inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 73430):

Vogels verliezen nooit hun taal

Fraaie veren pronken in het warme nest
ik kan de zon niet ontkennen
vogels verliezen nooit hun taal

terwijl mijn vragen zwijgen
gevleugeld in het ogenblik
in het geluid wat ik wil vinden

natuurlijke melodieën klinken
ze leven fluitend met mij mee
waar ik ga en ik hoor de tijd

in mystieke mysteriën
over het gedrag van mens en dier
omdat het nu weer zomer is.

Schrijver: Hector Havermout
24 jul. 2020


Geplaatst in de categorie: dieren

4,0 met 2 stemmen 24



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)