Netgedichten over humor

ik dicht licht en vluchtig vandaag of de zon wel of niet schijnt, is even niet de vraag verhaal vooral van eenvoud vederlicht gewogen, zo zeg ik tegen mijzelf neen, geen gezouten tranen en diepe voorhoofdsrimpels als ik in onpeilbare zieltjes delf daarop zult u mij heden niet betrappen laat ieder het verstaan…

hoe onnozel is de dichter die zichzelf kapot schrijft bang is om een plekske kwijt te geraken aan de dichter die het meer verdiend ? nikske poëzie, maar wat snel bij elkaar bedachte thema's gekleurd door teveel emoties verkeerde jaloezie en strijd die gij toch niet kunt winnen ook al is uw plekske opgeschoven kwaliteit bekoort de lezer…

de winterjas glijdt langzaam van mijn schouder ik had hem daar geparkeerd het is immers zonnig weer en de binnenstad, vereerd met een zwoele zuidenwind, kent volle terrasjes met uitgestalde witte kuiten van lunchende dames in de vroege voorjaarssfeer even weg van kantoor maar wel met sigaretten en andere snuisterijen in modieuze…

hij schuift vooruit en dan weer terug doch niet in gelijke mate in wisselende standen spuugt hij geluiden voor zich uit op verschillende tonen en maten of naar links dan wel rechts maar immer in de lucht waar bollende wangen, droge keel met opgezette aders in de nek en op het hoofd tezamen met verlangende lippen uitzien naar…

Waar ik was kan ik niet zeggen, een stofje was ik, zonder 'wicht. Om een afstand af te leggen ging ik sneller dan het licht. Onderweg zag ik ze flitsen, gerekte stukjes wit en geel, ze leken aan elkaar te ritsen, eindeloos en meer dan veel. Eenzaam ben ik mij gaan voelen, zo snel als eerst ging ik niet meer, ik zocht naar houvast, vaste doelen…

Marilyn Monroe's Poster met opwaaiende rok; Heb ik ook, zegt Truus Maar loop er niet mee te koop Haar man grijnst schaapachtig…

ik heb mijn hart maar uit mijn borst gehaald er waren teveel klachten het werkte niet of juist teveel nooit wat ik ervan verwachtte het was van slag sloeg op hol sprong voortdurend uit de band het is vervangen door een manuele pomp wat lastig maar alles is weer in de hand…

Mijn banden verwisseld mijn bougies zijn bijgesteld mijn olie ververst de snelle er uit de liefste er in Mijn ballen knetteren vuur gelijk een ferrari ik steiger helaas mijn v-snaar weigert Even aanspannen nog dan zal men wat beleven met name the lady Caddillacs zal ik laten beven Ik laat mij waxen ik zal gedichten faxen Herrezen…

Mijn vrouw zag op een foto mooi Mingporselein haar verlangende blik gaf een steek in de maag “schat, dit wil ik nou echt heel erg graag” het is morgen immers Valentijn….. omdat mijn liefde nu eenmaal niets vereist heb ik de foto speciaal voor haar ingelijst --------------------------- (mannen zuinig met Valentijn. Bron: Telegraaf)…

Een lady in kant maakt mij een twijfelaar hoe krijg ik haar zo in mijn lits-jumeaux Mijn gebeden niet verhoord mijn lusten koel vermoord knielend voor het hemelbed mij verwijzend eenzaam en alleen naar een piepend stapelbed…

De stoelgang stroef doe ik opgejaagd m'n best m'n draai te vinden; ze staan in de rij om in mijn stank te mogen zitten…

Margreet had haar auto keurig ingeparkeerd het kostte haar wel wat uurtjes stressen dat mocht ook wel na vierhonderd lessen want zo had ze het nou eenmaal geleerd al dat getoeter had ze eigenlijk ook niet verwacht want ze stond toch keurig recht zo op de A8 ------------------------------------------------ (Vrouwen kunnen niet inparkeren…

Met een volle luchtzak en turbulentie-tieten kan je als passagier helemaal van de rem lekker seksen op reis met de KLM op hoge hoogten van je lusten genieten de vliegtuigmaatschappij stijgt tot in perfectie en levert sinds kort een stewardessinfectie -------------------- (Meer seks in de lucht. Bron: Telegraaf)…

In Naaldwijk op een groene rijtjeslaan zwabberde een auto in het ongewisse met onbekende aan het stuur klokslag ’s morgens vijf uur geen kip kon het missen of daar zat een luchtje aan De chauffeur zei van onder zijn wit uitstaande snor ik ben Haags zonder daartoe strekkende bescheiden de man werd te verdacht geacht om te laten rijden en…

ik wilde niet er voor gaan en toch het is gedicht…

ze zaten daar, willekeurig bomen zat in het park, maar wel net in die ene, snavels tegen de storm in en ik mocht daar langs lopen want zo zot ben ik in striemende regen ga ik naar buiten wandelend voor zeven vogels in een boom…

Veelal vruchteloos is 't pogen Veelal franjeloos het doel Zonder leed geen mededogen Veelal vervelend het gevoel Vaak vertwijfeld in 't gedogen Zeg ik wat 'k veelal veins of voel Zonder vreugd geen ziel bewogen Vaker echter hou 'k mijn smoel…

met die schrijverij dichten is gewoon niet open staan dichten is afsluiten verkeerd in jezelf ondanks alle mooie woorden…

soms zie ik luidsprekers die elkaar niet verstaan in een prangende naasthangende dialoog soms zijn ‘t schokbrekers die deinend slaan hangend hellen zacht zwichten door hun gewicht een boog spannen en puntig groeien meestal zie ik ze als reddingsboeien…

soms weet je niet wat je mist zoals ik toen ik dacht ik mis wat eerste kerstdag koud op perron zes van het HS ik had mij allerminst vergist het was koffie uit een koppie op een schotel aan een oortje met een sophopje om nippend te behappen…

Verwonderd keek het vliegje toe Een lichtje schoot vlak voor hem uit Met drievoudige Salchow tot besluit Genoot hij van de performance, en hoe! Altijd dromend van een soortgelijk bestaan Oefende hij op Lutz en pirouette En had zijn beste pootje voor gezet Toch zou hij snel ten onder gaan Volkomen in gedachten bij zijn sprong Was hij zich…

ik slaap vanavond op de bank relatieloos afstandsbediening onder handbereik oliegevulde radiator dichtbij en morgen ligt de kat er weer dik bovenop ondanks mijn glimlach bij het ontwaken want ik weet dat dat eerste kopje koffie mijn dag goed maakt…

Faliekant zakte Sonja onder haar bakker door het ledikant…

In Afghanistan kan je huwen met ieder kind, meisje of vrouw want door hun wetgeving en stenentijdperk praktijken mag je zelfs trouwen met baby’s, familie en lijken nee, men neemt het met pedofilie daar niet zo nauw voor een kind is het huwelijk nog geen strop want met een beetje geluk blaast hij zichzelf snel op -------------------- (Afghaans…

Goed dat we de dood niet beleven, we zouden ons dood vervelen…

Het overwerk was behoorlijk heftig vannacht merkte m'n vrouw op Je shirt binnenste buiten en de Hema onder je kin…

Op de schoolreünie waren alleen mensen die het gemaakt hadden De rest was thuis gebleven dat had ik ook moeten doen…

de maagd maria mij verschenen openbaarde mij haar benen hetgeen een zalig uitzicht bood op haar onbevlekte schoot ik prees de heer mijn lieve heer de maagd Maria is niet meer weet u waar ze mij op wees 't is zo zonde van het vlees mijn lust die heb ik uit gestort op zoek naar eeuwig leven aan vlekken was er geen tekort die heeft ze…

Mijn hond wordt erg uitgelaten, Als ik met hem buiten loop. Maar is in alle staten, Als ik een vakantie koop. Wat uiteindelijk nog rest? Een rondje in de regen. Onder uitdrukkelijk protest. Het dier is vierkant tegen. Happyturf…

Al lopend langs de vaart hoor ik iets fluiten het zijn de kruiden met een kanten scherm ze groeien zo maar gratis in de berm dus bivakeer ik vele uren buiten. Geluk is volgens zeggen niet te koop vandaar dat ik als bijstandstrekker loop.…