pijn
en blauwe plekken zorgt,
is de val in slaap…
In de tuin
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
658 Rechte stenen, lange benen
Een bloeiende roos achter de lach waarvoor ik koos
Stengels rijzen in de lucht, reikend naar de vrucht
Voor wie ik koos…
Tranen in de stem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 Met een krop in de keel zegt ze
wat moet ik nu,
hoor de tranen in d'r stem
wat nu als ik er voor de kinderen
niet meer ben?
Het regent, we blijven staan in de bui
we huilen
dat beetje water kan er ook nog bij.
Wat moet ik nu, wat kan ik nog,
een antwoord heb ik niet
da's veel te lastig toch!
Mijn arm sla ik om haar heen, kom…
Wachttijd is...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 De mens wordt wat "in de wacht" gezet, wachten duurt dan lang,
'een momentje alstublieft' het is echt een ware dwang.
Melodietjes van allerlei terroriseren dan je oren, echt muziek
die je verwacht op een begrafenis te moeten horen!
Nog een momentje U bent de eerst wachtende,
een nieuw melodietje komt in mijn oor, dan een stem;
verrek…
tweeduizend drie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 toen ik jou te grave droeg
mijn handen wit
mijn schouders blauw door
onvoorzien
één mondhoek hoog
een mondhoek laag
geen schraag voor jou waarop
de stille kist, ik
wilde warmte onder lichte planken
de banken van het hof
vol zomerzon
bloemen rond te zware voeten, wuivend gras
en in mijn lijf slechts de herinnering
van wie je was…
Rondom Loevestein
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
711 het is nog vroeg
in Munnikenland
als de nacht eindigt
en een zwarte stern
ginds aan de oever landt
ik schuifel naar een plek,
nog droog, en gelegen
nabij de waterkant
en neem plaats in het gras
ik zie de dag traag dagen;
het licht kan en wil geen
schaduw meer verdragen
op deze woordeloze plek
schept het gloren haar…
de vleermuis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
568 grillige rotsen overheersen
een stukje puur natuur,
waar ook duistere spelonken
zorgen voor angst en vuur
in het donker gedoken,
hangend, onderste boven
met zijn kop in een
zwarte mantel verscholen.
rustig slapend, misschien
wel dromend van de jacht,
wat hij allemaal vangen kan
in deze sterrenloze nacht.
vleermuis is de…
ijle lucht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
495 jouw ijle lucht
remt mijn ademhaling
ik sla op de vlucht
na de zoveelste dwaling
verschuil ik mij
in de donkere nacht
genoeg van razernij
echt teveel verbale macht
zachtjes bonst mijn hart
op het ritme van eenzaamheid
dit had ik niet verwacht
ik raak jouw liefde kwijt
toch blijf ik stilletjes hopen
misschien maak ik mezelf…
Zo tedere schade als de bloemen vrezen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.643 Zo tedere schade als de bloemen vrezen
Van zachte regen in de maand van mei,
Zo koel en teder heeft uw sterven mij
Schade gedaan, die nimmer zal genezen.
Eens, toen wij na de nacht tesaam verrezen
Lagen de rozen vochtig en gebroken, ik en gij
Wisten die lange nacht de regen, ik noch gij
Konden van teerheid immermeer genezen.
Gij hebt de…
ver weggestopt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
555 vanmorgen stond ze op
ze had een goed gevoel, want
wetend dat geliefd zijn niet
vanzelf gaat
sprong ze over pijn
gewoon niet er aan denken
schenkt de beste troost vandaag
al had ze graag veel meer
dan wazige verbeelding
rond een oud portret gehad
traag vergaat
de tijd
dat onoverkomelijke respijt
tot ooit, waar nooit
niets meer…
Weg
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.758 Als ik stilsta van binnen
of heel langzaam beweeg
en per dagdeel de vaas met tulpen
waarneem, zie ik ze uit
elkaar gaan, zie ik hoe de bloemen
opengaan, het bloemblad vallen
in doorschijnende kleur langs de vaas
zoals jij van me wegdrijft
naar een vreemde wereld
die ik niet ken.…
Sjaal van Henriette Roland Holst
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.277 De oude sjaal die al zo lang
dienst deed, maar de hals open.
Zo koud is het niet in de kamer.
En toch de sjaal die ze niet meer
ziet, die ze onnadenkend pakt
's morgens na het wassen.
De sjaal die meegedragen wordt
die alle vergaderingen heeft overleefd
de reizen naar Londen en Moskou.
De sjaal is nu altijd thuis
rustend op haar nek…
Zalige kerst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
661 Het grote sprookjesboek
Dat wij de bijbel noemen
Prikkelt ons
In de buurt van de kortste dag
Tot exorbitant koopgedrag.
Wij versieren ons huis en hof
Met knipperende lichtjes
Rendier, kerstman en arre-slee
En vooral veel dennegroen
Want wij willen voor de buren
Niet onderdoen.
Een opgetuigde boom
Met kadootjes er omheen
De kalkoen…
Eenzame Sinterklaas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.408 Sint Nicolaas loopt eenzaam en verlaten
beroofd van Zwarte Pieten door de straten
hij schudt wanhopig zijn bejaarde hoofd
alsof hij wat gebeurd is niet gelooft
Hij wordt beschuldigd van discriminatie
hij, Sinterklaas, patroon der integratie!
die eens per jaar z'n hele kapitaal
aan kinderen geeft, voelt zich bekocht en schraal
De koude wind…
Wachten op het grote niks!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
545 Een pakketje besteld, een actie van drie keer niks,
tot ik het eindresultaat besefte en wist!
Ze zouden komen tussen twee en drie,
wie er ook wegging, wij zeer zeker niet!
De tijd verliep, gewoon als altijd
ik check m’n mail, als een grote meid
Kijk stomverbaasd naar het volgend bericht:
u was niet thuis dus in de brievenbus een afwijsbericht…
Klaas Vaak
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 De klok zei acht uur tien, ik wreef eens in mijn ogen.
Ik besefte dat ik had gedroomd,
maar de beelden waren reeds vervlogen.
Een nieuwe dag kwam met het vroege zonlicht binnen.
Het zou mij moeten aansporen,
maar ik wist niet hoe of waar te beginnen.
Ik had blijkbaar van dit vroege moois al weer genoeg genoten.
Geeuwend draaide ik op mijn…
Primaat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Ach..meneer Nilsson
u bent toch van de natuur?
Houdt u van haiku ’s ?…
aan banden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
529 de censoren zijn het
tellen van woorden
uitknippen van zinnen
meer dan zat
onleesbare brieven arriveren
of sterven een vroege dood in
de versnipperaar een ongeteld
anderhalf kantje max dan maar
de onbegrepen rijkdom
van de taal vermorzeld
met geen pen te beschrijven:
de lieve brief aan je kind…
Zingend hart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 komt nadert mij
met liefdevolle aandacht
wie lezen kan en wil
't zingend hart
in vreugd en smart
dat schone druppels vangen mag
och zie de sombere
bossen
waarom de ranke bomen zwiepen
de vijver bedekt met
mos en waterlelies
in koele gouden dagen
van juichend welbehagen
de stille ongerepte
plekken dat mij rukt uit
bange overheersing…