Alle inzendingen over vrijheid

Zij tilt haar hielen over bergen van oneindig land huppelt met de wind en legt haar onschuldige glimlach bloot. Ik ben de buigende boom de nachtkijker die aan haar voeten ligt terwijl ze met haar zwaard een vuur van ongebonden passie spreekt. Het bloed stijgt en de hemel zwijgt waarlangs de vogels ijlen in het verre licht.…

Willen doen en niet kunnen doen Kunnen doen maar twijfelen te doen Elk doen begint met een gedachte Terwijl je in vrijheid kan doen wat je wilt met een gevoel van liefde en aandacht En dan de tijd die duwt trekt, meeneemt en wacht Je tegelijkertijd alles laten zien wat je had kunnen doen.…

als nevel optrekt geeft de aarde schoonheid bloot ontwaakt in mij heftig verlangen mij neer te vlijen in haar moederschoot deinend op het wuivend graan een bloem om kleuren te bekennen appelboompje, bereid zijn vruchten af te staan grazig als een grastapijt waarover prille pootjes rennen als nevel optrekt krioelen krolse beestjes nog dauwdronken…

op de man af of hij porno schrijft misschien erotisch dicht blijft hij droog op zijn vlakte thuis, de deur gesloten zweept hij zich al eens een spierscheur op zijn geliefde die blijft vragen zelfs smeken om ja, nog ja, meer ja, oh ja en als de lichten dan gedoofd, de wonden van die dag gelikt - ze kreunen soms met twee - blijft alleen…

Langzaam loop ik, stap voor stap naar het einde van de weg Tot ik een glimp kan zien van de horizon Die uitnodigend naar me lacht Me roept, me wenkt En ik loop verder, stap voor stap Daar, waar de stilte me omhelst als een deken van fluweel Waar de vrijheid mijn zorgen verjaagt en me een zee van zonnestralen schenkt Daar zal ik heengaan…

dwalend kwam ik hier dacht een plekje te vinden voor mijn onuitgesproken relaas helaas moet het hierbij blijven ik groet u met een hoofse knik u mag zichzelve blijven maar ik ben ik…

O leven zo bijzonder somber voorbeschikt dagelijks gedonder je hebt mij in gelikt nu mijd ik je patronen loop niet langer vast wou jij dat ik zou wonen heb ik jou verast ik verdrijf je leven als tijdelijk verblijf rijm wil ruimte geven geen binding met dit lijf jij kunt niet bevangen je dood is mij geen grens ik zal vrijheid langen…

Gedreven door de wind die achter me waait, door de zon die boven me schijnt, en het water dat onder me stroomt, drijf ik naar de monding. Die ligt daar alleen maar en biedt toch duizenden richtingen die ik op kan drijven. Totdat de wind gaat liggen, het water stilstaat en de zon ondergaat.…

Toen was het de tijd Gebruiken werden gebroken Bezwaren aangedragen tegen voorgeschreven gevaren Het voelde vrij zo vlak voor de ontsnapping De plaats waar je heen ging kende je beter dan de plek die je zou verlaten Het bleef bij dromen over het stukje aarde dat de zomerregen dronk Vanwaar de muziek vredig zweefde in de wind En in het…

het mooie van een potlood, het fijne van een pen. je schrijft iets op een blaadje, verstopt het in je laadje. niemand hoeft te weten, wat jij niet wilt vergeten.…

O wereld van het licht mijn angsten en mijn hoop mijn brandende verlangen doorbreekt de bliksemschicht op het ritme van mijn hart voel ik het leven kloppen de geuren en de kleuren mijn denken is ontward mijn zinnen nu ontwaakt zal ik alleen maar zijn ik hoef nog slechts te leven zo door het licht geraakt…

met haast geen merg meer over ontvlucht ik het bezet gebied duik onder in de stadsdouche zinderend en schuimend spoelt zij de spanning uit mijn gekwelde dag weldadig die cocktail van geluid en geur kleurrijk verlichte wandelaars en het ballet der obers opgelucht slik ik dit vertrouwde beeld er is nog een andere wereld…

Loop de weg zoals de weg loopt loopt de weg zoals 't is…

ik houd niet van veel woorden daar laat ik het bij…

kiezels zijn te gek om bloemrijk vervuld nazomers te betreden niets gaat er werkelijk niets boven zwijgen en dan wandelen over het slingerpad langs de amstel elke stap die je zet hoor je jezelf knarsen niets hoef je te doen dan het in lucht verheffen en laten dalen van je schoen…

. Het warme meisje wankelt onder de grijze mijter. Droomt zij een zomerslaap zonder krullen? De overburen klieven goud uit oud hout, wakkeren de haarden en zwaarden. Het warme meisje strekt haar benige tenen, scherpt blanke nagels en splinters. De overburen spannen touwen over het pad. Worden de bouwvallige houtwallen verhangen?…

voordat je begint om me te geven, je denkt te weten dat je me kent misschien ècht voor me gaat voelen wil ik je toch even zeggen dat je zover nog helemaal niet bent wil me ervan vergewissen dat je het serieus bedoelt dus heb wat dingen op rij gezet zodat je daarna kunt beslissen of je nog steeds wat voor me voelt dominant,opstandig,recalcitrant…

6 mei 2000 daags na het herdenken Prins Bernhard al weer weg uit Wageningen Nog een warme dag en de terrasjes vol muziek lawaai en metalen klanken veroorzaakt door buizen van tribunes, op een hoop gegooid, afbraak is in volle gang de zwanenzang van Feestgedruis 2000 Weg spanningsboog die dagenlang de harten bijna barsten deed herinnering…

de heer sjaak m.(van maria) langereys als ex-hoofd bij ons lager onderwijs tot 2000 hier woonachtig en werkzaam daarvoor meermalen hoog onderscheiden thans behuisd in verzorgingsflat lucia is waarlijk lang de eenzaamste niet weliswaar is zijn trui al dood maar met de geluksbode op schoot wuift hij minzaam aan zijn raam naar elke passant die…

in holland leefde ooit één kreeft nu wonen en werken er al minstens acht je kunt ze voor wie er om geeft zo eten in rotterdam uit de gracht neem roofblei donaubrasem smurfslak zwommen stilletjes binnen zijn reuze op hun gemak tussen vissen geen kinnesinne sommigen komen met verwarming mee aan zoals via bretagne tijgermuggen uit de tropen…

eerst in jezelf tot tien tellen bij moeilijke vragen waar je van uit je slof dreigt te schieten en dan onbeschaamd tien zeggen mooi die roos uit vlaanderen niet voor een gat te vangen deed dat in slikken of spuiten toen men haar uit het niets vroeg met hoeveel mannen zij het wel niet had gedaan daarbij zij gesteld dat zij alvorens een…

Het is een vroege morgen ergens in mei. De vogels worden wakker en maken mij blij. Wat kan zoiets kleins toch vreugde brengen. Je moet kunnen genieten van elke nieuwe dag. Ook als het tegen zit komt steeds weer die lach. Een jong vogeltje een lammetje in de wei wat is het toch heerlijk wakker worden in mei.…

De lucht is grijs. Alles lijkt donker. Maar de zon schijnt dwars door de wolken heen. Een straaltje bereikt mijn hart en zegt: "Zolang de zon schijnt zijn er kansen kansen om op te staan verder te gaan te genieten ook al is het maar van het feit dat jij er bent en dat de zon altijd schijnt ookal verstopt hij zich af en toe even…

De weg Het pad Het bos in Niet te volgen Bij de eerste bocht al Uit het oog verloren Vanaf daar Gaat de weg De eigen weg…

Eindelijk is het dan zover! De familie staat bepakt We gaan naar de camping toe Eenvoudig of bekakt! Verbroedering heerst daar alom Want allen zijn we één! De wijn vloeit welig en ´t Blonde schuim is er voor iedereen! De bingo kost voor een avondlang Maar een eurootje of tien Na afloop showt men dan de winst Een ieder mag het zien.…

Daar zit ik dan In dat hoekje Ik schrijf in mijn dagboekje Daar zit ik dan Niemand kijkt me aan Ik zie iedereen langs me heen gaan Daar zit ik dan Maar eindelijk komt er iemand naar me toe En vraagt vriendelijk: Kom mee met mij En wees vrij…

het zijn de engelen die het universum omarmen. het zijn de goden die onze harten verwarmen. en ik... met de snelheid van een gedachte vlieg ik van planeet naar planeet moeder aarde vader zon laat mij terugkomen naar waar alles begon.…

(Pendant que tu dors noir et blanc j'écris le vert nuancé le vert clair des petites feuilles longues et ovales et le vert foncé de l'ombre en dessous les bois plus loin et l'herbe vert jeune et légère tout ça sous l'accolade d'un ciel gris; une nuance du noir et blanc dans laquelle tu dors pendant j'écris) Terwijl jij slaapt…

je laat me los grootmoedig in een zee waar onstuim welig tiert aarzelend neem ik je geschenk aan zoekend naar mijn eigen koers ik zing een lied van vrijheid en weet me voor altijd verbonden met jou…

Op mijn rug, liggend tekenen vingertoppen letters in de lucht, vallen woorden als kastanjes naar beneden. Ik vang ze, verslind ze vermaal ze tot een stroom van zand vluchtig zand, dwalend in de wind. In de ogen van een spelend kind schitteren wolken van licht, dromerig in het gras, dronken als een vlinder. Ik ken de taal van zwijgen…