Alle inzendingen over verblijven in de natuur

31746 resultaten.

Sorteren op:

Lekkere trek

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 533
Klein vogelijn tussen het blad Je fluit wel uitgelaten Maar door ’t struweel daar sluipt een kat Die houdt jou in de gaten Klein vogelijn vlieg er vlug uit Want katten moet je weten Die geven niets om jouw gefluit En zien je slechts als malse buit Om lekker op te vreten…

Vreemde struiken

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 703
In de voortuintjes van de straat groeien vreemde struiken Ze hebben rubber banden en spugen rook als vuur Waar mensen mee rijden, dat zijn zo de gebruiken Dat kost weer een paar levens, verwoest ook de natuur De rook is niet heilzaam, want het veroorzaakt kanker Dat wordt dan weer opgelost met een collectebus Want lopen voor geld, dat…

Zij-zoenen

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 698
Zo draait de Aarde verder naar Oktober met ons erop door heel de dierenriem: haar sterrenvrienden, die de levenskiem in laserlicht verpakten, helder-sober De Blauwe Sferoïde draait en schittert terwijl zij danst rondom de Gele Bron van nucleaire fusie: Koning Zon die zijn verliefdheid in fotonen twittert Hun Blauw en Geel vermengt tot bladergroenen…

Ont moeten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Ik ontmoette de zee, liet mijn voeten omspoelen, omringen met haar wezen, 'zee, ik aanbid je' zei ik. Haar branding bedolf me, haar golven sterk, die dag, sterker dan ik. Ik wilde tot hun breekpunt komen, er tegen opspringen om onze uitbundigheid te meten maar telkens waren ze me te vlug en wierpen me omver. Ik gaf me over, liet…
Ralameimaar29 november 2015Lees meer >

het lied van Tuqa

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
school, schriften en boeken holt, klimt, slaapt, rent hij honderd kilometer lang een speer in zijn jonge hand de verschrikte meester geeft hem melk, rijst en nog meer boeken de vader begrijpt de weg die zijn zoon bewandelen moet het kind weet: de deur die ik moeilijk openen kan is de spannendste deur van allemaal vandaag brengt hij twee natuurlijke…
J.Bakx9 december 2015Lees meer >

zag je

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 520
zag je hoe kalm de zee werd toen de wind zich terug trok hoe luidruchtigheid oploste in stilte zag je hoe zacht achtergebleven vogelveren zich lieten vallen op de platgetreden grond van het verlaten strand zag je hoe stil het werd toen de meeuw het verloor van de elementen en strandde op het zand…
J.Bakx21 december 2015Lees meer >

Natuurkracht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
storm in dansende golven die bruisend wit schuim over geribd strand blaast woest stuivend zand waar meeuwen vluchten schreeuwend in grijze lucht harde wind bespeelt stoere vlaggenmasten met klepperende lijnen striemend zand verblindt half dichtgeknepen ogen onder een wollen muts voetstappen verdwijnen onder een verse laag opgejaagd…
J.J.v.Verre25 januari 2016Lees meer >

tere verrassing

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
hoe ik onder een schuchtere winterzon zowaar de eerste krokusjes bloeien zag hoe ik blijmoedig verder liep, alsof het warempel al een beetje voorjaar was…

Hemelwater

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 473
wolken scholen samen het miezert hemelwater steeds groter wordende druppels die willen raken stuiteren op het wegdek ook in het gras waar vers ontloken sneeuwklokjes het hoofd buigen zelfs narcissenstengels dansen op het ritme van tot er gedonder klinkt de meerkoet duikt onder…
LadyLove5 februari 2016Lees meer >

Jong was nog de maand van maart

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
De eerste vlokjes dalen aarzelend neer, intiem en mollig, een zigzag-zicht. Belofte van meer en meer. De tinten van de narcissen krimpen in door wit. Vogels duiken pijlsnel in de nissen. Het spiraalt overal. Wat komt er nog meer? Even zingt lieflijk een vogel, nog pril als weerlicht. Verzilverde stilte daalt nu verder neer. Daarom wil…

Boom in het voorjaar

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
Propjes groen of paars bij een boom los in de lucht die hangen zomaar, alsof geen tak ze vast, geen steeltje ze verbindt. Floddertjes opgefrommelde kloddertjes. Zonlicht schijnt door dun blad om het nog frèler, priller, losser, feller te vieren.…

Pinksterbloem

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
Zonder water zal het niet gaan mijn wortels moeten in aarde staan met licht als zekering voor mijn leven dan pas kan ik bloemen geven die kleur die ik ooit mocht ontvangen als antwoord op mijn diepst verlangen groeien door de adem van Zijn Geest mijn hele leven pinksterfeest…

jagen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
de wind strijkt tegen de haren in van de schuwe solitaire jager wacht sluip wacht op ongehoorde fluweel zachte kussentjes almaar dichterbij saamhorig verticaal gestreept met het hoge gras in het scherpe vizier het argeloze leven leven en jagen alleen…

Sierlijk

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
wolken krullen rondom de avondzon gelijk een sierlijke dans die de zee met het strand aangaat volledig in balans gaat het er vredig aan toe iedere keer weer…

Omhelzing

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
het is niet dat de zon mij niet omhelzen wil integendeel maar de strijd die zij met de wolken voert gaat mij boven m’n pet…

Schoon

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
hoe schoon is het wanneer de dag zich opkrult in de nacht zodat ze precies in mijn handpalm past met mijn andere hand strooi ik dromen van ver die alleen zijn weggelegd voor hen die ze willen ontwaren…

Elementen vinden elkaar

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 570
de zee, het zand, het strand een hand in een hand schoenen rusten voor even voeten voelen het natuurlijke leven de wind blaast, raast in parelschelpen eb en vloed spelen een spel er is geen verliezer, geen winnaar elementen vinden elkaar rust schrijft het verhaal van de dag in een gloed aan de horizon letters dansen aan een vliegertouw…
Hilly Nicolay21 augustus 2016Lees meer >

Van streek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Met zee in de vleugels Scheren meeuwen opwaarts, Krijsende hellingen Tegen de gletsjer. Het wrikt neerwaarts, Een zeevaarder die opwarmt, Bij elke slag Vleugelt het fjord. De spanwijdte lekt IJzig van stapel, het tast Kruiend het verenkleed Klam aan en scherp. Gebeente raakt splinterend Op drift, verweekt, dringt Met nevelgeknars…

Blauwborst

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 702
als ik aandachtig naar zijn ogen kijk zie ik een glans hij leeft, hij geeft zijn klanken uit een hemelsblauwe borst zo vind ik in hem de verwondering een wezen van de scheppende vorst…

waar we zijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 464
een verre boerderij hier is de hemel een gewelf uitgespannen over de aardbodem omarmd door bomen en zanderige velden een kale moerbeiboom in de grijze herfstkou…
J.Bakx10 november 2016Lees meer >

Overpeinzing tijdens strandwandeling

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Dank zand, dat je me wilt dragen mijn voeten voelen een behagen in je zachtheid, Wind in mijn rug, je steunt me als werd ik opgetild, vooruitgeduwd, Zandlopers, als kwamen jullie uit het niets.. als glijd je, verblijd je om een worm en altijd samen, Wolken hoe je met de zonnestralen, ver of dicht, licht doorlaat, alsof er altijd ergens wel…
Ralameimaar20 november 2016Lees meer >

Uitgedaagd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
nu jij geveld bent jij grote ouwe reus lig jij daar met de knieën in ’t water jouw kruin rustend op moeder aarde die jou o zo lief had en voedde vanuit de bron daagde wind je uit jij waande je een jonge God en zwierde net zolang tot de zwaartekracht won…
LadyLove23 november 2016Lees meer >

Duinpan

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 567
Er was een duinpan en wij waren er er was wind geluid van golven wapperend helm, zand overal was er ontstaan uit schelpen, steentjes, korrels mineralen, miljarden, biljoenen, er waren wolkjes en natuurlijk waren er vogels we dronken zuurstof er viel zonlicht op onze huid warmte was er waardoor we naakt wij de enige mensen.…

Papavers

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
Uit de wirwar van stengels, van grassen, van granen, reiken ontelbare papavers naar de wolken, naar de zon, naar het eindeloze blauw.…

Kabaal

snelsonnet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 968
De vroege zon zendt, als de dag gaat krieken, haar stralen naar het dal als ochtendgroet. En ’s middags stuurt ze met een roze gloed een teer adé aan de besneeuwde pieken. Ik kijk om 8 uur naar het nieuws, verbaasd naar hoe het in de mensenwereld raast.…

In opperste concentratie

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
geduldig wachtend langs de kant houdt hij de oppervlakte nauwlettend in de gaten of hij ook zijn oren spitst vertelt deze lang-nek niet op hoge stelten staat hij stil gelijk ‘n standbeeld totdat hij zijn spiegelbeeld kust…
LadyLove21 maart 2017Lees meer >

beweging (1)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 425
hij lijkt los te raken van de wereld als hij in de schemerige pasteltinten van de avond door de stilte zingt het hart warmt zich aan de kleurige taal van zijn zang de frèle schemering rilt als de nacht zacht over haar pasteltinten penseelt dichter bij huis komt men niet…
J.Bakx31 maart 2017Lees meer >

beweging (2)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
misschien is hij licht van zinnen als hij klapwiekend door onweersluchten hemel en aarde beweegt in intervallen tussen vlucht en val venster en kwetsuur vliegt hij met kracht tegen het raam in een oogwenk ziet hij in het glas zijn spiegelbeeld wat blijft is een gestolde afdruk op het raam…
J.Bakx1 april 2017Lees meer >

's Ochtends als de dageraad

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
's ochtends als de dageraad de wereld langzaam lichter maakt de schemer van de grond losraakt als dan het licht zo aangenaam de bomen en het gras beroert een houtduif in de verte koert de morning glory slaperig haar paarse kelken openvouwt luchtvochtigheid het land bedauwt dan voel ik mij zo zegenrijk helaas duurt zo'n moment maar…

bewogen (3)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
de wind jaagt de wolken over de kling het frèle verenkleed verdwaasd en verlamd op roerloze aarde nooit meer geborgen in zwarte vogelwolken we kijken naar hem onze handen groot en leeg troostend spreken we hem toe…
J.Bakx2 april 2017Lees meer >