5388 resultaten.
Alleen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.155 Je stem vervaagd langzaam
Je woorden vallen zachtjes neer
Op het zachte mos waar wij zaten
Aan de oever van mijn meer
Je schaduw vlucht voor me weg
Mijn handen grijpen in het niets
Starend naar de oever van mijn meer
Zie ik alleen mijn eigen fiets…
Geen glas
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
486 wij spiegelden
geen glas
bekeken enkel
hoe alles
uit andere
tijden was
je vlamde
toen ik uit jouw
schaduw trad
verblindde mij met
schoonheid die
je vroeger had
nog spelen
licht en donker
hun afwisselend
spel ooit zijn wij
geboren maar zijn
wij nu onszelf nog wel…
Stromen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
896 Licht steekt af
tegen de schaduw van de aarde
ergens slaat al middernacht
in flarden
in een wind
waarop reeds druppels drijven
ergens huilt een kind
waar ouders kijven
om het huilen
straks verwacht men
huilt de wind…
Herboren schepping
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
899 In hem vormt zich een zuivere melodie
wanneer zijn schaduw verdrinkt
in plasjes vloeibaar goud.…
Mijn deken wil niet meer
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.944 Zacht, stug, hardnekkig
Weigert hij al weken
Mijn lichaamslijn te volgen
En alles te bedekken
Zou de deken zich herinneren
Hoe wij met schaduw silhouetten
De muren deden blozen
Zou de deken haar dan missen
En zachtjes protesteren
Of heeft mijn lieve moeder
Toch te heet gewassen…
Bedtijd voor de motten
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.534 Stoffige spinnewebben
tv-schaduwen op de verre muur
gevangen in nachtstrikken nu.
Jouw bleke reflectie
in het raam-wonderland
een nachtkus van dolken.
Ijskoud welterusten.…
Waar
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.190 Waar ik ben is de stilte de
schaduw van
gedachten en regenbogen
die me
leiden en verlaten.…
tevergeefs
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
845 mijn ogen sluiten
en zien in het donker
helder mijn schaduw
gekromd passeren
achter betraande ruiten
mijn stem stokt
de keel verengt
als ik mijn handen
wil strekken
naar het verloren
verleden
tevergeefs
de tijd
heeft een
blind paard
bereden…
decimeesters
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.725 fluisterend tegen hun
schaduwen in de nacht
wiegen zij het
zilveren doodskleed
over de knekelgaarden
van hun zijn
en ploegen de
thuisloze fundamenten
van hun geweten onder
de secretieën
die ze uitscheiden
wanneer ze de verzwakten
door hun ziekten decimeren
die ongelovig starend
de wegmolmende waarden
aanschouwen op de altaren
der…
wat je ziet
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
935 het moest ervan komen
want van alles had ze niet
eens benul of denk je deze
dag zal het verfraaien
avonden een ruimte vol
van dwazen veroveren land
vooringenomen met deze
onontkoombare schaduwen
er tranen meer ogen wij die
verwonderd zijn over elke
nacht wij zijn al blind…
het schaduwrijk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
777 ik schep
deze letters
in de
schaduw
van mijn hand
het licht
spreidt zich
rond schokkende
contouren
van linker naar
rechter kant
als vreemde
figuren
veroveren zij
het papier
geven dimensie
aan mijn woorden
of leggen zij
de werkelijkheid
in de luren
die mijn pen
behoorde…
Hartstocht
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
5.513 Haar vrouwelijkheid,
Zacht als fluweel
Ik zou haar daar willen kussen
Haar borsten,
Lonkend als het struweel
Waarin ik mijn hartstocht
Zou willen blussen
Ogen, die flonkeren
En zich verdonkeren
Bij zoveel intimiteit
Schaduwen die flakkeren
Handen die aanwakkeren
Een geest,
Die danst en die lijdt!…
Seraja
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.454 Seraja
jij bent- de zwarte vlinder
ik
het gele huis
jij fladdert door mijn kamers
Je zweeft
Genoeglijk
kijk ik naar jouw dansen
je schaduw langs mijn wanden
je ogen kijken
naar de verf die langzaam bladdert
ik leef…
Stad in mei
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
681 wolkenluchten bewegen
interessante schaduwen
toeristen beleven fotografie
in de binnenstad intenser
plaatsen ze zichzelf
naast sokkels, standbeelden
bronzen schrijvers op de bruggen
in de ideale onbezorgde stad
poepen duiven op mat brons…
Nog dieper dan voorheen
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
917 schaduwen
worden dieper langs
de oevers van het meer
ik vraag me af
hoe je in open wonden
eenzaamheid kan herkennen
ik kan niet inademen
en ademhalen
vlaag na vlaag
ik zal weer aan
mijn eigen stem moeten wennen
het water lijkt bijna zwart
zo naakt…
In de luwte
snelsonnet
3.0 met 5 stemmen
1.348 Dit weekend, in de schaduw van de Tour
Heeft Tjallingii in Qing Hai Lake gewonnen
Daarmee ontsprong de Fries het onbezonnen
En quasi-kundige geouwehoer
Goddank gaat niemand met hem op de loop
En maakt geen mens hem Neerlands Valse Hoop…
jij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
810 de zon straalt
omgeven door blauw geluk
de schaduw onder de bomen stuk
het beekje
kabbelt langs de rand
van losse stenen en zacht zand
en jij
jij gooit met een lief gebaar
mijn hele leven door elkaar…
Zomergedachten
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
1.330 Met
schaduwen
die niet meer
eenzaam lijken
zolang
onze zomergedachten
niet
verdwijnen.…
opnieuw
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
1.103 in traagheid van gemoed
de diepte
het oog van de melancholie
en nog altijd
het verstilde reiken
naar de schoonheid
van een onbevangen jeugd
een bevrijding pas
aan de horizon van de utopie
maar desondanks
gaande door het leven
in de schaduw
gaande in weerklank
van het voortbestaan
steeds de lente opnieuw…
Vertel en geloof
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
823 Niets dat de woorden dwingt
want het verhaal is
gevonden waar hij zichzelf zocht
en zijn schaduwen en stemmen
hem wanhoop deden drinken
en
slapeloos geloven dat ik besta
in elke zin die ik bedenk
en die ik hem
geef zolang hij
elk van zijn fantasieën
demonisch maakt.…
er zij licht (2)
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
773 er zij licht
denk ik even
en word zonder zicht
voortgedreven
als passief verwijlen
in de draaimolen
van oneindig ijlen
ik zwaai naar
omstanders in de mist
zie slechts schimmen
waarvan de armen
zijn uitgewist
er zij licht
vaak
door schaduw
ontwricht…
Blindelings geen vertrouwen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
606 Licht en schaduw
donker en schemer
Ze zit met
haar hoofd gebogen
Tranen stromen
maar wangen
blijven droog
Vervlogen hoop
blindelings
geen vertrouwen
De wanhoop
snoert de keel dicht
wringt handen
in een droge snik…
Misverstanden
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
633 Misverstanden
allerhande,
zon en schaduw
wereldwijd;
rozen uitgebloeid
of geurend
tot de nieuwe morgen komt.
Kinderogen stralend-helder
heel verwonderd
als de vogels
die hun wijsjes fluiten gaan
en die niet
zoals zovelen
op hun strepen staan.…
zon
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.509 De zon
bron van alle licht en warmte
verbrandde de tranen
in mijn ogen
Ze verschroeide
de magische glans
die jij er zo zorgvuldig
in getoverd had
Er rest enkel
het wazige zicht
van vergane schimmen
De zon is de oorzaak
van schaduw en kilte…
Loslaten wordt vervolgd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
661 Door levenskracht aan te raken
lost het denken op en de schaduw
van het lichaam verdwijnt
Een gedachte is gevormd
vraagt om een gebaar
een oeverloos woord
Het trilt op de wind
droogt vleugels in licht
wil worden gehoord
beluisterd, begrepen
en luchtigjes
verder gedragen…
Laat Me
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.176 Laat me
Even bijkomen
Uithijgen
In je schaduw
Laat me even
Bij je wegdromen
Weg uit
De harde realiteit
Laat me even
Bij je rusten
Huilen
Al genoeg
Houd ik me groot
Laat me
Even schuilen
In de luwte
Van jouw schoot…
heler
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
704 zoals jij woorden
uitkiest
ze een zin geeft
om te wonen
een hoop geeft
voor wie er geen kent
schaduw licht doet dagen
want in donker
valt niet licht te leven
als jij woorden
uitkiest
kiemt er weer zin…
Warm
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.064 Niemand kijkt de stilte weg in
schaduwen die wijken
en de blauwe hemel
niet kunnen bedekken
of dichterbij halen
met eenzame woorden en fluisterende
momenten
van een avond die
de kou weer wil beminnen
maar in de gulzige warmte
alleen nog zijn
lege cocon over heeft.…
Muren van Einde
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
457 Mijn hoofd bouwt muren
Buiten mijn weet om
Mijn hoofd slaapt nooit
Ik wil het niet aanzien
Maar Slaap laat niet toe
Totdat Schaduw mij toelacht
En ik mijn metgezel weer zie
Onverschrokken, immer eerlijk
Duisternis luidt zijn naam…
Aftellen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
491 de schaduwen van de nacht
worden nog steeds langer
in deze tijd van teveel emoties
de dagen blijven veel te koel
maar straks wordt het weer volle maan
dan trek ik mijn zijden kousen aan
om samen met mijn liefste
in warme liefde
het nieuwe jaar in te gaan…