2760 resultaten.
Eigen koers
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
410 ik zag dat jij
in loslaten
vliegen leerde
langzaam
probeerde een
eigen koers te gaan
langs kabels
hoogtes verkende die
nooit hadden bestaan
duikend diepte nam
met een scheervlucht
langs de maan
jouw voeten
in de aarde waren
al lang verdwenen
toch keek ook jij
nostalgisch om naar de
plaats die jij had betreden…
Aangeraakt door de wind
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
922 Plots wordt zijn zachte lach
even geraakt door de wind
lijntjes in het vermoeide
gezicht lijken te vliegen
angst en onzekerheid staan
te lezen in zijn donkere ogen
vertalen openlijk verwarring
in diep verborgen gedachten
al is de lente laat zijn passen
in de regen gaan niet meer alleen
gevangen door die andere lach is
de herfst dit…
een eenden suite
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.026 dichtgevroren gracht
uit het wak onder de brug
vliegen drie eenden
twee eenden zwemmen
op het gestrooide brood af
en meeuwenvluchten
eenden weten zo
goed om en om groen en bruin
elkaar te vinden
eenden op bezoek
ze inspekteren de bloembak
nog een keer broeden
een koppel eenden
vormt het vliegende schuim
van storm en regen…
vier jaargetijden (hai koe)
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.157 (1)
winterwarme stal
snuiven, gezoem van vliegen
de volmaakte rust
(2)
eruit! staart omhoog
schonkige lijven rennen
lente in de bol
(3)
kauwen herkauwen
loom in het zomerse gras
ogen op dromen
(4)
striemende herfstbui
dicht bijeen, kont naar de wind
en de kop omlaag…
's Avonds
poëzie
4.4 met 20 stemmen
4.686 Laat mij, laat mij, in 't verdriet,
vliegen naar dat hoog verschiet daar,
waar men al die sterren ziet,
al die sterren,... anders niet!…
Vloeken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
540 .
----------------------------------------
Hij miste jammerlijk een scherpe bocht,
Waarna de man voorbij ging aan verzoeken
Om niet als een dragonder te gaan vloeken,
Wat de coureurs als volgt ooit was verzocht:
Wij smeken losers met labiele psyche
Om ook verbaal nooit uit de bocht te vliegen.…
panorama
netgedicht
3.9 met 37 stemmen
1.859 hoog
reiken de dunne poten
van de gazelle
in de poel
waar vogels af en aan vliegen
ik leg
me te rusten
in de jaarringen van bomen
en de stilte in mijn buik
het open landschap
en de bloemen in mijn hand
strelen op je mond
de geur van het beminnen
ik schrei jouw naam
in duizend wolken en begeef
me naar de kraterrand
voorbij…
van voorbij gaan 2
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
826 soezen achter glas
stilte in sluimer over hoe het was
geen gleeën in de vitrages
of vlekken op het tapijt
geen verleden te dragen
zonder spijt
ze slurpen koffie, roeren thee
luisteren radio en kijken teevee
lachen en hebben verdriet
om wat is geweest
en wat niet
de oudjes zijn weg
de begonia staat droog
op de vensterbank sterven vliegen…
Vleugels van het geloof
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.037 Vlieg op de vleugels van het geloof
ga mee in de vlucht met de aartsvaderen
die meeleven in levens met open harten.
Zij brengen het Licht in een donker deel
van het leven en zorgen voor hoop en geluk
doordat hun handen onze handen aanraken.
Zo worden wij verbonden met de Schepper.…
Suites voor Annemieke XXVI
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
526 pillen en de tijd
een doosje vol vindbaarheid
waarop een vlieg landt
een lat-relatie
de afwas stapelt zich op
glimlach na glimlach
zo zacht zo open
daar gaar het grappen maken
oh zo makkelijk
geen tijd voor groeien
slordigheid in perfectie
in een holle boom
witte narcissen
en de geur van de lente
valt pas later op…
Het liefst wil ik voor jou...
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
2.663 Als lopen,
vliegen,
dansen,
hopen, voor jou niet meer
is weggelegd.
Als vriendschap,
liefde,
warmte,
thuis, aan jou niet meer
is toegezegd.
Het liefst wil ik voor jou
wat zonder wensen niet lukt.
En als het lukt wat ik zou wensen,
zou ik voor jou het liefste wensen.…
Op verre vlucht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
436 vlieg maar
pak de vrijheid van lucht
ga op verre vlucht
je kijkt me aan
ik zie je denken
terwijl jij daar blijft staan
heb je hand gepakt
we zijn gegaan
in afscheid nemen
op woorden
zijn we weggedreven
keken nog heel even om
twee mensjes liepen daar
maar hun geesten waren vrij
onbelemmerd vlogen wij…
Er was eens
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
670 Schik de geplisseerde rok
om je ronde buik
gaap, omdat ik je verveel
moe bent of onderweg
Het regent hagelstenen in mijn hoofd
het onweer is niet ver meer af
Jij hebt je rubberlaarzen aan
ik ren uit alle macht, omdat ik
nog niet vliegen kan, zweven desnoods
Als je me inhaalt, mijn teerbeminde markiezin
hertogin van Carabas…
Als ik vleugels had...
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.105 ...zou ik hoog kunnen vliegen,
op thermiek en luchtgolven wiegen,
over daken en boomtoppen scheren,
over bergen en dalen en meren,
op de hoogste rotspunt neerstrijken
en de wereld uit de hoogte bekijken...
Maar ik zou zoveel kostbaars verliezen
als ik verplicht werd voor vleugels te kiezen.…
Groene ogen en 'n lieve lach
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
519 Heftig zoenend
op het drukke station
velen lopen langs
van en naar het perron
Al die drukte
gaat aan ons voorbij
veilig omsloten
is jouw hand in die van mij
Vele lieve blikken
vliegen over en weer
voel de vlinders dansen
smaakt het zo naar meer
Het moment aangebroken
om uit elkaar te gaan
gewapend met 'n glimlach
loop ik er opgetogen…
Dichtbij
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
612 Er was eens een bij
Geen zij maar een hij
In werken had hij geen zin
Wel in muze en min
Hij dichtte mooie zinnen
Dichtbij kwam ver
Het volk vond hem een ster
Uit alle hoeken en raten
Ja, zelfs andere staten
Vloog men binnen
Ook de Koningin genoot
Geroerd luisterde Zij en zei:
‘Een kunstenaar als jij
Kan mij goed beminnen,
Vlieg met…
Ik leef.
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
637 Ik leef, want ik zie
mijn tranen en twijfel
maar ik sta op, vlieg verder
op vleugels van hoop.
Ik leef, want ik zie
de liefde van mijn leven
hier altijd om me heen
gewoon, samen gelukkig zijn.…
Zware Liefde
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
809 Ik geef je de vleugels om weg te vliegen, maar zal je vrijheid verzaken.
Deze ontworpen liefde laat je lachen met mij, maar zal je laten huilen.
Je hart zal de schoonheid voelen van een zomerse wei, toch stort ik je in kuilen.
Voorbestemd zal het zijn door onze maker, maar verdriet zal je tergen.…
wereldwijd web
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
520 wanneer ik er niet ben- kruip je uit je hoek en spuugt
wat draden vuil
langs witte muren hangt nu een gordijn
vol dode vliegen
rond de glimlach van een dwaas
verrijst het spiegelbeeld van goed fatsoen
de opgepoetste norm verhult slechts
zelfgesponnen onschuld
die
niets anders meer mag doen
dan eeuwig vaster liggen, in de zomen van…
HOERIGE RUTTE
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
568 Hij heeft een opponent
Een vrouw, een Estse: Kaja Kallas
Nou dat zijn twee vliegen in één klap
Daar kan Poetin niet tegen op!…
De zwarte vogel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 zij hebben hun vogel opgetuigd
met toeters bellen en veel linten
vandaag vliegt hij uit
nog zijn de vleugels lang
maar de scharen van rancuneuzen
zullen hem snel kortwieken in zijn vliegen
breedsprakerig was zijn bek
nog vol met oude leuzen
het eerste piepen klinkt niet slecht
de hordes zijn weer neergestreken
na hun lange koninginnevlucht…
tentaties
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 mijn paradigma
heeft recht van bestaan
laat mij vliegen
mijn eigen kim tegemoet
zonder te smelten
gun mij
---
Bij: "Beproevingen" van Laurens Windig
---
Op mijn blog is de afbeelding van Laurens in volle glorie te bewonderen!…
De gehele ruimte
gedicht
2.3 met 15 stemmen
6.919 De gehele ruimte die nooit door is te vliegen
doordringt dit erbarmelijk dolend getierelier.
Krankzinnige heiligen hun eenzaamste kindertijdse
kippedrift die volhoudt, ongemalied en ongesierd.
Ongenaakbaar volmaakt als de populierenoverpissing
voor het wicht dat ik tot lief hief op mijn manier.…
Met andere letters
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 jij hebt vogels verschrikt
die reeds lang
zaten te slapen
ze wakker gemaakt
uit verstilde rust
door hun veren te strelen
warmte en voedsel
gegeven vleugels gespreid
klaar voor de vlucht
nog hokken ze rond
in onwennig gekwetter
schrijven vrijheid met andere letters
proeven de lucht
van hartstocht en vuur
vliegen uit voor…
Een tikje masculien
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
486 heb je de hand gedrukt
voelde warmte en geluk
van mensenliefde
een tikje masculien misschien
de speelse ondeugd in je ogen
heb ik zonder onderscheid genoten
jij raakt alle snaren
in aantrekkelijk zijn zonder
te lopen op de vrouwelijke lijn
herken mezelf in jou
zie alle vlinders vliegen aan man
en vrouw geef jij je mensenliefde…
Zo eenvoudig
gedicht
3.0 met 2 stemmen
6.351 Zo eenvoudig als een waterdruppel,
zo helder als een splinter berkenhout,
Omdat het veulen geduldig en voorzichtig
uit het paard valt en kan staan,
De vis als een metalen traan ontluikt
en kan vliegen, de mens after all
Moeizaam leert zwijgen en wegzijn
tussen zijn gewapend steenslag,
Zo eenvoudig, zo helder is het niet
wat ik overhoud…
Oude man
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
549 Zijn hand jaagt flarden
van oude gesprekken weg
als lastige vliegen.
Zijn ogen zoeken
iets
wat moet zijn blijven
hangen
zoals de geur van iemand
die net is vertrokken.
Zijn handen grijpen
in de lege lucht,
hij kan niets vasthouden.
Alles vervliegt, vervaagt.
Terwijl de toekomst
zich steeds nauwer
om hem sluit.…
ik zal leven
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
864 straks
zal ik aan de rand van de zee voelen
aan alles waar ik geen hand op kan leggen
met de jaren dansen, met een meeuw
als gedicht geschreven nog voor hij vliegen kan
ik zal als wind leven
het water waarin jij me optilt, buiten adem en vol vloed
lichter dan een cirkel
mijn armen rond je hals leggen
zo graag en nog liever
in één beweging…
Het fluitekruitelt overal
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
601 Het boterbloemt in het oosten
het fluitekruitelt overal,
hoe luttel weet het eitje
dat het straks vliegen zal.
De linde lentegroent zacht geel,
het gras zingt alsmaar hoger,
het koekoekt in de verte
en mensen kleden zich steeds bloter.…
meeuwen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 je loopt langs de grachten
en je vraagt je af in de lente
waar zijn die eeuwige meeuwen
nu natuurlijk op de warme zee
ze hebben ons niet meer nodig
vliegen boven oceanen vol vissen
achter duistere schepen aan
in onrustig en onverschillig water
zien verder niet
wat daar nog meer drijft
of aan het zinken is
waar ze naar duiken…