368 resultaten.
maar nu de taal
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.254 Maar nu de taal
waarmee de mens het doen
moet ik het maken
het lichaam dat in zonlicht
de kracht krijgt van honger
en in de gebalde vuist van oorlog
en liefde
zichzelf afkluift
zingend
de taal het gratis theater
van de ontkenning, levend
en buiten de dodende
stromende tijd
die de ogen vertroebelt
het kijken schoonspoelt.
---…
HIJ HAD GEEN TALENT
gedicht
3.8 met 4 stemmen
7.000 Ook zag hij een vrouw
van wie het bestaan
met geen pen
te ontkennen.
Ze paarden en hadden geluk.
Toen hij later tot zijn verbazing
het leven moest laten
liet hij één boodschap na:
als jullie mij gaan verstrooien
ga dan met je rug naar de wind toe staan.
--------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2012.…
Theo Maassen
snelsonnet
4.7 met 9 stemmen
662 Toen kinderboekenschrijfster Dumon Tak
Zich plotseling tot Theo Maassen richtte
En aan hem vroeg of hij misschien ook dichtte
Gevoelde het of er bij mij iets brak.
Nog zie ik hem in Amersfoort daar staan,
Maar: “Dichten?....nee.….daar deed Theo niet aan.”…
Veine
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
663 Ongeschonden ligt zij daar
door zandkorrels omgeven
blaast een zachte wind
de nacht dichterbij
voetstappen lopen langs
ontkennen gehaast de afdruk
van haar frêle schoonheid
vertrappen het pure minnen
een zijden gloed omarmt niet meer
jaagt afstand door verspillen
langs verbeten zoekende handen
verspeelt ook hij het kleine veine…
Vannacht was de daad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.149 Het vlees is woord geworden,
moord een feit dat reeds de
fase van ontkenning overleefde.
Er is geen ontkomen meer aan: het
zaad dat ik naar binnen spoot, bracht
geen nieuw leven, maar de dood.…
Huivering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
604 sliertige zwarte schaduwen
trekken donkere strepen
in het licht van de volle maan
schimmen zonder vorm rusten
op de dode tak van de heksenboom
zitten zij te wachten op hen
die angst verloochenen
ontkennen dat zij er zijn
willen niet de waarheid zien
dat ook zij,
in de naaste toekomst
als schaduwen
aan het nachtelijk firmament
sliertig…
niet doen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.569 Ik wil haar bellen
en pak mijn telefoon
nu ga ik haar alles zeggen
de waarheid en dat soort dingen
maar op het laatste moment
denk ik: doe het toch maar niet
want ze zal zeggen schatje
ik hoor aan je stem dat je gedronken hebt
dan zal ik het ontkennen
maar het is natuurlijk wel zo
en ik begrijp later wel
waarom ze niet luistert…
li-ion
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
472 misschien is dit geen ontkenning
maar een poging een kras achter te laten in
dubbelwandige leegte
ik doolde door jouw gangen
liep tot wederkeer
nader tot vrije sector
om het landschap op te zuigen
waarvan ik het bestaan niet wist
om te verdrinken in plaatsvervangend water
te ontwaken uit een analoogslaap
ik verbond mijn lot aan laadpalen…
Van Dantje naar Danny
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
418 Van Dantje naar Danny
Toen ik jong was werd ik veel gepest
Ik hoorde niet bij de rest
Maar ik wist ooit komt er een dag
Dan zal iedereen tegen mij opkijken
En zal iedereen mijn naam kennen
Dat kunnen ze in de Benelux niet meer ontkennen
Van Dantje naar Danny
Ik heb alleen naar de mensen een paar verwijten
Helaas is er veel afgunst en…
Theatervoorstelling 'De Vader', bezoekersverslag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
664 "Ik heb het gevoel dat ik al mijn blaadjes verlies"
sprak de oude boom
waar men het allerbeste mee voor had
waar alles goed mee zou komen
maar die niet wist of hij de herfst zou doorkomen
met ongekende stormen en zure regens
laat staan de winter
met sneeuw, ijs en bittere vrieskou
Maar uiteindelijk zou alles goed komen
ondanks de ontkenning…
Even terug
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
915 Want tot wanneer was ik het kind
dat ik als infantiel herken
bevreesd voor god en de verdoemenis
omdat werd meegekeken
hij was er altijd bij
en zo ik dat ooit zou ontkennen
kreeg ik klappen
want god zit hoog…
dat is goed
bedenk ik nu
laat hem mooi zitten
even terug
begon ’t ontkinden bang
als zoektocht naar vandaag
en liet hem…
WHODNNIT
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
665 Ik ben de speurder
en vind de dader snel
ondanks je ontkenning
jij deed het wel.
Alleen je geheim
weet ik nooit te ontrafelen
en ik durf nooit met je te tafelen.…
Vragen(v)uurtje
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
525 ”
nou dan zou ik een van de
grootste jokkebrokken
aller tijden zijn
als ik een ontkennend antwoord
zou geven
ik kijk dan maar heel onnozel
maar ehhhh….. mijn douche afvoerputje
draagt meer verhalen
in de loop der jaren
opgespaard
laat dat ding dus maar zwijgen
fluistert de wind
en ik knik beamend mee…
Kom ik mijn vader onder ogen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
916 Voor mijn vader
Na een leven
Waarin ik
Mijzelf ontkend
Heb kom ik
Mijn vader
Onder ogen -
En fluistert zacht
'k Was zo trots op jou
Wat zonde m'n jong
Dat jij je eigen
Ik ontkennen zou
En niet op
Jezelf kon bogen
In liefde geschreven op de geboortedag van Jan Weggemans
geboren 10 augustus 1897 - overleden…
Route
gedicht
3.1 met 10 stemmen
10.690 En ik: geen ontkenning bij je vraag,
keek opzij, rails af en aan die een richting wezen.
In de ramen spiegelden we allemaal, denderend
door de nacht, steden door, en nooit een eindstation.
------------------------
uit: 'Transit', 2012.…
In angst gevangen?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
522 Penselen met verf,
ontkenning van z’n streken
laat de schilder koud.
Nooit die daad gedaan,
nooit ontvreemd mans eigendom,
gevaar kleeft aan handen.
Aarde wacht heel stil
reactie uit haar lichaam
terug wat we haar gaven.…
‘T ER VIEL NE KEER
poëzie
3.6 met 24 stemmen
5.474 (Herinnering aan Beethoven's Septuor.)
‘t Er viel ‘ne keer een bladjen op
het water
‘t Er lag ‘ne keer een bladjen op
het water
En vloeien op het bladje dei
dat water
En vloeien dei het bladjen op
het water
En wentel-winkelwentelen
in ‘t water
Want ‘t bladje was geworden lijk
het water
Zo plooibaar en zo vloeibaar als
het water
Zo…
Het mocht niet erger
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.587 het is wat ik geef
ik zou je vragen of ik niet meer op jou mag lijken,
en waarom je niet langer bleef
ik begrijp het wel,
maar als ik het moet uitspreken krijg ik nog kippenvel
jij zit nog gevangen in het verleden,
terwijl ik mijn weg probeer te vinden in het heden
ik wou je zo graag helpen en heb het meer dan geprobeerd,
ik wil niet ontkennen…
Moord
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.590 Een schot
rampzaligheid
Een haal aan de trekker
Jeugdfrustratie,
Haat en nijd
Misdaad in de maatschappij
Razernij
Orde, veiligheid
Angst voor repercussies
Ontkenning van gelatenheid
De richting kwijt
Valse illusies
Mededogen, harde wraak
Voor of tegen mee betogen
’t wordt hun zaak
wat moet wel en wat moet
niet gewogen
Achter…
Verloren vader
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.083 De ontkenning van mijn kleine zijn
in een leven dat geen leven was maar
slechts een valse parodie daarop.…
liefste
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.497 Mistige gedachten wachtend op jou
mijn dromen gevuld van verlangen
en het antwoord ontkennende
Zoek mij niet in de dauw van de morgen
mijn hart is zo gesloten
hoezeer ik ja zou willen zeggen
Jij en ik als zijn wij een raadsel
een raadsel dat zelfs door de goden onopgelost zal blijven
glimlachen naar het onbekende
Liefste, hoe ik van…
dagen als deze
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.351 dan vinden in de diepte
van uw eenzaamheid
of legt u hem
op de handpalm met de vingers uiteen
als een pijnlijk verschil
misschien blijft het antwoord beter verzwegen
want uw herkenning zal me tekenen
als een verschrikkelijk
verlangen
vermoeid en verdoofd tot een fossiel
van de nacht
maar in het uur van de dood
doet uw ontkennen…
LHTB'ers and more
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 De pijn die het moeten ontkennen
van mijn zijn, van mijn (p)ik
is zo aanhoudend
dat alleen de dood die kan verzachten
want in het dagelijks leven
blijven er krachten en machten
zo aanhoudend
die al mijn leven doen verkrachten
ik ben niet de enige, zovelen
van mijn zijn en onze snik
zo aanhoudend
dat alle dagen voelt als nachten
u…
Vogels verliezen nooit hun taal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Fraaie veren pronken in het warme nest
ik kan de zon niet ontkennen
vogels verliezen nooit hun taal
terwijl mijn vragen zwijgen
gevleugeld in het ogenblik
in het geluid wat ik wil vinden
natuurlijke melodieën klinken
ze leven fluitend met mij mee
waar ik ga en ik hoor de tijd
in mystieke mysteriën
over het gedrag van mens en dier…
LAIS CXC
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 Het wou haar vatten in een klankgedicht,
haar naam vercijferd tot een toverspreuk:
ontkenning van gemis en van zijn plicht,
bazeltaal met intellectuele jeuk,
perverse onderstroom, dat maakt het leuk.
Het voelt haar nu, het helse dat ze is:
der minne eenvoud heet gewoon LAIS.…
Ik ben niet, ik was
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
2.683 bestaan
knaagt de botworm aan mijn ziel
Zwijgend sijpelt het slijk
Poeder verpulvert tot stof
Donker de ontaarde aarde
Een stempel uit het verleden
Vingerafdrukken vervagen
Nagelklanken, harensnaren
Traan slijt naam in graniet
holt bergen uit tot dalen
Het leven stampt als een olifant
langs de rand van de kuil
Niemand kan ontkennen…
Blind
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.157 ik verlang intens naar een teken van jouw liefde
maar zie enkel je ontkennend gezicht
de woorden die ik wil vergeten
doorklieven mijn gedachten
de woorden die jij vaak sprak
waar ik van hield
vervagen als in een niet beleefde nacht
mijn liefde voelt als een eiland
zonder aders naar je hart
voor jou was het voorbij
ik heb je ogen…
Pijn en angst ervaren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
461 Je diepste pijn te doorvoelen
Kan een levens bevrijdende
Ervaring zijn
Het maakt verkrampte energie
En verlamde creativiteit vrij
En geeft ruimte om plezier te voelen
En wel in die mate
Waarin je bereid bent
Je pijn te voelen
Hetzelfde geldt voor angst
Angst is een ontkenning
Van andere gevoelens
Wanneer het oorspronkelijke
Gevoel…
Karma Haiku (II)
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
551 Iemand negeren
Is een schadelijke vorm
Van mishandeling
Het veroorzaakt pijn
In zowel ziel als lichaam
En het lost niets op
Men geeft de ander
Het gevoel er niet te zijn
Onzichtbaar te zijn
Het is ontkenning
Van iemands geboorterecht
Van iemands bestaan
Iemand uitwissen
Een stille moord zonder spoor
Een perfect misdrijf…
Badkuip
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
882 Maxime liet niets na dan treurigheid
en niemand die de treurigheid ontkennen
kon. Ze was een jaar of 50.
Neef las een mooi gedichtje voor in de lucht die ze liet.…