3020 resultaten.
Avondvrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 De dag is weer voorbij nu
en mildheid blijft een taak;
dat avondvrede groeie
terwijl 'k nog even waak,
want leven is steeds anders
en straks zijn sterren daar.
Een glimlach doet me zingen
om 't liefdevol gebaar.…
Hé jij daar:
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
282 trump is volledig van de pot gerukt
maar die hem steunen bovenal
want zij besmeuren wereld en heelal
hun steun maakt dat het hem steeds lukt
geschiedenis herhaalt zich niet
maar rijmt verdomde vaak
dát zichtbaar maken is mijn taak
want er zijn velen die zien het niet
dus vraag je af: hoe zou het toch komen
dat we zuchten onder financiële…
Koekoeksklok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Handmatig uit hout gesneden bladeren omlijsten zijn woonst
Voor het kind is hij een mysterie
Voor de oude man een boodschapper
Zware dennenappels hangen onder zijn huisje
als roerloze kegels
omdat hij zonder hen
zijn taak niet vervullen kan
Zo vlug hij verschijnt
Zo vlug hij verdwijnt
Een krakend houten deurtje
opent bij aanvang van de nacht…
Onafgemaakt sterven
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.892 Als een boom die wel de bloesems draagt
maar zijn vruchten ziet bederven
aan de takken reeds verwerven
zij de verrotting die het eind aandraagt.
Maar iedere dag voel ik mijn geschraagd
door te leven op de middellijn
die voert naar wat ik zou kunnen zijn,
of mijn voltooiing juist vertraagt
en van beloftes mij berooft.…
Bloot had gegeven
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
410 de winter
werd groener
dan de lente
zich ooit in
een zomerse bui
bloot had gegeven
wit rijpte vorst
zijn herfstige
oogstkleuren
aan de al enige
tijd kalende takken
bij bevroren vlakten
onder een zon
die op een
krakende ijsvloer
zijn scheve schaats
aan het uitproberen
was tot in het wak
waar de wind
rimpelend vertelde
dat zon…
Slaapversje
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
2.322 Dondersteentje, Dondervlok
Slaap maar lekker in je bedje
Lieve Hedje, sta niet op
Droom van wolken, groene bomen
Mooie dingen die gaan komen
Hoe de sneeuw voelt op een top
Kom tot rust daar in je bedje
Vrij van alles, niets belet je
Geef de warmte nog niet op
En doet onweer je wakker raken
Dan zal ik over je waken
Me goed kwijten van mijn taken…
Helastiek
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
692 Lachend snoeit zij
verdroogde takken
terwijl de herfst
oogluikend toekijkt
hecht morgen zich in
reeds omwoelde grond
wanneer de laatste loten
buigen klinkt onverhoeds
als de halmen waai ik en
laat ogen stralen op vlagen
van aanstormende wind
haar laatste oude adem
geeft zacht veerkracht
aan een nieuw leven
stormenderhand…
heldendom
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.262 wij zien ze gaan
op de trappen
naar boven
hun taak is om het vuur te doven
jongens mannen
stoer en sterk
mensen redden hun dagelijks werk
de dood naderend
onwetend
wat er boven hun hoofd is ontketend
duivelse machten
die het leven ontkrachten
kostbare levens verloren
bij het ochtendgloren
alleen rook en vuur
verwrongen staal
sprekend…
laat mij weer spelen
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.598 Als de bladeren van bomen
aan hun takken stil vergelen
gelijk mijn kinderdromen.
Wil je mij dan strelen
als dat jongetje van toen
en weer vrolijk laten spelen.…
(In het klaarlicht)
gedicht
3.2 met 33 stemmen
16.055 En kom om mij te omringen, mooier dan
ooit, met jou uit de schemer van het sparrenbos,
het omtrekloze, te herkennen aan het zwenken van het
duister, hangend aan de takken, zwaaiend steeds,
ik beneden, omsloten door de golven - zwem jou tegen,
de zee in, die pijnloos is, achter de branding door.
-------------------------------------------…
Einder
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.244 doodstil
heb ik me vanochtend
door je woorden gesleept
en er lag niemand
in mijn armen
voorzichtig
vouwde ik je brief
tot een witte schelp
maar zelfs de zee
was van karton
en op het strand
waar ik bellen blies
winterde een bladstroom
mijn huid ijzig wit
neerwaarts naar de kale takken
afgesneden van het middaglicht
ik…
Weg van waar je bent
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Ik voel het ongemak
om blijven waar ik ben
en het probleem over te laten
aan andermans taak of plicht
aan de buren bij wie het gebeurt
aan de rand van het dorp
Er is haast, behoefte
om de huizen en de schuren
in orde te maken, maar
het duurt te lang
of er is te weinig tijd
voor mijn ongeduld
Ik praat met de buren
terwijl we wachten…
zij blijft handhaven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
621 zei
demissionaire kabinetten
maken geen nieuw beleid
er komt nu wat ruimte vrij
voor invoer van de humaniteit
bij uitvoer van oude wetten
de vvd blijft zittend tegen
verdonk zelfs zo zwaar tegen
dat zij stuivertje wisselt
in 's lands belang is thans bedisseld
regels blijven regels zonder verzaken
rita gaat demissionair op nieuwe taken…
Vertraagt bestaan
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
513 fel breekt herfst
door het bladerdak
kaalt takken tot
een helder perspectief
weer zichtbaar is
wij hebben de
seizoenen geoogst
wachten tot ook
de laatste warmte
van zomer is gedoofd
nog trekken de
insecten hun eigen plan
gepareld hangen
webben als een
welkom voor gevang
steeds meer vertraagt
bestaan in korte dag
lomer wordt…
Hondeweer
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.138 mens noch hond op straat
Wind zwelt aan als 'n sirene
weet van geen enkele maat
Geen kraai weet zich
staande te houden
Bij dit hondeweer
tak en nok verweesd
Vliegen ho maar
storm valt niet te stuiten
Alleen de blauwe vuiniszak
staat met mij op z'n gemak
Hij buiten
en ik binnen.…
in het bos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
676 in ‘t bos
ging het er
flink op los
takken kraakten
stammen braken
heel veel geweld
het bos geveld
niet langer vertikaal
maar horizontaal
liggende stammen
hierop groeien zwammen
de stormschade groot
maar het bos
is toch niet dood
inzending expositie "in het bos" van stichting cultuurpassie
van 12-8 t/m 14-9 in bibliotheek…
Later
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
624 Heimwee naar mos
zacht
als fluweel
naar stronken
en krakende takken
naar zwammen
van geel
en van rood
met vuurwitte stippen.
Heimwee naar dauw
aan zilveren draden
naar bomen
en schors
en de geur
van hars.…
KRAAAAK
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
808 De rillingen kropen door zijn stam, tak en bast
met een zware klap sloeg hij tegen de aarde aan
en zo eindigde dus een eeuwenoud leven, .....
ALS EEN ZWAAR EIKEN DEKENKAST !!…
Tropical beach
gedicht
1.7 met 14 stemmen
12.134 De zin van kleurige wieken
naar de tak van de vissende bomen.
Droom standen vol notige zaden.
Het kuifje dat even omhoog komt
om de mens in zich te onderdrukken.
-----------------------------
uit: 'Hersenmutor', 2005.…
“ Zen-sitive “
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
559 Regen drupt nat op
een kale tak, rilt na,
ervoor was hij nog blad.
Een spinnenweb weegt
sneeuwvlokken, om
het seizoen te vangen.
Roos in kristal, blikt
naar buiten, lijkt
lotgenoten te beklagen.
Knolselderij weegt
zwaarder in naaktheid
dan een mensenhoofd.
Dennenboom staat in
lichterlaaie, de rug
naar z’n natuur gekeerd.…
En toch zal ’t lente worden
poëzie
3.1 met 11 stemmen
2.251 De takken missen blad en bloem:
Daar tussen fluit de wind;
Doch immer zingt het welgezind:
En toch zal ’t lente worden!
Al zijn de velden doods en stil,
Ik blijve welgemoed,
En roep gelijk de vogel doet:
En toch zal ’t lente worden!…
wind
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
982 wind waait
takken tegen de ramen
zon aait
met zijn warme stralen
langs mijn gezicht
wind-stil
mensen die buiten spelen
wat ik wil
is iemand om mij niet te vervelen
zodat ik blij ben
stormende wind
mensen vechtend tegen hem
zielig kind
wint niet van hem
strijdt maar redt het niet
snijdende wind
pijn, overal waar hij komt
ik vind…
Een aangeschoten leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 je had de bloesem
hoger ingeschat
bij het loslaten
van jouw jongste tak
haar veerkracht groot
met volle kleur
van wit naar rood
tussen het prille groen
zij wiegde
op warme lentewind
keerde naar licht
en mooie ogen
gaf gevoeligheid
aan woorden
die haar vrouw-zijn
zomers wogen
dit onbezonnen zaad
gaat geen vruchten geven
realiteit…
in mij
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.224 lichtend water
verblindt ogen
blauw gekleurde
open luchten
schijnen helder
stromen vol
lieve woorden
zachte gedachten
klinken stil
door lanen
takken wuiven
bossen vol
groen blad
in de wind
beroeren eenzame
rode wangen
vangen sterren
van dromen
vol verlangen
van een kind
diep verborgen
in mij…
geen titel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
528 luchtigheid ontwapende
onbevangen schreed maagdelijkheid
als een uitdijende rimpel de invloedssfeer
de tabula rasa die het is
klaar om de zonde op te nemen
zo gebruikt de mens…
vastgenageld of volgepompt
de misdaden vergeten
maar de verkrachte maagd
spreekt woorden als een orkaan
gruwelijk schoon en zelfreinigend
kwijt het zich van de taak…
En zie dat het goed is
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Ben in dromenland verdwaald
Weet niet welke richting
Ik uit moet, ben vergeten
Wat ik ook al weer moest doen -
Plannen die regelmatig
In duigen uit elkaar vallen,
Ben bij het bedenken van
De ene taak de andere al
Weer vergeten -
En opeens is daar
Het totaalbeeld, onze
Tuin gevuld met fietsen
Van vrienden en vriendinnen
Van…
Na de zomer
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.333 Een laatste zomerdag
Na een veel bewogen zomer
Met zoveel verlies in me
En zoveel verlies om me heen
De bladeren vielen vroeg dit jaar
In de harten van mensen
De bladeren die verkleuren
En die vallen gaan
Ze weten van het verlies
Ze weten van het verdriet
Ze weten van de taak die zij hebben
Om ons te laten weten
Dat ieder leven vergankelijk…
BEGIFTIGD (6)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 Ze leerde hoe zich op te laden
Van jutter, Triton, Jan- van- Gent
Ze raakte aan haar taak gewend
En dichtte kieren, scheuren, naden
Zoals ze door het leven waadde
Een Zeeuwse oester, vaak absent
Somtijds geopend en attent
Een werf voor averij en schade
Het werd haar allerlaatste reis
Vertelden haar de lichtsignalen
Van vuurtoren en hemelzalen…
Grafwaarts
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
778 geliefde
bewaar dit
dankbaar in
je hart
jij wilde
hem/haar niet
afstaan het
leven is
mooi maar
soms ook
heel hard
onderweg naar
jouw vertrouwde
omgeving kijk
je even
om naar
de met
bloemen overladen
kist
verwerkend wat
jij nu
al enorm
mist
vervul de
wensen die
nog achter
zijn gebleven
voor jou
deze respectabele
taak…
Al jong geknoest
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
819 zag je staan
al jong geknoest
éénzijdig zijn
de takken uitgelopen
ze bogen voor de wind
die heersend waakte
over jonge loten
je wortelde zo diep
na winterslang te wachten
loopt in eerste lente
dan verrassend uit jouw prille
groen heeft niets van doen
met al die oude krachten
zij volgt het licht
in vrijheid door ontplooien
sluit…