254 resultaten.
Vandaag.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 Vandaag was weer zo'n dag
als elke dag zo gewoon en
toch weer anders de maan
verloor het gevecht van de
rijzende zon aan de verre kim
het lijkt op een ziel met
meerdere verlangens
mijn koude lichaam wil
graag bij jou zijn
het geeft mij een veilige
haven, een oase van rust
liefde heelt alle wonden
die je alleen kunt verwerken…
Stilte zingt al snel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
488 je ogen dansen
schalks en
blij kijkend
handen spelen
liefjes strijkend
er licht
een oase op
van vrolijkheid
jouw warmte dijt
heel langzaam uit
de kringen
worden groter
verkleuren grijs
naar licht pastel
stilte zingt al snel
wij lachen
zwaaien geestdriftig
naar elkaar en in
mystiek openbaren
nemen we genade waar…
Zes haiku's
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Een kronkelend pad,
een huis tegen de glooiing:
oase van vrede.
De trotse hoeve
heerst nog over het landschap.
Zal zij verdwijnen?
De novemberzon
werpt lange schaduwslierten
over de akkers.
Uit het akkerland
rijst de tumulus omhoog.
De doden rusten.
De holle wegel
verschaft uitzicht op het dorp.
Geborgenheid wenkt.…
Heerlijk...
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
3.610 Deze nacht
Vochtig zwoel
Brandende liefde
Tongen strelend
Ritme zoekend
Deze nacht
Vochtig zwoel
Kreunend genot
Vingers strelend
Plagend voelen
Deze nacht
Vochtig zwoel
Uitdagende ogen
Wilde passie
Naakte oase
Deze nacht
Vochtig zwoel
Brandende liefde
Smeltend ineen
Druppelend vocht
Voldane zucht...…
Het rode zonnekoor
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
526 jij dirigeerde
wind en zee
ik zeilde zonneschietend
op de golven mee
er was samenhang
in elementen
die verruiming gaf tot een
oase van geluk op de grote plas
horizon na horizon verdween
nooit voelde ik mij
eenzaam of alleen maar
was een met alles om me heen
pas in het strijken van de zeilen
klonk de finale door
wij gaan de bestemming…
Reikten hemel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
517 je hebt met
vormen gespeeld
bent opgemaakt
in tal van kleuren
wiegend op
de wind testte
jij in alle rust
speciale geuren
licht heeft
jou doen groeien
in warme zon
ben jij gaan bloeien
ik zag je
in de verte staan
volmaakt in een
pril groene oase
jouw ogen
lachten liefde
reikten hemel
in totale overgave…
ondergronds
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 stilte door
het taaie stroperige
onvermogen neemt
ons in de tang
de tijd zuigt minuten
uit verzengende uren
zwermen muggen
leggen strijdend
hinderlagen klaar
ze heeft ons beet de
witte woestijnzon
onze schrale harten
wachten op een
groene boom
wellicht volgt de
zangvogel die de
zware trage stilte
vervoert naar een
stromende oase…
Wilde natuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
416 ik wist
pas later
haar bloemen
te staan
gevormd
door haar
handen
in sierlijkheid
waren haar kelkjes
ontstaan
sprankelend
lentelicht
was met haar
kleuren begaan
de geheime
plaats van
deze pracht
weerkaatste
in glinsterende
ogen toen jij
mij daar bracht
wij verzorgden
het paradijsje
tot een
oase van
schoonheid
omgeven door…
DORST
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.189 De hitte is ondraaglijk
Jij kijkt in mijn ogen
En drinkt mijn blik
Het vuur is verzengend
Ik kijk in jouw ogen
En drink jouw blik
De dorst is groot
Het zand schuurt
De pijn is rauw
De nachten koud
Zo lopen wij verder
Voorbij de oase
Omdat wij denken
Dat het een fata morgana is
Te mooi om waar te zijn
En de dorst die blijft.....…
Glinsterend
hartenkreet
4.0 met 57 stemmen
2.253 Diep in mijn hart is een beekje
Glinsterend als het zuiverste goud
Daar liggen verdronken dromen
In zilte tranen van liefde zo zout
Soms duik ik er even naar binnen
Gedreven door intens verlangen
Stilletjes drijf ik dan verloren rond
In mooie herinneringen gevangen
Gedachten een oase van verbeelding
Alles stroomt weer aan mij voorbij
De…
charme-offensief van de lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
664 kunnen we niet heen
en is zij elk jaar weer
een hartendief
voor iedereen
Ze flirt met de zon
de blauwe lucht
het frisse groen
de narcissen
de crocussen
en sneeuwklokjes
in het plantsoen
de vogels die
hun lief bezingen
teder en zacht
Mooie lente
bevrijdt je uit het
keurslijf van de winter en
laat ons weer genieten
van je groene oase…
Het zonlicht zweeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
597 het was die tijd die vrede wilde
maar niet kreeg, dat het huis de
luiken sloot, het zonlicht zweeg
als je het licht kwam zoeken
om de liefdesvrucht te plukken
rijpend onder mensenvoeten
om een woestijn te gaan bezetten
jouw oase te ontzetten.…
Eeuwige schoonheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
579 ik wil de lente vangen
maar de bloesem
blijft vooralsnog
aan de takken hangen
heb mijn baret opgezet
voorzien van ezel
kwast en palet ben ik
de natuur ingegaan
een oase van kleur
waar penselen vele hemels
kunnen doeken zonder
aan kwaliteit in te boeten
overweldigd door
zo veel goddelijk moois
konden mijn handen
geen wonderen maken…
De afwezige ouder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
630 De Vader- en de Moederwonden
Door velen van ons opgelopen
Zij laten zoeken, zwerven, hopen
Op kussen die gemis afronden
Dan, in de verte - een oase
Omringd door bomen in de wind
Wij vinden er ons eigen kind
Doorlopen elke levensfase
Weer in het heden aangeland
Wacht daar het weten van de schade
Al generaties aangericht
Het snakken…
Liefdesspel
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
1.734 Hoor je mijn stil gefluister wel
in de wervelwind van extase
hoor je mijn schrille kreten lied
als de razernij je voedt
Heb je genoeg aan een simpel spel
als een bron in de oase
of zijn de ogen die je ziet
dat wat je smelten doet
Hoor je het ruisen van de wind
in de draaikolk van begeren
voel je de adem van het licht
die langs je lichaam…
Mmm...
hartenkreet
3.2 met 25 stemmen
4.325 Je handen glijden langzaam
over mijn strakke bloesje
De opwinding is zichtbaar
als mijn tepels zich aftekenen
Je vingers knopen langzaam
mijn bloesje behendig open
Dan sluiten je handen
zich om mijn zachte borsten
Je handen glijden langzaam
over mijn lichaam naar beneden
Daar vinden zij mijn geheime oase
en kreunend laat je mij genieten…
GEGEVEN HEERLIJKHEID
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.196 Mantasca saliber
stille vallei
verstoken van water
gapende kloven
adem je stof
in longen,
die smachten
overheersend
een rots
zuchtend
onder genadeloze zon
Nisolgar paflar
tintelende oase
kameleonachtig groen
vertedert
in hunkering
naar beroering,
die rimpeling
veroorzaakt
dorstlessende verzuchting
Malata tunka
gegeven heerlijkheid…
Vandaag na 40 jaar in de woestijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 Mijn wereld leek lang woest en ledig
ik heb van alles nagejaagd
Mooie beelden zo voorbeeldig
hebben het ware geluk vertraagd
Ik ben gestopt haar na te jagen
Fata Morgana bestaat voor mij niet meer
Tevergeefs haar volgende alle dagen
aantrekkelijk flirtende keer op keer
Vandaag heb ik in jou mijn rust gevonden
jij bent als een oase…
warmend licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 wie meent dat er een einde komt
een einde aan mijn liefde voor jou
weet weinig van gehechtheid zijn
aan wie jij mij bent geworden en gebleven
jou stem hoor ik nog elke dag
bij het slaap gaan en wakker worden
als vogelzang in de vroege ochtend
die ik niet vergeten noch missen wil
als een oase van rust en warmte
die jij mij bent en…
Jij bent een oase
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
553 schoonheid
maar aan jouw zij
stonden heren te souffleren
wisten het beter dan jij
zij ringeloorden jouw groeien
verhinderden met commentaar
het schitterende bloeien
besmeurden je naam
met hun jaloezie op jouw kunst
roem werd je niet gegund
je hebt jouw paradijs
al snel kleiner gemaakt
geen toegang voor de onverlaat
jij bent een oase…
Die kleine intieme oase
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
461 schreven ze in het zand
omdat niemand ze hoorden
zo schiepen wij onze band
maar het strand
was helaas al geschapen
liet zich slechts raken door
water in zijn eeuwig corvee
golven wisten de tekens
overspoelden ze een voor een
in een dierbaar herinneren
aan ons eindeloos dagje zee
later zijn wij terug gegaan
naar die kleine intieme oase…
Prijs
snelsonnet
3.4 met 5 stemmen
834 Het is de kunst de spanning op te voeren.
“U kocht dus voor tien meier een Frans Hals?
(...) Die prijs was iets te hoog (...): het doek is vals.”
’t Verveelt mij nooit, het blijft mij diep ontroeren.
Toch zie ik ruimte voor verbeteringen:
Er breken veel te weinig dure dingen.…
De zee
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.010 De zee
Een oase van sereen
Het ontsnappen aan deze dwaze wereld
De zee
Het spelen van de golven
Je gedachten geef je vrij spel...
De zee
Oneindig zo mooi...…
Jij....
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.800 Ik zie je getinte gezicht voor me
Je contouren scherp doch zacht
Wordt uit mijn slaap gehouden
Hoor je stem midden in de nacht
Jouw verschijning is als een oase..…
met ogen dieper dan de zee
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.077 Ze brengen me een oase
van gelukzaligheid.
Met ogen dieper dan de zee,
ontwaak je in mij een voelen,
zo puur, zo mooi, zo simpel.
Met ogen dieper dan de zee,
spin je een cocon van tederheid,
waarin ik kan wonen,
veilig, vredig.
Met ogen dieper dan de zee,
kijk ik naar je intense blik.…
Passie in dromen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
3.152 twee donkerbruine ogen
handen in mijn haar
gewillig meegezogen
al voelt het wel wat raar
voor mij een onbekende
een hele mooie man
die mij hier net verwende
volledig in zijn ban
zijn kussen een oase
waarin ik me graag baad
raak ik in extase
als hij wat verder gaat
een lichaam vol verlangen
ben ik in zijn macht
als een…
Geïsoleerde vrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.887 Een kleine kamer is haar onderkomen
waar ze zichzelf moed in praat
de pillen die ze heeft ingenomen
tekenen grof op haar droeve gelaat
De wereld en al haar onderdanen
lieten deze vrouw keihard in de steek
niemand ziet nu nog haar tranen
elke dag duurt minimaal een week
Isolement in een oase van pijn
slechts God mag haar komen halen
uit…
Terreur
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
2.139 Dorstig en gewond
dolen ze over de vlakte
in hun geestelijke fase
zien ze in 'n fata morgana
een verkoelende oase.
De verzengende zon
roostert hun gezicht
aleen denken, misschien
is dit het laatste licht
wat we ooit nog zullen zien.
Terrorisme is politiek
één grote, smerige kliek.…
Verzoening ?
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
849 met
je ogen raakt, word
ik licht, vloeibare
bovenaardse regenbogen,
zo volkomen waarbij
de laatste zilveren
druppels stromen in
de palmen van het hart,
met tederheid bespeeld
het smachtend water,
waaruit de lichamen
van de wereld zijn
gedeeld, weerspiegeld
verlangen hemelsbreed,
toch aarzelen je lippen
te drinken uit een oase…
De koelte voorbij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 ik wist de oase
in het woestijnrode zand
een wijzende vinger
aan gods groene hand
hij wuifde met palmen
de koelte voorbij
waste de voeten
van jou en van mij
zacht kleurden de kleden
rust in zijn huis
kou van de nacht
brak het ijs bij hem thuis
maande de nacht
tot kristalhelder schijnen
voedde ons stilte
liet spanning verdwijnen…