Netgedichten over lightverse

Een kettingroker uit Den Haag wil gans rookvrij zijn in een vlaag. Hij denkt al dampend in z'n bed: 'Dit is m'n laatste sigaret. Het is de allerlaatste keer, dat ik ravijndiep inhaleer.' - En zó voortvarend is de man, dat hij de daad voegt bij z'n plan. Een welzijnsgolf gaat door z'n hoofd, als hij vol rook het peukje dooft. Z'n exhalatie…

(het enige echte hopje, van Rademaker) het is nog Haagser dan de ooievaar, Couperus, Binnenhof en Lange Poten de witte wikkel zit hem als gegoten het is de trots der ware Hagenaar zo’n prachtig bruingebakken exemplaar wordt wereldwijd en zeer beschaafd genoten de receptuur is aan het brein ontsproten van Jahweh of een duivelskunstenaar…

de hoofdpijn valt niet langer te verdragen het zwarte geld is op, nu sta ik rood de hond is ziek, m’n chef is hersendood m’n dochter (15) loopt op alle dagen m’n schoonmoeder probeert me te behagen ze klimt, in negligé gehuld, op schoot m’n zoon doet alles wat de Heer verbood ik word door vrouw en kinderen geslagen collega’s zijn aan stoelpoten…

Weert Purmerend De Poppe Laren? Wierden De Leijen Akersloot? Vught Rijssen Lichtenvoorde Haren Rolde De Klosse Budel Schoot Heerhugowaard Biert Sappemeer St. Annen Zundert Azewijn De Kelcke Gulpen Alteveer Ginderdoor Alkmaar Brakkenstein Gauw Paarlo Naarden Hoevelaken Zwinderen Vlijmen Zutphen Flieren Langweer Verwolde Tempel Dieren Ommen…

Ze kruist in 't bos een spoorwegovergang. Nog even wil ze naar de einder kijken. Ze ziet een viertal rails. De staven lijken elkaar te raken. Eensklaps is ze bang. Ze valt heel naar. De bomen gaan al dicht. D'r voet zit klem. Ze komt beslist niet vrij. Een man snelt toe. De redder is nabij, doch glijdt nu uit, waarna hij roerloos ligt. Ontredderd…

De kerel denkt: 'Ze is het helemaal. Wat is ze mooi, die blondgelokte trien.' Z'n eigen haarkleur kan de meid niet zien, al is ze geenszins blind. De vent is kaal. Hij is van plan een praatje aan te knopen. Ze zitten op een bankje naast elkander en eensklaps vrolijk kijkend roept ze: 'Sander!' Het is d'r vriend, die aan is komen lopen. Zodra…

In dienst getreden is een kannibaal. Hij roept vol vuur: 'Ik lust de vijand rauw: kanonnenvlees verslinden doe ik gauw!' Hij brengt 't na een poos tot generaal. Hij dist nu met een eerste luitenant, die zegt: 'Ik wil geen bordje vijand eten.' Hij kan z'n officiersrang wel vergeten en wordt gedegradeerd tot adjudant. Vernederd heeft-ie niet…

De vogel is tot hoog niveau gestegen. Het schone uitzicht maakt 'm opgewonden. Een prachtlocatie heeft-ie nu gevonden. Hij gaat erheen. Het valt 'm geenszins tegen. De mooie plek stelt zijn bezoek op prijs en ligt volmaakt gereed om hem te vangen, zodat er wordt voldaan aan zijn verlangen. Hij waant zich hier terecht in 't paradijs. Hij…

De vent zat op de eerste rij balkon. Z'n glazen oog ontsnapte. In een schoot belandde 't in de zaal. Het was een stoot, die 't retourneerde en 'm voor zich won. 'Je hebt bij mij een gapend gat gedicht, hetgeen ik als geen ander kan waarderen. Kom na de show bij mij in huis souperen,' zo bood-ie aan. Ze is voor hem gezwicht. Elkaars gezelschap…

De stilte in m'n woning was ik zat. Ik voelde mij door eenzaamheid gekweld. Die middag werd er bij me aangebeld door iemand, die voor mij een pakje had. Ik las de brief, waarin me werd gemeld: 'Hier is het boek waarom u vroeg, meneer.' Ik kon me echter absoluut niet meer herinneren, dat ik het had besteld. 'Verkoopmethoden zij soms agressief…

Een sexy dom blondje uit Luik wil vlindergevoel in haar buik en daarom verorbert die hupse nu dagelijks enkele rupsen.…

(hoe koud het was en hoe dichtbij) ga zitten zoon, dan zal ik je vertellen hoe koud het was, hoe ongelijk de strijd je vader was tot sneuvelen bereid de dorst en honger waren metgezellen de Russen waren eens ontzettend felle en wrede communisten, zonder spijt bedreven zij een krijg van haat en nijd bloeddorstig, klaar om koppen te gaan snellen…

rek me strek me na de nacht armen warmen lijven blijven diep van binnen knuffelzacht rek me strek me in een lach naar de schoonheid van de dag…

Als ik des ochtends schone sokken pak dan vind ik, om het even van welk paar, hoe ik ook zoek, geen tweede exemplaar en neem verschillende voor het gemak. Soms denk ik: "Deze zijn toch beide groen", maar die nuance past niet in de mode en bij de afgegeven kledingcode. Je mag beslist niet iets afwijkends doen. En geven op mijn eigenwijze…

Ze was een jonge, blonde stoot. D'r charme was bijzonder groot. De aanblik was een feest. Ze straalde met d'r krullenbol. Zo bracht ze menig hoofd op hol; d'r eigen hoofd het meest. Een grote kopzorg had de griet: een hoofdwasmiddel baatte niet. Ze barstte van de roos. D'r knapheid kwam 'r goed van pas. Ze was beslist niet dom; ze was…

Tussen maan en zon ben je tijdloos vogelvrij schaats je zwierend rondjes op een winterdag in mei zwaai je suizend langs de hemel aan een vliegertouwtje mee speel je zelf die mooie hoofdrol in een soap op de teevee ben je soms een salamander of een malse groene erwt zwem je razendsnelle baantjes in een grote pan met snert is daar plotseling…

Na het blijken wordt het duidelijk welke overtuiging achterblijft sprekend lijkt ze bang voor ongelijk zeker als de tijd haar kracht verdrijft Vol geduld te wachten, bij de tijd op een zeldzame gelijkenis met de waarheid en haar duurzaamheid geeft gedachten hun betekenis Tijd gebruikt zijn eigen procédé om te doden domme veinzerij lange…

De tijdvermelding heeft me vaak misnoegd. Bijvoorbeeld: 'Kwart voor negen, later nog' verneem ik door de ether. Wáárom toch wordt 'later nog' er steeds aan toegevoegd? Het zeggen van de zin 'Het is half elf' is oorzaak van een onnauwkeurigheid: het kost als elke handeling wat tijd, dus daardoor spreekt dat 'later nog' vanzelf. De…

Hij zocht en zocht naar waar hij het ook kon zoeken Hij dacht: hoe onzacht zal de Map morgen vloeken, nu 'k mijn boekhoudboek niet vind…

Baby’s schrikken wakker als de slaap verstrijkt willen eten als de maagklok honger slaat kleine kleuters staan al onvermoeid paraat pubers haten huiswerk, dat zo zinloos lijkt echtgenoten zijn bezet verongelijkt managers verkopen fors gestegen raad employee’s verkassen als het niet meer gaat lang geleden prijzen worden uitgereikt Hollen,…

De Stern, een Aalscholver, iets kleins in ’t riet we voeren zachtjes langs de waterkant maar de bewoners zongen hard hun lied hun lied verheven boven platteland we hielden ons zo kranig, als graniet als de natuurliefhebbers echt verwant aan vogels, reeën, in een rampgebied ik sprak meest stadse woorden als passant de koude regen striemde…

jij schotelt mij je woorden voor en geurt mijn honger binnen ik proef het water in mijn mond de letters draaien in het rond ik lepel lustig zinnen…

Klam is de slaapzak en kil, spierpijn van schedel tot bil. Jupiter slingert zijn schicht: donder en bliksem en licht; Pluvius, incontinent, watert precies op mijn tent; Aeolus’ giftige winden weten me feilloos te vinden; Venus, zo kuis als de maan, wakkert mijn lusten niet aan; Bacchus schonk wijn noch genoegen: dicht waren…

'k Mag graag in 't kneppelhout verwijlen, waar kneuters door mijn knoken zeilen. Daar kust mijn krats, daar rust mijn frats van 't snorren van de domme dagen, van 't porren van de veile vlagen. In 't kneppelhout is zonneschijn, daar waar de kneuters zijn. Daar waar de kneuters op de bogen der sparrelaars hun sakkers zogen, daar les…

Als Joop wil trouwen, weet-ie niet met wie. Hij wordt aanbeden door twee mooie meiden. De kerel kan niet kiezen tussen beiden en neemt z'n toevlucht tot de bigamie. De Franse of de Duitse loterij? Alwéér weet Joop niet welke hij zal kiezen. Hij heeft een grote hekel aan verliezen en wint zo 'n tien miljoen bij allebei. Hij pakt in bed…

We konden al een tijdje gissen: Wie zou de nieuwe dichter zijn? Wie zou de komende termijn Geen nationaal gebeuren missen? Wat zou toch het publiek beslissen? Het aantal kanshebbers was klein. De strijd was hard en vol venijn En ging gepaard met kissebissen. Toch was die strijd in wezen schijn: Niet lang bleef in het ongewisse Wie winnaar…

U hebt gelijk met uw kritiek, dat dit gedicht beslist door dwingend rijm en dwangmetriek te veel aan inhoud mist. Begrijp me: deze handicap bezorgt me juist veel pret, omdat ik ook een hekel heb aan tennis zonder net. Ik vroog de zwilte mazelaar en draug de twijle druit. Dan schrookt m'n dwark gezakelaar voorover in het struit. Verkrazeld…

De vrouwen delen graag met hem de sponde, omdat ze hem beschouwen als adonis. De man, die goed voorzien van man'lijk schoon is, wordt door hen aangegaapt met open monden. Hij ziet d'r roodgelipte open mond, waarmee ze hem geboeid ligt aan te staren. Z'n ogen zijn lichtblauw gelijk de hare. Het haar van allebei is glanzend blond. De aanblik…

De blonde boerin zaaide graan en met spraakwater ging ze 't besproeien. Ze nam als vanzelfsprekend aan, dat ze spreekkoren zou laten groeien. De oogst die ze binnen kon halen en snel naar de molenaar bracht, overdonderde hem bij het malen door iets dat-ie niet had verwacht. Hij zei d'r: 'Ik hoorde steeds: "Au!" net alsof men verging…

Je bloes die half open staat het kippenvel in jouw straatje van Vermeer en de houten bank In de tuin van een zomer waarin jij op mijn schoot lankmoedig heerste met warmte en geuren uit de huid en de haren Bij elke kus de lippen als een krent samenkneep voordat jouw tong flitsend uitschoot mijn wezen diep beroerde Wij wachten samen…