Alle inzendingen over verwarring

701 resultaten.

Sorteren op:

Gestoord

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 905
Hij wiegt zonder te rusten terwijl zijn vingers draaien om wat mij niets lijkt ik ga naast hem zitten observerend stil tot ik de drang om mee te gaan in zijn beweging niet meer kan weerstaan maar wanneer hij zegt hou op zo raak ik de draad kwijt gek stop ik verward…
sacrajewa27 januari 2007Lees meer >

Ondanks alles

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.300
Het gevoel is in verwarring een mix van vreugde met het gevoel dat het niet klikt. Ik kan slechts naar je kijken mijn arm om je heen slaan je in de ogen kijken om te laten voelen dat er ondanks alles, liefde is.…

mijn adonis

netgedicht
4.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.484
hij was nog zo jong de ruige adonis die mijn ziel beroerde toen hij mijn hart bezong wat was het toch dat mij diep ontroerde ikzelf was al vergrijsd reeds lang gearriveerd in het zogenaamde leven de wereld bereisd met weelde omgeven. hij keek me uitnodigend met grote open kijkers aan mij zuigend in zijn stralende lach elke…

de ijzige nacht

netgedicht
4.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.178
als machteloze gedachten luider roepen dan mijn lippen bewegen en mijn oor even niet aan het gevoel van de wind wil raken is de stilte nog het meest genegen mij te doen verwijlen in de overgave aan verloren tijd, opzoek naar onkreukbaar waken het is dan niet zo dat ik me verberg om weerstand te vermijden soms geraakt de ziel…

je verstand stond stil maar dat was niet erg,

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
we misten niks.....en verder liepen we over van de drank en struikelden we over elkaar heen alsof we niks beters te doen hadden vertelden we el- kaar onverstaanbare murmel- verhalen en het werd drukker en drukker in de warme druk- kerij ...mist en een scherpe zon vernielden ons uitzicht en we zagen toen overal vliegen maar dat deed helemaal…

Ontembaar is mijn Wad

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
Het vuur vouwt kussens in je ogen, geslachtsrijp maar onvermogend daal je af om de pijn te ontlopen striemen die sprekend jouw taal verslaan lijken op de duizend doden die het zand hebben beschilderd met kleuren die niet eens bestaan toch drink ik van de rode wijn die mijn Wad me heeft geschonken en zal mijn pijn jouw innerlijk gaan bevruchten…
elze15 april 2009Lees meer >

Het gif van deze zomer

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 638
Deze zomer zal niet paraderen in een dodenmars waar ’t verdwijnen zich classificeert als nummer één terwijl de hemel tergend traag de zon doet rijpen brengt mijn groet de warmte die zich schorpioent tegen het grijs van de komende herfst, het lijkt een visioen die het gif laat vloeien en het sterven overtreft met leven dat nog ongeschonden…
elze7 augustus 2009Lees meer >

Vrije lucht, diepe orde

gedicht
3.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 12.609
Je ademt de laatste vrije lucht in, bijna longduizelig, vrolijke standbeelddanser die je minutenlang bent. Ook de pioenrozen leven zich volmaakt uit in deze lucht en draaien hun bloemhoofden mee met de zon. Het drietoninge gezang van de Messiaenvogel. Ingekleurde bewegende bomen. Late onzichtbare zomersneeuw. De herfst drentelt over de…

De sponningen van het duister

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 720
Het is niet zozeer dat mijn hart de vluchtweg is van de bruid, neen de jonker was van huis uit arm *** kromme tekens een stip met een haal met aan het eind dat open maar verwaand steeds maar weer het antwoord weet al zijn de vragen onschuldig doch is het berouw verankerd in het meisjeshart dat niet één maar vele kamers had. en dan…
elze4 november 2009Lees meer >

Opgesloten in mijn vrijheid

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 619
vrijheidsstrijder, ontneem de nacht in mij en vlei jouw liefde tegen mijn behoeftig silhouet, niet dat ik jou wil aanraken maar je adem brengt in mij het leven terug de sprei, de tabernakel waar we onze fantasie beleefden en de dromen die de zomen herstelden naden nu rafels in mijn geweten toch ben ik dankbaar wat jij me gaf, twee paar…
elze20 januari 2010Lees meer >

Nomen est omen

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 744
niet de plicht ontwricht mijn denken het zijn de barsten in het beeld de afgebladderde verf van zijn gezicht ik schuif het loden gordijn opzij vervloek mijn duivels werk marmer, zwart en wit geaderd zerk, na zerk, na zerk mijn handen glijden langs de groeven van geboorte en sterven terwijl mijn hoofd door doden bladert kerf ik in de diepste…
Hanny10 maart 2010Lees meer >

Slapeloze nachten

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
niets meer dan een vlucht is mijn geklaag en voortijdige conclusies. zie, je komt voor een reprimande maar verdwijnt weer met een schouderklopje mijn voorbeeld leeft niet meer is dood maar heeft trouwens nooit echt geleefd, het gebied tussen twee werelden in, daar wil ik mijn ijver slijten op de knieën gaan en in het stof bijten terwijl…
elze28 juli 2011Lees meer >

Woorden die kruisen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 615
van wat ik schrijf zijn woorden die telkens haken, die zich kruisen met waangedachten en nooit gedane zaken er is telkens een bevreemding een tegenlicht in de zoete smaak van liefde, niets kan bestaan zonder een offensief van medeplichtigen mijn woorden zijn als bruisend water, prikkelend en onbestendig misvattingen, zoveel als er sterren…
elze30 juli 2011Lees meer >

het stille zand

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 633
mijn boek, schuldenaar van nacht en slotakkoord jij bent de verwarring waarin ik de gevallen bladeren raap en de geur van verval omhels de tijd misstaat, ik lees het in de krassen op mijn gezicht wat kunnen we nog vieren als gebroken wolken mij stenigen eenvoud mijn intellect te boven gaat en mijn wezen zich als een zonderling gedraagt…
elze16 december 2011Lees meer >

Inherent aan vrees

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
Ik beschilder geen doek met stadse aangelegenheden de druk op het stof zou mijn dood kunnen wezen inherent aan vrees vlij ik mij tegen jouw borst, zoek de geur van zweet en bedien je schoonheid op het ritme van mijn kloppend orgasme het gespuis dat me belaagt zekert mijn hart in weersfonteinen geen hagel zo slagvast als jouw liefde die…
elze21 januari 2012Lees meer >

Liefdesbrief?

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
je ogen diamanten ze flonkerden in een zwoele zomeravond fluisterde daar de nachtegaal? was het de hand van God die maakte dat jij zo voor me stond? jij was de verschijning die mij in één ogenblik verwarmde of was het toch de zon met zijn laatste straal die ik voelde toen jij mij omarmde?…

Terra

gedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.074
Het is geen doen in deze wereld hoe ze ook in het onaandoenlijke als een vergeten kerstbal hangt. Kom ook dansen bij ons, roept ze vreemdsoortige verbinding toe van ver over het uiterst denkbare. Ontspannen is het bij ons onterechte, wij hebben het rookalarm vernield, stikken doe je maar in de buitenlucht. Soms timmert iemand op een lessenaar…
Rob Schouten28 februari 2013Lees meer >

Met open ogen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 998
(Femme fatale II) Zij is uitnodigend met zeer weidse gebaren De roos geurt verleidelijk In haar doen en laten zorgt zij steeds voor verwarring De roos in extenso zwart Afspraak is afspraak, is bij haar niet van toepassing Verlangen met een charme niettegenstaande het feit dat de liefde in haar als vuur zal blijven branden...…

Van klein tot harig

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
hoe klein is mijn vaas met bloemen, hoe diep wortelt mijn aarde in het bodemloze, het bodemloze van het hart de liefde en trouw in kannen en kruiken, dit komt nu zo maar in me op terwijl er net andere woorden vloeiden die meer aan scherven en dalen deden smeden… het smeden van het heren akkoord, pionnen op het verkeerde bord, smakeloos…
elze8 november 2013Lees meer >

iets herkent de schuchterheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
nu ik luister naar meedogendheid van tonen toont mijn gevoel erbarmen, het opent wondertjes in mijn denkpatroon *** buiten graast de kou op het terras, het groen is grauw en dorstige vlagen wind hoeden de vragen die niet willen weten van rijm of rijp, het verliest ergens van maar van wat kunnen we beter niet vragen het voeren van…
elze27 januari 2014Lees meer >

favorieten

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.061
je nestelt jezelf in mijn hart terwijl je heel goed weet dat mijn hart favorieten heeft…
fairouz11 februari 2014Lees meer >

Het kleed

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 543
Zwervend langs de eilanden van mijn allereerste kinderjaren kom ik steeds dichter bij 't besef hoezeer mijn corpus is gaan verjaren. En dat zowel 't onbegrijpelijke toeval alsmede de vermeende opzet van 't leven gaandeweg voor mijn oude ogen door onbekende handen worden samengeweven. In een veelkleurig maar raadselachtig kleed. Een gobelin…

Een verhaal dat kraait

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
Hoe vluchtig de dag ook strijkt langs pauzes die met bevroren snaren mijn vingers tillen naar de waardigheid die mij dreigend verlaat, hevel ik mijn gemoed in de zakken waarin ik mijn handen draag, leeg is het water van reflectie waar voorheen de wolken breiden en het avontuur begon ergens is het schattig, een verhaal dat kraait, een…
elze19 augustus 2015Lees meer >

en nu?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
het luchtledige laat mijn snaren trillen ofschoon de zwaartekracht aan mijn voeten kleeft, de nachtelijke muziek maakt onwijze sprongen of ik deze dans kan eerbiedigen om mij te dragen door de poorten van de dood laat mijn lijf onzeker schudden in het duister dat me plooit er is geen verlangen zonder averij geen wal om aan te meren…
elze26 augustus 2015Lees meer >

een dubbel gezindte

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 524
ik mis de wereld in de sprong die ik waag, niet toereikend zijn mijn redenen die ik prevel wanneer de zon mijn hart bereikt ik zend mijn vragen naar dove oren ' k zie een vals gelaat achter het scherm dat mij weerkaatst, ik ben een toehoorder van de stoutste dromen droog mijn naaktheid af met het spel aan mijn geslacht, kus mijn tederheid…
elze9 oktober 2015Lees meer >

lente in november

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
als ik in de dood het verderf niet kan vinden en klokken luiden verdoemenis dan weet mijn oude jas dat de huid geborgen is in een vals gelaat patronen liggen stil te wenen tegen de werkelijkheid waarin ze zijn gelegd, het zwart overheerst het rectale brein dat van onrust zich bevuilt met dagen die schrijnend het lot willen bepalen toch…
elze1 november 2015Lees meer >

wat moet ik doen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
wat moet ik doen, als ik je elke dag weer zie en je niet groeten durf of mag, je niet ophoudt te verschijnen wat moet ik doen? moet ik je meenemen naar de kuilen van bedrog je met zand overdekken of je opsluiten in een hok en steeds gaan kijken of je nog in leven bent? er zijn heerlijke martelingen om je aan bloot te stellen en vast…

in rouw verzonken

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
als ik naar huis rijd, de wagen sprekend lonkend de verte neemt mij de tijd verpacht aan het pedaal dat rechts mijn flank mankeert dan wil ik schreeuwen tegen al wat lijdt zich schuwt tegen de goden die de wegen dragen op hun gehaakte schouderstukken langs berm en onbehagen geschurkte bomen maskeren twijfels die ik wil uiten, doch de stereo…
elze28 mei 2016Lees meer >

een andere bloem?

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 579
ik behoud mijn hoofd, ondanks alle vragen die me zijn beloofd telkens als ik bloemen strooi de nectar bewaar voor het ontbijt de wortel voor het trekken van thee, de geur verdienstelijk geparkeerd in mijn revers dan bloos ik als je naar me lacht toch wens ik me soms een andere bloem een die kan zingen van de straat, dansen als een honingdraak…
elze11 juni 2016Lees meer >

nachtelijk geklaag

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
de zwaluw die de nacht ontziet vreest het uur dat in gebaren zijn taal verkiest boven de zwerm met wie hij was gekomen een zweem van gevoelens krioelen als duizend manke jaren onder het dons dat hem scheidt van de toekomst die in beleving zwijgt voor oren zonder een thuis een warme regenwind vliedt langs het open raam en hapt…
elze9 juli 2016Lees meer >