10244 resultaten.
In conclaaf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
3 Communiceer,
confirmeer
en concludeer
Combineer
en combleer
eens
wat meer
Compacteer
keer op keer,
coloreer,
configureer
Analyseer
en corrumpeer;
conflicteer maar
meneer
Confronteer,
conjectureer
of coupleer
Continueer,
complementeer
en compenseer
Congereer,
collaudeer
of collideer,
coëxisteer,
conformeer
consolideer…
Paralympische snowboardster Bibian Mentel; 1972 - 2021
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 'Iets dat je niet
Kan veranderen
Moet je soms parkeren'
Aldus Bibian
Met haar Propedeu-
se Rechten sowie-
so een slimme vrouw
Problemen oplos-
sen met dosis angst
Is onmogelijk
in de meeste gevallen
Soms moet je kiezen uit
Twee kwaden
Wijs met karak-
ter en een sporthart
Te vroeg, ongeneeslijk
Nieuw voorjaar met triest
makende…
Knechten
snelsonnet
2.4 met 8 stemmen
1.566 In Twente is men driftig aan het werven
Ontspoorde jeugd moet naar de boerderij
Ze moeten aan het werk daar, zodat zij
De discipline van de boeren erven
Daarna lukt het niet goed meer met de vrouwen
Omdat ze dan nog meer van beesten houwen…
De wereld achter de voornaam
snelsonnet
3.0 met 11 stemmen
1.675 De voornaam Adolf is nu weer te horen
En in een jaar of tien wordt op de velden
Gescout naar nieuwe jonge Mannschafthelden
Ik vrees tegen die tijd supporterskoren
In Nederland gaan wij zo snel niet mee
Men heet nog niet van harte 'Van der G.'…
Medische misser
snelsonnet
3.4 met 13 stemmen
1.792 In Veghel kruipen vlegels uit hun schulp
Geanimeerd om daar hard aan te vallen
En defibrillatoren te verknallen
Een aderlating voor de eerste hulp
Zo´n ding is voor die jongens overbodig
Als je geen hart hebt, heb je dat niet nodig…
Het is tijd om heen te gaan
gedicht
3.1 met 55 stemmen
30.481 Op een culinair congres in Amsterdam zingt een kok weemoedig gestemd door het zien van het Rokin:
'Het is tijd om heen te gaan,
Tijd, ondanks de klokken,
Tijd, ofschoon de kunstenaars
Nog naar Arti sjokken.
Alles gaat voorbij mijn lief,
Niets blijft bij het oude,
Zelfs de liedjes die ik zing,
Zijn je reinste claude.
Fram is boos en…
aankomst
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.104 Na lange dagen door storm geteisterd
En somtijds uit de kooi gesmakt te zijn,
Door ’t leven van ’t zacht Lisboa nog verbijsterd,
Vind ik mij zitten op het zonnig plein.
Geleund in de uithoek van een balustrade,
zie ik als over hemelsbreed kozijn
’t Beproefd schip dat klein stilligt aan de kade,
De gele stroom, de kleurge oeverlijn.
Beneden…
Schuif op naar ‘t graf
poëzie
2.9 met 16 stemmen
2.504 Schuif op naar ‘t graf: uw huis moet leeg.
Een nieuw bewoner staat ervoor.
Hij is nu jong en gij zijt veeg.
Zijn voet volgt in uw spoor.
Benijd hem niets: de tijd is kort.
Een ander volgde alweer zijn stem.
Ge ligt nog nauwlijks of hij stort
U na en wacht op hèm.…
Te leen...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
549 Ruimte om je heen.
De tijd gaat er dwars door heen.
Die heb je te leen.…
De stad
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.954 De stad ligt in de avondgloed:
de torens en de tinnen blinken,
maar 't laag gedaalde zonlicht doet
wat kleurig was in schaduw zinken.
De schemerige wegen zijn
nog vol, en in de nauwe stegen
Ziet men zich in den vale schijn
een vage mensendrom bewegen:
Chinezen met hun onbehaard
gelaat, en rustige Javanen.
en Arabieren, trots-bedaard,…
Liquidatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 Het moorden houdt niet op in Amsterdam,
Men liquideert elkaar daar bij het leven.
Het wordt nu wel een beetje overdreven,
De halve onderwereld ligt al lam.
En ik voorspel, als dit niet overdrijft,
Dat er op ’t laatst maar ééntje overblijft.…
Westerkwartier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Thuis voel ik me hier
Al was ik er geboren
Eén met schepping,
Met mens en dier,
Elke boom, elke struik
Zo eigen, zo vertrouwd
Zo veilig voel ik me terwijl
Mijn leven zich hier ontvouwt…
Bergen, 1971
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
818 Met wankele benen
van de dronken boot
nog zonder een plek
om te verblijven
In kou en regen
van haven naar stad
vluchten naar het museum
de warmte van de kunst
Zalen met schilderijen van Munch
Wij kenden niet eens zijn naam
wisten wij veel…
van hem, dè Noorse schilder
van het licht en het duister
van die eeuwige schreeuw…
vriend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.116 een nacht vol rust
wakend door een kleine ziel
die stilletjes haar liefde
aan jouw oude handen gaf
een nacht in pijn
wakend door mijn eigen hand en
boven alles, op jouw hoofd
de ander hield je vast
de nacht ontlast
met jouw blik gericht naar haar
jouw liefste
uren lang haar naam en ogen
in de jouwe
dansend op haar hartenklop die stervend…
Verhevigd bewustzijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
605 Was het toeval of
voorzien,
Was het toen lust of
liefde?
Op afstand keken wij
elkaar plotseling in d'ogen
Een heel mooie tijd van
nazomeren onderweg naar
Binnenkort in de maand mei, leggen
verliefde vogels in meervoud hun ei
Ook al was het toen eerder
op afstand
Het maakte mij blij…
Kuchis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 Bij Ibrahim hebben we neergezeten,
een beeld uit het aloude testament.
Een uur werd duizend jaren in zijn tent,
in mijn gedachten hoorde ik profeten.
Van schalen op het kleed werd er gegeten,
het beste lam diende als traktement.
Vierduizend jaar verstild in een moment.
God en Allah werden Jahweh geheten
Ook hebben we zijn kudde nog bekeken…
Gods lamp ( B. K. )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
529 Achter in de kerk
is het licht
immer schijnend:
hoop, steun en vertrouwen
brengend en schenkend
om vreugde en verdriet,
nimmer verdwijnend!
Het rode, warme en sterk gegeven,
heeft op mij een indruk achtergelaten
voor een héél leven.
Ik zal nooít
alleen
worden gelaten, nooit!!…
Geef mij een huis ( 22-07-2011 )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.041 Mensen geven me geld.
Mensen beloven mij de wereld.
Mensen proberen me liefde te geven.
Maar mensen, geef mij:
een huis.
Geef me een huis om in te wonen.
Geef mij een huis om me eindelijk
veilig en geborgen te voelen.
Geef mij een huis om in te blijven,
schrijvend dichten.
Geef me een woning om te delen
met velen: mijn wereld.
Een…
Van de wind zul je altijd verliezen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
534 Veel had ik me van mijn
Toekomst voorgesteld
Toekomst die nooit
Is aangebroken
Voor niets gebuffeld
En meer dan een ander
Mijn best gedaan -
Maar gaandeweg
Was daar de wind, die
Me alle dagen parten
Speelde, een kant op dwong
Die ik nooit gewild heb
Dwang die levenslust
Overnam en mij beseffen
Deed dat de wind
Blaast waarheen…
Het vogelke
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.135 Hoe is het mooglijk dan
Dat men u vangen kan
Vogel, gij licht van pluim.
Vliegend door het ruim;
Die langs de loverhang,
Nachten en dagen lang,
Ons stemt tot goede luim
Door klank en zang.
Gij zit thans in de kooi
Treurig, niet half zo mooi
Als toen ge door het bos
Vloog blij en los;
Spreken dat kunt gij niet,
Maar wen ge uit ’t kooitje…
Petra-wetenschap
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
703 Ik wist, dat ik andere zaken wist
als andere mensen weten...
Ik wist, dat ik hele andere dromen droom,
die bij geen man zullen uitkomen.
Ik wist, dat ik zal weten, waarvan
ik nooit had gedacht:
dát het mijn wetenschap
werd, zal worden!!
Ik weet, en vergat
juist daardoor sta ik open
voor nieuwe wetenschap!
Ik wist om te weten...…
Die op mijn wangen groeide
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 Waar doorgaans op
De konen van gezonde
Boerenzonen een
Rijpe appelglans
Te vinden is, ben
Ik die boerenzoon
Die van kleins af aan
Met angst en schuld
En schaamte werd
Opgevoed - allemaal
Bedoeld om het leven
Dat mij ongevraagd
Gegeven was te doorstaan
Altijd on the safe side
Dan zou het waarachtig
Wel gaan - tot dat het…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
596 we hebben elkaar ontmoet
aan de buitenkant
je bracht de zee
en tussen gesprekken door
het blazen van de boten
omdat er op dat moment
geen woorden waren
of te groot of te klein
we draaiden naar de duinen
het pad dat, ook in schaduw,
oud had kunnen worden
was ik, of jij al gestorven
bleven we staan
in alles wat er te weinig was…
tegemoet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
595 hou me vast
met handen van de nacht
en laat dit eeuwig duren
want morgen
nog voor duinen aarde worden
treurt de dageraad
langs grijze wangen
vederloos en onafwendbaar
met om mij heen
de lage stilte van een dichtgegroeide dag
hou me vast
in het voorbijgaan
en draag het ruisen naar verlangen
avondblauw, naar wie ik ben
de zee…
Kom, bedaar eens
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
681 Op het droogste continent, moet een gemiddeld
gebied
geloof het of niet, het met 166 mm neerslag
per jaar doen
daar op Antarctica
63 jaar volkomen uitgedroogd
overleven; de cyanobacterie
'n micro-organisme hiertoe in staat
Droogste vis is de Afrikaanse longvis
die vier jaar buiten water in leven
kan blijven, slechts gehuld in zijn slijmvlies…
In het week-end
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 Een sirene loeit
en er wordt een meisje weggebracht
in de donkere novembernacht
in het week-end.
En haar mama huilt
want een ouder weet maar al te goed
wat verkeer met jonge mensen doet
in het week-end.
Zij reed voor de eerste keer
ondanks het gure weer
met haar fiets langs de verlaten straat.
Laat die avond vond men haar
de hulpdienst…
Waarlijk mededogen ( J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Je moet het kunnen
leren
van een leermeester
te houden
voor een héél leven,
een heel leven, ja God
als ik iets mag en wilde
in mijn leven
is het waarlijk mededogen
te voelen
bij iedere verschijning van je,
zonder ooit, enige verdwijning!…
Helder als kristal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Glimmend glas
Glanzend als helder
Kristal in dit
Winterlicht dat
Een zomertwinkeling
In zich draagt
En zich eerbiedig
Buigt uit respect
Voor allen die
Onschuldig vielen
Is ondanks al
Dit goeds toch
Gevlekt, gescheurd
Door hen die niet
Beseffen wat er
In Auschwitz is gebeurd…
fellatio
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.084 Om de twee weken, regelmatig,
niet elke zondag, maar bijna,
loopt hij, incognito in de late avond,
langsheen de steeg, de laatste meidenbar
voorbij, tot aan de brakke grond
waar oudere hoeren kettingrokend
draaien met hun kont en lonken
naar de zondaars.
Hij weet welke hij wil
en volgt haar zonder woorden
In de schaduw van de schutting telt…
Het leven wacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Voor Anton
Licht dat in ontelbare
Kleuren uiteen barst,
Dwars door het donker heen,
De nacht verjaagt tot
Achter de horizon
En met de saaiheid van
Alle dag korte
Metten maakt,
Vreugde die voor
Het oprapen ligt
Het nieuwe leven wacht…