10183 resultaten.
Soefi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
623 Spinrag lijkt het wel
dansende derwisjen
in de vervoering van geloof
draaien en draaien
naar waar begin en einde
ophouden te bestaan…
voltooid leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.072 neem mij mee
kleine engel
in het doen en laten
hier ben ik voltooid
mijn vleugels zijn sterk
genoeg om te vliegen
van het tijdelijke nu
naar eeuwig zijn
hier ben ik
mijn koffers gepakt
dankbaar en tevreden
klaar in het nu
neem mij mee maar
naar de overkant
waar ik plaatsneem
in eeuwige herinnering
neem mij engel
op je vleugels…
uitzicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
586 uitzicht
klim uit je kerker
luister naar het licht
kom in mijn erker
kijk door mijn gedicht
zie meer dan je denkt
voel in je levensvonk
de wereld open gaan
denk meer dan je ziet
dat het groene lover
jouw open venster is
laat dat niet betimmeren
pak je kans, spring erdoor
bouw je eigen beelden
zing je eigen zinnen
schilder je…
mijn droomplaneet
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
675 laat mij je even meenemen
op mijn reis van fantasie
ver weg van allerlei problemen
kom binnen in een wereld vol magie
hier heerst vrede en geen oorlog
de liefde verdrijft er alle haat
geloof me vrij, hier is nooit bedrog
iedereen lacht er en is nooit kwaad
kom maar binnen, beleef je mooiste dagen
want lepeltjesgewijs zal alles er wel komen…
Eerst is er een berg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
621 De verf kwasten lijken al op een kunstwerk
jij hoeft alleen maar met schilderen te beginnen
kleuren uit te zoeken en te vegen
op het schilders doek, dat geduldig wacht
terug duwt, wanneer te hard geraakt
Met het paletmes trek jij strepen
accentueer met de penselen
het doek beweegt, begint te leven
laat zien dat schoonheid is
zoals een vorm…
vrij vliegen onbeteugeld
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
550 ik kan het niet meer aanzien…
het geklungel wereldwijd
dan krijg ik ineens zoveel spijt
door al dat bedrog en oorlog bovendien
ik kan er niet meer tegen…
een wereld vol nutteloos geweld
graaipolitiek ontstaan voor geld
we hebben lang genoeg gezwegen
ik wil weg van deze wrede wereld…
geef me alsjeblieft een paar vleugels
dan kan ik vrij…
Het heelal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
669 Wanneer gaan we nu eindelijk de Marsmannetjes ontmoeten?
Dat we ze de negen vingerige hand kunnen schudden,
ze redelijk recht in de ogen kunnen kijken
drie of meer wie weet.
Hun groene schubbenlijf eens tegen onze gilet kunnen trekken.
Hen het mooie van Brugge laten bezoeken in een bootje
en een mogelijks eerste gesprek voeren.
Zelf zou ik…
Onverwacht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
886 Het is niet te bevatten
vol ongeloof grijpt het nieuws ons aan
veel van onze levens zullen 'uiteenspatten'
maar toch moeten we verder gaan
met de dagelijkse gang van zaken
al zal dit zeker niet makkelijk zijn
vooral het gemis zal ons raken
jij was altijd zo nuchter, oprecht, joviaal, zonder schijn
blijvend zijn alle herinneringen aan jou…
Gebronsde Muze II
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
657 Haar lichaam glanst in het maanlicht
doorzichtig dromen vervult zijn hart
steeds weer komen haar stralen door
weerkaats van onvoorwaardelijkheid
Durft hij het haar niet te vragen
of is haar liefde niet te verduren
de spiegel van haar hart of het zijne
gebronsd draait zij zich peinzend om
*bij een brons van Paulette Snijders…
Gebronsde Muze I
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 Zij bruint in het licht van de maan
van de zon wordt zij tot stof
omdat zij eeuwig leeft, nou ja
zo lang als het bestaan
dat op de eeuwigheid beschouwd
verdomde kort kan duren
Voor mij is dat lang genoeg
maar ik vraag niet van haar
dat met onvoorwaardelijke
liefde verder te borduren
* bij een brons van Leny Franken…
Wat is waar ?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
588 Wat waar is
kan niet vastgelegd worden
Het is als een vlinder
komt even dichtbij
vervliegt ...
Je ziet het gaan
zo mooi en alweer ver weg
Enkel niets is voor altijd.…
Het liefst meer dan veel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Subtitel: Vera
Als de ziekte verergert, worden de gedachten
meer en vreemder
geen twee dezelfde
van de morgen tot de avond*
Want ongeneeslijk is niet, nee
nooit meer echt gezond
tijd heelt in deze niet
nee, is slechts destructief
Mijn bloed blijft goed stromen
door medicatie
Polycythemia
Vera, mijn vriendin
niet gekozen
maar…
Woensdag 20 mei 2020
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
585 WOENSDAG 20 MEI 2020
Morgen komt de melkman
het is dinsdag vandaag
de dag om te strijken
Gedachtenloos en plooi-
baar maken beter passend
in ruime kledingkasten
Een liedtekst te maken
op muziek van Johannes
Sebastiaan Bach
Lucht danst met gouden
zonlicht op stof rond
omhoog naar het plafond…
Uitvaartfuif
snelsonnet
4.6 met 7 stemmen
857 Geen koffie meer met cake maar bier en wijn
Met troostclown, slagroomtaart, verfijnde catering
Ook funk- of jazzrock zorgen voor verbetering
Een uitvaart moet thans meer een party zijn
Het wordt dan wel flink balen in je kist
Als jij je eigen afscheidsfeestje mist…
14 februari dus weer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
851 Op Valentijnsdag kijkt zij in de spiegel
smakt tevreden met haar rood gestifte mond
sluit haar ogen en voelt hoe zij zelfs nu
past bij het vloerkleed en de gordijnen
Op hoge hakken stuitert zij uit het beeld
vraagt of het zwarte ondergoed wel past
onder haar doorzichtige bovenkleed met
lange splitten aan beide, ronde zijden…
Dagdromen over het blauwere
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Om werkelijke schoonheid te beschrijven
zou een bezoek aan het hemelsblauwe
wellicht echt enorm handig zijn.
Mij daar neervlijen, de plafonds bekijken,
in al die kamers even gaan liggen
jouw huidige voorland voorproeven.
Doodgewoon op mijn rug en alleen staren
met wellicht mijn favoriete blauwe nachthemd
aan en met mijn handen onder mijn…
als het regent in mijn ziel
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
653 “als het regent in mijn ziel
dan voel ik me zo eenzaam.
als het pijn doet diep in mijn hart
dan wil ik dat je hier bent.”
slaapdronken word ik wakker in de zetel,
strompel dan voorzichtig naar de slaapplaats,
waar ik dan iedere keer geconfronteerd word
met een koude kamer en een kil leeg bed.
gedachtes aan jou die komen spontaan
telkenmale…
Kerstsonnet
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
845 Van veiligheid naar woede: gele hes
De opstand van de horden uitgebroken
’t Zijn ordinaire revolutiespoken
Zij waren rond, de geest is uit de fles
De kruk, de brekebeen, de oude bes
Zij voelen zich totaal niet aangesproken
Bij hen is nooit het vuurtje aangestoken
Ze zitten in een onbesprongen bres
’t Wordt weer eens tijd voor een pikant…
Overstag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
610 het zijn van die dagen
dat in alle lagen
men vraagt om een antwoord
op zingevingsvragen
door Socrates, Jezus
en Boeddha verwoord
het gaat niet meer recht
zo die gaat in de zaken
wereld waar niets echt
is zoals het nu lijkt
't is net wat u zegt
we verzetten het baken
we gaan overstag nu,
het roer moet weer om
we gooien…
Verkleurd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 nu kleuren vervagen
en mijn vertrouwen voorgoed
geschonden is
blijkt de stilte doof
eenzaamheid klimt met alle macht
naar binnen en neemt bezit van
het tolt in mijn hoofd
en struikel over woorden
al ontbreekt het mij aan moed
om deze uit te schreeuwen
want wie zal mij geloven
de wind die ik heimelijk ontmoet…
Spijbelaars, ontwaak!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 Spijbel niet maar staak,
jullie erfgenaam der aarde
verhef je stem en protesteer
tegen het Haags 'klimaatakkoord'
hun dure plichtverzaak
leidt tot een toekomst zonder waarde
grijp dus je hes, toon je pamflet
aan jullie nu het woord!…
Echo’s ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Stoffelijk niet van deze wereld
verankerd in hart en nieren
levendig in volle weerbaarheid,
geen diepe smart, een sterke
eigenheid valt niet uit de toon
onmiskenbaar consequent
voorafgaand aan een zekere dood
ontsproot zich het dichterlijk talent
een eigenschap waarvan iedereen genoot
waarin een creativiteit wordt herkent
had hij niets…
Mijn opgespoten land?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Wisselend licht scheerde
langs de stadsrand, over
horizon van waterplezier
een gastvrij waterland,
verworden tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een ander vergezicht van
blokkendozen, moeiteloos…
zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 de lente voorbij
is zomer genieten
van vrij zijn en plezier
van strand bos en park
met ‘s nachts helder
de maan aan heldere hemel
terwijl warmte briesend
het stof van de dag verwaait
door blad en bloem
van luisterrijk zomergroen
waaruit liederen ritselen
vliegen vogels en bijen
een wolkje eerst alleen
vormt zich tot menigte
met…
Wobbelke
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Ach lieflijke lief
gouden krullen omhullen
je zoetzure blik..
Diep in mij kriebelt
een onduidelijk orgaan
als een ragebol..
waan ik me bij je
o mijn zoete zotteke ..
kus ik je wangen
proef je blanketsel
je onverbiddelijke mond
gestrenge kaken.
Zachte mooiigheid..
laat me niet sterven vol smart
als je me niet wilt!…
Danzeke
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 Wie brak het lanzeke
O moeder ganzeke
Wie brak het lanzeke,
Heer Halewijn?
Jans Pommeranzeke
Van Nieuweschanzeke
Heeft dan wel sjanzeke,
Kan het niet zijn
Grietje en Hanzeke
Van woudestein,
Ook niet Roodkapzeke
In 't bosravijn
'Nee,' zei het ganzeke,
'Niet Pommeranzeke
Grietje of Hanzeke
Geen Halewijn
't Is ook…
Scheve bomen en zoute wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Haar vasthouden in sepia, in tweevoud
zelfs en dan met jou delen, wat opkomt
bij jouw woorden, eens gezegd blijft
Het licht ontsnapt aan haar sluier
werkelijkheid is het schuim van giftig
wier op het zand van het strand
Dubbelzinnig in drievoud kijkt zij mij aan
geeft antwoord op mijn vragen, herinnert
mij aan dagen van venijn en zeurende…
Biggels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
613 Die lach van uithuilen
Depressie op het gezicht
Dikke lip en een brok
Kam glijdt door haren
Stille gedachtes ongedeeld
Ontkent het onvergetelijke
Als in een droom
Van verdrongen werkelijkheid
Open armen ontvangen
Stilzwijgend het verdriet
Want ze omarmen
Tegelijk hun verlies
Tijd het verleden
Niets komt terug
Zoals het was
In ander…
Nooit vrij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
590 zelfs na onze dood
wil het geloof ons altijd
blijven schaduwen!…
Gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Herinneringen zijn als stenen,
gebarsten en verweerd.
Door onkruid overwoekerd.
Vast verankerd, onverteerd.
De tijd spreidde zijn mantel uit,
van zacht en vochtig mos.
Half bedolven in het zand,
in een donker, duister bos.
Ze liggen daar te wachten,
op iemand die ze vindt.
Lang vergeten zwijgende gedachten,
in regen en in wind.…