3724 resultaten.
Zo goed als stil
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
790 Zo stil lig ik in mijn hangmat
Het minimale wiegen
Schrijf ik toe aan mijn hartslag
Of dat klopt maakt niet uit
Alleen mijn hart is in beweging
Heel zachtjes diep ver weg
Haakt het slagen aaneen
Tot elke vorm van tijd
Mijn adem is er niet
Mijn ogen drijven af
Gedachten zeggen zachtjes
Wieg mijzelf tot mezelf…
Toost
netgedicht
3.9 met 52 stemmen
5.433 Geen schaduwen werpt
wat ongeschreven is
niet gelezen wordt
wat zich laat zien
doet het licht weerkaatsen
maakt zich een vorm
herkenbaarheid en optelsom
van bekend en onbekend
zo laat een kus zich voelen
twee lippen op een zachte huid
daarbij een passend geluid
noemt zich en klinkt vrolijk
twee wijnglazen tegen elkaar
breekbaar…
Ons hongerend canvas
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
804 je hebt mijn woord
zet de doeken op
samen gaan we door
de poort van delen
geen overstap
de eerste streken
staan al vast op
ons hongerend canvas
nog rechtlijnig
en verkennend in losse
vormen wat onwennig
de penselen kalen vast
wij beseffen dat
alleen realiteit de kleur
op toon kan zetten van
elkaar opnieuw ontdekken…
Want onvervuld...
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
505 Want onvervuld blijft het verlangen levend,
de leegte zoekt een vorm, ongrijpbaar anders,
verbindend tot grotere gehelen.
Want onvervuld blijft het verlangen levend,
geen danser zonder dans, geen licht
tenzij het groot ontwaken leidt tot delen.…
Loslaten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 Daar aan de overkant
weet je dat loslaten
de hoogste vorm van liefde is
omdat jij die kunst verstaat
krijgen anderen die je lief zijn
de kracht om jou
vast te houden.…
Zilvergerand
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
808 Zijn we meer dan een gedachte
een ademdamp
in de koelte van de nacht
een passeren zonder te zien
wonen we in illusies
in onverwachte huizen
ongrijpbare dimensies
zijn we gekleed in
vormen van ver weg?…
De nacht als een klarinet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
859 Het is alsof men op klarinetten speelt
wanneer de nacht op het water landt
en grijze schimmen stilstaan
bij het geler worden van de maan
toch neemt de tijd fatalistische
vormen aan en verdwijnt
en kwijnt het menselijk ras
weg in een materialistisch moeras
de struiken langs de sloten
ademen niet meer, ze besloten
om ons als skeletten…
Haal iets uit niets
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
557 ik haal uit niets
iets leuks
om mee te maken
een zucht
en een moment zo
van de straat geplukt
zie hoe
handen rusten
of de tijd verprutsen
hoe ze morrelen
aan de dag door
het borrelen in de nacht
ik pak lucht
en mix met winden
vlagen tekst
wolken letters
drijven zinnen
tot een vers
ik inhaleer de vorm
beloof emoties…
tussen het toetje en de vaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
510 gedichten
zijn nu nog ongeschreven
maar ik voel ze in me leven
als volhardende intentie
met het hevige verlangen
op te lichten tot presentie
tussen het toetje en de vaat
is bijvoorbeeld zo’n moment
waarop het woordenloze woord
ineens precies zijn letters kent
de deur naar het onzegbare
staat dan even op een kier
en leegte vind haar vorm…
Jouw naam op de muur
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
829 Symce
Vijf letters
in graffiti op de muur
gespoten
ze vormen je naam
Symce
dat is er wat er
overbleef van jou
een stoere jonge knul
van nog geen zestien
die uit trein surfen ging
het ging mis
zelfs nu na twintig jaar
huilt jou mama
zoveel tranen
als je luistert
naar de stilte
hoor je haar zuchten
in de wind
zo droef…
Vervagend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
570 Sluipend door en over elkaar
geven elkander geen ruimte
vormen zacht licht van de dag
om tot nevelige schemer
tussen verduisterend eikenhout
tot nacht elk zicht ontneemt.…
Met imitaties in de hand
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
538 hij was kunst
zijn handen vlochten
steen tot transparante vormen
in het raken aan
de hemel schiep hij
schoonheid uit de tijd
zijn bereik dacht
grenzeloos als god
kritiekvol voor de onderdaan
tot de spiegel naar hem keek
een bleek gebogen man
met imitaties in de hand
het was geen kunst
slechts replica’s
van reeds gebaande wegen…
De bodem ketste
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
536 handenvol
heb jij gegeven
aan ieder die dat vroeg
je bron
leek onuitputtelijk
omdat jij steeds dieper groef
totdat
de bodem ketste
jij wat restte gaf
je laatste lach
pas na het breken
groeide stukjes eigen leven
een eerste lente
onervaren nog in geur
maar wel jouw vorm en kleur…
Dit warm decor
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 ik volg het licht
op jouw gezicht als jij
de avondlucht trotseert
met wisselende intensiteit
vlammen schaduwen
speels rond je vormen
de matheid
van je fraaie huid
voorkomt weerkaatsen
in diep donker vragen
oogt je sterrenblik
een lach glimt tanden wit
dit warm decor
heb ik zo lief omdat het
uitzicht op de hemel biedt…
Zichtbare ijsvogel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 Met op de
takken een laagje ijs
Sneeuw dwarrelt of
valt met vaart naar
benee
De ijsvogel is zichtbaar
Voelt onraad en vliegt weg
De sneeuw knispert
Onder onze passen
't Is stil in 't wit en het blijft
gestaag, zeker vallen
Onze schoenen
vormen een spoor
Ga mee…
Slangen op de Denneweg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Van Multiplex, ijzerwaren
verf en lewisplaat
maakt zij schepen
van kippengaas en foto's
slangen, die ik
voor wolkenkrabbers hield
in kronkelende vormen
als penissen van zoogdieren
er een op die van een varken leek
een ander op het bobbelig orgaan
van een kleurige neushoorn
In de achtergrond speelde iemand
op een Bulgaarse…
De coup soleil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
462 ik hoefde je sculptuur
niet te beitelen
uit het harde zand
zacht en met liefde
beeldhouwde mijn hand
jouw ronde vormen
bekleedde met schelpen
jouw bloemen die zo
nooit zullen verwelken
waste met schuim
van de golven je haar
de coupe soleil was zo klaar
samen hebben we
de komende vloed lang doorstaan
stromend ben je naar zee teruggegaan…
Een zonovergoten palet
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 wij vlochten herfst
van alles wat
de zomer geschonken had
jouw slanke vingers
modelleerden vorm en kleur
tot een zondoorschoten boeket
ik schaalde fruit
etaleerde de fleurige rijping
tot een zonovergoten palet
storm en regen
waren welkome gasten
bij het feestelijk openingsritueel
de nachtvorstjes lachten
wisten dat in een koude…
Herfsttij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 Die kleure verander en die warmste
maand uit honderd jaar verdwyn
as mis, wat sonder wind hang bly
Die maan is aan die kwyn en daar klink
die krake van blad en slakkehuis, dat
in die oorschelpen van mense klim
Dit vorm hom tot kristalle, slaan neer
versamel in verstrengel herinneringe
word vas nog eens uitgebrei vertel…
letters
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
592 edlemazrev srettel
sthcels rood laveot
nemrov ez nedroow
verzamelde letters
slechts door toeval
vormen ze woorden
geen zin in woorden
schreeuw ik onzin
tot mijn hoofd
eindelijk leeg is
ik stamel en sta op
open de gordijnen
buiten regent het
letterlijk zinloos
ik blijf binnen
om woordeloos
letters te sparen…
Vallend licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 merkwaardig toch
hoe mensen zich gedragen
als zij zomaar stenen rapen
vergelijken vormen
grote en structuren in een
bijzonder diepgaand turen
verbazen zich om lijnen
die een onnavolgbaar
patroon laten verschijnen
zij zijn vergeten
dat de steen hen wenkte om
aandacht aan hem te schenken
hij focust al van verre
met kleur en vallend…
Bruggen zeven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
456 Omdat het niet om status gaat
nu we telkens naakt staan in de liefde
en onze namen in duinzand verliezen
het is een vorm van eenzaamheid
niet al het materiële overboord
het schip zal niet in woorden stranden
een gedachte door tijd te snel ingezet
maar als een gebrek gebleven bij het beleven
van kleine eenvoud die naar adem snakt
in niets…
De scherpe kantjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ben ik de druppel
in een regenbui
het blaadje dat
dwarrelt op de wind
een spelend kind dat
zand het einde vindt
ik voel hun
eenheid in bestaan
het samen gaan in
tal van vormen
om zo leven zijn
gestalte te geven
waar harmonie
als warme deken
de scherpe kantjes
laat verdwijnen van
donkere schaduw als
zon te fel gaat schijnen…
Het was nacht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
613 plooide je naar mijn houding
Ik wist niet of je wakker was
maar je zuchtte diep langdurig
alsof je wakker geworden was
alle triestigheid liet ontsnappen
Misschien kwam het door je voeten
op zoek naar warmte en gezelligheid
Morgen is veraf in de koude nacht
in de slaapkamer onder een dekbed
met ogen open en niet duidelijk
zien wat zich in vormen…
tranenbuik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 een roep om vrijheid,
waar monden spreken onder
klankloos verdriet
er ebt een glimlach weg
tussen hart en hoofd
de dagen
sluiten zich tot één
lafenis breekt
losse woorden uit hun vorm
en vlindert ze naar buiten
de ruiten van het eenzame huis
spiegelen de morgenzon tot
gruis op rode daken…
Zijn stukjes hemel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 er zweven altijd
gedachten die
ik wil weven tot een
herkenbaar patroon
eerst ze op vorm
en kleuren schikken
de lagen meten van
emoties tegen vergeten
toch vallen er
een paar uit de toon
zij zijn uniek in
verbeelden en droom
alsof zij zomaar uit
een ander dimensie
zijn gegleden in een
ultra creatief moment
zij dateren verbazing…
Twinkeling
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
646 De nacht bloedt dood
in zijn allerzieligste vorm
als je me niet langer bemint
doodt de maan borstverheffend
de vegetatie op het zielenvlees
als je me niet langer liefhebt
verteren baardige wolken
het leven en geloof
tot diepe stugge velden
Toon me in jouw ogen
spiegelbeeld en evenbeeld
het wonder van de lichterlaaie
de dageraad…
De gordel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 hij wist
het donker als
geen ander te bespelen
stapelde kleuren
in vage vormen
verstikkend op elkaar
geen uitweg
omdat stilte echode
zonder weerkaatsen
niets om te raken
weer contact
met jezelf te maken
geen rode draad
om terug te keren
naar leefbare sferen
een zombie die
geketend zichzelf
niet meer ziet
alleen de gordel…
Schrijven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
839 de dag begint aan het bureau
ik daal af in een wit landschap
wat geen landschap mag heten
omdat er geen letters zijn
geen bouwstenen
geen vorm
hier, tussen de regels,
is het witter dan wit
ik ben op weg naar binnen, naar de kern
die zich niet in taal vangen laat
maar ik adem diep in, in volle teugen
keer dan terug, trek me op
aan een…
Paasfeest
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
908 In de Albert Heijn is Pasen vooral een
chocoladefeest in de vorm van hazen en
eitjes. AH is dus niet zo christelijk.
Volgens mij is Pasen een feest, dat de
opstanding van Christus Jezus herdenkt,
die na drie dagen in de doodse sferen
plotseling weer wakker werd en als grote
magiër weer levend aan die en die verscheen.…