4313 resultaten.
Een boomblaadje
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
884 Door een spin verlaten
dalend naar de grond
Onderaan een draadje
hangt het kringelend blaadje
dat hier haar einde vond
Het kan zich nog niet vergaderen
met al die andere bladeren
liggend op de grond
Het leven hangt zoals dat blaadje
soms aan een zijden draadje
tot het de bestemming vond.…
Tombe
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.198 koning
Staart vanaf zijn troon
Naar de vergulden balzaal
Die zich leeg voor hem uitstrekt
Deze leegheid
Maakte hij tot zijn huis
En verdronk er
In eenzame herinneringen
Verloren heeft hij
Zijn vrouw en zeven zonen
Niets rest er meer
Van zijn eigen koninkrijk
Het onstabiele licht
Van duizenden kaarsen
Verwelkomt hem
In deze verlaten…
verval
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
605 vandaag zag ik het blad
terugkeren naar de aarde
frivool dwarrelend
speelde het met de wind
alsof het even nog
het leven vierde
vandaag zag ik het blad
hoe het neer lag op de aarde
de kleur verbleekt
de randen door verlaten vocht
verbrokkeld en al bijna stof
de teloorgang al omarmd…
Vogelvrije
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
526 Ik heb een gillend hoofd;
tot uiterste gedreven
verlaten bezielde gedachten
mijn argeloos geopende mond.
Ik heb een gillend hoofd;
met dubbele tong geeft
het een onverhuld beeld, een
krachttoer van een vogelvrije.…
Windstoot ?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
513 Mijn kracht heeft mij verlaten,
rottende vruchten aan mijn voeten
wat bleef hangen, blijven onrijp,
groene ranken vergelen, dof gelaten
wacht ik op een laatste windstoot, die
als dolk mij in haard en hart zal raken,
vergrijp van dierbaar, maar ontbloot geloof,
beperkt zich tot bot gezaagde planken.…
de buitenwijk
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
681 het avondlicht dooft in de nacht
eerder dan de maan
haar schijnsel door de
lege straten weeft
muren weerkaatsen verte geluid
dat strijdt met neonlicht
langs een golvend lint van
mensen op jacht naar vergeten
hier in de schaduw van de stad
is de nacht stilte
de kille verlatenheid
een niemandsland dat wacht…
Klein hart
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
584 Ik zie verdriet en liefde in je ogen
daarom sla ik twee armen om je heen
ik heb je lief in alle staten
dit zal mijn gedachten nooit verlaten.…
Alsdan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
557 Dat ik haar hand
die zoekt nog vind,
alsdan,
dat mijn verloren mond
haar stilte horen kan,
alsdan,
dat ik droom dat zij
de aangeboren schroom
verlaten kan,
alsdan,
zij de tranen weegt,
de zon die van haar
spiegels veegt,
alsdan,
zij veilig garen
spint uit een
aardse cocon,
schuilplaats
voor ieder kind,
alsdan.…
Gevoelens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
626 Laten wij elkander nimmer
weer verlaten het is nog
moeilijk te bevatten dat
ik zoveel van je hou
voor het eerst zie ik
de kleuren van de
regenboog het is
niet meer zwart
niet langer meer mijn
gevoelens begraven
het voelde als de dood
door jou ben ik weer gaan leven
ik stik niet meer in
de woorden
_ik hou van jou_…
Dichtbij en niet verder
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
838 Verlaten is de wakkere gedachte die je lege schaduw nog leger maakt.
Ik waak weer met teveel woorden
en teken met mijn ogen
een herinnering die je zou
kunnen vinden
en die je misschien
zou willen bewaren
wanneer ik je blijf zoeken
en je zonder een
echo gevonden
zou willen worden.…
nieuwe start in het leven
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
2.326 in de hemelse gordijnenpoort
waar de jaren zo mooi vervlogen
moest de tijd toch komen
om het belichte pad te verlaten
zoals de natuur het bespeelt,
want het is de hoogste tijd
om mijn vleugels open te slaan
waarin ik fladderend in de natuur
mijn eigen wegen ontvouw met een
verfrissende uitdaging in het leven…
Mijn gedachten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
933 Met de wind in de rug
Turende richting zee
Hangend over de brug
Neem ik al mijn gedachten mee
Vol emotie, maar zonder een traan
Mijn handen in mijn haar
Langer kan ik niet blijven staan
Het is klaar
Vol pijn en verdriet
Verlaat ik de laan
Nog even neurie ik het lied
Dan laat ik mijn gedachten gaan…
Voetsporen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
658 Ieder vergeten moment
laat een spoor achter
woorden die je terugvind
zijn zinvol ondertiteld
door de tijd geschreven
met kleurrijke fantasie-inkt
omdat jouw verlatenheid
in de nacht zich verspreidde
uit een lang en ver verleden
blijven jouw voetsporen zichtbaar
in de herinnering van jouw dromen.…
Bij de ophaalbrug in liefde
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.052 Een poort in het leven
Moment in de tijd
Metamorfose ondergaan
Tot overgaan bereidt
Je verlaat ons in vertrouwen
Op het pad zij aan zij
Pure liefde waarop wij bouwen
Oeverloos bij elk tij
De stroom tussen ons
Zal blijvend getuigen
Bij de ophaalbrug in liefde
Respectvol wuiven
In licht & liefde…
Verborgen
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
955 Soms schrik ik
dat ik kan haten
Gedachten kronkels
mij niet verlaten
Dan weet ik weer
diep in mijn hart
Huist de herinnering
aan pijn en smart
Gevoelens blijven
soms ver verborgen
Maar laaien weer op
vandaag of morgen
Soms schrik ik
van wat er dan gebeurt
Het verdriet van toen
me weer openscheurt…
Er van door
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.919 Bij het verlaten van het huis
wisten we nog niet of we ooit
nog eens zouden terugkeren
Wij konden verdwijnen zoals een gebouw
tot stof kan verkruimelen door nagelaten
onderhoud of oorlogsgeweld
In ons schuilen vertrouwde plekken
het licht van de zon en de warmte
waarin we onszelf geheel vonden…
Zwavelzurige verdoemenis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
506 in weerlicht
slaat de hemel
breuken in het graf
opent zwavelzurige
verdoemenis die
onverlaten wacht
ongekende kracht
dondert over
een verlaten aarde
storm en hagel
trekken woeste sporen
in aangerichte schade
stilte vol geladenheid
de dodelijke spanning
zijn wij nog niet kwijt…
"de dauwdruppel" uit ""hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
720 als je eindelijk weet wat je wil
maar je liefde van nu staat stil
weet dan dat ik van je hou
en fluister zacht
ik weet dat jij ook op mij wacht
net als de ochtend
op weer een nieuwe dauw
als dan door de zon
die toch weer schijnen gaat
de dauw het blad verlaat
zal ik de aarde zijn
waarop die druppel vallen gaat…
de dauwdruppel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
869 als je eindelijk weet wat je wil
maar je liefde van nu staat stil
weet dan dat ik van je hou
en fluister zacht
ik weet dat jij ook op mij wacht
net als de ochtend
op weer een nieuwe dauw
als dan door de zon
die toch weer schijnen gaat
de dauw het blad verlaat
zal ik de aarde zijn
waarop die dauwdruppel vallen gaat…
de weg omlaag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
568 eenzaam slentert ze door
donkere en verlaten straten
met hangende schouders en
een hart vol pijn.
afgesloten van de wereld
en immuun voor aanrakingen
aan morgen denkt ze niet
voor haar is vandaag lang genoeg
geen enkel doel voor ogen
en niet wetend wat ze wil
brengen haar emoties haar
daar waar ze nooit wilde komen…
Zien en ontdekken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 Wat ik teder vraag is een glinstering in
je wachtende ogen
die verlaten zwijgen
en dwalen
waar ik nog niet ben geweest
of je nog niet kan aanraken.…
ik hoor het graven van de winter
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
543 in gemeten passen
ligt het geluid van het verleden
ik leg ze tussen jou en mij, ’t gehuil
bleef in de afstand bewaard
en nu ik te oud
voor toekomst word
duidelijk en doodstil
vraag je
of ik mezelf wil verlaten;
de duur onuitgeschreven
maar wil je mij dan vasthouden
nog voor de winter verminkt
het leven of dat wat als zodanig klinkt…
Memento mori
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 Als ik sterf
laat dan vreugde zijn in je tranen
want ik zal je niet verlaten
In het sterven
bloeien nieuwe bloemen
en het lichaam zal as worden
maar ons wezen is eeuwig leven
Mijn voetstappen
mijn woorden
en onze kussen
zullen verdwijnen
maar die zijn slechts de vormen
van Licht en Liefde
die altijd blijven schijnen
Als ik sterf…
Donkere kamer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 ik zit in een donkere kamer
hoor niks
het was al een poosje verlaten
totdat ik verscheen
er lag stof op de meubels
een boek stond er in de kast
met vergeelde papieren
waarin ik je las
ik zag je handschrift
op het kiekje van de stad
je bent mooier dan het schilderij
waar ik Delft zag…
Standbeeld in de morgen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
510 Heeft het leven je
Nu gegrepen, of op
Het laatste moment verlaten -
Roerloos staat het levend
Standbeeld zich te koesteren
In de ochtendzon die deze
Morgen hemelse kleuren
Verschaft aan alles dat
Zich onder haar bevindt -
Ogen die niet bewegen
Maar alles zo scherp in de
Gaten houden - het leven
Trekt eindeloos aan je voorbij…
De weg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
545 Op wegen speelde wij
onze verlaten route
een oneindige horizon
in het vooruitzicht.
Op wegen deelde wij
gespeelde situaties
maar de toekomst
was op de splitsing gericht.
Ondanks onze rotondes
die wij hadden ingebeeld
rij jij door jouw tunnel
naar het begin van het licht.…
Zo misleidend en zo zoet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Heimwee is verlangen naar wat was,
als naar een al jarenlang verlaten huis.
Heimwee lijkt op wat ooit moet zijn.
Kijk, daar staat mijn gedroomde thuis!
Ondertussen bevind ik me waar ik nu ben,
op weg van heel vroeger naar veel later.
Verlangen naar waar ik ooit was.
Verlangen naar waar ik wil zijn.…
laatste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
875 nog een laatste
zeggen de mannen
in de kroeg en
ergens willen ze
graag ruilen
met een man
die een vrouw
heeft die zegt
dat het genoeg is
geweest
maar als ze
dat zegt
heeft zij
hem al verlaten
hij was te laat
en staat nu eenzaam
naar een liedje te luisteren
dat aankondigt dat de kroeg sluit
buiten is het volle maan…
Stil liggen......
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
622 Zomer is
met zon vertrokken
luchten met herfst
eerder grijs
dan blauw
Kou heeft
de toeristen
de dagjesmensen
van kade en oever
verdreven
Ik schrijf
en heb geschreven
over zomerzon
de stroom,de schepen
die er -dagelijks- voeren
Nu liggen ze er
nog wel stoer
maar stil
en verlaten
motorgeronk...
alleen in mijn geheugen.…
kletsnatte clown
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
796 (met dank aan Rob Chrispijn)
naast de camping
een leegstaand etablissement
met een opschrift
in schreeuwende letters
"AQUA CIRCUS"
vraag ik me in alle ernst af
wat ik daarvan moet denken
en zie in gedachten
een kletsnatte clown
in een door God en iedereen
verlaten circuswagen
vergeefs zoeken naar
zijn zwemvliezen…