5502 resultaten.
In eenzaamheid verglijdt de tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
641 Eenzaamheid is een ver huis
Een bemost graf, foto van een vrouw
Een kalender met verjaardagen
Dat tikkend klokje op de schouw
De flat is comfortabel, het eten goed
De verwarming staat op 20
Ik kijk uit naar het lieve meisje
dat elke week mijn voeten doet…
In rook ging alles op
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.118 In rook ging alles op
Tastbare herinneringen
Die nooit meer tastbaar zullen zijn
Geen foto's van de kinderen nog klein
Maar we leven gelukkig nog allemaal!
In rook ging alles op
De auto, de hele inboedel, en zo ook mijn dochters lievelingspop
Maar wij leven nog!
En dat is belangrijker dan al het materiele…
Roze bril
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
711 Warme natuurlijke schoonheid versterken.
De contouren verklappen jouw schoonheid.
Het avondlicht zet jou in de schijnwerpers.
Door een roze zonnebril observeer ik alleen.
Met lege gedachten of herinneringen van jou.
Warmte voelbaar als ik stilstaand water bekijk.
Stil gefocust op vis aan de oever zoals reigers.…
Orchideeën
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
447 Haar waarde puttend
uit haar kleuren schoonheid.
mijn hart zegt ja, mijn verstand
zegt nee.…
Hond op 't spek
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
735 Schoonheid in steen gestold
Bevroren beweeglijkheid
Pracht kop
Lief oor
Vorm gegeven voor altijd…
bloot gegeven
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
517 schoonheid veredelt
haar blotebillengezicht
geeft glanzend bewijs
van nature jezelf zijn
ligt werelds aan je voeten…
de bloemen in mijn tuintje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 zelfs geurverliezend
beroeren zij
weten een plukkende herfst
met schoonheid te misleiden
zich met gratie
de winter in te vlijen…
Ogenblik
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 De golven rolden heen
en weer tussen mijn blote
voeten en mijn opgerolde
broek bovenaan mijn kuiten.
De zee nam mijn gedachten
mee naar onbekende landen.
De wind waaide de wandeling
in een onverwachte richting
toen ik je zag.
Vanaf je strandlaken keek je me aan
met de ogen van een man,
de wimpers van een vrouw,
en het hart van…
Besjes
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
533 Een laatste restje winter smelt weg
Besuikerde besjes
Ze dragen fier hun witte hoedjes
Op de laatste winterdag van deze maand
Geen idee wat Moeder Natuur volgende maand voor ons in petto heeft
Haar ritme lijkt wat verstoord
Dat komt door ons onnozele gedrag
Nu zit ze in een soort van overgang waarin alles ontregeld is
Die Elfstedentocht…
de vlieg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
827 het leek alsof hij ineenkromp
gekwetst door mijn hatelijke oordeel
ineengekrompen bleef hij zitten
alsof hij wilde zeggen:
'maar ik heb mezelf toch ook niet gemaakt'
ik keek nog even wat beter
van heel dichtbij
hij bleef doodstil zitten
toen zag ik zijn mooie, doorzichtige, kwetsbare vleugeltjes
even was ik geraakt
door de schoonheid…
Illusie (2)
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
639 Hoe kan afscheid zeer doen
Als iemand nooit bestaan heeft
De warmte die je voelde
Slechts je eigen verlangen
Bevroren in de kou
Van de zwarte nacht
Hoe kan er verdriet zijn
Om iets dat nooit geweest is
Slechts dromen die echt leken
Net zo snel verdwenen
Bij het ontwaken
Uit de zwarte nacht
Waarom treuren
Om een fata morgana…
bruggen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 bruggen
ik heb bewondering voor bruggen
hun bogen, hun gekromde ruggen
geven aan gleuven en aan kieren
aan diepe dalen van rivieren
in ons laag gelegen land
een zelf gedragen overkant
zelfs het betonnen viaduct
weet zeker dat het lukt
de kruizen van geklonken staal
spreken krachtig stoere taal
strak gedraaide draden trillen…
randgeval
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 aan de rand van meer en land
wacht het wrakhout op vergaan
loopt het spoor van slijt en slag
langs de richels en de knoesten
en door holtes in de binnenwand
op de rand van droog en nat
ontmoette ik op ronde schors
een man met uitgesleten zwart gelaat
een vrouw met in ’t gezicht een gat
te zaam een zware strijd gehad…
Voedselschaarste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Golvend staan de akkers goudgeel graan
Weiden groen van melk en honing
Wie daar woont leeft als vorst en koning
Ja waarlijk hij heeft een rijk bestaan
Als nobel mens is ook zijn waardig streven
De aarde te bewerken naar ieders wens
Zijn gulheid kent dan ook geen grens
Rijke gronden is hij bereid aan de natuur te geven
Geen arbeid wordt daarop…
Binnenkort
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 [Dit schreef ik voor een opa]
Binnenkort
Binnenkort kom je weer terug,
als er weer een plekje vrij
is.
Dankzij media en reacties,
is er toch nog gerechtigheid.
Oudere mensen,
haal je niet zomaar uit
elkaar.
Straks,
als je weer in het verpleeghuis bent kan ik
je gewoon weer bezoeken
mijn lief.
Dank je wel lieve kinderen
voor…
In de tijd die er is
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
432 Soms word ik gek van al het leven
dat ik wil leven, maar dat niet past
in de tijd die er is
Emoties lopen me in de weg
ze woekeren en vullen
de tijd die er is
Ik moet ze kwijtraken met liefde
want met harde hand lukt het niet
in de tijd die er is
om mezelf open te breken
en mijn aandacht te verleggen
naar de zon
in het leven van…
Ode aan de vergrijzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
635 Ik kijk even naar mijn handen
En ik schrik
Wat zijn ze oud
Craquelé gebroken marmer
Met vijf smalle staafjes hout
Het verval is reeds begonnen
In de herfst
De winter wacht
Als ik die ooit mag bereiken
’t Is een koude lange nacht
Maar dan denk ik aan mijn moeder
Die ’s de winter bijna door
Nog zo stralend levenslustig
Nou…
Lieve vader
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
632 Het afscheid was heel
zwaar,
maar met deze prachtige
foto
van je mooie zachte
handen
heb ik een hele mooie
herinnering aan jou.
Lieve vader, rust zacht,
Liefs,
Je dochter…
Moria
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
516 Geachte Morus beste vriend
En lieve Moria
Waart gij mijn muze als vriendin Of mijn vriendin als muze
Het kwam als wat unbidan wij
Het keerde onverwacht het tij
Ons hart- en hoofd- ja zielsverwantschap
Is geenszins illuze
Trouwens 't hoofd is een en al
Rationale Animal
Daarentegen heeft het hart
Geheel zijn eigen Reden
Onherleidbaar…
Evalutie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
492 De grondslag van de waarheid
Is de Evalutie Matrix
Doe af uw oogklep van de Mannenmacht
Geniet van 't vrije zicht
op 't panorama
Van de Menselijke evolutie:
De dwaalweg van de mannendominantie
Het lot dat Homo Sapiens ons bracht!…
Zonsondergang (Kaap Soenion)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
406 Het schemert, we wandelen weg
van de stelletjes die net als wij
de zon niet hebben zien ondergaan
De picknickmanden zijn leeg
Jij pakt de schillen in, ik kijk
zogenaamd langs jou heen
zogenaamd zonder jouw aandacht
te trekken, wetend dat
onze huid gloeit naar meer
Jouw lichaam glanst
strak gebeeldhouwd
als een Griekse god
Ik strijk…
Zonsondergang (Kaap Soenion)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
340 Het schemert, we wandelen
weg van de stelletjes die net als wij
de zon niet hebben zien ondergaan
De picknickmanden zijn leeg
Jij pakt de schillen in, ik kijk
zogenaamd langs jou heen
zogenaamd zonder jouw aandacht
te trekken, wetend dat
onze huid gloeit naar meer
Jij bent glad gebeeldhouwd
als een Griekse god
Ik strijk door jouw haren…
Landschap
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 De watertoren
versmelt met regenwolken
boven tinten van groen.
De onrustige lucht
versterkt de rust van het land.…
De schaduwloper
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
13 Hij wandelt in de schaduw
op de rand van het bos
door knisperende blaren.
Links van hem lokt
het onaangetaste heldergroen
in de gulle herfstzon.
De schaduwloper verlangt intens
naar zuiver licht en kleur.
Hij vreest de oversteek.…
Morgendauw...
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.781 De morgendauw nevelt tijdloos
als een pareldeken over het landschap
Een stilte kleurt het morgenlicht
langzaam in wolken van sereen
In al haar schoonheid weeft de aarde
parels van dauw aan het gebladerte
De zon laat het landschap ontspringen
in een fontein van geweven waterdamp
Het is alsof de tijd niet meer bestaat
alleen de schoonheid…
oma
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
3.172 voor jou is leven nog slechts
een tussendoortje
dat je bij de koffie schenkt
met zijn foto in de hand
een wachten tot ook jij
zal opstaan uit de levenden
tot dan is er voor het slapengaan
een steeds groter kopje troost
met een koekje
-als het echt moet-
want elke dag hongert
dit bitter-zoet verlangen
een hartslag vroeger…
een Drentse knipoog
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
893 wanneer ik vogels
zie spelen in de lucht
- ik vang jou
en jij vangt mij –
dan word ik
zomaar blij
en glimlach
met kleine handen naar
de stilte
zoiets als heimwee
‘n tikkeltje dan
----------------------
foto: beeldentuin Dehullu 2008
kunstenaar: Sytske Miedema…
Ik mis je Willemientje
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.177 Willemientje
Een traan drupt
op mijn handen
kijkend naar de foto op
het glazen tafeltje voor me
Ik zou je willen zeggen
dat ik je zo mis
maar door de brok in mijn keel
vind ik de juiste woorden niet
Mijn ogen strelen
stilletjes jouw gezicht
veertien maanden
het doet nog steeds zo’n pijn…
Herinneringen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
835 Je hebt mij doodleuk
uit ons verhaal
geschreven
Ik mag het dus
met terugwerkende kracht
niet mee beleven
alsof je een foto
in tweeën scheurt
en mijn helft
gewoon
even wegpleurt
Het is maar goed
dat ik niet jouw
fijne gevoel heb
gelukkig maar,
anders had het me
misschien wel
pijn gedaan.…
Mammografie
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.073 Eerst hoop je nog
een vuiltje op de lens
een vette vlek
maar na de tweede foto
blijkt onomstotelijk
dat er iets zich ontwikkelt
merkbaar groter wordt
Achteraf blijkt het snijden
een daad van gezond verstand
Men leert met littekens te leven
en dat het lichamelijke vergroeit
uiteindelijk met muziek vergaat…