335 resultaten.
Dragen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
478 De regen valt
Bevochtigd
Maakt schoon
Stof wordt vloeibaar
Druppels worden stromen
Zou er ooit een einde komen
Aan deze liefde
Soms stromend als regen
En net als wolken blijft groeien
Niet altijd een kans
Om neer te vallen,
en wordt alles door te wind geleegd
Maar als het komt
Dan is het mijn kans
De stromen op te vangen,
Te dragen,…
Principekwestie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 Ach waarom ook, onder druk
wordt alles vloeibaar.…
De kunst van het keilen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
426 En met het wegebben van golven,
plonst zij traag naar de bodem,
waar, in een vloeibaar graf,
zij in haar lot berust.…
Louterend
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
217 op drift geraakt
in het strijdperk van verdriet
hoger of juist lager vliegen
over onbegaanbaar gebied
steile en ijzige paden
hoe het stollen vermijden
vloeibare koelte vinden
in wat weg is
geen plattegrond klopt
hoe stelt men de koers
een paar graden bij
vindt een mens zijn thuis
zoals oude bomen
in de rimpels
van hun louterende…
dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 lavendel zacht slapend
geurend wiegend zwevend
sussend muizend lopend
hyena trillend bijdehand
meute roedelend zwermend
schierend scheurend streven
letters groeperend kronkelen
woorden uit-een-lovend geboren
zinnen barstend gewezen
gieten vaten vloeibaar
kunnen eindeloos zweven
vlinders schijnen geur…
Tweevlak in Rood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 Rood raakt niet elkaar
opgelijnd in orde
houden ze afstand
zuiver zijn ze niet
beiden
zwartigheid laat sporen na
ingegroefd de
onuitwisbare tekens
van ander leven
Rood wordt vloeibaar
bloed dat stroomt
zwartgalligheid
zuiver zevend
De satellieten in Crème
wachten
als engelen voor de poort
te worden toegelaten
om Zwart te verzachten…
Water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 droogte, van water ontheven
uit poriën verdrongen
in kelen geworteld
hongerig, ontbloed
dooraderd met steen
ontbost, verbrand tot as
kringelend in kale rook
tot op het witte bot
water, ontdaan van franje
ontdaan van moleculen
ontdaan van ontdoen
zodat slechts ruimte overblijft
intermoleculaire ruimte
als vloeibare leegte
als onaantastbaar…
Blessuretijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 de dagen zullen zich niet hertellen
daarvoor ontbreekt het aan jaren
we zouden elkaar nog vertellen
welk verleden we konden sparen
dan is het moment reeds daar
en zijn we ontdaan van onze last
door spijt is alles vloeibaar
herinnering vervlogen op de tast
de laatste droom doodgebloed
nu lopen we uit de pas
is toekomst voorgoed…
Soul Food
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
593 liefste, mijn maag hunkert
naar dagelijks brood
naar jus, als vloeibare
warmte, ooit neigend
naar zachte stolling
in sneeuwzame zon
'hoe groter de tieten
hoe liever de vrouw'
sowieso 'n statement
maar wellicht troostrijk
iemand schilt een appel
voedt een kind
het lichaam, de droom
van honing op de huid
bloedmelk, eindelijk…
In het vlokje zien
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
806 Een vlokje van koude sneeuw
Smeltend in een warme hand
Hoorbaar in elke eeuw
En vloeibaar de palm omarmt
Kristallen die helder verdwijnen
De drup die de hand verlaat
De regenboog die gaat schijnen
En met volle schoonheid weer gaat
Een vlokje van koude sneeuw
Die alle kleuren draagt
Hoorbaar in elke eeuw
En ons met het prisma behaagt…
De engel
gedicht
2.5 met 53 stemmen
16.327 Maar meestal weten de mensen het niet
dat ik neerstort in lichtval
vloeibaar als water word
en zij mij kunnen betreden.
---------------------
uit: 'Toledo', 1995.…
In schuim
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 warm loopt
droog zand
loom door
de vingers
van mijn hand
hun vrije
val schrijft
tekeningen
overal op
het strand
dit vloeibaar
zandgeheugen
is de database
van alle leven
sinds het ontstaan
waar lucht
en wind al
eroderend
de nieuwste
opslag zoekt
krult vloed
het eerste golfje
dat in schuim
alle aardse
info verhult…
stolsels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 en dan nu de vloeibare oogst
verbeteren tot meer
in zachte massa’s rozen leggen, weerbaar
door doorns- maar toch
hun geur vertelt van ooit
uitgesproken rood verkleurt
het roze beeld van kinderhandjes
rond hun zuigdot, waar wat suiker zoetig
om dit leven vraagt
een wiegje waagt te staan
in lang vergeten kamers tot de sloophamers
der…
Nog scherpt de rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
583 geef mij
de stenen
die je vindt
wil de
gedachten zien
van generaties lang
hun zicht in
het weerkaatsend licht
heeft ze gerond
door water
wind en ijs zijn ze
schitterend gepolijst
zo kwamen
de lagen bloot van
hun vloeibare dromen
samen zijn we
ooit ontstaan maar
alles is een eigen weg gegaan
nog scherpt de rots
en…
Waterval
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
651 Waar het smeltwater in kleine bergbeekjes
langs rotshellingen naar beneden dendert
zie ik even een vlinder bij het bloesemleven
water verzamelt zich in krachtige stromen
naar beneden valt het vloeibaar over de rotsrand
kletterend in regenboogstromen tegen de rotswand
het water blijft vallen door het eigen gewicht
en de vlinder die danst in…
wat als
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 de aangeslagen snaren
verdwijnen in de stilte
het ingesneeuwde leven
onvindbaar blijft
de voorjaarswind het
prille niet wiegen kan
de camera de dief is
die de zielen steelt
het vloeibare voorgoed
overgaat in het vaststaande
de ondoorzichtige vensters
niet open gaan
het huis geen pad heeft
om naar toe te lopen
de tak afbreekt…
Bijzondere verrichtingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 het moment is weer ter plaatse
verscholen tussen nu en even
moeilijk te benaderen, zoals
te doen gebruikelijk in een
zee van tijd, een glooiende weide
groener dan blauw, aanwezig
als strijklicht onder een hellingshoek
alles vloeibaar, nergens steen
altijd plaatselijk en ontdaan
van elke zwaartekracht
ja, ik krijg de wolken steeds…
't Is nu de kentertijd
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.609 Het is nu ook de tijd
dat het vrouwen-gemoed kentering lijdt:
uit de vloeibare lusten
en aandriften, verhardt zich daarin 't vast-bewuste,
als in oer-oude dagen
d' aard' uit vloeibaarheid vormde vaste lagen,
of als nog heden in 't heelal
telkens uit gasse' ontstaat een vaste bal,
een nieuwe kern, een donk're levensbeker. —…
Een lila glimlach
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
967 aan netels
draag enkel
vergeet-me-liever
in mijn handen
loop langs klaver
die zich vierendeelt
ik pluk er geen
maar laat ze staan
-voor blijvende groei-
zie klokjes volop grazen
met een lila glimlach
voor me ligt de weg
die vrijheid ademt
-zonder vallen-
daar drink ik de nectar
uit volle honingbloemen
en slik de smaak
van vloeibaar…
Uitzicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 kiezelstranden omzomen mijn water in de woestijn
gesloten in ogen gevouwen, zuchtend naar een mond
vloeibaar naar weiden of een verworpen stad
bevangen aan uiterste randen van trillende lucht
op een morgen ontwaakt
nog beschonken van donker
de volgende dag na vandaag
met daarboven eeuwig hemel
het zicht ontnomen, in kluwen tot stof vergaan…
Zeilende stenen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 aan mondhoeken kabbelend
proef ik een vloeibare wens
de lucht te bevolken, te dolen
langs een frisse, onbewaakte grens
de ideale plek om een offer
over bodemloze grond te plengen
of mijn stoffig lijf uit aderkalk
met gestrekte adem te lengen
bij hoog mikken of laag scheren
kent deze platgeslagen woestijn
noch gebeitelde geboden…
Regendans
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
541 Het gebarsten eelt
van hun te droge voeten
leek op de diepe scheuren
in de verdroogde grond
de planten gingen dood
bomen vielen al meer uit
ze dansten in het stof
voor een beetje regen
dansend op hoop van zegen
onder een blakerende zon
dronken hun laatste druppels
offerden hun vloeibare geest
onder een genadeloze zon
o El Niño waarom…
ALIS VOLAT PROPRIIS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
620 dat wat rest, ligt in mij opgeslagen
geborgen in mijn dunne handen
verankerd in mijn hart
bij vlagen vloeibaar maar steeds warm
het zandkasteel, de parelmoeren schelpen
het zachte van je wang
zo ver als ik maar kijken kan, wil ik
je volgen, tot ik enkel nog een stipje zie
samen met het witte van de wolken
verdwijn je aan de horizon
jouw…
Er is leven in de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
507 Het is een stil geheim
dat vloeibaar goud
onzichtbaar stroomt
in langgerekte sporen
van de dorstende aarde
Dat de wind de tranen droogt
bomen krakend ter aarde vallen
zout als parels ligt op een bed
van kale takken
Dat de Tijd hier geen eeuwigheid
meer heeft om besef te laten rijpen
want het noodweer loeit met druppels
van tranen dat…
eeuwig
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.254 en roze
wolkenstrepen
het laatste oranje
kleurt even onze wereld
om plaats te maken
voor de donkerpaarse nacht
waar sluierende nevels
wijzen naar de eeuwigflonkerende
oneindigheid van het heelal
waarin de strepen
van vallende sterren
een wens toestaan
ik wil alleen maar
een nieuwe dag met jou
eindigend in roze en paars
en vloeibaar…
[1] station momo
gedicht
2.8 met 20 stemmen
13.120 .
-------------------------------------------
uit: 'De vloeibare jongen', 2005.…
De diamenten dauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 uit schrale handen
spuiten geen fonteinen
zij koesteren het
vloeibaar goud voor
zinderende woestijnen
irrigeren in het
stille ochtenduur
de diamanten dauw
die door kou tot koele
druppels condenseert
zij zijn watergeesten
die nog wat nevelen
in de vruchtbaarste
seconden van iedere
eindeloze zonnedag
witte flarden zweven
al oplossend…
drup
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
740 voel me vallen vanaf die wolk
vallen als een druppel
die in één keer
zich op de grond begaf
vloeibaar vloeit hij door
door muren uren van tijd
altijd nergens op voorbereid
drup drup drup
op weg naar de tunnels en dalen
ja ja
ook regendruppels vedwalen
om weer te verdampen in het niets
alles opnieuw
o regen
er is nog niets
opgebiecht…
Madame Tussaud
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
622 vloeibare kleur, lintmeter
en een alpenhoorn
op een virtuele reis
als tussenstop neemt ze
in haar fauteuil de maat op
met een grote elegantie
gipsen en accordeon trekken
op tocht tussen Zwitserland
en het mondaine Versailles
met een bijencocktail
gekruid in de blender
zit ze geheel onderuit
de pointe is haar bestaan
nat…
Overschrijden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
496 Ten lange leste de brokken
niet passende puzzelstukjes
op een lichte glooiing
met eenrichtingsverkeer
Het contrastrijke vervaagt
achter de vloeibare grens
van adem en waden
contouren worden milder
Restanten van late bloei
verglijden nog even zichtbaar mee
het glanzen van voorheen dooft uit
maar het uitzicht blijft bewaard
de oneindige…