701 resultaten.
Gestoord
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
905 Hij wiegt zonder te rusten
terwijl zijn vingers draaien
om wat mij niets lijkt
ik ga naast hem zitten
observerend
stil
tot ik de drang om
mee te gaan in zijn beweging
niet meer kan weerstaan
maar wanneer hij zegt
hou op
zo raak ik de draad kwijt
gek
stop ik verward…
Ondanks alles
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.300 Het gevoel is in verwarring
een mix van vreugde met
het gevoel dat het niet klikt.
Ik kan slechts naar je kijken
mijn arm om je heen slaan
je in de ogen kijken
om te laten voelen
dat er ondanks alles, liefde is.…
mijn adonis
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.484 hij was nog zo jong
de ruige adonis
die mijn ziel beroerde
toen hij mijn hart bezong
wat was het toch
dat mij diep ontroerde
ikzelf was al vergrijsd
reeds lang gearriveerd
in het zogenaamde leven
de wereld bereisd
met weelde omgeven.
hij keek me uitnodigend
met grote open kijkers aan
mij zuigend in zijn stralende lach
elke…
de ijzige nacht
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.178 als machteloze gedachten
luider roepen
dan mijn lippen bewegen
en mijn oor even niet
aan het gevoel
van de wind wil raken
is de stilte nog
het meest genegen
mij te doen verwijlen
in de overgave aan
verloren tijd, opzoek
naar onkreukbaar waken
het is dan niet zo
dat ik me verberg
om weerstand te vermijden
soms geraakt de ziel…
je verstand stond stil maar dat was niet erg,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
531 we misten niks.....en verder
liepen we over van de drank
en struikelden we over elkaar
heen alsof we niks beters te
doen hadden vertelden we el-
kaar onverstaanbare murmel-
verhalen en het werd drukker
en drukker in de warme druk-
kerij ...mist en een scherpe zon
vernielden ons uitzicht en we
zagen toen overal vliegen maar
dat deed helemaal…
Ontembaar is mijn Wad
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
489 Het vuur vouwt kussens
in je ogen, geslachtsrijp
maar onvermogend daal je
af om de pijn te ontlopen
striemen die sprekend jouw taal
verslaan lijken op de duizend
doden die het zand hebben beschilderd
met kleuren die niet eens bestaan
toch drink ik van de rode wijn
die mijn Wad me heeft geschonken
en zal mijn pijn jouw innerlijk gaan
bevruchten…
Het gif van deze zomer
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
638 Deze zomer zal niet paraderen in een
dodenmars waar ’t verdwijnen
zich classificeert als nummer één
terwijl de hemel tergend traag
de zon doet rijpen
brengt mijn groet de warmte
die zich schorpioent tegen het grijs
van de komende herfst, het lijkt een
visioen die het gif laat vloeien
en het sterven overtreft
met leven dat nog ongeschonden…
Vrije lucht, diepe orde
gedicht
3.2 met 22 stemmen
12.609 Je ademt de laatste vrije lucht in,
bijna longduizelig,
vrolijke standbeelddanser
die je minutenlang bent.
Ook de pioenrozen
leven zich volmaakt uit in deze lucht
en draaien hun bloemhoofden mee met de zon.
Het drietoninge gezang van de Messiaenvogel.
Ingekleurde bewegende bomen.
Late onzichtbare zomersneeuw.
De herfst drentelt over de…
De sponningen van het duister
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 Het is niet zozeer dat mijn
hart de vluchtweg is van de bruid, neen
de jonker was van huis uit arm
***
kromme tekens een stip met een haal
met aan het eind dat open maar verwaand
steeds maar weer het antwoord weet
al zijn de vragen onschuldig
doch is het berouw verankerd
in het meisjeshart dat niet één
maar vele kamers had.
en dan…
Opgesloten in mijn vrijheid
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
619 vrijheidsstrijder, ontneem de nacht in mij
en vlei jouw liefde tegen mijn behoeftig
silhouet, niet dat ik jou wil aanraken maar
je adem brengt in mij het leven terug
de sprei, de tabernakel waar we onze
fantasie beleefden en de dromen die
de zomen herstelden naden nu
rafels in mijn geweten
toch ben ik dankbaar wat
jij me gaf, twee paar…
Nomen est omen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
744 niet de plicht ontwricht mijn denken
het zijn de barsten in het beeld
de afgebladderde verf van zijn gezicht
ik schuif het loden gordijn opzij
vervloek mijn duivels werk
marmer, zwart en wit geaderd
zerk, na zerk, na zerk
mijn handen glijden langs de groeven
van geboorte en sterven
terwijl mijn hoofd door doden bladert
kerf ik in de diepste…
Slapeloze nachten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
553 niets meer dan een vlucht
is mijn geklaag en voortijdige
conclusies. zie, je komt voor een
reprimande maar verdwijnt weer
met een schouderklopje
mijn voorbeeld leeft niet meer
is dood maar heeft trouwens nooit
echt geleefd, het gebied tussen twee
werelden in, daar wil ik mijn ijver slijten
op de knieën gaan en in het stof bijten
terwijl…
Woorden die kruisen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
615 van wat ik schrijf zijn woorden
die telkens haken, die zich kruisen
met waangedachten en
nooit gedane zaken
er is telkens een bevreemding
een tegenlicht in de zoete smaak
van liefde, niets kan bestaan zonder
een offensief van medeplichtigen
mijn woorden zijn als bruisend water,
prikkelend en onbestendig
misvattingen, zoveel als er sterren…
het stille zand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
633 mijn boek, schuldenaar van nacht
en slotakkoord jij bent de verwarring
waarin ik de gevallen bladeren raap en
de geur van verval omhels
de tijd misstaat, ik lees het in de krassen
op mijn gezicht
wat kunnen we nog vieren als
gebroken wolken mij stenigen
eenvoud mijn intellect te boven gaat
en mijn wezen zich als een zonderling gedraagt…
Inherent aan vrees
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 Ik beschilder geen doek
met stadse aangelegenheden
de druk op het stof
zou mijn dood kunnen wezen
inherent aan vrees vlij ik
mij tegen jouw borst, zoek de geur
van zweet en bedien je
schoonheid op het ritme
van mijn kloppend orgasme
het gespuis dat me belaagt
zekert mijn hart in weersfonteinen
geen hagel zo slagvast als jouw liefde
die…
Liefdesbrief?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
658 je ogen diamanten
ze flonkerden in een zwoele zomeravond
fluisterde daar de nachtegaal?
was het de hand van God die maakte
dat jij zo voor me stond?
jij was de verschijning
die mij in één ogenblik verwarmde
of was het toch de zon met zijn laatste straal
die ik voelde toen jij mij omarmde?…
Terra
gedicht
3.3 met 15 stemmen
4.074 Het is geen doen in deze wereld
hoe ze ook in het onaandoenlijke
als een vergeten kerstbal hangt.
Kom ook dansen bij ons, roept ze
vreemdsoortige verbinding toe
van ver over het uiterst denkbare.
Ontspannen is het bij ons onterechte,
wij hebben het rookalarm vernield,
stikken doe je maar in de buitenlucht.
Soms timmert iemand op een lessenaar…
Met open ogen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
998 (Femme fatale II)
Zij is uitnodigend
met zeer weidse gebaren
De roos geurt verleidelijk
In haar doen en laten
zorgt zij steeds voor verwarring
De roos in extenso zwart
Afspraak is afspraak, is
bij haar niet van toepassing
Verlangen met een charme
niettegenstaande het
feit dat de liefde in haar
als vuur zal blijven branden...…
Van klein tot harig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 hoe klein is mijn vaas
met bloemen, hoe diep
wortelt mijn aarde in het
bodemloze, het bodemloze
van het hart de liefde en trouw
in kannen en kruiken, dit komt
nu zo maar in me op terwijl er net
andere woorden vloeiden die
meer aan scherven en dalen deden
smeden…
het smeden van het heren akkoord,
pionnen op het verkeerde bord, smakeloos…
iets herkent de schuchterheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 nu ik luister naar meedogendheid van
tonen toont mijn gevoel erbarmen, het opent
wondertjes in mijn denkpatroon
***
buiten graast de kou op het terras, het groen
is grauw en dorstige vlagen wind hoeden
de vragen die niet willen weten van rijm of rijp, het
verliest ergens van maar van wat kunnen we
beter niet vragen
het voeren van…
favorieten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.061 je nestelt jezelf in mijn
hart terwijl je heel
goed weet dat mijn hart
favorieten heeft…
Het kleed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Zwervend langs de eilanden
van mijn allereerste kinderjaren
kom ik steeds dichter bij 't besef
hoezeer mijn corpus is gaan verjaren.
En dat zowel 't onbegrijpelijke toeval
alsmede de vermeende opzet van 't leven
gaandeweg voor mijn oude ogen
door onbekende handen worden samengeweven.
In een veelkleurig maar raadselachtig kleed.
Een gobelin…
Een verhaal dat kraait
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Hoe vluchtig de dag ook strijkt
langs pauzes die met bevroren snaren
mijn vingers tillen naar de waardigheid
die mij dreigend verlaat,
hevel ik mijn gemoed in de zakken
waarin ik mijn handen draag, leeg is
het water van reflectie waar voorheen
de wolken breiden en het avontuur begon
ergens is het schattig, een verhaal dat kraait,
een…
en nu?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
527 het luchtledige laat mijn snaren trillen
ofschoon de zwaartekracht aan mijn
voeten kleeft, de nachtelijke muziek
maakt onwijze sprongen
of ik deze dans kan eerbiedigen
om mij te dragen door de poorten
van de dood laat mijn lijf onzeker
schudden in het duister dat me plooit
er is geen verlangen zonder averij
geen wal om aan te meren…
een dubbel gezindte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
524 ik mis de wereld in de sprong
die ik waag, niet toereikend zijn
mijn redenen die ik prevel
wanneer de zon mijn hart bereikt
ik zend mijn vragen naar dove oren
' k zie een vals gelaat achter het scherm
dat mij weerkaatst, ik ben een toehoorder
van de stoutste dromen
droog mijn naaktheid af met het spel
aan mijn geslacht, kus mijn tederheid…
lente in november
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 als ik in de dood het verderf niet
kan vinden en klokken luiden
verdoemenis dan weet mijn oude jas
dat de huid geborgen is in een vals gelaat
patronen liggen stil te wenen tegen
de werkelijkheid waarin ze zijn gelegd, het zwart
overheerst het rectale brein dat van onrust
zich bevuilt met dagen die schrijnend
het lot willen bepalen
toch…
wat moet ik doen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 wat moet ik doen,
als ik je elke dag
weer zie
en je niet groeten
durf of mag,
je niet ophoudt
te verschijnen
wat moet ik doen?
moet ik je meenemen
naar de kuilen van bedrog
je met zand overdekken
of je opsluiten in een hok
en steeds gaan kijken
of je nog in leven bent?
er zijn heerlijke martelingen
om je aan bloot te stellen
en vast…
in rouw verzonken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
480 als ik naar huis rijd, de wagen
sprekend lonkend de verte neemt
mij de tijd verpacht aan het pedaal
dat rechts mijn flank mankeert
dan wil ik schreeuwen tegen al wat lijdt
zich schuwt tegen de goden die de
wegen dragen op hun gehaakte
schouderstukken langs berm en onbehagen
geschurkte bomen maskeren twijfels
die ik wil uiten, doch de stereo…
een andere bloem?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 ik behoud mijn hoofd, ondanks
alle vragen die me zijn beloofd
telkens als ik bloemen strooi de nectar
bewaar voor het ontbijt de wortel voor
het trekken van thee, de geur verdienstelijk
geparkeerd in mijn revers
dan bloos ik als je naar me lacht
toch wens ik me soms een andere bloem
een die kan zingen van de straat, dansen
als een honingdraak…
nachtelijk geklaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 de zwaluw die de nacht
ontziet vreest het uur dat
in gebaren zijn taal verkiest
boven de zwerm met wie hij was gekomen
een zweem van gevoelens krioelen
als duizend manke jaren onder het dons
dat hem scheidt van de toekomst die
in beleving zwijgt voor oren zonder een thuis
een warme regenwind vliedt langs het open raam
en hapt…