2409 resultaten.
Slaapliedje
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.364 Leg je hoofd maar zacht te rusten
Dan zing ik je in slaap
Geef je over aan het onderbewuste
Als ik het hier en nu wegkaap
Ik wens je een voorspoedige reis
Naar de verre velden van geluk
Ga maar op weg naar je paradijs
Mijn lieve, kleine ukkepuk
Mogen engelen je altijd behoeden
Tegen het kwaad van dit leven
Zodat je veilig en zonder bloeden…
Als er niets meer is...
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
706 vast
als er niets meer is
om van te houden
kom met mij praten,
drinken en zingen
in het huis
van weemoed
en verloren
herinneringen
laat de bloemen
lachen in hun vazen
gooi de glazen stuk
voor wat geluk
dansend door scherven
van dromen
langs de rand
van de afgrond
waar ik zo lang
alleen stond
voordat iemand
mij vond
hou veilig…
Minnares
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
533 lavendelbad
stond je nat na te druppen
op de blauwe badmat,
je begon te huppen
je borsten deden mee,
je was blij bij mij te zijn,
toen ik met je vree
rilde je van de napijn
over alle wrede eenzaamheid
en je lichaam dat verkilde,
sinds je de dagen met mij slijt
krijg je meer dan je ooit wilde
en we slapen tijdens zonsondergang
veilig…
Eenkennig sonnet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
436 Hoe zalig krult het ongeboren kind
in de verborgendroom van moeder
geboren aan de borst der hoeder
waarna het uitgroeien begint
wanneer bewustzijn zich dan opent
en het andere ogen voelt
boven de wieg het nopen smoelt
stemmen galmen zeer uitlopend
veilig was de stille schuilplaats
en het levendig bewegen
rondom het draaien van de taats…
Door de donkere nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
581 De nacht is zwart
ik wandel
over de verharde paden
en de grond doet veilig aan
lantaarns die ontbreken
elke stap
is leren staan.
Donker alles
voor mijn voeten
is het tasten
waar te gaan
verderop daar zijn de huizen
nu verlicht mij slechts de maan.…
Die knusheid gaven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
603 vertrouwd kraakt de trap
veilig zijn de cirkels licht
die in de kamer stralen
alles op zijn vaste plaats
alleen de ogen van de hond
zien moeder koffie halen
zo droom ik over jeugd
de eindeloze dagen waarvan
de avonden die knusheid gaven
een eenvoudig tafereel
huis en straat met vaste waarden
waar mensen nog betrouwbaar waren…
Ergens anders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 Ergens ver weg is het leven
gevaarlijk,
maar hier is het veilig.
Ik leef mijn leven
vanuit mijn hart
en wist mij altijd
gestimuleerd door jouw vrede.
Jij leefde mijn leven op,
gaf me kracht om op te krabbelen
als ik ingestort dacht te zijn.
Jij gaf me weer leven,
als ik dood, afgestorven was.…
Een vrouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.314 ze was een meisje
het kind
waar lang op werd gewacht
verwend
ze was een echtgenote
werd moeder
man stierf veel te jong
verloren
ze was een weduwe
wilde veiligheid
vond een man en zijn gezin
geborgen
ze was een moeder
ontzegde liefde
zichzelf misschien het meest
alleen
ze was een vrouw
verzweeg
verdriet en angst en drank
eenzaam…
Geef mij een huis ( 22-07-2011 )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.041 Geef mij een huis om me eindelijk
veilig en geborgen te voelen.
Geef mij een huis om in te blijven,
schrijvend dichten.
Geef me een woning om te delen
met velen: mijn wereld.
Een huis vol van idealen.
Een huis verzadigd van nieuw leven.
Een huis ... een waarlijk thuis:
van mijn leven!…
Meeuw in een plastic jasje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Vlekkeloze natuur
Schoonheid in
Vleugels gevat
Door meedogenloos
Blik goeddeels
Uit elkaar gereten
Maar je hoofd
Doet het nog,
Je kraaloogjes
Kijken nog vol
Levenslust de
Wereld in, en ik
Die door jou
Geraakt word,
Je behoedzaam
In een plastic
Jasje vlij
En je in
Veiligheid geborgen
Afgeef bij mensen
Die goed…
Verzoening?
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
543 Angst waarin de deur van een
veilige ruimte niet openslaat
wordt de liefde begrensd
door de smeulende twijfel,
een geur die het heilig vuur
blust in de verlokkende wind
en alleen de as van rossig licht
in het verlangen achterlaat.…
long time... no see
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 vanuit het glazen huis dat vrijheid heet
fluistert een decreet rond veilige besluiten
achter ruiten blinkt slechts zwart
beplakt, waar duister rauw doortrokken
wordt door smart
een hart klopt hoopvol binnen dat
wat zuiver ademend, de roep van leven weet
zelfs nu
na zoveel jaren
onderdrukt het beeld vol gas
met glans de vuile spiegel…
Gesponnen kerker
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 Spieren die zelfs in diepe slaap
Hun spanning niet laten vieren,
Die kabels zijn in gedroomde
Herbeleving van weer een verre nacht,
Die nu plots weer actueel wordt,
Nacht waarin wel geslapen
Maar niet gerust wordt;
Ziel, het diepste ik,
Gevangen tussen scheepskabels
Van gedroomde achterdocht,
Brommend in de veilige omgeving
Van…
Verkennen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
454 gaten en kieren
in een vervallen huis
Loop maar langzaam
door de miezerregen,
ook al was het daar
voor jou niet pluis
Kleine stappen
Voel ze maar
Het rafelig gordijn
en de oude barsten
in de vochtige ramen
'n verweerd kapot kozijn
En ben je verdwaald
of angstig
Balancerend op een rand
Dan gaan we morgen
samen verder
Veilig…
Naakt en nieuw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
691 op een kleine heuvel
heb je de citadel gebouwd
onneembaar en vertrouwd
de stenen zijn je
zonder vragen aangedragen
alleen de kleur heb je geschouwd
met cement uit
alle lagen tolerantie
hechtte jij de verdere expansie
maar je vrijheid was ommuurd
het veilig nest gevangenis
op uitbraak werd gevuurd
bent ondergronds gegaan
gevlucht…
De mantel der liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 De mantel der liefde
voelt zo kil
is verhuld in schuld
moet ik dan vergeven
bedekken die vreselijke tijd
zonder dat maar één moment
onder woorden kwam
wat vergeven moest
zo lang hield ik stil
steeds op zoek
naar warmte en veiligheid
in mijn kapotte leven
maar ik werd bedolven
met vrome woorden
geloof en God
kwamen…
Binnenwater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 we komen in onze toekomst aan
treden buiten oevers
verkennen het land dat zich
altijd in vlakte verschool
dat zich binnendijks veilig waande
voor de bocht in de rivier
de stroming houdt voet bij stuk
van hoog naar laag
beneden wacht de zilte moederzee
oneindig gestaag
nu we de stal ruiken, horen we de
branding ruisen
we verlaten…
Kunstenaar
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
634 er loopt een kind uit zijn geweten
jij hebt haar ogen zwart omringd
ik maak er een rouwrand van
kom maar meisje, kom
geef je gerust bloot
buiten jezelf om ben je
nergens zo veilig als
op een doek dat leeft
stap er gerust uit ...…
Rauw zwart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
515 Veiligheid lijkt niet meer
te bestaan in een wereld
waarin ieder moment een bom
kan afgaan. Een blij argeloos
reizen van de vrije Europese
burgerzin kleurt rauw zwart
de dag met een gelukkig begin.
Geen respect meer voor een zich
verplaatsend onschuldig leven,
dat part noch deel heeft aan een
godsdienstig weerstand streven.…
Blijf.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
521 blijf toch maar dicht bij mij, dan ben ik blij
je nodig als water en lucht, je bent mijn eigenste ziel
stem zo fluweelzacht wiegt me veilig in slaap, hemels
mijn omfloerste ogen kussen je rein gezicht
we zijn onze adem en scheppen de kosmos
de weidse natuur danst op de kadans onzer harten
het universum glundert om al dat moois al is het broos…
Café de Lach
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Ik denk aan Amerika, de droom
van het leven dat je toelacht
zo uitbundig
zingt de vrouw het uit
op het bord van Café de Lach
Eronder groeit wat mos
dat het leven neemt zoals het is
tussen de dakpannen op de stoep
Het moet wel
erg gestormd hebben vannacht
maar iedereen zat binnen
en was de wereld vergeten
die niet zo veilig is
als…
BLADWACHTER
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
548 schrijven
van een bijna dode man
kort weloverwogen
en helder moeten
mijn woorden zijn
bied me
het is bijna zover
bied me een vrije doortocht
verleen me een vrijgeleide
naar Hades’ rijk
laat me zacht
tot stilstand komen
druk als zorgzame custos
FINIS
onderaan mijn laatste bladzijde
breng me als een moeder
veilig…
Levensschip
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 Niet steeds vaart mijn schip zonder schade
maar krijgt in tegenwind dikwijls averij
meert op tijd aan, aan veilige kade
mijn navigator is steeds aan mijn zij.
Hoe verder ik de horizon nader
bereik ik rustig water, kom ik aan land
en in de verte wenkt mijn Vader
noodt mij te rusten in Zijn hand.…
Heten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Ik zal mij veilig weten
bij wie mij niet zullen vergeten.…
gewoonterecht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 het bestaande, nog niet verstreken thuisuniversum
de sterrenhemel met veilige dorpshaven
het aanslepen van boodschappentassen
hernieuwde scheelheid van staren naar de muur
tropische vissen uit paarse meren
ogen achter glazen oogkassen, verloren pinpassen
het dragen van niet-wetenschap, volledig bij kennis
steen, te zacht voor handen…
Zaadkluizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 geblakerde grond
na een verwoestende vloed
een snelle vuurzee, of
menselijke domheid
Dan ontwaakt de aarde
van de Aarde
en gaat haar zaadkluis open
Alles bloeit weer op
waar we bij staan
maar we kennen onszelf
en durven niet
er volledig op te vertrouwen
We zijn zonen van Noach
we bouwen het na
in beton: banken
vol zaden, veilig…
Wintertuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 de wintertuin
laat mij haar ribben zien
de klankkast van de zomer
penselen veilig opgeborgen
voor het kleuren straks op
de eerste voorjaarsmorgen
de kleuren worden weer
gedroomd door elke vaste dromer
de vogels zijn nog stil
en oefenen hun kwieke deunen
om ooit weer al het fraais
in het voorjaar te ondersteunen
maar nu moeten ze nog…
Zeesprookje
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
507 De oester was jaren dicht geweest
Zó dicht, ze ging bijna niet open
Totdat een kreeft kwam aangelopen
Hij tikte op haar robuuste schelp
Alsof hij wist van de kostbare schat
Die binnenin verborgen zat
Voorzichtig opende zij haar veilige huis
Hij gaf haar zijn schaar
Zij liet hem binnen
Een welkom thuis
Hij is daarna niet meer…
Begraven schat
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
415 Een kist vol munten, ontelbaar
teveel om er iets mee te doen
We gooien ze netjes weg
door ze voor later te bewaren
op een veilige plek, begraven
onder de es midden in onze stad
We hebben genoeg aan het vee
de pannen en de vrouwen
die we buitmaken over de grens
De mannen ruilen we
voor sieraden en zilver
dan zijn we van hen af
zonder…
In memoriam matris (1)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Laat mij je kind nog eenmaal zijn
gewiegd op je armen,
de veiligheid voelen van je handen,
ruw als de stof van je schort.
Ze liggen nu naast je
op het witte laken
van het ziekenhuisbed
of ze strijken, o zo moe,
je grijze haren glad.
Ik zie de blauwe aders
en de bruine vlekken
van de ouderdom.…