4959 resultaten.
smaragd
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.106 daar lig je dan
akker van belofte
glooiend in het licht
als een beminde
deinend in mijn blik
hangmat van verlangen
gekoesterd door de zon
met weligheid omhangen
de elzenhaag hoedt je
voor de strakke wind
een smaragd
voor ieder die je mint
je boomgaard lokt
geen merel is beducht
je aarde komt tot leven
de hemel opgelucht…
Waarom liefste?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
896 Waarom liefste?
Waarom liefste wil je woorden
en mij dwingen tot een lied?
Liefde leeft in stille dingen.
Liefde leeft in woorden niet.
Liefde zucht in onze harten,
in ons saam gedragen zeer.
Wat wij hoopten en verwachtten.
Wat mijn lief is liefde meer?
Liefde leeft in grijze haren.
In elke rimpel, van onze huid.
Al die jaren, onze…
Angst.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
962 Angst.
Nooit heb ik gedacht
aan de dood,
zo ver en zo onwezenlijk.
Maar nu het einde
haast geweven is
aan de tijd die ging
en ik hier sta
met lege handen,
met grijzend haar
en zonder het beminnen
van toen het jeugdig zong
in eindeloze weiden.
Leg ik mij neer
en kan alleen nog teder zijn,
en al de liefdes die vergingen
in de schaduw…
zijn Danae
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
844 de onschuld ligt
in de verleiding
het hart te grabbel
en het weelderig lijf
ongeboeid zo boeiend
hier moest hij komen
terwijl de maan klimt
tot haar hoogste punt
een man zijn vrouw geslacht
nog onderscheidt van anders
en met goud bedelft
rozevolle lippen moeten
onberoerd betast, gekust
de hemel helemaal
tot op de aarde neergedaald…
Sneeuwbui
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
718 Koud is de winter
kaal en guur
sneeuwwit, spekglad
en leeg.
De lucht vriest vast
aan wat er van het landschap
over is.
IJs gletsjert
in het water.
Als er binnen
weer een storm opsteekt
sluit ik de deur
van mijn ziel
- een glimlach -
en ziet niemand
wat ik heb.…
Ljocht/Licht
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
792 Ljocht
tusken beammen fan eartiids
ferduste poëzy har
yn it hear en fear
yn e limoer fan ljocht
bruts se iepen
trochskinend yn e
linen fan natûr
fuotstapjend op e wyte wei
sa sêft yn sjeandereach
wher yn fûgels fleane
ûnmerkber hast stil
yn it tsjinljocht fan e joun
vertaling
Licht
tussen bomen van vroeger
verdrong poëzie…
K voor koe
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.076 ze graast de dag in
haar staart loom omlaag
tot in de witte slierten
die het gras verhullen
hier geen hoeven meer
ergens in de verte
loeit een bronstige stier
de os opzij, het kalf komt
in gedachten voorbij de boer
die zich in de klauwen wrijft
de tijd schrijft hier
over koetjes en kalfjes
en laat het schillen over
aan andere patattenboeren…
Shaduwspel
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
669 Gebeurtenissen van toen
laten in het licht van nu
een silhouet achter
op de muur van de toekomst
Een schaduwspel
met een eigen verhaal
beïnvloed door het lot
geweven door onszelf
De dimmer in ons hart
versterkt of verzwakt
het beeld dat overblijft
op het doek van de ziel
Een licht-en-donker-vogel
ontsproten uit twee…
iets anders
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.023 hier ligt ze, de nestbevuiler
de hond die beet in de hand
die hem zo trouw heeft gevoed
van pup tot volwassen
en toch, wat is er loos
er is geen houden meer aan
gij zult zwijgen, inslikken
wat te heet is in uw mond
uw tong verbranden, de waarheid
ligt niet in uw kamp,
een andere bal is aan de rol
en zo verdwijnt het kleintje
de lak…
Het traagste zien der dingen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
632 Aarde van nevelend blauw;
hemelsoog van troebele verzuchting...
Houdt mij de bril van blindheid voor
en breek het hardste licht tot wit in zwarte kleuren
of laat het zoete zingen klinken in de zoutste herinneringen.
Trek je ooglid dicht met een zweem van bezwering,
tot de tranennevel; wit en grijs
soms crèmezwart zich vergist
en het donkerste…
ter sprake
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
845 er zou sprake kunnen zijn
van wat te horen valt
de oren voorlangs binnendringt
en daar langzaam zingt
van ochtendpreek tot avondlied
geen mens die zulks verbiedt
er zou sprake kunnen zijn
van wat verzwegen wordt
de oren ongeteisterd rusten laat
en ergens elders zielen wint
van prille ochtend tot noeste avond
geen mens die zulks gebiedt…
versteend in de pop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
702 tijd vertraagt
mijn groene vingers
de houten pop
een bomenelf
knoestig gezicht
knokige vuistjes
zijn bruin olieachtige huid
ademt
transpireert stil
en beweegt van binnen naar buiten
in dikke zwellende druppels
tijd vertraagt
ik heb hem geen wil meegegeven
maar
zijn glinsterende oogjes
verraden mij
het is niet hij
het is…
Vertrekpunt
hartenkreet
4.4 met 32 stemmen
1.789 Ergens een punt achter zetten
Achter een relatie of een zin
Wroeten met de punt van je mes
Tweede punt van de vergadering
Dwalend een lichtpuntje zoeken
Het kruispunt nabij de afslag A4
Een punt slijpen aan je potlood
Extra bonuspunten bij het bier
Punten winnen bij het kaarten
Een punt zetten en maak je waar
Geen punt als je wat later…
Buiten gezet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
882 Zij aan zij
staan ze wachtend
op de stoep
vlak bij
de halte van lijn zeven
de een ziet er verpaupert uit
de ander puilt het leven
beiden geuren kwalijke vertering
een paar is snel te zien
maar steelse blikken kleven
aan het grijze en het groen
ik schaam me voor ze
als ik hen daar zo verlaten zie
wetend dat zij innerlijk
aan mij…
LEVEN
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.293 Je loopt elke dag je leven voorbij
zonder dat je er even bij stilstaat
het mooie van die dag schuif je opzij
het lijkt of je die dag gewoon overslaat.
Elke dag loop ik gewoon door
zonder dat ik even stil blijf staan,
voor alle schoonheid mis ik oog en oor
ik wil zo snel mogelijk doorgaan.
Soms kijk ik verwonderd om mij heen
vraag mij af of…
Een stofje in het universum
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
831 Een stofje in het universum
Een deel van het geheel
Meer mogen we niet zijn
Een onderdeel van veel
De twinkeling van een ster
De wereld van dromen
Totdat z’n vrije val
Daar een einde aan laat komen
De diepte van het zwarte gat
Verdriet van wat we missen
De zuiging van het lot
Dat zonder reden kan beslissen
De straling van de maan…
Verblindend
hartenkreet
4.5 met 23 stemmen
1.304 Haren wild dieprood gekruld
Mijn schaduw glinstert glans
Dartel op hooggehakte pumps
En heb de godganse dag sjans
Mijn huid lijkt wel van brons
Ogen lijken groen op te lichten
Glimlach schijnbaar aanstekelijk
Laat geluk naar buiten richten
Parfum als een heerlijke hypnose
Zweemt bedwelmende rozengeur
Mensen lachen spontaan en lief
De…
Liefde te-rug
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.281 Schuin voor me
ging ze zitten
lang nog even
slank en gracieus
geen bril , noch lenzen
zag gewoon
haar ogen
nog even blauw
zo had ik
altijd willen wensen
zag ze mij ,
ze hield haar hoofd
licht hellend
de beweging van
haar neus, voelde het
ze herkende heus
ik knikte, lachte even
muziek begon te spelen
in mijn stoel
zat ik een…
Vroeger.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
899 ik weet nog moeder
vroeger
als ik de slaap niet vatten kon
omdat de regen aan de ramen ruiste
de avond door de kamer liep
dat jij kwam zitten
bij mij
en zacht een liedje zong
totdat de slaap begon
te knagen aan mijn ogen
en dat heel traag een droom
uit klanken steeg
die ik nu nog kan horen
wanneer de regen ruist
en het mij lijkt of jij…
De pijnen blijven
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.222 Bekijk mij niet
als mijn grimassen
spiegels breken
als ik me wend en keer
naar venster, wand
in slapeloze nachten
als zelfs de lakens zuchten
Of hoe ‘k mij voorwaarts tast
blind geketend aan mijn pijn
(want zelfs van die kun je nog houden)
enkel te zijn
als ik mijn verzen lees
Ooit was er slechts één woord van jou
genoeg om mij te laten…
Ook Lucifer is engel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.065 Te snel noemt men mij engel
want om in ‘t licht te komen
moet ik hemelshoge treden
met eigen voeten nemen
Soms val ik, moe van ‘t klimmen
al bestaan er geen gevallen engelen
behalve ik dan, Lucifer
geworpen van de hemeltinnen
Zelfs in het diepste van die val
land ‘k zacht op glans en warm
herinner ik mij de zoete geur parfum
en Eva…
BNN de Nier
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.144 Hoe verbolgen was Nederland,
althans een deel
toen men vernam dat men
een nier wég zou geven
zelfs onze regering was
het er niet mee eens
hoeveel mensen er aan
de tv zaten,
kunnen we slechts raden
de uitkomst van het
géven van een nier
was dat die niet
uitgedeeld werd.
het eindresultaat is
een voldongen feit
donors geven zich…
Verstoppertje
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
822 Misschien mag ik met poppen dollen
of kleuren kladden op papier
naar buiten voor het speelkwartier
met in mijn hand twee krentenbollen
Misschien lach ik wel om de regen
die vrolijk spettert in een sloot
en voer aan eendjes stukjes brood
die ik van moeder heb gekregen
Misschien vind ik mezelf verdwaald
in levensechte dromen
waar jaren…
EEN DROOM
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.367 Uit het donker van de nacht
een kleurenpracht...
Een gloed die mij verwarmt
Een arm die mij omarmt
Dan een gezicht
Een warme blik op mij gericht
Heel even maar
Dan lost weer alles op
Naar waar?…
filmleven
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
1.140 het leven is als een film.
het slaat stukken over,
stukken die je niet laat zien, die onbelangrijk zijn.
die momenten die niet meer speciaal voor je zijn.
maar toch, moet je niet vergeten, álle momenten van het leven zijn speciaal.…
Toen ik mij vergeten dacht.
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.083 Eens, toen ik mij vergeten dacht,
de nacht zo donker was
dat ik mij trachtte te verbergen
en wachtte
op het gloren van de dag,
was haar stem zo zacht,
de lamp die zij ontstak zo ’n zon
dat het leek of ik opnieuw begon
te leven, het strelen van haar hand
het beven van mijn hart bedwong.
Ik was toen klein en bang
en zij was groot en jong…
Een moment
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.452 Stel er was eens een moment
Dat ik voor even vrij was
Dat heel de wereld
Voor even van mij was
Een mooi moment,
Heel even maar
Al je zorgen
Voorbij
En dat daarna
Het uit is met het feest
Je alles weer vergeet
Maar misschien, wie weet
Is dat moment dan wel zojuist
Geweest…
Levenslijnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
682 De blauwdruk van een leven
in witte lijnen uitgezet
onschuldig nog, zonder weten
een onbegrensd iemandsland
Tot het leven de fases gaat tekenen
een kleurengamma programmeert
Vlammend oranje aan de horizon
vermengd met bruine nuances
van dwarrelend loof
schilderen het gemoed
Het prille groen doet ons beseffen
dat denken in zwart-wit
emoties…
slikken en weer samen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
714 ach wat sprak de opposant
als immer fel en gedreven
zwaar geschut van mijn kant
het wordt zo overdreven
neem mij als brokken
Haknougat uit Gouden Blik
van Rens Joosen Suikerwerken
eerst staat de vorm dusdanig tegen
dat je denkt
geef mijn portie maar aan fikkie
je neemt toch een likkie
open geest die je bent
om zwaar onder indruk te merken…
Spring voordat je kijkt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
871 Koester gevoelens van onveiligheid:
Al lijkt het rustig als een wandeling,
De weg is kort en steil, je hebt geen tijd
Te kijken, kijk dan als je wilt maar spring.
De hardste man breekt als een slappeling
Slapend de regels die een stommeling
Nog volgt - nee regels zijn niet uit de tijd,
Maar angst, bewustzijn van onveiligheid.
De massa slooft…