Alle inzendingen over takken

3020 resultaten.

Sorteren op:

Avondvrede

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
De dag is weer voorbij nu en mildheid blijft een taak; dat avondvrede groeie terwijl 'k nog even waak, want leven is steeds anders en straks zijn sterren daar. Een glimlach doet me zingen om 't liefdevol gebaar.…
Adeleyd25 januari 2025Lees meer >

Hé jij daar:

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 282
trump is volledig van de pot gerukt maar die hem steunen bovenal want zij besmeuren wereld en heelal hun steun maakt dat het hem steeds lukt geschiedenis herhaalt zich niet maar rijmt verdomde vaak dát zichtbaar maken is mijn taak want er zijn velen die zien het niet dus vraag je af: hoe zou het toch komen dat we zuchten onder financiële…

Koekoeksklok

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Handmatig uit hout gesneden bladeren omlijsten zijn woonst Voor het kind is hij een mysterie Voor de oude man een boodschapper Zware dennenappels hangen onder zijn huisje als roerloze kegels omdat hij zonder hen zijn taak niet vervullen kan Zo vlug hij verschijnt Zo vlug hij verdwijnt Een krakend houten deurtje opent bij aanvang van de nacht…
M. Bos31 december 2021Lees meer >

Onafgemaakt sterven

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.892
Als een boom die wel de bloesems draagt maar zijn vruchten ziet bederven aan de takken reeds verwerven zij de verrotting die het eind aandraagt. Maar iedere dag voel ik mijn geschraagd door te leven op de middellijn die voert naar wat ik zou kunnen zijn, of mijn voltooiing juist vertraagt en van beloftes mij berooft.…

Bloot had gegeven

netgedicht
5.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 410
de winter werd groener dan de lente zich ooit in een zomerse bui bloot had gegeven wit rijpte vorst zijn herfstige oogstkleuren aan de al enige tijd kalende takken bij bevroren vlakten onder een zon die op een krakende ijsvloer zijn scheve schaats aan het uitproberen was tot in het wak waar de wind rimpelend vertelde dat zon…
wil melker3 januari 2022Lees meer >

Slaapversje

hartenkreet
2.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.322
Dondersteentje, Dondervlok Slaap maar lekker in je bedje Lieve Hedje, sta niet op Droom van wolken, groene bomen Mooie dingen die gaan komen Hoe de sneeuw voelt op een top Kom tot rust daar in je bedje Vrij van alles, niets belet je Geef de warmte nog niet op En doet onweer je wakker raken Dan zal ik over je waken Me goed kwijten van mijn taken…
Hookie16 juli 2004Lees meer >

Helastiek

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 692
Lachend snoeit zij verdroogde takken terwijl de herfst oogluikend toekijkt hecht morgen zich in reeds omwoelde grond wanneer de laatste loten buigen klinkt onverhoeds als de halmen waai ik en laat ogen stralen op vlagen van aanstormende wind haar laatste oude adem geeft zacht veerkracht aan een nieuw leven stormenderhand…
metha31 juli 2005Lees meer >

heldendom

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.262
wij zien ze gaan op de trappen naar boven hun taak is om het vuur te doven jongens mannen stoer en sterk mensen redden hun dagelijks werk de dood naderend onwetend wat er boven hun hoofd is ontketend duivelse machten die het leven ontkrachten kostbare levens verloren bij het ochtendgloren alleen rook en vuur verwrongen staal sprekend…
Adriana5 februari 2004Lees meer >

laat mij weer spelen

hartenkreet
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.598
Als de bladeren van bomen aan hun takken stil vergelen gelijk mijn kinderdromen. Wil je mij dan strelen als dat jongetje van toen en weer vrolijk laten spelen.…
Jack5 februari 2005Lees meer >

(In het klaarlicht)

gedicht
3.2 met 33 stemmen aantal keer bekeken 16.055
En kom om mij te omringen, mooier dan ooit, met jou uit de schemer van het sparrenbos, het omtrekloze, te herkennen aan het zwenken van het duister, hangend aan de takken, zwaaiend steeds, ik beneden, omsloten door de golven - zwem jou tegen, de zee in, die pijnloos is, achter de branding door. -------------------------------------------…

Einder

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.244
doodstil heb ik me vanochtend door je woorden gesleept en er lag niemand in mijn armen voorzichtig vouwde ik je brief tot een witte schelp maar zelfs de zee was van karton en op het strand waar ik bellen blies winterde een bladstroom mijn huid ijzig wit neerwaarts naar de kale takken afgesneden van het middaglicht ik…

Weg van waar je bent

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
Ik voel het ongemak om blijven waar ik ben en het probleem over te laten aan andermans taak of plicht aan de buren bij wie het gebeurt aan de rand van het dorp Er is haast, behoefte om de huizen en de schuren in orde te maken, maar het duurt te lang of er is te weinig tijd voor mijn ongeduld Ik praat met de buren terwijl we wachten…
Zywa26 maart 2021Lees meer >

zij blijft handhaven

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 621
zei demissionaire kabinetten maken geen nieuw beleid er komt nu wat ruimte vrij voor invoer van de humaniteit bij uitvoer van oude wetten de vvd blijft zittend tegen verdonk zelfs zo zwaar tegen dat zij stuivertje wisselt in 's lands belang is thans bedisseld regels blijven regels zonder verzaken rita gaat demissionair op nieuwe taken…

Vertraagt bestaan

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 513
fel breekt herfst door het bladerdak kaalt takken tot een helder perspectief weer zichtbaar is wij hebben de seizoenen geoogst wachten tot ook de laatste warmte van zomer is gedoofd nog trekken de insecten hun eigen plan gepareld hangen webben als een welkom voor gevang steeds meer vertraagt bestaan in korte dag lomer wordt…
wil melker20 oktober 2016Lees meer >

Hondeweer

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.138
mens noch hond op straat Wind zwelt aan als 'n sirene weet van geen enkele maat Geen kraai weet zich staande te houden Bij dit hondeweer tak en nok verweesd Vliegen ho maar storm valt niet te stuiten Alleen de blauwe vuiniszak staat met mij op z'n gemak Hij buiten en ik binnen.…
Harry Daudt18 januari 2007Lees meer >

in het bos

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 676
in ‘t bos ging het er flink op los takken kraakten stammen braken heel veel geweld het bos geveld niet langer vertikaal maar horizontaal liggende stammen hierop groeien zwammen de stormschade groot maar het bos is toch niet dood inzending expositie "in het bos" van stichting cultuurpassie van 12-8 t/m 14-9 in bibliotheek…

Later

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 624
Heimwee naar mos zacht als fluweel naar stronken en krakende takken naar zwammen van geel en van rood met vuurwitte stippen. Heimwee naar dauw aan zilveren draden naar bomen en schors en de geur van hars.…

KRAAAAK

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 808
De rillingen kropen door zijn stam, tak en bast met een zware klap sloeg hij tegen de aarde aan en zo eindigde dus een eeuwenoud leven, ..... ALS EEN ZWAAR EIKEN DEKENKAST !!…

Tropical beach

gedicht
1.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 12.134
De zin van kleurige wieken naar de tak van de vissende bomen. Droom standen vol notige zaden. Het kuifje dat even omhoog komt om de mens in zich te onderdrukken. ----------------------------- uit: 'Hersenmutor', 2005.…

“ Zen-sitive “

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
Regen drupt nat op een kale tak, rilt na, ervoor was hij nog blad. Een spinnenweb weegt sneeuwvlokken, om het seizoen te vangen. Roos in kristal, blikt naar buiten, lijkt lotgenoten te beklagen. Knolselderij weegt zwaarder in naaktheid dan een mensenhoofd. Dennenboom staat in lichterlaaie, de rug naar z’n natuur gekeerd.…
pama4 januari 2009Lees meer >

En toch zal ’t lente worden

poëzie
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.251
De takken missen blad en bloem: Daar tussen fluit de wind; Doch immer zingt het welgezind: En toch zal ’t lente worden! Al zijn de velden doods en stil, Ik blijve welgemoed, En roep gelijk de vogel doet: En toch zal ’t lente worden!…

wind

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 982
wind waait takken tegen de ramen zon aait met zijn warme stralen langs mijn gezicht wind-stil mensen die buiten spelen wat ik wil is iemand om mij niet te vervelen zodat ik blij ben stormende wind mensen vechtend tegen hem zielig kind wint niet van hem strijdt maar redt het niet snijdende wind pijn, overal waar hij komt ik vind…
embley18 juni 2009Lees meer >

Een aangeschoten leven

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
je had de bloesem hoger ingeschat bij het loslaten van jouw jongste tak haar veerkracht groot met volle kleur van wit naar rood tussen het prille groen zij wiegde op warme lentewind keerde naar licht en mooie ogen gaf gevoeligheid aan woorden die haar vrouw-zijn zomers wogen dit onbezonnen zaad gaat geen vruchten geven realiteit…

in mij

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.224
lichtend water verblindt ogen blauw gekleurde open luchten schijnen helder stromen vol lieve woorden zachte gedachten klinken stil door lanen takken wuiven bossen vol groen blad in de wind beroeren eenzame rode wangen vangen sterren van dromen vol verlangen van een kind diep verborgen in mij…
i29 januari 2011Lees meer >

geen titel

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
luchtigheid ontwapende onbevangen schreed maagdelijkheid als een uitdijende rimpel de invloedssfeer de tabula rasa die het is klaar om de zonde op te nemen zo gebruikt de mens… vastgenageld of volgepompt de misdaden vergeten maar de verkrachte maagd spreekt woorden als een orkaan gruwelijk schoon en zelfreinigend kwijt het zich van de taak…
enrico2 december 2011Lees meer >

En zie dat het goed is

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
Ben in dromenland verdwaald Weet niet welke richting Ik uit moet, ben vergeten Wat ik ook al weer moest doen - Plannen die regelmatig In duigen uit elkaar vallen, Ben bij het bedenken van De ene taak de andere al Weer vergeten - En opeens is daar Het totaalbeeld, onze Tuin gevuld met fietsen Van vrienden en vriendinnen Van…

Na de zomer

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.333
Een laatste zomerdag Na een veel bewogen zomer Met zoveel verlies in me En zoveel verlies om me heen De bladeren vielen vroeg dit jaar In de harten van mensen De bladeren die verkleuren En die vallen gaan Ze weten van het verlies Ze weten van het verdriet Ze weten van de taak die zij hebben Om ons te laten weten Dat ieder leven vergankelijk…

BEGIFTIGD (6)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
Ze leerde hoe zich op te laden Van jutter, Triton, Jan- van- Gent Ze raakte aan haar taak gewend En dichtte kieren, scheuren, naden Zoals ze door het leven waadde Een Zeeuwse oester, vaak absent Somtijds geopend en attent Een werf voor averij en schade Het werd haar allerlaatste reis Vertelden haar de lichtsignalen Van vuurtoren en hemelzalen…

Grafwaarts

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 778
geliefde bewaar dit dankbaar in je hart jij wilde hem/haar niet afstaan het leven is mooi maar soms ook heel hard onderweg naar jouw vertrouwde omgeving kijk je even om naar de met bloemen overladen kist verwerkend wat jij nu al enorm mist vervul de wensen die nog achter zijn gebleven voor jou deze respectabele taak…
Antonia8 januari 2016Lees meer >

Al jong geknoest

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 819
zag je staan al jong geknoest éénzijdig zijn de takken uitgelopen ze bogen voor de wind die heersend waakte over jonge loten je wortelde zo diep na winterslang te wachten loopt in eerste lente dan verrassend uit jouw prille groen heeft niets van doen met al die oude krachten zij volgt het licht in vrijheid door ontplooien sluit…