39105 resultaten.
Winter in Groningen
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
539 Zeg het tegen de bomen
in het Sterrebos
dat het niet hun schuld is
dat het onze fout is
dat er geen sneeuw meer valt
Zeg het tegen de struiken
in het Noorderplantsoen
dat zij geen sneeuw meer dragen
geen mens hoeft hen te vragen
hoe laat het wel niet is
Vertel het aan het gras
hoe na een hete zomer
de sneeuw drie meter hoog…
in je slankevingerhand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
599 ik de laatste
woorden heb gezegd
zijn we weer thuis…
Zijn laatste zonnebad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 laatste zonnebad
voordat de eerste
vorst gaat komen als einde
van talloze zomerdromen…
decembermaand
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
956 de maand van herfst en stille winter,
regen en koud, wie weet gaat het nog sneeuwen.
een tijd van donker en wat hinder,
december laat gapen maar ook geeuwen.
oude kerstbomen en houten tafels
mooi aangekleed, zo elegant en struis.
de geur van taart en warme wafels,
kleurig lichtjesfeest op straat en thuis.…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Er zat een zwaluw in mijn tuin,
met glanzend wit zwarte veren.
Hij keek droevig voor zich uit,
De omgeving kon hem op zijn tak niet deren.
Plotseling schoten de oogjes alle kanten op,
een bekje dat ging protesteren.
Het was de wereld op zijn kop,
hij was echt boos en begon zijn tak te molesteren.
Die brak, waaronder likkebaardend een kat…
Hagel slag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
432 ~Een makkie~ dacht de jager in zijn boot
~die ganzen nu met hagel vol te jagen~.
Vlug laadde hij zijn ganzenroer met lood
en richtte om een treffend schot wagen;
heel eventjes maar schommelde zijn boot
op het moment suprême van ’t ganzenjagen.…
Hagel en Donder
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
824 "Je levert steeds voorbeeldig werk, ik ben
Bevoorrecht met zo iemand aan m’n zijde,
Van jou kan ik op aan, te allen tijde,
Ik ben ronduit vereerd dat ik je ken.
Je bent een vriend, een man die ik vertrouw,
Bedankt voor alles, Chuck, en ga maar gauw!"…
weer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
819 is het laat geworden
de nacht naakt
in slapen gaan
een dekbed dekt mij toe
ik geef mij niet bloot
ik ga de nacht in
speel ik nog een fps
of patience
reversi via internet
uitdagend
gvd, ik doe het,
weer…
Wintervriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
871 , sneeuw en ijs
we steunen elkaar in de strijd
in bevroren adem van het lied
dat zingt - vergeet me niet -
ik zal dragen wat ik kan
deze winter maakt mij man
dus vraag me niet wat ik verdien
ik heb de kerstman nooit gezien.…
Zonder je is er niks
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.880 Geen natte haren in de regen, geen
voetstappen in de eerste sneeuw.
En als ze er waren gingen ze nergens heen.…
Meiklokjes
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
784 meiklokjes blank als sneeuw
bedwelmende geuren
geluksbrengertjes op
d' eerste meidag
mini klokjes of ook
lelietjes- van- dalen
'n lenteboeket schenkt aan
moeders een glimlach…
Mijn schilderij is blond
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
632 ik heb vanmiddag
in streken
het voorjaar opgezet
nog niet
met groot penseel
en felle kleuren
maar het pril van
eerst verschijnen op het
lichte wit van sneeuw gelegd
zon wist met
zijn koesterende warmte
al wat diepte in te stralen
mijn schilderij is
blond van wind en zon
in lentes eerste levensverhalen…
toen ik je voor het eerst zag.
hartenkreet
3.7 met 102 stemmen
8.606 Jij geeft mijn leven weer kleur
en maakt het waard om te leven,
ik hoop dat ik jou altijd
die liefde zou blijven geven…
eerstelingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
770 een kindskind, eerstgeboren
gelijk zijn moeder, die ooit aan de borst
van eigen oorsprong lag
toen trilde er nog vreugde in de stille lach
van haar, die ooit zelf de eerste was
maar
nu ligt een kleine hand werkeloos op gras
verlangen groeide, gedragen door de tijd
en nimmer vervangen
want
kwijt is kwijt
en hij, het kind dat armoe…
Wie eerst
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
616 Er loopt een kat door m’n tuin
Niets bijzonders hoor
Die loopt hier elke dag
z’n vaste rondje
Zo loopt ook elke dag
een man langs met z’n hondje
Niets bijzonders hoor
Ook zijn vaste rondje
Zo gaat de tijd in sleur voorbij
Wie gaat eerst, wie geeft de laatste kik
De kat, de man, het hondje of.....ik…
Onverwachte weersverandering in het zuiden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
819 het begon vanmorgen zo mooi
een hemel blauw als azuur
kersenbloesem glinsterend in
de dauw
eerste bloeiende amandelboom
stond fier te pronken in de zon
bij een oude vervallen tuinmuur
doch 's middags veranderde het weer
donkere wolken kondigden zich aan
weg was de zon waarmee
de dag zo vriendelijk begon
tulpen bogen hun koppen…
In serene stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
549 jij stuift
met sluiers sneeuw
waarin een gouden zon
zijn licht laat breken
vlokt in
serene stilte
traagheid tot een
witte deken rust
met ongerept
heb jij de aarde toegedekt
die nog in winterslaap
haar krachten spaart
jij kleine winterfee
neem ons maar mee
voor een dans op de kristallen
in de eerste sneeuw die is gevallen…
DagSchepping
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Nu jaagt ze de dag na
verdwijnt er bijna in
voelt zich helder worden
voor de eerste keer zelfs meer
en weer jaagt ze de dag na
voor opnieuw
die eerste keer…
Ontdooit de muziek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
519 wij dansten het gras
groener dan het ooit was
spaarden margrietjes
met een ingehouden pas
wisten de lucht
strakker dan de hemel
totdat het eerste blauw
door de zon werd gekust
toen was het gedaan
met de rust en barstte
het leven los om alles in
te halen na hagel en vorst
lief ontdooit de muziek
in de vrije natuur na
maandenlang…
Sneeuw
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
2.982 Als de sneeuw weer smelt
ben ik weer een mens tegen de wereld
en het is Hij, die mijn menselijk lichaam langzaam pelt
en mij uiteindelijk als een oude boom velt.…
Eens
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.535 Eens
was de
gladheid
van je wangen
als een
rimpelloze branding,
waarin
mijn onverzadigbare
liefde ritmies
kon rijpen.
Eens
sliepen nog
jouw borsten
wachtend op
een teder gebaar,
dat jouw tepels
zou wakker
schudden.
Eens
kwam steeds
dichterbij
steeds
verser aan
de raking,
die mij
doet versmelten
in jouw
eeuwigheid.…
die neus
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
603 het stel schoenen staat
klaar voor het boenen
een veter achteloos los
denkt toevallig andersom
de kamer vol met specerij
speelt het kale kader
voor een drama zonder weerga
als de veter start met domineren
treft hem de gladheid bij
languit de zwoele omhelzing
korstig bruin gevlekte getuige
als een eiland in de ruimte
die nog geurt naar…
het was de ruigte
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.041 Was het een ruzie op berghoogte, gletscherijs,
was het eeuwige sneeuw?
Wat het ook was, laat eerst de regen komen
en dan spreekwoordelijk de wisseling van licht,
de bron.…
geen
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
1.077 Het is de vierde avond
dat ik een gedicht beklim
het eerste in maanden
ik ga omhoog met angst
dat ik in de oude sneeuw
niet langer die woorden
zal vinden dat ik
de witregels niet meer
kan laten zingen
dat het ongezegde niet
meer terug zal keren…
Hollandse Nieuwe
snelsonnet
2.7 met 7 stemmen
1.411 De vis wordt ieder jaar weer duur betaald
En heel speciaal de eerstgeveilde vaatjes
Vol groene nog maar pas gestorven maatjes,
Waarvan ik er meteen een heb gehaald.
Straks laat ik mij die haring heerlijk smaken
Die ik vermorzel met mijn haringkaken.…
WINTER of wat daarvoor door moet gaan
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.261 Het geploegde land berust in voren,
sneeuw, hagel, overgavevlaggen in top.
De zwarte kraaien krijsen contrasterend
met aanzwellend geluid op de snelweg.
De kleuren op vier of meer autowielen
slaan vloekend het ruimtelijke grauw weg.…
de paalzitter
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.239 leven
hij haalt het wereldrecord
als-ie er niet vanaf stort
wat een berezware klus
met hagel in augustus…
Instinct
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Pak sneeuw op de beek
twee kraaien duiken erin
steeds weer en steeds weer…
Broze nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.347 Duizend kaarsen
brand hij
de vele vlammen gloeien
in woorden
over mijn huid
traag als de nacht
fluistert zijn adem
langs mijn lippen
breekbaar
als eerste sneeuw
smelt ik in het licht
dat uit zijn ogen schijnt…
De vallei van de Hoëgne
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 Hagel slaat in ons gezicht.
Toch vermoeden van lente:
soms de roep van de tjiftjaf.…