2969 resultaten.
Graf
gedicht
2.6 met 12 stemmen
8.198 Zoekende raken haar handen
aan het onkruid op de stranden
wordt haar iris zacht en blind
waait haar droom weg op de wind
hurkt ze roerloos vastgerankt
toegedekt door wier en zand.
Vertaling: Gerrit Komrij.
------------------------------
uit: 'Ik herhaal je', 2000.…
De zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
444 Op een vroege morgen,
was ik op het strand.
Het was dampig,
minuscule druppels mist
boven zee.
In de verte kwam de zon
met haar licht langzaam op.
Deinend kwamen de
golven tot elkaar.
Slechts enkele vogels
en mensen
waren aanwezig.
Opzienbarend was dat
de natuur in
zeer korte tijd een
gedaanteverwisseling
onderging.…
in het rond van parels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
793 in tranen
verwatert verdriet
vloeit langs je wangen
naar niemandsgebied
ze schonen gevoel in
het rond van parels
etsen je huid
op weg naar hun doel
ze kennen de wegen
stranden op lippen
in het proeven van zilte
neem ik zacht je hand
je schokschoudert nog
met mijn arm om je heen
je huilt voor ons beiden
weet je bent nimmer alleen…
Zonnetje?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
577 Grasvelden luisterrijk verlicht met zonnestralen
Koeien die dartelen in de wei
Gaan niet voor jou of mij opzij
Want ieder wil in de warmte baden
Ik heb mijn zwembroek al gepakt
Met de trein naar Scheveningen
Omringd door minstens tien vriendinnen
En dan maar volleyballen op het strand
Of ga ik nu iets te snel?…
Muziek om mee naar huis te nemen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
172 Met een mond vol schuim
spuugt de zee
haar gramschap uit
op het mulle
witte strand
zuigt de
parelmoeren schelpen mee
in haar
woont
de muziek van
wind en golven
het ruisen
van de zee
waar naar je hebt
geluisterd
geleerd hebt te verstaan
De muziek die je mee
naar huis wilt nemen
ligt zomaar voor het oprapen…
Heimwee
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
833 Voor het eerst alleen
van huis weg
voelt zij zich raar
niet te verklaren
en vlucht verloren
naar het verlaten strand
Tranen vallen
als regendruppels,
door natte wimpers
kijkt ze wazig
naar de stoeiende zee
Dansende golven
dagen haar uit
hun zwierig spel
met hen te spelen
De verre einder
en het watergeruis
verzachten de pijn
van…
De Eeuwige Dans
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.714 Ik fladder als vlinder
over goudgeel strand
met mijn admiraal
hand in hand.
Ik dartel als veulen
vrolijk in de wei
voel me gelukkig
met m'n hengst aan m'n zij.
Ik dans als hinde
tussen dennen in 't bos
een mooie reebok
maakt liefde in me los.
Ik ontwaak in een waas
't was een droom, helaas.…
Den Haag, een ode
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.046 Den Haag, je werd stad van het water,
de singels, de grachten, het Spui
en de beek bij Tuschinsky’s,
nu niet meer zo vaak
Den Haag, je bent nog altijd de wind
van het strand af de stad in
waar wappert de vlag met de vogel,
de éénpootsvogel, de kleppervogel,
de trotse, de hooggezetene.…
Reizen
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
3.427 De kracht
van de verbeelding
huist in mijn hoofd
zij draagt mij
met vleugels
op de wind
waait mij
naar verre landen
met gouden torens
vreemde klanken
nieuwe kleuren
en ander licht
naar verre kusten
woeste zeeën
en verstilde stranden
met reusachtige bergen
drukke steden
en kleurrijke straten
mijn verbeelding is breekbaar…
verlangen (2)
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
2.145 brandend verlangen
smeulende onrust
dampende woorden
vurige strijd
heet is de adem
van kokende sappen
warm in handen
bevroren in tijd
geef mij de zomer
de zon en de stranden
de zwoele verliefdheid
van twintig jaar jong
zand kruipend plakkend
op schurende lijven
parels van zweet
als eeuwige bron…
En plots, zo stil en onverwacht...
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
977 En plots, het weggespoelde strand,
een golf zo hoog als bomen,
en iedereen wordt overmand,
door bruisende waterstromen.
En dan, ligt alles overhoop,
Een man zoekt naar zijn zonen,
Een vrouw houdt stil haar baby vast,
Die net is omgekomen……
Zout water
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
1.648 Jankend aan verre kusten
de zee zelf
de dood in haar armen
de kracht van destructie alom
boezemt angst in
metershoge zeeën boezemen angst in
onverwacht in een verlegen gebaar
zich terugtrekkend voor de aanval
ze jankt de zee
haar zoute tranen
over duizend doden in veelvoud
die ze afgeeft aan de stranden
nadien
verlicht door…
Tweede klas
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
582 het was
tweede klas
maar meer kon
ik echt niet vragen
stralende ontvangst
met warme lach
bloemen fleurig
net geplukt in de kas
blijheid
recht uit het hart
dus weg met het
etiket tweede klas
het is iets
dat niet meer past
in de maatschappij
die wij dragen vandaag
een relikwie
uit rangen en standen
wij kiezen voor stranden…
O, opnieuw daar te zijn
gedicht
3.5 met 13 stemmen
7.927 O op dat strand, aan dat randland
tussen de onzichtbaar aanrollende golven
en het onzichtbare land, daar ieveranst
tussen Breskens en Cadzand.
En dan dat monotone.…
stilte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.004 de mist maakt mijn woning
slechts de stilte komt door de muur
watervogels spelen in de tuin
kaneelriet staat in het ijs van de vloer
vissen zijn schichtig onder glas
grijze vlekken op het zand
nu nog stille witheid en zwijgen
straks een vol strand met welvaart
open vensters en deuren
waardoor de onrust naar binnen tocht…
07.00
netgedicht
4.8 met 21 stemmen
1.152 Zeven uur,
hoestend uit een nachtclub
het bleke strand
biedt een schouwspel:
de lelie van de ochtend
deint op het water,
een maan parelt langzaam
langs haar roze bladen.
Plotsklaps!
De bulderende stem
van de zon!
Een bloedrood geopend oog!
Aan de oevers
van de grote vijver
kruipen slapelozen
in hun schelpen.…
overkant
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.010 kort na negen
kwam ik je tegen
richting de zon
heel even
keek je
wat verlegen
zachtmoedig
kwam je
uit de lift gegleden
je leek
ietwat verrast
ook ik was hier te gast
je was
ik zag het aan je ogen
uit een ander land
je kwam van overzee
je liep nu op het strand
een zandroos in de hand
ook ik kwam hier aan land
ooit zag ik…
Ik moet weg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 het
spelen verleerd
vingers en handen
doen alles verkeerd
waar vroeger
fantasie snel
gestalte kreeg blijft
de vloer nu akelig leeg
ik filosofeer
denk en probeer
maar de spirit
vonkt helaas niet meer
mijn geest
is bezet met tal
van structuren zonder
ruimte om bij te sturen
ik moet weg
de ballast overboord
naar zand en strand…
Winter
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
620 de mist maakt mijn woning
slechts de stilte komt door de muur
watervogels spelen in de tuin
kaneelriet staat in het ijs van de vloer
vissen zijn schichtig onder glas
grijze vlekken op het zand
nu nog stille witheid en zwijgen
straks een vol strand met welvaart
open vensters en deuren
waardoor de onrust naar binnen tocht…
Onthutst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 er was een klik
het onbestaanbare
gebeurde
onthutst zag ik
het land van melk
en honing in je ogen
niet het gewone
uit de doos met
alledaagse dromen
maar ik was daar in
de schoonheid van het
pas geschapen paradijs
jou aan mijn hand
en jij volmaakt op
een goudgeel strand
we spiegelden
in helder water
ik zag je klaterlach…
Lokzang van de sirenen
poëzie
4.0 met 8 stemmen
3.314 De weelde woont op dit gelukkig strand.
Koom hier, wij zullen liefde plegen.
Een jonge zin
Moet zich bewegen
Tot de zoete min.
----------------------------
uit: Gedichten (1759)…
De zee
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.259 Het strand lokt me met open armen
Ik laat mijn ziel varen....
op de kabbelende golven.
Turend naar de eindeloze horizon,
genietend van de warme stralen zon.
Luisterend naar mijn innerlijke stem
laat ik mijn remmingen los.
Dromend over de dingen die ik voel
en ja de zee weet wat ik bedoel.…
Samen verdwijnen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.015 Op de dagen dat de wekker gaat
Wanneer de zon nog op moet komen
Als een mens de deur dicht slaat
En nog half loopt te dromen
Dan verlangt toch iedereen
Naar een ver en warm land
Om daar iets mooiers te beginnen
Op een goudgeel zonnig strand
En om dan geen grap te maken
Maar ons leven te verfijnen
Kunnen we maar beter opschieten
Als we…
ook de maan gaat voorbij
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
721 je draagt de ochtend voor je uit
en ik de avond
naar de ongetelde dagen
van het dakloze landschap wanneer
ik me stiller dan stil omdraai
naar de dode hond van jaren
met woorden die nergens in
zee keren
of zich op de achtergrond bewegen
als wandelaars in richtlode
wind
het licht sterft en het strand
stamelt ontij
leg…
opkomende vloed
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
678 in nog koele ochtend
toebereidselen op komst
traag verbleekt de maan
als ceremoniemeester
als waren zij kantjes
van het bruiloftskleed
verkennen witte golfjes
aarzelend het zand
lichtruisend het bruiloftslied
kakofonisch begeleid
door talrijke meeuwen
als de getuigen
gereed ligt
nog maagdelijk strand
uitnodigend
voor de bruiloftsdans…
love
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
1.960 Ik zit op het strand
en ik denk aan jou.
Mijn hart is vervuld
met liefde voor jou!
Ik zit in de tuin
en ik denk aan jou.
Telkens verlang ik weer
naar die liefde van jou!
Ik zit in de klas
en ik denk aan jou.
Steeds verbaast het me
hoeveel ik van je hou!…
oorlogskruizen
hartenkreet
4.6 met 18 stemmen
1.610 ik geef het geen naam
het is meer een verstaan
van houtige zuilen
die zijgen in arme grond
ze zouden niet huilen
al welde het traanwater
uit kinderfonteinen
die ouders verstomden
zo volgen mijn ogen
toegeknepen door lijden
herinneringskruizen
rij aan rij
en vrij wilden zij zijn
leven om te leven
maar zij strandden hier
zij aan zij…
Pure schoonheid
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.117 Het uitzicht dat ik jou wil tonen
Is een landschap in mijn hoofd
’k Wil jou er deelgenoot van maken
Anders word ik niet geloofd
Het fraaie grasland, heuvels, bomen
Een grillig stromende rivier
Mensen vrolijk aan de stranden
En uitgelaten op de pier
Zo is het plaatje hier van binnen
Vol zonne- en ook maneschijn
Gecompleteerd met pure schoonheid…
Het blonde geluid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
448 ik zag zon
twinkelen in je haar
hoorde het blonde
geluid van de lente
keek je aan
in je ogen klonk
de omfloerste melodie
van ik wil met je gaan
jij pakte mijn hand
op de muziek
van golven liepen
wij langs het strand
waar meeuwen zeilden
op ijle tonen verwijlden
en wind in wit tegen blauw
ik hou van jou dirigeerde…
10 maart 2010
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
494 de zon schijnt helder in een blauwe lucht
hoopvol huppelen de eerste zeilplanken
over de stevige golven
ze vriezen echter snel het water uit
de koude heeft immers
nog steeds geen schipbreuk geleden
er zijn ook optimistische wandelaars
met roodblauwe handen en snelle tred
om niet te hoeven klappertanden
op zoek naar wat warmte stranden…