2904 resultaten.
Fluister flinterdunne woorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.004 Vouw z’open als de staart van een pauw
en laat ze zachtjes, muisstil verdwijnen
tussen mistgordijnen.…
bloot in onbedekt plezier
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.236 je trekt de wereld aan
kleed het naakt naar
zijn geboden, ondeugend
in de laatste mode
maar je lach is bloot
in onbedekt plezier
ogen spotten in verbazing
over al die regels hier
lopen zonder voeten
mensen zetten naar je hand
winden duwen zonder moeten
tijd verwijlt in zonnestand
je draait je om
ziet het licht verdwijnen
de hemel…
Machteloos
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.625 Schreeuwend tegen een muur
die nooit zal kunnen horen,
een berg waarvan ik telkens
terug blijf vallen, woede uit
verbitterde onmacht geboren
Sla ik alles stuk met woorden,
onbedacht en zonder te denken
de wereld zwart voor ogen,
spreek ik in oneerlijkheid
teleurgesteld door onvermogen
Waarna ik verdwijn in een
tranendal uit spijt en…
Tot later
netgedicht
2.7 met 33 stemmen
4.572 …tot later
met wat emailspraakwater
tegen een afstudeer-ellende-kater
of migrainekwalen
en andere hoofdpijnen
die snel verdwijnen
na een pilletje -liever niet-
nee dan leuke privé verhalen
terwijl je elkaar niet ziet...
zie ik je dan dus zo?
studeer ik ondertussen
-mag ik je een keer kussen?…
tuinpad van mijn vader
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.837 starend over het pad zie ik hem
nog lopen
kijk ik met dezelfde ogen naar
z’n kwistig gezaaide bloemen
langs het zomergroene gras
beluister de vogels met gelijke
oren en betast ik de wereld
met zachter hand
starend over het pad zie ik hem
stilletjes verdwijnen, sluimert
in het lover een droef gemis
voel diep van binnen dat…
MIST
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
962 De nevel in het hoofd
verdicht tot dikke mist
waarin ieder vervaagt
tot een wazig silhouet
zonder lichaam of geest
Woorden missen zinnen
blijven suizend steken
in de file naar het brein
waar ze stil verdwijnen
achter nevelige wolken
Ogen staren niets ziend
naar een verre horizon
eenzaam leegte tranend
weggevallen tegen grijs
zonder…
Wees lief....
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.698 duurt anders zo lang voor het is geheeld
Wees lief voor mijn ziel
ze is nog zo teer
Wees lief voor mijn ziel
ze verlangt nog naar zoveel meer
Geef me je dromen
daar alleen kan ik je beminnen
Geef me je dromen
daar kan de passie beginnen
Geef me je lichaam
ik schenk je het mijne
Geef me je lichaam
en ik laat mijn ziel in het jouwe verdwijnen…
De smaak van donker
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
732 wanneer nacht
de smaak van
donker heeft
de maan vergeet
te schijnen lijkt
realiteit voor
even te verdwijnen
wordt wit
tot zwart verpakt
verdwijnt in een
zo donker gat en
zuigt je mee tot
een verdrinken in
een troosteloze zee
laat je niet gaan
klamp aan er is
een baken dat jou
richting wijst maar
iedere godvergeten nacht…
In golven gefluisterd
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
838 behoedzaam tast ik aan schelpen
die in diepere lagen van de nacht
zich verzamelen in het sleepnet
van volkomen stilte
vinger na vinger volg ik het bloedspoor
van vergankelijkheid langs
de scherpe, gebroken randen
ik strooi nog zand over de dag
en verdwijn als jouw stem sterft
op de loodlijn van mijn lippen
druppels binden mijn handen…
Oogverblindend,
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
671 heilig water
als zilveren
vlammen om je heen
de manier hoe
je bewoog
in je blauwe jurk
hoorde prachtig
gitaarspel
in mijn hoofd
reikte je
je handen uit
naar de nacht
regendruppels
rolden gracieus
over je wang
danste je zo fier
weg van alle
malheur
zocht je ogen
om te verdrinken
in je ziel
zag je
langzaam verdwijnen…
Gobi
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
3.158 niet te bereizen zonder meer water
dan je kunt dragen, meer
liefde dan je hebt
tegen de dood:
niets dan ons eindeloos zand en
ons grind, harteloze rotsen, dwaalwegen
die ons verdwijnen.
ja, je hoofd ligt tegen mijn schouder,
je krullen tegen mijn wang , we doen
nog zo, als we gaan slapen.…
Gobi
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
3.223 niet te bereizen zonder meer water
dan je kunt dragen, meer
liefde dan je hebt
tegen de dood:
niets dan ons eindeloos zand en
ons grind, harteloze rotsen, dwaalwegen
die ons verdwijnen.
ja, je hoofd ligt tegen mijn schouder,
je krullen tegen mijn wang , we doen
nog zo, als we gaan slapen.…
De zomer is voorbij.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
985 Voor even zal de kou verdwijnen,
maar langzaam sluipt in haar bestaan
de winter haast onmerkbaar binnen,
knaagt de tijd zich ongestoord
verder in haar voort,
slaat gaten in haar zinnen
tot ze verzucht: "Ik ben zo moe".
Dan dekt de sneeuw haar toe.…
De laatste reis.
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.262 De zwarte wagen met
half gesloten gordijnen,
zal straks met de kist
de straat uit verdwijnen.
Het afscheid valt zwaar
voor hen die achter bleven,
maar kijken terug op
een wondermooi leven.
Een leven dat ze samen
in liefde hebben gedeeld,
het zal een poos duren
voordat de wonden zijn geheeld.…
kaal zal ik voor U verschijnen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.231 ik voel de koude wind
nog spartelt leven tegen
maar vingers zijn te kort
om nog meer tegenspel te geven
ijskoud merg in mijn botten
chemo zal het doen verrotten
maar wat blijft krijgt
altijd nog een laatste kans
mijn haren ben ik kwijt
kaal zal ik voor U verschijnen
de buitenkant van wie ik was
is dag na dag aan het verdwijnen…
De zon in de nacht
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
3.062 En ook al is de weg vaak moeilijk
Hij geeft je telkens alle kracht
zodat het donker zal verdwijnen
en zelfs de zon schijnt in de nacht.…
verslaafd
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.360 Ik ben verslaafd ik geef het toe
ik wil ook niet stoppen,dat is echt een taboe
een ander snuift lijm
ik ben verslaafd aan letters die vormen een rijm
op papier worden de letters een geheel
ik laat het achter als mijn erfdeel
niets zal er van verdwijnen
een druk op de knop en er zullen woorden verschijnen
met deze verslaving ben ik niemand tot…
Wantrouwen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.231 Langzaam glijdt je hand naar beneden,
Ik voel liefde, maar ook spanning,
Langzaam verdwijn jij tussen nu en later
dromend van iets wat er komen gaat.
Met een gedachte droom ik,
Ik wil verder, weg uit mijn verleden,
Ik kan niet bewegen en zit gevangen,
tussen nu en verleden tijd.…
Keuzes maken
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.508 van eigenwaarde
is de basis van een gelukkig leven
Je moet van jezelf leren houden
wil je de ander kunnen vergeven
Elke dag maak je keuzes
in kleine of grote dingen
Door bewust te zijn wat jij wilt
moet je gevoelens nooit bedwingen
Doe wat jouw gevoel je ingeeft
hierdoor houd jij het overwicht
Nieuwe dingen komen dan in beeld
oude verdwijnen…
Bruin grind
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
841 Op een eiland zonder treinen
volg ik het spoor van zon en zee
de bielzen in mijn hoofd verdwijnen
maar de machinist rijdt mee
met kokkels, zaagjes, slakkenhuizen
en alle schelpen die ik vind
probeer ik jouw dood weg te sluizen
maar ze voelen als bruin grind
als een jutter langs de kustlijn
sprokkel ik mijn laatste deel
liever een zoutpilaar…
Winter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 De winter is dan gauw voorbij
Iedereen wordt vrolijk en blij
Als de zon weer gaat schijnen
En ijs en sneeuw snel verdwijnen.…
Zwijgende vleugels
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
553 met wijde zwijgende vleugels
beweeg ik mij in mijn slapende wieg
sierlijk zwevend tussen
de heldere zeilen van de zeeën
op weg naar een geheime verte
die alleen een dichter zich verbeelden kan
de vele meeuwen krijsen
boven de bevuilde sneeuw
het is pas halverwege de middag
en de schrale winterzon
gaat nu reeds verdwijnen
in een veel te…
Triest
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
1.138 bliksemsnel verdwijnen je woorden
ze ebben weg als beeldsporen
achter de geslotenheid van je gezicht
ik durf het niet te vragen
wat je nu precies hebt gezegd
ook al verstond ik je niet zo goed
ik verloochen niets
maar ik heb geleerd dat
stenen en sterren niet opdringen
en bloemen stil zijn
de wind blaast mijn verlegenheid wel weg
ik…
Als de dood roept
hartenkreet
2.2 met 16 stemmen
2.030 Zullen sterren verdwijnen
Als wolken der vergetelheid voorbijdrijven ?
Je vingers glijden door de mijne
Woorden vervagen
Het blad valt
Ik geef je een laatste kus
Je wolk drijft stilletjes voorbij
En laat duisternis achter
Maar jouw sterretje,
Dat blijft
Voor eeuwig
In mijn hart…
zonder titel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.051 Ze keren telkens weer, terwijl ik
meer en meer in een decor van
mist en bladeren verdwijn.…
De dood keert zich even
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
527 waar de stilte
bijna tot ons spreekt
de wind zijn rust
over de aarde laat waaien
daar drijft leemte
wat naar de verte toe
bloemblaadjes zacht en licht
komen het droeve aaien
een vogel vliegt
rond het hemeldak
zingt met ongekende kracht
een hoopvol lied
grillige boomtakken
krijgen een glans door de zon
mistdruppels verdwijnen…
nachtbeweging
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
602 op het ritme van jouw slaap
komen mijn gedachten dichterbij
intenser,
nu de nacht zijn zwartheid tot fluwelig droomt
jouw aangeraakte huid me zegt
dat warmte schroomt
ik vraag jouw handen rond mijn lijf
jouw adem in de mijne
tongen legen kussen tussen bloot
hard verlangen laat de laatste nood
in wakker rood
verdwijnen…
joint adventure
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
635 bestegen door koraalridders
verheffen zeepaarden zich uit het water
en begeven zich schuimbekkend richting land
walvissen zuigen tranend de branding naar eb
en spuiten zich golfbrekend een weg naar volle zee
oceaanstomers vliegen verschrikt op
en verdwijnen in V-vorm aan den einder
op m’ n roze strandslippers
sta ik met grote ogen te…
irritant geluid
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
611 Het zoemen van een mug
gauw onder de dekens en wel vlug
het is een irritant geluid
maar je wilt je bed niet uit
dan maar een lichtje laten schijnen
in de hoop dat de mug zal verdwijnen
ik denk dat ik lang kan wachten
hij bundelt al zijn krachten
en zoemt lekker voort
beest je maakt mij gestoord
dan maar uit bed
raak, de mug zit op de muur…
Kom dans
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
554 Zijn we te blind
te vol van ijdelheden
om ademloos
de zon te zien
verdwijnend in een roze wolk
Kom dans met mij
door wilde nachten
met maanverlichte achtergrond
dan laten we de ochtend wachten
dansen we de cirkel rond
Kom dans met mij
naar hoge toppen
waar de bron ontspringt
het wilde water nooit zal stoppen
de liefde het leven bezingt…