31746 resultaten.
Lekkere trek
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
533 Klein vogelijn tussen het blad
Je fluit wel uitgelaten
Maar door ’t struweel daar sluipt een kat
Die houdt jou in de gaten
Klein vogelijn vlieg er vlug uit
Want katten moet je weten
Die geven niets om jouw gefluit
En zien je slechts als malse buit
Om lekker op te vreten…
Vreemde struiken
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
703 In de voortuintjes van de straat groeien vreemde struiken
Ze hebben rubber banden en spugen rook als vuur
Waar mensen mee rijden, dat zijn zo de gebruiken
Dat kost weer een paar levens, verwoest ook de natuur
De rook is niet heilzaam, want het veroorzaakt kanker
Dat wordt dan weer opgelost met een collectebus
Want lopen voor geld, dat…
Zij-zoenen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
698 Zo draait de Aarde verder naar Oktober
met ons erop door heel de dierenriem:
haar sterrenvrienden, die de levenskiem
in laserlicht verpakten, helder-sober
De Blauwe Sferoïde draait en schittert
terwijl zij danst rondom de Gele Bron
van nucleaire fusie: Koning Zon
die zijn verliefdheid in fotonen twittert
Hun Blauw en Geel vermengt tot bladergroenen…
Ont moeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Ik ontmoette de zee,
liet mijn voeten omspoelen,
omringen met haar wezen,
'zee, ik aanbid je' zei ik.
Haar branding bedolf me,
haar golven sterk, die dag,
sterker dan ik.
Ik wilde tot hun breekpunt komen,
er tegen opspringen
om onze uitbundigheid te meten
maar telkens waren ze me te vlug
en wierpen me omver.
Ik gaf me over,
liet…
het lied van Tuqa
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 school, schriften en boeken
holt, klimt, slaapt, rent hij honderd kilometer lang
een speer in zijn jonge hand
de verschrikte meester geeft hem
melk, rijst en nog meer boeken
de vader begrijpt de weg die
zijn zoon bewandelen moet
het kind weet: de deur die ik moeilijk openen kan
is de spannendste deur van allemaal
vandaag brengt hij twee natuurlijke…
zag je
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
520 zag je hoe kalm
de zee werd toen
de wind zich terug trok
hoe luidruchtigheid
oploste in stilte
zag je hoe zacht
achtergebleven vogelveren
zich lieten vallen op
de platgetreden grond
van het verlaten strand
zag je hoe stil
het werd toen
de meeuw het verloor
van de elementen
en strandde op het zand…
Natuurkracht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 storm in dansende golven
die bruisend wit schuim
over geribd strand blaast
woest stuivend zand
waar meeuwen vluchten
schreeuwend in grijze lucht
harde wind bespeelt
stoere vlaggenmasten
met klepperende lijnen
striemend zand verblindt
half dichtgeknepen ogen
onder een wollen muts
voetstappen verdwijnen
onder een verse laag
opgejaagd…
tere verrassing
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
572 hoe ik onder een schuchtere winterzon
zowaar de eerste krokusjes bloeien zag
hoe ik blijmoedig verder liep, alsof het
warempel al een beetje voorjaar was…
Hemelwater
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 wolken scholen samen
het miezert hemelwater
steeds groter wordende druppels
die willen raken
stuiteren op het wegdek
ook in het gras waar
vers ontloken sneeuwklokjes
het hoofd buigen
zelfs narcissenstengels
dansen op het ritme van
tot er gedonder klinkt
de meerkoet duikt onder…
Jong was nog de maand van maart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 De eerste vlokjes dalen aarzelend neer,
intiem en mollig, een zigzag-zicht.
Belofte van meer en meer.
De tinten van de narcissen
krimpen in door wit.
Vogels duiken pijlsnel in de nissen.
Het spiraalt overal. Wat komt er nog meer?
Even zingt lieflijk een vogel, nog pril als weerlicht.
Verzilverde stilte daalt nu verder neer.
Daarom wil…
Boom in het voorjaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
432 Propjes groen
of paars
bij een boom
los in de lucht
die hangen
zomaar,
alsof geen tak
ze vast,
geen steeltje ze verbindt.
Floddertjes opgefrommelde
kloddertjes.
Zonlicht schijnt door dun blad
om het nog
frèler, priller, losser,
feller te vieren.…
Pinksterbloem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
450 Zonder water zal het niet gaan
mijn wortels moeten in aarde staan
met licht als zekering voor mijn leven
dan pas kan ik bloemen geven
die kleur die ik ooit mocht ontvangen
als antwoord op mijn diepst verlangen
groeien door de adem van Zijn Geest
mijn hele leven pinksterfeest…
jagen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
506 de wind strijkt
tegen de haren in
van de schuwe
solitaire jager
wacht sluip wacht
op ongehoorde fluweel
zachte kussentjes
almaar dichterbij
saamhorig verticaal
gestreept met het hoge gras
in het scherpe vizier
het argeloze leven
leven en jagen
alleen…
Sierlijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
457 wolken krullen
rondom de avondzon
gelijk een sierlijke dans
die de zee met
het strand aangaat
volledig in balans
gaat het er
vredig aan toe
iedere keer weer…
Omhelzing
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
472 het is niet
dat de zon
mij niet
omhelzen wil
integendeel
maar
de strijd
die zij
met
de wolken
voert
gaat mij
boven
m’n pet…
Schoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 hoe schoon is het
wanneer de dag
zich opkrult in de nacht
zodat ze precies
in mijn handpalm
past
met mijn andere
hand strooi ik
dromen van ver
die alleen
zijn weggelegd voor hen
die ze willen ontwaren…
Elementen vinden elkaar
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
570 de zee, het zand, het strand
een hand in een hand
schoenen rusten voor even
voeten voelen het natuurlijke leven
de wind blaast, raast in parelschelpen
eb en vloed spelen een spel
er is geen verliezer, geen winnaar
elementen vinden elkaar
rust schrijft het verhaal van de dag
in een gloed aan de horizon
letters dansen aan een vliegertouw…
Van streek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Met zee in de vleugels
Scheren meeuwen opwaarts,
Krijsende hellingen
Tegen de gletsjer.
Het wrikt neerwaarts,
Een zeevaarder die opwarmt,
Bij elke slag
Vleugelt het fjord.
De spanwijdte lekt
IJzig van stapel, het tast
Kruiend het verenkleed
Klam aan en scherp.
Gebeente raakt splinterend
Op drift, verweekt, dringt
Met nevelgeknars…
Blauwborst
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
702 als ik aandachtig
naar zijn ogen kijk
zie ik een glans
hij leeft, hij geeft
zijn klanken uit
een hemelsblauwe borst
zo vind ik in hem
de verwondering
een wezen van
de scheppende vorst…
waar we zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
464 een verre boerderij
hier is de hemel een
gewelf uitgespannen
over de aardbodem
omarmd door bomen
en zanderige velden
een kale moerbeiboom
in de grijze herfstkou…
Overpeinzing tijdens strandwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Dank zand, dat je me wilt dragen
mijn voeten voelen een behagen in je zachtheid,
Wind in mijn rug, je steunt me als werd ik
opgetild, vooruitgeduwd,
Zandlopers, als kwamen jullie uit het niets..
als glijd je, verblijd je om een worm en altijd
samen,
Wolken hoe je met de zonnestralen,
ver of dicht, licht doorlaat, alsof er altijd
ergens wel…
Uitgedaagd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 nu jij geveld bent
jij grote ouwe reus
lig jij daar
met de knieën in ’t water
jouw kruin rustend
op moeder aarde
die jou o zo lief had
en voedde vanuit de bron
daagde wind je uit
jij waande je een jonge God
en zwierde net zolang
tot de zwaartekracht won…
Duinpan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
567 Er was een duinpan
en wij waren er
er was wind
geluid van golven
wapperend helm,
zand overal was er
ontstaan uit
schelpen, steentjes, korrels mineralen,
miljarden, biljoenen,
er waren wolkjes
en natuurlijk waren er vogels
we dronken zuurstof
er viel zonlicht op onze huid
warmte was er waardoor we naakt
wij de enige mensen.…
Papavers
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 Uit de wirwar
van stengels, van grassen, van granen,
reiken ontelbare papavers
naar de wolken,
naar de zon,
naar het eindeloze blauw.…
Kabaal
snelsonnet
4.0 met 12 stemmen
968 De vroege zon zendt, als de dag gaat krieken,
haar stralen naar het dal als ochtendgroet.
En ’s middags stuurt ze met een roze gloed
een teer adé aan de besneeuwde pieken.
Ik kijk om 8 uur naar het nieuws, verbaasd
naar hoe het in de mensenwereld raast.…
In opperste concentratie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
465 geduldig wachtend langs de kant
houdt hij de oppervlakte
nauwlettend in de gaten
of hij ook zijn oren spitst vertelt
deze lang-nek niet
op hoge stelten staat hij stil
gelijk ‘n standbeeld
totdat hij zijn spiegelbeeld kust…
beweging (1)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 hij lijkt los
te raken van
de wereld als hij
in de schemerige
pasteltinten van
de avond door
de stilte zingt
het hart warmt zich
aan de kleurige
taal van zijn zang
de frèle schemering
rilt als de nacht
zacht over haar
pasteltinten penseelt
dichter bij huis
komt men niet…
beweging (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 misschien is hij
licht van zinnen
als hij klapwiekend
door onweersluchten
hemel en aarde beweegt
in intervallen
tussen vlucht en val
venster en kwetsuur
vliegt hij met kracht
tegen het raam
in een oogwenk
ziet hij in het glas
zijn spiegelbeeld
wat blijft is een gestolde
afdruk op het raam…
's Ochtends als de dageraad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
516 's ochtends als de dageraad
de wereld langzaam lichter maakt
de schemer van de grond losraakt
als dan het licht zo aangenaam
de bomen en het gras beroert
een houtduif in de verte koert
de morning glory slaperig
haar paarse kelken openvouwt
luchtvochtigheid het land bedauwt
dan voel ik mij zo zegenrijk
helaas duurt zo'n moment maar…
bewogen (3)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 de wind jaagt de
wolken over de kling
het frèle verenkleed
verdwaasd en verlamd op
roerloze aarde
nooit meer geborgen in
zwarte vogelwolken
we kijken naar hem
onze handen groot en leeg
troostend spreken we hem toe…