Alle inzendingen over kraakt

490 resultaten.

Sorteren op:

de dood is bruin en kaneel

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 616
het landschap verandert door zijn blik het gras wordt grijzer de bomen wiegen slomer het kabbelen van de beek wordt een zucht het kreupelhout kraakt nog net iets harder dan stramme gewrichten in een oude schommelstoel zijn pijp ligt doelloos in zijn jaszak de tabak uitgedroogd en lucifers zijn op geen vlammetje meer te vinden in dit monotone…
jandeb19 april 2011Lees meer >

Veilige thuishaven.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 650
Daar hoort zij de deur die in het slot valt en hoe een enkele tree van de trap vertrouwelijk kraakt. Dan komt hij de kamer binnen, terwijl zij een zucht van verlichting slaakt.…
martin valk5 februari 2014Lees meer >

S.O.S.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 825
De wereld is in rep en roer Hij kraakt aan alle randen De krakers lagen op de loer En breken nu de wanden De aarde is op zijn retour De bol begint te stranden Een kaper lijkt er aan het roer Geeft hij het nog uit handen?…

Houdt stand

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 474
Het kraakt en piept enkel en alleen het ritme van ons leven, voor wie luistert en wil weten, hoe stormen te verduren die wanhoop waaien, mettertijd, en hoe te bestaan achterstevoren. Hier drupt alleen hoop en vang ik fonkeling, welke ik plant in ogen, die hun flikkering verloren.…
Marije Geerts18 november 2015Lees meer >

Slaande ruzie

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 402
ik zag het rollen van ogen vingers die wringend kraakten begeleid door kreten uit mond en kaken in de oplaaiende stampende drift was het ikke volledig zoek toen agressie procesgetrouw de slaande ruzie ging verstikken het ging om niks waar stilte viel won rust terrein kreeg gezond verstand langzaam weer de overhand…
wil melker15 oktober 2022Lees meer >

Op een kier

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.879
een tocht die als van ver langs koude beenderen strijkt de toeschouwer ongewild met verschrikte blik verrijkt de leuning kraakt gespannen benen uitgestrekt in rust een rilling neemt gedachten mee kleine haartjes panieken onbewust een bijna leeg vertrek verhaalt niets meer dan een half woord van binnen schreeuwt de angst maar niemand die…

Journaal

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.670
Sneeuw werd zwijgend afgeklopt; beeldspraak kraakte even oud. Ze verloor haar onderkinnen, raakte tobbend afgeknopt, schudde min of meer naar binnen, om een wereld goed te praten. Buiten kou bewogen kwalen kon haar wiegen doden minnen.…
WOLF17 juni 2005Lees meer >

De vijfde zomerdag

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 713
Ik baar Ik baar zoute meren En kijk hoe het gras opgaat In krommend riet dat op maat Zwaait naar zwanenveren De rimpelende boom buigt en kraakt Knielt zijn takken het water in Eeuwig drinkend, alleen zijn kin Het water dat de bladeren maakt…

Een nieuwe dag

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.493
een houten bed uit grootmoe´s tijd dat op zijn oude poten kraakt verse jus bij het ontbijt mijn vochtig lichaam naakt de zon die door de ramen straalt een nieuwe dag begint jij die sterke koffie haalt een vogeltje dat zingt kom nog even hier bij mij kruip dicht tegen me aan voel passie als ik met je vrij pas dan laat ik je…
Marianne6 januari 2007Lees meer >

Het verleden erkennen

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 931
Ik dwaal door een lege gang Beplakt met afbladerend behang De vloer kraakt zacht onder mijn voeten Alsof het hout mijn aanwezigheid wil begroeten Gelige schilderijen in een hoek Vind ik wanneer ik naar mijn jeugd zoek Verdwenen beelden van weleer Ik herinner me niet alles meer Oude schriften en een sportschoen Ruiken nog altijd een beetje…
MVE30 december 2007Lees meer >

Veinst gewetensvol

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
de zolder ademt al reeds lang verbruikte lucht kraakt en kreunt in iedere zucht door verstoring van zijn rust en evenwicht schrikt hij op uit lethargie en jarenlang gepeins veinst gewetensvol zijn schatten te bewaken onder stof en afgedekt met smoezelige lakens toen later het kale peertje knapte en licht slechts door het luikje kierde…
wil melker27 augustus 2012Lees meer >

Heimwee naar een tijd voor mij

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
Door schimmen van optimisme omringd en de triestheid van gele tegels ik mis de schijn van nieuw en fris en de rust van duidelijke regels weer even beleef ik de schoonheid van de na-oorlog nog voor het dromen werd bedrogen eerst een plaat, dan klak naar beneden de naald danst er zachtjes op en de muziek kraakt door het stof van de radio-versterker…
Inge M19 september 2015Lees meer >

Muren van niet thuis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 527
zag de grauwe vensters in muren van niet thuis een straatlantaarn donkerde de chaos in schijnbaar verlaten huis toch klop ik aan in licht verwachten de voordeur kraakte in het openen na zoveel stille nachten je blik weerkaatste in de schemer van de trap ik had de eerste stap gezet jij wist mijn gevoel jouw hand vond feilloos snel…
wil melker29 november 2008Lees meer >

LAIS CLXXIX

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
Het kent maar kraakt haar erecode niet. Het wacht. Tijd maakt altijd einde aan bezweren van kwaad. Het weeft een donker deken en het haakt haar kroon van alg en rag van mensendraad.…
Dirk Vekemans10 december 2020Lees meer >

LAIS CXCI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
De steden die de heren beheren, zijn steden die de heren verteren, en de dames die de heren vereren gaan als letters met elkaar verzweren: het krast en het kraakt in ’t vuur der heren. Het heeft hun wereld al verbeurd verklaard: hun tijd zit strop, het is in haar bedaard.…
Dirk Vekemans22 december 2020Lees meer >

Carpe diem

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.806
vereeuwigd en bevangen met het oog en de soepelheid van kleuren zien schoonheid proeven de mens ontroeren lijnen volgen in ontdekkingsreis en er is nog zoveel meer nog zoveel meer te doen mijn leunstoel kraakt jasmijn neemt jaren terug wat een hart tentoon spreidde de dag licht in elke voelspriet lippen bevoelen kreukels in de zomer is geborgenheid…

Memo

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.008
al herhaalt de stilte steeds méér van alle doden blijf ik het langst bij jou en bij mijn eigen dood kopieer ik wel jouw zwijgen; mijn lichaam scheefbuikig, bloedt toch immers leeg het schreeuwt : stil toch je weet dat de aarde kraakt in kelen van dronkaards en dat zelfs de glazen broeikas buiten blijft staan ik sterf gewoon…

Dat herfstige

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 558
jij hebt dat herfstige in vale kleuren de volle zomertinten verschralen naar het grijs intense van een verre horizon je lach trotseert de elementen en is de lage zon al gepasseerd je pas mist het joyeuze voorzichtig stappend op het nevelige pad nog oogsten lange schemeruren de laatste kleur van het seizoen maar winter kraakt…
wil melker28 oktober 2015Lees meer >

In een zee van dood

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
ik hoorde woorden verdrinken in stemmen die zongen over wanhoop en pijn het lied van de zwemmers met stilte als repeterend refrein de barstende lippen van droogte en kou memoreerden hun vlucht voor angst en barbaar in een regen van kogels als minachtend gebaar zij hebben vrijheid voor even gezien het benedendek kraakte maakte snel…

Krakende tak

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.152
Springerig geknikte tak, hangend daar al jaar na jaar, dor kraakt hij daar in de wind zijn beverig lied, zonder blad, zonder schors, maar kaal en vaal van een lang uitgerekt leven. Stervensmoe. Rasperig en taai klinkt zijn eentonige zang, koppig ook, doch vooral toch heimelijk bang.…

Komt allen te samen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.397
hij dirigeert koor en orkest in komt allen te samen kent stemmen en namen maar in de bak kraakt vals soms een noot de trompet schreeuwt kan ook zachtjes huilen pruilen in eigen gelijk zacht strijkt de eerste viool in vele talen de moeder van alle verhalen zijn muzikale hand brengt in harmonisch verband allen te samen…
wil melker20 december 2011Lees meer >

geluk overvalt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
geluk overvalt als een havik boven de canyon cirkelt aftakelende moederbomen andere bomen beschermen zolang ze kunnen twaalf ransuilen samen wachten op de schemer het dichtgevroren ijs kreunend kraakt koperwieken en ganzen overvliegen de geur van een regenbui na een droge zomerdag we gebutst en lachend in een weiland…
J.Bakx26 januari 2022Lees meer >

ALS JE SLECHT GESLAPEN HEBT!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 313
Als je slecht geslapen hebt braakt de nacht je dag je kraakt aan alle kanten je geeuwt, je zucht verveelt,  voel je mat, je bent het zat al n de morgen, dan nog de middag, ook nog een avond lang de, je hele Godganselijke dag door je voelt je een wrak je hebt het gehad en dat laatste is nou net niet waar je hebt juist geen goede nachtrust…

Schoonheid

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 851
Als zware deken hangt geluidloos de nacht wikkelt stille vormen in haar ravenzwarte vacht Myriaden sterren kristallen van licht maken de hemelboog een goddelijk gezicht Het meer bespeelt de volle maan het spiegelbeeld kraakt rimpels in haar zilver als water haar raakt Lopend in de nacht één met zoveel luister mijn blik reikt omhoog…

Waterspiegeling

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 969
Een wilde storm raast en blaast door woeste golven: en al wie tegen hem kraakt raakt op slag bedolven. Hout versplintert valt ten prooi aan waterzooi in ’t grote bad; laatste ding een rimpeling strijkt de plooien glad.…

Beslagen adem

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
de laatste blaadjes als gebedsmolentjes aan hun steel in groene zomer mantra’s moe geruizeld kleuren zij met herfst mee donkere vennen weerspiegelen nog strak de lage zonnestand in zwart het warmrijpe is verdwenen ook schraalhans heeft de staart tussen de benen dan tocht het bos open plekken stralen koude uit wind kraakt…
wil melker4 december 2019Lees meer >

zondagsmens

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.200
hij luimt zich loom zijn arm over haar dij zij deint zachtjes weg naar het andere eind van het ledikant ergens loopt een mens met een wens, wie weet sleept de dag zich voort eindeloos, betekenisloos een dozijnen dag als anders kraakt een veer gespannen in antwoord op het gekreun van een vermoeide zondagman die zijn arm te lam bevindt…

in het bos

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 676
in ‘t bos ging het er flink op los takken kraakten stammen braken heel veel geweld het bos geveld niet langer vertikaal maar horizontaal liggende stammen hierop groeien zwammen de stormschade groot maar het bos is toch niet dood inzending expositie "in het bos" van stichting cultuurpassie van 12-8 t/m 14-9 in bibliotheek…

De rode zomerjurk

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 812
nog zie ik aan de wand een verschoten beeld van het meisje met de rode zomerjurk was ik weer kind ik sloot mijn ogen duizendmaal telde de treden die steeds luider kraakten oorverdovend dan stil alleen de zwijgende boom die met koude handen wonden groef ijzig, zoals het laatste licht door mijn vingers glipte ik voelde…
Hanny30 juli 2011Lees meer >

de deur kantelt

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
strijken met de moed die de wind vervaagt in strepen zonder eind, het gelach is de hoon die me raakt maar niet in eeuwigheid bezwijkt de deur kantelt in een kier van regen het kraakt zoals het mos laaft aan water zonder smaak, wie me verblijdt zal de schaduw wezen die me verrijkt niets is meer dan het eind waar het stopt al draaft…
elze30 januari 2013Lees meer >