5051 resultaten.
Een vrouw
gedicht
3.3 met 87 stemmen
36.424 alsof het een harp was die
in zijn hart paste, een droom
van een ding dat mooi was
als een voetstap in het zand
zo gevoelig als gras, zo goed
van vorm als een ei, geheimzinnig
als een spinnewiel of wimper-
kruller, luchtig als turf
vreemd als een sneeuwvlok
lekker als een teruglopende
wekker, zacht als de
luchtbel in een waterplas…
jouw vlammen op de muur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
790 kom maar
in mijn cirkel
breek niet uit
in rechte hoeken
rond de lijn en
laat de scherpte
achter je, kom
en kijk vooruit
ik speel niet
met de graden
van je vuur
jouw vlammen
op de muur
spannen mijn boog
in kaarsrecht
gaan omhoog
de pijl die harten
tracht te breken uit
nooit kunnen vergeten
maar gelassood
is als straal…
Borderline, en ik..
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
1.506 Verdrietig, bang en kwaad..
Een lachend masker wat ik draag..
Het leven is mooi,
Het leven is een hel,
Het leven hangt af van vandaag...
Het uiterste houdt mij in stand,
Of alles, of niks..Of dat, of dit..
Niet grijs, maar alles zwart of wit..
Van goed naar slecht,
van slecht naar goed..
Ik lach, ik huil, ik haat, en snij..
Ik snij, en…
angstdroom
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.564 maak mij wakker uit deze angstdroom
zeg het woord dat mij wakker schudt
de stilte van de nacht
het zwijgen maakt mij bang
zo eenzaam en alleen
je hoort de regen tegen het raam
ik blijf de maan aanstaren
je zou er toch voor mij zijn
hoe vaak ik je naam ook roep
je antwoordt mij niet
je zou me toch steunen
maar je blijft stil
ik kijk naar…
schreeuwen zit van binnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
677 muren zijn hoogpolig
vreten echo's uit de lucht
het schreeuwen zit van binnen
een vliegen zonder vlucht
gevangen in hun kassen
fixeren ogen een plafond
handen kiezen houvast
zoeken veiligheid rondom
passen zijn onzeker
de vloer is lichtgeraakt
ademen gaat sneller
als er kennis wordt gemaakt
de eerste blik naar buiten
als drempels…
ze speelden wat met lucht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
693 ik zag handen
groeien uit de muur
cement viel naar beneden
vingers scheurden
zachtjes het behang
reepjes uit een grijs verleden
ze speelden wat met lucht
vormden vage klanken
waarvan de letters dansten
tot een zware zucht
het leek een oud verhaal
de woorden jankten
angst schreeuwde kleuren
in de lucht die zwaar geladen
neersloeg…
Alleen
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.639 Zwaar drukken de eiken
een stolp over de schemer.
Zijdelings gloeit rodondendron op.
Zwaar ook weegt de onweersnacht
op klamme schouders.
Bladerruisen door de nevel dringt.
Het huilen der honden.
Het zweet.…
ik schrijf met bloed
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
708 wantrouwen hakt
nu één voor één
de vingers af
van de hand
die ik je gaf
splijt de tong en
maakt mijn woorden krom
voor onbedoelde dubbele
betekenis is even
geen vergiffenis
verblind
het zicht op
warme ogen die
menselijk tekort
nog wel gedogen
ik schrijf met bloed
fluister zonder woorden
neem de pijn maar
laat…
die azen zonder vragen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
669 de dag is licht
naakter wit maakt
kijken wat verlegener
passie vrijt
zijn donkere blik
nacht brengt zachte
anonieme handen
het verlangen naar
het hoogste punt is
het duister wel gegund
ogen volgen ronde
bogen op de tast
de tong is zonder mond
te gast op lippen die
zich welvend schikken
licht versluiert lust
geeft ruimte en…
Angstige vlucht
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
925 Schemering.
De hamerslagen van het maanlicht
vormen duisternis
op het aambeeld van de avond.
In de walmende smidse
klinkt verward gehinnik,
als seringen krult adem
uit angstige holtes.
Brandgeur zet de nacht
in een haastige gloed,
de paarden vertrappen
rozenstruiken op hun vlucht.…
bloed ruist in je oren
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
687 alleen met stilte
kunnen ze geen vuisten maken
nog bonkt je hart en bloed
ruist in je oren, je vlucht
omdat je als de dood bent
om de stilte weer te horen
angst voor zwart vertekent wit
later in het eerste schemerlicht
word je opnieuw geboren…
Niets behalve zand en stenen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.593 Niets behalve zand en stenen
Hier word ik geacht te spelen
Met een verre neef, een ploert
Die mijn mond en alles snoert
Daar waar de ploert je zand laat vreten
Wordt verderop fijn aangezeten
Met toast en prima kelken wijn
Voor eventjes geen ouder zijn
Pas veel later komt je vader vragen
- Niet ziende hoe terneergeslagen
Je jezelf hebt…
Nergens veilig
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
885 Gebroken
door een macht
die ik niet ken
versterkt
een kracht
die ik niet ben
liet mij dromen
heeft ze genomen
en ergens neergelegd
al mijn geheimen
ik ben bang…
Anne Frank
netgedicht
4.1 met 35 stemmen
2.506 schrijven is vrij
en vult vele eenzame uren
onder een dodelijke stilte
is het slechts wachten op
de klok slaat
de ramen onverlicht
het dagboek en de ogen
dicht…
Aorta
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.181 Angst is altijd relatief
maar ook altijd aanwezig
het ontkennen van dit bijzijn
is als het ontkennen van leven
Oordeel niet over het onbekende
maar leer het eerst kennen
laat dan je gevoel spreken
in plaats van het te ontkennen
Revolutie is soms nodig
maar vecht met woorden en wijsheid
en niet tegen je vijand
maar voor je vrijheid…
De zwerver
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
987 Alleen de brok binnenin
zijn keel en in zijn bloed
weet waar hij doolt naar het begin
van alles wat hem drijft en doet
verstijven in de klem van angst
die soeverein steeds in hem woedt.…
Sikkel
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
766 In de velden huivert het koren
voor de sikkel van de rijzende maan.
Door het woud klinkt de roep
van een uil en ergens breken twijgen.
Het fladderen van gedachten
- motten op het vale licht -
klinkt luider dan
het beuken in mijn borst!
De nacht breekt uit
het kreupelhout en aan mijn
mond ontsnapt een hese kreet
terwijl ik ren.…
Something Rotten
gedicht
3.3 met 15 stemmen
10.290 Er is iets niet in orde met het geluid
dat uit de stenen komt.
Iets vreemds en onverwachts en onverwachts horen wij daarin:
de stap van de vertwijfelde wandelaar
of eindeloze regen op verandaruiten.
Er is iets onbekends aan de hand, denken wij,
een meer verfijnde weemoed als bij zieke kinderen.
Heel zeker zullen wij het toch nooit weten.
-…
In klamme droom zoek ik
gedicht
3.1 met 15 stemmen
12.020 's Morgens schijnt mijn angst misplaatst.
De bomen staan er rustig en zelfzeker.
Even zelfzeker haten
De kinderen elkander.
Een bang mens stemt de buren onbehaaglijk.
Ze brengen de politie op de hoogte.
Het blijkt dat ik de wet
Niet naleef.
---------------------------------
uit: 'Gedichten 1954-1983', 1984.…
ze trekken aan het beest
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
638 vingers in mijn geest
ze trekken aan het beest
dat ik heb opgesloten
door mij is neergestoken
toen het me bedreigde
het bloed is nog niet opgeveegd
het sijpelt door in woorden
die me storen die vakjes
open maken van wat is geweest
die ik had afgesloten omdat
ze anders spoken mij dwingen
tot verkeerde dingen
onberedeneerde angst…
Op de hoge
gedicht
4.0 met 23 stemmen
25.478 Liep augustus op zijn einde,
sloot de badmeester de hokjes af,
fietste neuriënd september in.
Niemand was er dan ook bij
dat ik de plank betrad. Ik was
geblinddoekt als een deserteur.
Dit zijn de stappen bang bang bang.
In het Bospad op de hoge
zweet men het peentje bangverlang.
De zon stond even laag als ik en stond
op punt van zakken…
Als het donker dreigt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.376 kind
want onder de deken
wacht enkel nog meer duisternis
wees niet bang voor wezens
uit het land van de sluimer
waar schemering heerser is
het zijn slechts wat schimmen
die vanaf het zonlicht
de avond zijn binnengegleden
ze trekken uit de hemel
- voor hen die slapen gaan-
het nachtgordijn naar beneden
rust nu mijn kind
zonder angsten…
Nacht in de tropen
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.493 Dreigend roffelt de zonsondergang!
Het eiland beeft en
bleke vogels trachten
het donker te ontvluchten.
Haastige vrouwen sidderen
onder de schemersluier
verlangend naar
het veilige dorp.
De geur van wierook
en het gemompel van gebeden
kringelt op uit tempeltjes
langs het pad.
Dan stopt het krijsen der vogels!
Geen oog doordringt…
hekel zijn genadebrood
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
683 sta
kijk om je heen
de kale koppen
tattoo's op het been
ogen slurpen aandacht
door het merg heen
een parasiet die
nooit zichzelf ziet
vreet alleen gedachten
zal de zwaksten onder
zijn publiek genadeloos
verkrachten want hij is ziek
gunt de ander geen bestaan
je moet zijn wegen gaan
in lauwerkrans dat lijkt
jouw kans om mens…
mijn sterke wereld was papier
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
648 drie stappen nog
dan ben ik daar
klaar met mijn leven
ik ga nu maar
drie stappen van de goot
mijn wereld in het groot
van enkel macht
geen liefde en gezag
mijn rol heb ik gespeeld
gevoelloos kil alles geregeld.
zette makkelijk de koning schaak
de weg terug was er niet vaak
leunde tegen holle muren
mijn sterke wereld was papier
het…
Vechten
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
3.422 Vechten om een doel. Vechten om een wil.
Elke dag vechten. Elke dag zo stil.
Alsof het niet lukt, lukt wat ik doe.
Ik voel me zo verschrikkelijk moe.
Vluchten voor de mensen.
Vluchten voor mezelf.
Dat wil ik nooit wensen.
Hoe is het om echt te leven?
Jezelf te zijn en te zien?
Langzaam breekt het af.
Zo pijnlijk, bovendien.
Zal ik ooit…
De maan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
680 Zij is bang en kijkt niet. Ze kijkt niet in de zee.
Bang voor haar eigen schoonheid want
wat moet ze daar toch mee.
Bang te verdrinken, tenonder te gaan of een donderwolk te worden.
Zo bang is de maan!
Maar eens zal ze kijken, heel lang kijken, want
ze moet.
Ze moet verdrinken in de zee, dan pas wordt ze eb en vloed.…
Misverstand
gedicht
3.5 met 29 stemmen
7.596 ze is de weg niet kwijtgeraakt
ze heeft zich niet vergist
ik zal het steeds herhalen
zij wou zichzelf verdwalen
omdat ze hier de weg niet wist
ik zou haar kunnen vinden
als ik dat werkelijk wou
als ik maar niet zo bang was
dat ik zelf verdwalen zou.
--------------------------
uit: Chrysallis, 1978.…
Ouder
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
813 Telkens als ik haar bezoek
lijkt ze weer wat brozer
dichter bij de dood
bedenk ik me met schrik
ze kijkt me aan en streelt
de angstblik uit mijn ogen
zoals alleen een moeder doet
en ik huil wanneer ze zegt
wat er ook scheelt
heus.. het komt goed
stil maar kind
mamma is bij je…
De hele dag bleef het bij me
gedicht
3.9 met 23 stemmen
14.276 De hele dag bleef het bij me,
de geur van naderend gevaar,
om wat ik droomde dat ik je zei.
Kwam dreigend onheil dichtertbij
[van welke omvang en van waar?]
door wat ik droomde dat je zei?
Achter elke meubel dacht ik dat
mijn duistere belager zat.
En opgezwiept tot razernij
verliet tenslotte doodsangst mij:
ik sloeg de kamer kort en…