47871 resultaten.
Samenspel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
582 Het beeld vervaagt
nog in mijn spel
in grote lijnen
etst de leegte
jouw beleving wel
je afdruk die
in lachen kaatst
het flonkeren dat
de sterren in
je ogen plaatst
hoe kan ik dat
ooit uit me wissen
ik voel je adem
langs de waarheid gaan
proef je tranen in
mijn eigen waan
om je nooit
te hoeven missen
ik hou van je
berg je sterren…
Gelouterden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Zo lang verdwenen
dat hun gezicht
mist en waan is.
Raden naar lichamen
listig tentamen.
Raam ik hun tranen
doen grootma en
opa me wenen.
Ik stap van het heden
in mijn genen.
Op een zwerfkei
twee gelouterden,
mijn grootouders.
Eens waren ze dood,
nu klein doch groot.…
verdwaalde mensen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 verdwaalde mensen in de stad
werpen hun schaduwen op straat
geketend aan een doelloos pad
bewegend in dezelfde maat
diep bedolven onder vele smarten
hebben zij zich in een waan gehuld
die de leegte in hun dorre harten
slechts met vluchtige verlangens vult
ik lees de wanhoop in hun holle ogen
en voel de pijn van hun verloren strijd
terwijl…
Hinkepinkeend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
500 Die kreupele eend is mijn goeroe, want hij doet
mij beseffen, dat onvolmaaktheid levenslustig
en waarachtig tekeer kan gaan, dat zogenaamd
abnormalen en onschuldig gehandicapten even
veel waard zijn dan de gave en dominante eenden,
die zich onterecht beter wanen, ook al ogen ze
onberispelijker en gaat het hen schijnbaar meer
voor de wind…
Gebroken ziel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
689 Wel de pijn, maar niet de tranen
Niet de woede, wel de wanen
Proberen zich een weg te banen
door de afgedankte gedachten
in mijn overvolle hoofd
Wel gezien maar niet gehoorde
Niet de daden, wel de woorden
Blijven hangen en doorboren
alles wat standvastig is
mijn uitgehongerde hart
Wel de illusie, niet wat zal lukken
Niet de leegte, wel…
Oerbos?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 In dichters boomgaard is
de nacht het vangnet voor
fictieve woorden, in een
morgenstroom van nog
te vinden eigenwaarden,
als de teksten geschreven
zijn die al achterhaald
of de inkt nog nat, lijkt
de kern en daad te zijn
vergeten, om waan en
waarheid te scheiden, wat
overblijft zijn alleen de
korsten van het avondbrood,
waarin…
een verhaal van alle tijden (2)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 Prometheus een
jonge rebel rammelt
aan de randen
van de aarde
een god met
een missie
schuwt de waan
van de dag niet
deze rebel with a cause
denkt vooruit
hij rooft het vuur
het licht van de
kennis uit de hemel
voor de mensheid
de Olympus schudt
op zijn grondvesten
de vertoornde Zeus
vuurt vanuit zijn
verheven woonplaats…
geen woorden voor ...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
484 eenzaamheid
schoonheid
vrijheid
pijn
die ons met elkaar verbinden
ieder ervaart het op zijn manier
zoals het donker verschillend
wordt ingevuld door blinden
maar toch is er een taal
waarvan we zonder woorden
weten wat er wordt gevoeld en bedoeld
iets wat spreekt tot ons allemaal
waardoor we ons in dezelfde
soort emoties verstrikt wanen…
Louis Couperus
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 was een visionair, qua plaats en tijd
Zijn leven was primair schrijven gewijd
Soms voordrachtskunstenaar, zoals Homerus
Een rusteloze geest, een pen-nomade
Die metamorfoseerde in
figuren
Die hij bedacht, zijn eigen creaturen
Een eindloze portrettenpromenade
Theater van de geest in vijftig delen
Als dichtend schrijver op de rand
van waan…
Tussen ons zijn ik en jij
netgedicht
3.9 met 32 stemmen
809 Een papegaai spreekt over waarheid
de snavel moe door eigen retoriek
vanaf het moment dat je inziet
dat ik iemand anders ben dan jij
tussen depressies en droeve wanen
nabij zoete dromen en wild verlangen
vanaf het ogenblik dat je begrijpt
dat jij iemand anders bent dan ik
voorbij alles nabij het tegenlicht
ben ik echt met mijn vedergewicht…
Herfstambacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
933 Ze heeft jouw ademhaling
en jouw verstilde stemgeluid
teruggevonden in de ruimte
van jouw versteende gedichten
duinvlinderlarve bij het zilte strand
stoute kleine rups in zoet tegenlicht
zij vond jouw verrukkelijke naam
tussen verloren wanen in het zand
ze heeft je nooit mogen aanschouwen
daarvoor was zij te schuw en te gehaast
maar zij…
Honderd vlaggen op het strand van Schiermonnikoog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
229 zij waaien zwart als de nacht zwart van de rouw
zij waaien van boosheid en verdriet het verzet
zij waaien tegenwind tegen de waan van de dag
zij waaien voor de kwelder en het boerenland
zij waaien voor lepelaar, bergeend en plevier
zij waaien tegen politiek van de korte termijn
zij waaien tegen het misverstand van onverstand
zij waaien bovengronds…
Scheer Je Weg!
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
855 Hij is minister in dit kabinet,
En dus helpt Ronald Plasterk hard te snoeien,
Nu blijkt dat hij zijn baard heeft laten groeien,
Is het een stil protest, daad van verzet?
Ik ben benieuwd, straks na een week of negen,
Of Mark er óók een sik van heeft gekregen.…
Herfst van het leven
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.493 We laten onze bladeren los,
we bezinnen,
we vernieuwen,
en bloeien weer op.…
Elk moment opnieuw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Voorbij onrust
heerst innerlijke vrede.
Voorbij tegenstrijdigheid
groeit saamhorigheid.
Voorbij de tijd,
voorbij gisteren en morgen,
leeft eeuwigheid.
LUISTER! aandachtig,
naar vogels die blijven zingen.
ZIE! met open ogen, hart en ziel,
hoe witte wolken blijven drijven.
GENIET! van het wonder van muziek.
Elk moment opnieuw.…
O-benen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
484 Jean-Paul kon heel wat kinderziektes krijgen,
Ik noem slechts roodvonk, kinkhoest en de bof.
De kinderziekte die hem echter trof
Wist hij tot nu succesvol te verzwijgen.
Wat helder is -hier past geen welles-nietes -:
Boëtius kreeg in zijn jeugd rachitis.…
Balen als een stekker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 Balen als een stekker!
Ik baal vaak als een stekker
van al die bekende mannen en vrouwen
doorgaans op middelbare leeftijd
die hun jeugdverslaving hebben overwonnen
hun verslaving van seks, drugs en rock en rol
Ik baal zeker als een stekker
van al die vrome christelijken
veelal al op jongere leeftijd
hun zonden te hebben overwonnen
en nu…
Groenland en het groentje Marc Rutte!!
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
441 De heer Marc Rutte zal altijd
'n groentje blijven
en bevestigt dat
met zijn Groenland-strategie
Marcie, het kereltje, de maagd van Holland
speelt de generaal op oorlogspad maar
dient het liefst als secretaris-soldaatje
die machtige meneer Donald Trump
Soms stoer doet ie wat loslippigs: "no, no, no"
maar volgt toch volgzaam als het loopjongetje…
stimuleren
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
497 ik stimuleer mensen om te dichten
let wel zonder verplichten
ik laat ze kleine versjes lezen
en wat leuke avontuurtjes beleven
misschien krijgen ze nu wel zin
om te denken aan een goed begin
laat de woordjes nu maar komen
waarbij ik wegvaar en kan dromen!…
Ayahuasca
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
442 bruinrood en bitter
die liaan van de ziel, een
zuivering van lijf
en verrijking van geest door
visuele visioenen!…
Briefgeheim
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
765 Als ik belastingenveloppen open
Dan val ik bijna elke keer in zwijm.
Viel dát nou maar eens onder briefgeheim -
Dat ik daar met een boog omheen moest lopen.
Met veel plezier voldeed ik aan mijn plicht,
En liet ik zulke post hermetisch dicht.…
Lijst
snelsonnet
3.2 met 33 stemmen
2.094 “De Lijst Fortuyn”, zo noemt Pim de partij
Waar hij zichzelf als nummer 1 op plaatste
En nummer 2 en 3 tot nummer laatste;
Zo’n lijst daar kan geen ander immers bij.
Met zelfportretten is dat heel gewoon:
Daar past steeds in de lijst maar één persoon.…
Beste Arjen,
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 Jullie hebben d'r geen zin an
want na al die winst tot de halve finale
wenkt bij de uitgang
toch nog twee maal verlies
'Om de keizer des baards'
zei je ook terwijl de halve wereld meekijkt
laat je het kopje nu hangen
kijk uit je hangt voor altijd
Er is nog niets verloren
vandaag daarom wees een vent
doe jezelf niet tekort
speel…
Aanzicht&
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
409 Omdat ik geen tijd heb
is ongewassen in badjas
de dag verdoen het fijnst
Mezelf zijn, thuis
in mijn stadsbunker -
voor het venster dat spiegelt
aan de buitenkant
Als je daarlangs vliegt
zie je mussen van het voer
verjaagd worden door eenden
die daarna vluchten
voor het meeuwenleger
dat vier maal zijn snavels heeft
gehard in het maagzuur…
Aan de oever der rivier
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
551 het uiterlijk van de dichter werd zacht wanneer
het de gevoelens weerspiegelde waarvan het
hart sprak verlicht door een glans van liefde
goedheid en waarachtige toewijding
des te sterker voelde de kunstenaar
in het bewogen hart de angel van de
duivelse kwaadaardigheid steken, hier
en daar en overal waar de echo’s
van het kwaad weerkaatst…
Lekker Man!
snelsonnet
3.5 met 10 stemmen
1.317 Ik doe niet mee aan dat enorm geklaag,
En heb geen zin om constant angst te zaaien.
Mijn tuintje staat toch niet in lichterlaaie?
Ik zeg: de wereld lacht mij toe vandaag!
Als tegenwicht voor het militarisme,
Bekeer ik me voor nu tot het Gijpisme.…
RADICALISERING
snelsonnet
3.2 met 20 stemmen
3.214 De ouder die op grond van zijn geloof
besluit zijn kind niet in te laten enten,
riskeert een groei van rodehondpatiënten
en maakt dus zijn gemeenschap blind en doof.
We hebben onvermoede pelotons
Fundamentalisten onder ons.…
Om mij heen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
937 mijn hart goed luistert
Af en toe kan ik je voelen
door de stralen van de zon
jouw nabijheid beurt me op
als een klaterende bron
De spiegeling in het water
tovert soms jouw gezicht
uren kan ik blijven kijken
mijn blik op de golven gericht
´s Nachts sluit ik mijn ogen
ik zie je dan van heel dichtbij
zo hoef ik je niet te missen
en waan…
Waarheen zijn al mijn dromen?
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.693 Weer loop ik stil door al mijn dromen heen
de angsten en de wanen
zij die ik haatte en liefhad
zij hebben geen gezicht meer
uitgewist vergeten zijn hun namen.
De tijd is wreed slokt al je dromen op
de tranen en je woede
het slechte wat je geest verduisterde
je hart dat na nieuwe pijn weer bloedde.…
De troon kraakt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
848 De koning wankelt langs de bergkloof
Hij grijnst de tanden bloot
In de waan van zijn krom geloof
In de afgrond lonkt het schroot
Doof blijft hij als de troon kraakt
Bijziend als lakeien op listen broeden
En een kraai, de onheilsbode, waakt
Zijn zwart verenkleed doet de val vermoeden
Van een kantelend rijk
Het kon niet anders dan zo gebeuren…