683 resultaten.
Kleurentaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
566 heb nooit
het wit in blauw
kunnen lezen
het fluisteren
van de wind
begrepen
de kleurentaal
van bloemen
verstaan
alleen in
jouw armen
kon ik me laten gaan
jij hebt
tipjes van
de sluier opgelicht
met jou krijgt
leven een gezicht
deel ik in bestaan…
Dit schitterend exposé
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
745 je sluiert
zeer gewaagd
in salsa tango en merengue
ik meng me
ongevraagd als
schaduw in jouw dans
en breng de glans
weer terug in ogen
het trotse hoofd gebogen
na dit schitterend exposé
neem ik je hand en
ook de laatste sluier mee…
Even niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 wazig staart leegte mij aan
woorden die er eerder uitrolden
vanzelfsprekend haast blijven nu uit
als in sluier gehuld dwaal ik
in een voor mij maar al te bekende
wereld waar ik al eerder huisde
ook al reikt het zicht niet ver
voelt het herkenbaar en vertrouwd
alleen woorden ontbreken nog…
Avondwijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 De sluier van de nachtsirene
draait me rond en rond me
en wikkelt me tot mummie in;
Zonder het te merken wurgsporen krijgen :;
spannend ...…
nachtdauw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 waar de spotvogel
gorgelde schreeuwde
huilde en de dappere
winterkoning dichtbij de
grond een wormpje zocht
waar de eenzame
zwaan op haar lege
eieren broedde en
in de verte de tere
eendenkuikens zag
daar legde onverhoeds
de nachtdauw een
sluier over mijn hart…
De jonkvrouw en haar ridder...
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.747 De jonkvrouw flaneert door de balzaal
Dansend zoekt zij haar ridder uit
Haar weelderige kledij siert haar
In een prachtige jurk tot op de kuit…
Een sluier bedekt haar begerige ogen
Het oude spel van verleiden siert haar
Zwierig danst ze om de ridders heen
Straks zal ze haar geliefde zien daar…
De jonkvrouw flaneert door de balzaal
Dansend…
Woordeloze geheimen
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.240 Op zo’n moment verdwijnen
al mijn mooie ideeën,
is mijn hart bedroefd en
omgeven met een sluier
van vervelende emoties.
Alle mooie dingen in mijn leven
betekenen dan niets meer voor mij
een wervelwind gooit me weg.
In de donkerte van de stress
kan ik mijn hart enkel zien
als een lelijke verdorde bloem.…
Eerbied
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
796 Op zo’n moment verdwijnen
al mijn mooie ideeën,
is mijn hart bedroeft en
omgeven met een sluier
van vervelende emoties.
Alle mooie dingen in mijn leven
betekenen dan niets meer voor mij
een wervelwind gooit me weg.
In de donkerte van de stress
kan ik mijn hart enkel zien
als een lelijke verdorde bloem.…
Veilig in jouw armen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.175 Totdat de dag sterft,
en de nacht zijn sluier gooit...
Over ons.
Dat maakt donker.
Maar altijd veilig,
in jouw armen.…
Mysterieus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 Onder een deken van leugens
houdt de (ware) toedracht zich verborgen
zelfs de maan krijgt er geen vat op
ondanks haar sprekende verschijning
speels licht zij een tipje van de sluier op
doch niet te veel, blijft mystiek de voertaal
en straalt op haar mooist wanneer zij
hen in ultieme vervoering kan brengen…
Schemerachtig
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
410 als door een sluier overvallen
is de leegte juist nu zo groot
daar het zicht vertroebelt
doch nog net zienderogen
voorbij vaart aan degene
die al even verloren was gewaand
tellen de tranen niet die
het oproept maar ongeschreid
zullen blijven, al kleuren ze
inherent aan het gemis
dat dwars door alles snijdt
nu het moment daar is…
Die straalt van binnenuit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
529 heb je sluiers afgedaan
met handen die
schaduwen bezworen
voor even niet
opzij te gaan
naakt kan niet bekoren
je toont je huid
die straalt van binnenuit
verlaat de schemer en profiel
lacht in het volle licht
de tanden bloot je ogen
schaduwen verlangen zachtjes rood…
CHARLIE
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
487 ze verdragen humor niet
dat blijkt weer in Parijs
er wordt geschoten op het vrije woord
dat onverwoestbaar is
sluiers worden afgerukt
tonen haatgevormde klauwen
bloed wordt zichtbaar in cartoons
druipt in woord en beeld
oh Allah, oh Jaweh, de wet
van naastenliefde wordt verkracht…
LAIS CCLXXXIV
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 Het is haar het, van nietigheid heelal,
der stelsels sluier vliedend van het nu:
het is het, een niets en van niets het al.
De tijd is teken slechts, een residu,
want eeuwigheid is nu, niet continu.
Waarheid omarmt het als een warm gebeuren.
Schoonheid zweet en danst in zang en geuren.…
raap de sluiers van paniek
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
622 ik rilde angst en woede
knarste tanden
blote voeten dansten om
de scherpte te vermijden
voelden messen dieper snijden
staal verkleurde rood
de schaduw werd steeds lichter
in traag bewegen stolde dood
ik zag het wenken van je hand
mijn lichaam was van schrik verlamd
huilde toen je ogen braken
nog hoor ik de muziek
en raap de sluiers…
Licht het tipje van de sluier op
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Jij kijkt toe
In de ruimte waar
Ooit chaos heerste en
Waarin nu langzamerhand
Weer wat orde
Zichtbaar wordt,
Licht dat niet meer
Zo hard en donker is
Maar eerder zijdezacht -
En terwijl Je klodders
Latex naast muur
En plafond ziet landen
Vraag ik Je
Of je voor mij
- Al is het maar even -
Een tipje op wil
Lichten…
De lach achter de sluier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Nu de herfst eindigt begint de winter
door bevroren gevoelens in de nacht
leeft jouw glimlach die mij ontwaakte
voor het altaar naar jouw lentedag.
Het beeld van kale bomen in de berm
toont het kleurloze gevoel dat ik zie
met emoties omringd op jouw lentedag
dat je het sprookje draagt als een illusie.
Al zijn wonderen nog…
sluiers van de schemer raken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
560 ik word niet wakker meer
heb het leven uitgeteld
herrie schreeuwt vergelding
in dromen over ruzie en geweld
ze laten koppen rollen
omdat diep van binnen
iets beschadigd is waardoor
de strijd weer moet beginnen
ik wil ontwaken
bomen en de hemel zien
sluiers van de schemer raken
kijken of ik deze dag verdien
kus de eerste zonnestralen…
in sluiers zoet van nacht
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
934 in het griekse blauw
brak ik je glimlach
mijn ogen hongerden
te veel naar jou
we aten zon
en dronken wolken
je voeten zongen zee
in sprongen over golven
de avond viel
in sluiers zoet van nacht
de warmte gonsde leven
in zweet herwon de liefde kracht
ik keek je aan en
zag de maan verdrinken
de wind streelde je borsten
in het zilver…
Sluiers fijn zand
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 ik zag dat
wit krullende
branding
in formatie
haar sluiers
fijn zand te
drogen hingen
in vlaagjes wind
nog gleden
ze niet meteen
van de top
naar beneden
omdat cohesie
door vocht
daar geen bocht
kon nemen
de belletjes wit
in hun opstandige
fase krulden met
zon schitterende
kleuren in het
omslaan en over
de kop gaan in
het ruime…
Verborgen schoonheid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.586 kleuren dreven
en spoelden weg
terwijl een gloed
zich liet gaan
de wind verdwaalde
in het licht
van het ondergaan
en de opkomende maan
spiegelde zich
in het rimpelend kleed
en een nevel
omhulde een blanke zwaan
onzichtbaar in de nacht
streelt een sluier
verborgen schoonheid
en verbeeldingskracht…
verdwenen illusies
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.507 waar de nacht mij zal leiden
door het dal der dromen
het tastbare verdwijnt
illusies bekoren
ontwaar ik jouw beeld
waar de sluiers breken
nevel verdwijnt
in hoopvol licht
beleef ik het dromen
van wij ooit samen
ik loop door het dal
de illusie verdween…
De vrolijkste kermis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 ik hoef geen zaadjes
te planten die bloemen
laten bloeien voor jou
met onze handen
vouwen we licht
uit warme zonnestralen
vragen wind
en wat regen om ze
kleurrijk te bewegen
ze vervliegen weer snel
tussen sluiers van druppels
in de vrolijkste kermis van de hel…
schaduwliefde
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
627 schaduw ik heb je lief
waarin woorden ons leren
te houden van tegenwind
waarin goedheid ons omarmt
in het liefelijke van geest
schuif sluiers maar aan de kant
en voel het onzichtbare
in een klankrijk fluisteren
in de ruimte waar jij bent
en ik…
samen geworteld
om nooit meer uit elkaar te vallen…
vergane glorie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
582 in de herfst van haar
leven een witte tutu
nog eenmaal het park
met heimwee naar
de bloesems van de Japanse kers
en echt, het ligt nog vers
in haar geheugen
zij danst naar het pijpen
van pa en ma,
legt haar sluier af, ze weet
het was een leugen
scootmobielt naar de supermarkt
alwaar zij rijdt over tenen…
DOOD...GEWOON
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.542 Als het doek valt van binnen
en de dood een sluier trekt
verlies het wint van winnen
en de horizon zich strekt
probeer dan juist te leven
met je lichaam, ziel en hart
rouw, veelal, duurt maar even
want de dood is niet apart
-----------------------------
Dit gedicht draag ik op aan Balten S. te R.…
Als rechts geslagen wordt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
590 mogen vreemde
ogen dwingen
in afhankelijk zijn
kennen baarden
en sluiers slechts het
ware uit de woestenij
oog om oog
is niet van deze tijd
strijdt tegen alle menselijkheid
toch dient de linkerwang
zich niet van harte aan
als rechts geslagen wordt
vergelding doet
weer opgang als
deemoed is vermoord…
Een tweede huid
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
531 je bent gekleed
door de natuur
een tweede huid is overbodig
de roze sluier
van de ochtendzon
bedauwd met parels licht
bedekt de helft
van je gezicht dat
stralend naar mij kijkt
je vlijt
je warme lichaam in
een groet tegen mij aan
met een kus
verlaten we de nacht
op weg naar een paradijselijke dag…
Opening
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
711 Na de sluier over het land
boekt zich een nieuw roman.…
Wolkenzamelaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
438 De wind, voortdurend onderweg
Komt even neergestreken
En spreidt een sluier
van woestijnzand
Uit de atmosfeer
Meegevoerd van tussen rotsen
Half geërodeerd
Wolkenzamelaar van fijnstof
Onder ozondeken
De tuin, door bij en wesp genaakt
Blijft nimmer meer dezelfde
Niets bestaat dat niet eerst
Door iets anders is geraakt…