3338 resultaten.
hora est
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
873 bij dag begint het:
de dood noemt zichzelf
het licht
alle andere namen
geven nog meer, verleiden
als ontelbare vingers
ik schrei tegen wind in; rood
met het wimperloze van liefde
verderop
laat onvervulde dromen
uit gedichten waaien, ook je stem
en alle stilte, zoveel trager
tijd verstrijkt
in de richting van het raam…
"De eeuwigheid loopt voor ons uit" (haiku's)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
615 Vingers bespelen
een oude harp, snaren
breken, er vloeit bloed.
Regendag, gevuld
met niets dan buien, ook
in het goede en kwaad.
De tijdsreiziger ziet
geen nieuwe landen
maar met andere ogen.
Niets op de wereld heeft
zoveel kracht, als 'iets'
waarvoor de tijd rijp.…
goedgelovig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
743 recht
alvorens hij de deur uitloopt
naar buiten
waar schommels
uit de hemel worden neer gelaten
hij zoekt de mooiste uit
één die bij hem past
niet de grootste, niet de kleinste
dan schommelt hij
in volle vrijheid
tot ver boven de grijze deken
kijkt daar eerbiedig om zich heen
en telt
of Hij tien vingers…
Zin
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
889 Mijn geest zit vast
opgesloten in mijn eigen ik
een archief vol
verspert het mijn gedachten
En door de naden van beslotenheid
drupt het onvermoede ongevraagd voort
vallend in die kloof van peilloze duistere diepte
soms zie ik vaag daarboven die uitgestoken handen
En als ik dan bloedend omhoog klauter
mijn vingers die liefdevolle handen…
Mieren op oorlogspad
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
924 Haar handschrift
Was hard en kil
Frustratie sprak
Uit elke letter
De liefste woorden
Waren zelfs vervuld
Van een wijzende vinger
Op alle onrecht van de maatschappij
Woorden teder en schoon
Vervuld van passie
Bereikten vol overgave
Het diepste van mijn ziel
Ik las haar brief
Vol zwarte vlekjes
Het deed mij denken
Aan mieren vertrokken…
dwars door de grens
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
918 soms uren, soms dagenlang
wacht ik om de stilte
te bereiken
en al die tijd
schuiven wolken over
mijn vingers
naar de zoutmond
van de zee
ik tracht haar woorden te begrijpen
hoe ze kruipen en kolken
over mijn lichaam
stormen tot bedaren
willen brengen
maanstromend, innerlijk…
Wentelingen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.111 al mijn
Openstaande poriën
Waardoor mijn rust
Eindelijk wederkeert
Dan vervaagt
Alles tot een
Ondoordringbaar
Duister als een deken dat
Mij beschermt tegen
Het onbekende van
Een verloren wereld
Vallend of zwevend
Beweeg ik voort
Richting de eindige
Treden van de wenteltrap
En zie ik nog net
Een druppel bloed
Die langs mijn vinger…
Vergane schoonheid
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
987 naar jouw handen kijkend
wordt het zichtbaar hoe
ringen langzaam van je vingers glijden
tijd heeft je getekend
waardoor je ouder bent gaan lijken
diep van binnen bleef je dat meisje
van twintig dat ronddanste in de weide
wat haar rokken deed bollen
zonnebloemen lachten haar toe
al stierven die als jij 'n vroege dood
©Lady Love…
In schuim
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 warm loopt
droog zand
loom door
de vingers
van mijn hand
hun vrije
val schrijft
tekeningen
overal op
het strand
dit vloeibaar
zandgeheugen
is de database
van alle leven
sinds het ontstaan
waar lucht
en wind al
eroderend
de nieuwste
opslag zoekt
krult vloed
het eerste golfje
dat in schuim
alle aardse
info verhult…
Spelenderwijs
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
462 ze kent
het verschil tussen
donker en licht
maar wat
zij echt wil
staat in de schaduw
heeft met lichtende
vingers getracht dat
leven zacht te bewegen
maar het zwart
bleef ijs en gaf geen
enkele emotie prijs
waar actie faalde
konden zonnestralen hun
warmte en koestering kwijt
spelenderwijs dansen
nu schaduw en licht als
eenheid…
Mijmeringen over de Dood (2)
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
1.661 telkens als de dood
zijn aanwezigheid laat voelen
schaaft hij aan leven
steelt een lach
zal een deel van mij bekoelen
ik herinner de weelde
bewust geklemd in gedachten
totdat zij als zand
door de vingers glippen
zij hebben nagelaten
de pijn te verzachten
*
ik maak de dood
tot mijn lief om
eindeloos te beminnen
zullen dan…
De wereld van hiernaast
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
466 jij was geen droom
ik voelde je hand
warm en droog
zag je vingers
sierlijk en lang
zoekend niet bang
zij vroegen
in openen contact
de huid nodigde zacht uit
maar jij
wilde niet op
mijn netvlies verschijnen
ik wist de klik van
voor eeuwig verbonden
lijf en gezicht ongeschonden
tot jij verdween
in de wereld van hiernaast
je…
Droog in mijn mond,
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
606 Ze liet haar kleren
vallen, natte afdrukken
van haar voeten in het
zand en in terugwijkend
water, de zee leek moe,
eb viel droog in mijn
mond, vingers schreven
vier woorden in de lucht,
ik voel en ruik je huid,
je haar, je lichaam tegen
het decor van de getijden,
golven murmelen tevreden
met zichzelf en ons en je
weegt die stem…
pianosolo
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
763 Ademloos
luister ik naar
zijn betoverende klanken
als hij met dansende vingers
de witte en zwarte
toetsen bespeelt
m'n hart zacht streelt
vertelt hij het leven
in hemelse tonen
met z'n virtuoze spel
zo subtiel en
word ik meegenomen
naar het diepste
van m'n ziel
Ode aan Ludovico Einaudi die in Carre een soloconcert
gaf op 7 december…
Glas zonder lijnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
499 is er rust
als ik in de spiegel kijk
de schermen
voor even zwarter zijn
kan nu niet zappen
van het grote gat
waar ik vroeger
veel contact mee had
ik lach schaapachtig
vingers zijn gevangen
in een vrijheid
die onwennig voelt
praat tegen woorden
die maar niet
willen verschijnen
op glas zonder lijnen
dacht de wereld te kennen…
Mag ik deze dans
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
524 je vingers
dansen op de toetsen
tonen volgen razendsnel
in akkoorden
maken zij de echo dieper
geven breedte aan je spel
ingehouden
zijn de loopjes
die jij met een glimlach neemt
ondeugend
klinken de frivooltjes
die ik in je ogen lees
zacht stroomt
de muziek naar buiten
als jij de piano sluit
mag ik
deze dans van je
klopt…
Een sjekkie achter z'n oor
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
680 gisteren zag ik de groene ogen
van mijn moeder weer, nog altijd
onbewogen achter glas
dat elk moment kon barsten
ze rook naar gekookte was
het moet maandag zijn geweest
vader keek naar haar gezicht, strak
als de lijnen op het bleekveld
moeder zei dat hij op moest schieten
werk gaat voor, kom, was uitwringen
haar wijzende vinger blind…
Uit weerbarstig steen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 niet alles wat
uit vingers vloeit
is schone kunst
jouw lijn en vorm
met bloed gehouwen
uit weerbarstig steen
krijgt van de criticus
de grauw en snauw
waar moet dat heen
je dicht een tekst
hebt ziel en zaligheid
er in gelegd
maar slaat niet aan
gaat naar de maan
als vlieger zonder touw
strijk maar de veren
van de heren recensenten…
Het groot orkest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 hij laat
jou zacht
de snaren toucheren
met vingers
in de juiste greep
hun lengte vibreren
zo op de juiste toon
speel jij je partij
in het groot orkest
hij zwaait en wenkt
geeft de pauken nu ruim baan
laat geen instrument ten onder gaan
na een lange symfonie
kijkt hij mij gespannen aan
ik mag de laatste toon op mijn triangel…
over en weer
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.474 tussen jou en mij is slechts één grens
huid op huid, de vingers rond de pols
van wat we voelen
buitenkant
binnenkant
lippen woelen tot de hartstocht
van een paar… hun hardgeworden lust
naar zacht gekust
bijtende illusies rond een zoetgezogen mond
een fluistering ontsnapt
gelachen naar
de tijd waar jij
mijn open armen vond…
In terughoudend spel
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
555 je hand is muzikaal
vingers spelen klarinet
met gesloten ogen
denk je aan een warm bed
speelt passie in vlagen
laat tonen de diepste
emoties vertragen
in terughoudend spel
je lacht in een
kort intermezzo
improviseert wat ontspanning
want de lust gaat te snel
in ieder voor zich
komt het laatste akkoord
de ontlading is
in wijde…
Jeugdvriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
866 "De straat" is dood nu
en praat niet meer
als in vroeger dagen
de straatlantaarns
wijzen als lichtende vingers
de hemel
tussen huizenblokken
straalt niet meer
zoals toen
de ijzeren putdeksels
klinken na in mijn oren
waar op de straathoek
onze stemmen vervlogen
in het nu van onze dromen
hangen daar misschien nog
ergens vervaagde beelden…
hartsverbazing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
538 er werd een kindje in
mijn hand gelegd, zijn
haren goud
zijn lach verweven met de mijne
schier beslecht, met al dat fijne
van een pasgeboren dag
alles mag opeens
nu bruikleen in mijn vingers snijdt
want straks als hij weer weg is, voel ik spijt
en ongeduld
wonderlijk, hoe liefde thans
mijn lach verguldt
gehuld nog, in zijn vroege…
liefdesgedicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
660 zij straalt als vuurwerk
spreekt tot onze verwondering
beweegt als zwanen
ogen als candid camera's
ze verzamelt filmpjes
van haar glimlach
in een geldkluis
haar bedoelingen
zijn als aardbeientaartjes
als ze op haar vingers fluit
komen eekhoorntjes toegestroomd
ze trekt aan haar oorlel
en bomen verschieten van kleur
haar borsten…
Alles in mij blijft haken
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.647 .
----------------------------------------
uit: 'De vinger van de tijd', 2007…
Sloten stukjes tijd
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
601 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
en sloten stukjes tijd
ik zag herinneringen komen
die je nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we kijken naar een…
Geen kerkhof of kruis
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
719 mag ik toch
de muur zijn
waar tegen jij
je rug weer recht
voel je vingers
zacht bewegen in
de vele letters die
we samen schreven
geen kerkhof
of kruis geen groene
most om te vergeten
jij voelt zo warm aan
we kerven weer
gaan opnieuw in leven
recht je rug want samen
kunnen wij nooit stuk…
Levend willen hemelen
netgedicht
1.0 met 382 stemmen
482 ik zag super
lange slanke
vingers gretig
graaiend in de
letterbak naar
het ultieme
sluitstuk word
zij wilden
hun beeld
een magische
uitstraling
toedichten
met een
unieke vondst
als nieuw
waarmee een
wereld wordt
ontsloten die
lang alleen
droomde van
een bestaan
met een glorieus
begin in een
universum vol
zelfbedachte…
Net zo goed als wij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 In liefde opgedragen aan mijn zus
Misschien zin in
Cappucino, warme
Choco of zo
Zeg je, terwijl wij
Je duidelijk vertellen
Dat we niets
Meer hoeven,
We zitten al zo vol -
Toch begin je
Met stramme vingers
De plastic verpakking
Moeizaam te openen,
Zinloos te openen,
Want jij weet
Dat het erop zit,
Dat weet jij net…
De kleine rimpeltjes
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
959 heb je vingers gezien
het leven in je handen
lijnen rond je pols
schreven hoe het leven
je heeft veranderd
streelde je gezicht
vond verhaal in
iedere groef en kuste
de kleine rimpeltjes
waarmee jij om liefde vroeg
maar je lach geeft jeugd
draagt warmte naar je ogen
ja jij kunt als geen ander
de tegenvallers aan en met
wat speelse…