Alle inzendingen over vriendschap

Mijn goudvis leidt een kalm kloosterleven in zijn eenzame rechte waterbak. Van hoek links naar hoek rechts duurt maar even ook al zwemt hij op z'n dooie gemak. Elf vingers waren toch zeker genoeg (of had ik het verkeerd gezien misschien) toen ik, verlegen, vijf ervan vroeg (en waren't er vervolgens maar tien)? Hoed u dus voor de onevenheden…

Een vriend is iemand die er voor je is Een vriend is iemand die helpt, je steunt en je advies geeft als het nodig is een vriend is iemand waar mee je kan praten praten over je gevoelens praten over je goede kwaliteiten maar ook over de minder goede kwaliteiten een vriend is iemand waarmee je kan lachen lachen om ouwe fouten lachen…

Een vriend om je heen is fijn.. geen vriend om je heen doet pijn.. het is fijn je geheimen te delen.. om dat gebroken hartje weer te helen..…

Mocht ik ooit diep jouw hart kunnen raken, en al je tranen wissen, zou ik één traan bewaren, die delen we met z'n twee... En als ik even héél dicht bij je kon zijn, zo dicht, dat ik je ziel mocht zien, verzamelde ik ál jouw zorgen en nam ze met me mee... Geen man, geen macht kan jou van mij scheiden, mijn hart, mijn ziel, ze zijn…

Als ik jou zie dansen kleurt mijn zwart in vrolijk geel. Een streepje muziek, niet meer te houden, geen beweging je teveel Toch schuilt er onder dat vrolijke in jou een groot verdriet. Doch mensen die je niet kennen, merken dat "droeve" niet. Ik wil je zo graag helpen, ik weet alleen niet hoe. Ik hoop dat ik jou tot steun ben in…

Ik zie je, met mijn ogen dicht... ik voel je, en 't verward,... heb jij mijn evenwicht ontwricht, en voel me heel apart... Ik streel je, met mijn hart gericht, je lippen, en je handen, beroer voorzichtig je aangezicht, en voel je lippen branden... Ik mis je zo, je tegenwicht, in woorden van bedachtzaamheid, heb jij mijn hart…

Je diepste geheim, gaf jij me prijs, en ik hoorde je lijdzaam aan... m'n ervaring gespiegeld, toevalligerwijs, terwijl jij dacht hierin alleen te staan... Als ik in je ogen kijk... dan zie ik 'ons' verleden... dan schokt mijn adem, en verkrampt mijn hart... heb het onderwerp altijd gemeden maar 't heeft mijn wereld opnieuw verward…

De zon gaat onder Als het tijd is voor hun licht De duisternis valt hier in Geen stralen, geen zicht Maar denk niet Dat in die duisternis Waarin jij opgesloten zit Geen licht meer is Het licht dat jij altijd aan mij geeft Zal ik je terugschenken Wanneer het donker komt Zal ik aan jou denken En zal het zijn Alsof de zon nooit weg is…

Wachtend op een gebaar van jou Begin ik de dag opnieuw. Denk eens goed na lief, En weet dat ik van je hou. Ik voel me machteloos, jij bent in paniek. Ik geef het op, Wachtend in verdriet.…

zoals je bent ben je mooi, lief, teder Puur water over uitgeslepen stenen kabbelend door een droge rivierbedding Puur een bloem ontspruit uit de aarde komt boven en bloeit zijn leven Puur Puur kan van alles zijn voor iedereen verschillend maar puur is een ding zoals het is, zoals je bent…

Soms zijn er dingen, die 'k niet kan zeggen, zijn mijn woorden ongehoord, maar hoef aan jou, niets uit te leggen, begrijp je mij zonder woord... maar toch.. Vandaag heel even onenigheid, je had me niét begrepen.. wijt het aan je jeugdigheid, en onzekerheid inbegrepen.... Je bent niet goed, voor maar heel even, en wil met…

We zijn als dag en nacht, en toch als twee magneten. We zijn als koffie en melk, maar door elkaar bezeten. We zijn als een rok en een broek, en toch als een stel samen. We zijn als water en vuur, maar onafscheidelijk, kan ik beamen. We zijn als een pen en een potlood, en toch als een schoenenpaar. We zijn zo verdomde anders, maar…

Als ik je weer zie knuffel ik je Dan laat ik je even niet meer los dan vertel ik wat me dwars zit en wat jij voor mij betekent mijn beste vriend Dan geef ik je mijn vertrouwen Dan geef ik je mijn hart Dan leg ik mijn ziel en gedachtes in jouw handen zodat jij mij even kan vast houden zodat jij mij even overeind kan houden zodat ik niet…

Elk verdriet nog eens gekoesterd, elk verlies opnieuw beleefd Bij alle pakken neergezeten, de namen met pijn er op gekleefd Me dagenlang zo klein geweten, bij elk angstje weer gebeefd Dan bel jij aan, het zwart verwoestend, en roept: kom op, je leeft! Jouw borsten worden kinderduinen, jouw vrolijkheid mijn speelterrein Jij bent, hebt geen…

Vrienden, Jij Vrienden, Wij Vrienden, Altijd nodig Vrienden, Elkaar steunen in moeilijke en makkelijke tijden Vrienden, Er altijd voor elkaar zijn Vrienden, Samen sterk zijn Vrienden, Samen de hele wereld aankunnen Vrienden, In een woord geweldig fijn Kortom Vrienden voor het leven…

Zullen we spelletjes doen Die we altijd deden Precies zoals toen Jaren geleden Toen zij er nog niet was En wij altijd samen gingen Blote voeten in het gras Tikkertje en bokje springen Hoe kon je mij door haar vergeten Jij vond haar eerst toch ook raar Als je had geweten Zij drijft ons uit elkaar Had je dat dan ook gedaan Nieuwe spellen…

wees jezelf en geniet in dit leven soms is er tijd genoeg en soms nog maar even laat niet voor je denken laat niets voor je zeggen dan hoef je later ook niets uit te leggen blijf jezelf en wees een vriend dan krijg je altijd wat je verdient…

Dikwijls ver weg, maar altijd dichtbij. Er is hier wel niemand, maar jij bent bij mij. Je bent wel niet hier, Maar toch om mij heen. Al is er niemand bij je, je bent nooit alleen.…

Kijk me aan wanneer de dag naar schemer reikt De avond vallen gaat Blijf bij me Als het donker stiekem en stil langzaam oplost in de dageraad De zon komt op Een nieuwe dag breekt aan Ga maar Ik kan het nu alleen wel aan Met aarzelende stappen, balancerend op een nieuw bestaan Weet ik dat ik nooit alleen zal staan Intens…

Wat raast aan mij de tijd voorbij Wat blaast de wind mijn haren grijs Ik heb al die jaren veel kunnen vergaren Geen rijkdom, nee wat zou ik ermee Mij viel ten deel geen geld, geen goed Maar vriendschap wel ... in overvloed Aan al die vrienden die ik had... die ik heb... en hebben zal... Bedankt.…

Geen brug is mij te ver, geen berg te hoog om jou te zien die ik weer wil ontmoeten; wat heb ik aan een al te lang vertoog als bijna als vanzelf hier gaan mijn voeten de weg langs waar het groen nu eindeloos en lenteteder ogen wil verblijden. Ik ben ineens heel opgelucht, niet boos al weet ik dat ook nu weer volgt het scheiden. Wat is het…

Onder het huis vreet schimmel aan de palen waaraan het fundament is vast gemaakt boren torren in het dakgebint dat kraakt tracht de stormwind het neer te halen. Nog even en het geraamte draagt niet meer het huis zal niets meer zijn dan een berg puin overwoekerd door de wildernis van de tuin heerst weer natuur waartegen geen verweer.…

Altijd stond ik voor je klaar deed van alles en nog meer Altijd was ik er voor jou Luisteren deed ik en gaf raad Altijd kon je me bereiken Als je sores had of gewoon Even praten met me wilde Altijd tijd voor je vrijmakend altijd een oplossing zoekend altijd luisterend. Altijd En ineens maakt dat niets meer uit of het er nooit geweest…

Geduld mijn goede vriend Laat mij u ter zijde staan Uw geliefde die u verdiend Zal ik beminnen voortaan Zo u mij blind vertrouwde Naïef het konkelen liet begaan Leidde ik haar naar het altaar Troonde haar ver bij u vandaan Maar nu ik haar mag bestijgen Frigide lui fatterig als zij is Had ik beter kunnen zwijgen U kunt haar met alle…

is er anders dan weemoed onzekerheid ijdele hoop en wanhoop vroeg ik mijzelf af verzonken in gedachten toen haastig aangeschoven om een tijd te wachten ongeduldig in een rij ik haar opeens zag midden in de hema ik rende van die kassa langs wenkbrauwen bij de pasta en het kindergoed ze keek licht geschokt daarna blij bij mijn aankomst…

Terwijl ik aarzelde, me verbaasde je drie keer kuste, mompelde je iets over geestdrift Bekeek de schilderingen in je huid de ring door je onderlip je handen waren zo koud dat ik hen zachtjes masseerde een vuist maakte van je hand en draaide op de gewrichtjes in de pols, je wist wie ik was een stem in het duister die je troostte met dat…

Ik raak je kwijt Laat ik je gaan Of druk je je langzaam van me weg Ik raak je kwijt Wat is de reden Waarom vertel je me niet meer Niet meer wat er in je omgaat Wat vertel je me niet meer Ik raak je kwijt Waarom vertel ik je niet meer Niet meer wat er in me omgaat Wat vertel ik je niet meer Je raakt me kwijt…

Vertrouwen Wat ik jou wil geven Met een heimelijk streven om zomaar van je te roven Zal heel wat beloven Steunend op de schouder Word je langzaam ouder En vertel ik je meer en meer Zonder dat ik me geneer En mijn woord in jouw handen Blijft immer tussen deze wanden Norbert van Eijden…

Als de wind langs mijn gezicht streelt wanneer de zon mijn huid zachtjes verwarmt hoef ik enkel mijn ogen te sluiten en voel ik hoe jij me omarmt. Al ben je zo ver weg voor mij ben je heel dichtbij. Het enige wat ik zo mis aan jou is jij bent niet hier fysiek bij mij. Maak je geen zorgen met mij komt altijd alles goed en ik weet…

Wijs genoeg voor desillusie en daarbij nog prettig dom en vol van gematigd verlangen daarom. Tussen wanhoop en dwepen zijn we drinkende vrienden die met iets meer distantie van elkaar weten.…