5051 resultaten.
Roeping
gedicht
4.6 met 90 stemmen
28.827 Boven de smetteloos gebleekte kleren
staat haar gezicht als onecht jong,
verheven in de macht van hoger sferen
voert zij gedachteloos de opgedragen rituelen.
Het klimmen van de jaren laat geen sporen,
hoogstens de harde echo van haar blik
en de metalen weerklank van haar stap.
haar roeping blijkt het meest
als, op de grens van waanzin…
Aantrekken en afstoten
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
1.289 kijkt ze me aan om te onderzoeken
Of ik wel echt iets met haar liefde kan
Ik knik haar toe en houd haar hand
Mijn hart zwelgt op van lieve woordjes
En mijn ogen vullen zich met liefdestranen
Niet de woordjes maar emoties overtuigen
Ze heft haar hoofd en zuigt mijn zoen
Ik streel haar haren zacht en soepel
En fluisterend streel ik de angsten…
Liefdesangst
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.396 Je lichaam smeekt om liefde
die niemand je nog geven mag
niet uit geloof
of wegens leeftijd.
Bang, bang voor het vertrouwen
is er iemand te vertrouwen
is er iemand die je lijf
beroeren mag?
De tijd die raast maar door
gevoelig ben je tot in het hart
je wilt wel, maar durft slecht
toch is daar het intens verlangen.…
kruipend ben ik sneller
gedicht
4.0 met 27 stemmen
10.368 je komt zuchtend omhoog
uit de keel van de nacht
er is geen hemel meer
ik wacht
op het gillen
en vloeken en slaan
van boven
waar jij ook heen was gegaan
ijle gezichten
dicht tegen de wand
ik verbrand vast mijn kleren
gooi jou aan de kant
gegraai dan het zwijgen
onze grotten op slot
we houden ons vast
aan de rug van het lot…
Gedachten aan maandag
hartenkreet
4.4 met 48 stemmen
2.957 En als ik je Maandag niet zal zien
Dan weet ik je hebt weer gelogen
Over wat je belooft wat je nog voelt
Verdrink ik tranen in mijn groene ogen
En als ik je Maandag weer zal zien
Dan weet ik dat je me gaat beminnen
Verstrengend in een passievolle zucht
Keer op keer genot warmte diep van binnen
En als ik je Maandag niet zal zien
Dan weet…
Spreek je uit
hartenkreet
2.7 met 26 stemmen
2.704 Daar ga je dan
Als op de vlucht
Met
Je verlangens en je dromen
Waarvoor
Mijn God
Ben jij beducht
Wat heeft het leven
Je ontnomen
Wees open
Eerlijk
Spreek je uit
Laat je hart je leiden
Dat moet
Eenvoudigweg te doen zijn
En
Tracht niet steeds
Mij
Te vermijden…
Verdwaald
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.068 Verdwaald in een onbekende ruimte
Overal gevoel van angst
Niet weten hoe je eruit kan komen
Niet weten óf er een manier is om er ongedeerd uit te komen
Niet weten óf je er levend uit kan komen
Er kan van alles gebeuren
Er zijn gangen met rook
Ruimtes met water
Kamers met valkuilen
Zichtbare afscheidingen
Ook ónzichtbare muren..
.. begrenzingen…
Alzheimer
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
2.992 Als de wereld
in schimmen verandert
en ik weet
niet waarom
de kaars dooft
mijn herinneringen
de dag die geen
verschil meer maakt
met de nacht
het leven
niet meer geleefd wordt
mijn gedachten
nooit meer
de mijne zijn
weet dan
dat ik
diep in mijn hart
jou niet
wil kwetsen
als de spiegel
zelf zijn eigen…
Dood
gedicht
3.3 met 118 stemmen
27.192 Mijn vader ging dood -
ik was toen zeven -
dat was heel erg, maar
erger was:
die ochtend had ik hem
geen kus gegeven.
Ik kwam die dag voor
de eerste maal
van school thuis met
een tien voor taal:
had hij geen dagje
kunnen wachten?
Later ging ook nog mijn
broertje dood.
Ik heb gehuild, kon hem
niet missen,
'k was toen al banger…
Bemoedigende koeien
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.258 twee paar handen aan mijn mond
lig ik daar en onderga
de koeien tegen het plafond
kijken me aan
en lijken te lachen
daar lig je dan
met de zenuwen bloot
rustig ademen maar
je gaat er niet van dood
gelukkig hoor ik slechts een boor
geen boegeroep in koeienkoor…
Moord
gedicht
2.1 met 56 stemmen
21.757 Onze fietsen
weggeborgen in het riet,
een spanen doos
geopend aan het water.
zo zal het gaan:
een picknick heel in de vroegte,
en de vijand liefkozend
in mijn nek.
in een leren zak genaaid
zal ik stroomafwaarts drijven,
mijn klein gezicht omhoog -
de hemel dun
als boterhampapier,
de zon een zere plek.
------------------------…
gothisch gegriezel
netgedicht
2.0 met 15 stemmen
1.680 ze nam me mee de nacht in
rond de lakens
duisternis
die steeds dichter ons omringde
en tijdens het spel
mij als klauwen bij de strot greep…
Aanblik
gedicht
3.1 met 16 stemmen
11.458 Zo breed de angst die opspringt
in het lijf, dat wat doet en weg-
haalt. Men schiet nabij, draagt
woorden toe als om te stelpen de vloed
die kronkelt in het stille hoofd.…
Bevriezen woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 waar vingers dralen
handen geen warmte
kunnen halen trekt
kilte ijzig op
uit vloeren en
tocht een koude wind
door de portalen
bevriezen woorden
die gesproken zijn
doven blikken in
het kale licht van
pijn tot ijs en
geven zo het voelen
en bewegen prijs
doodgevroren tot een
schrijn van menselijk
falen om bij elkaar
wat warmte…
Wat hij niet kent vindt
gedicht
2.5 met 44 stemmen
14.959 Wat hij niet kent vindt
hij er vreemd uitzien.
Het vreemde vindt hij lelijk.
Het lelijke maakt hem bang.
Iets waarvoor je bang
bent is gevaarlijk.
Vasthoudend aan de schone
schijn van het vertrouwde
wordt hij een wereld op zich.
Hij gaat er vreemd uitzien.
---------------------------------------------
uit: 'De druiven die te hoog…
Mishandeling
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.065 Je bent nog zo klein
je kunt je niet verweren
Een snauw en een grauw
moet je elke dag trotseren
Nooit een aai over je bol
of een vriendelijk woord
Jij krijgt een pak slaag
je denkt dat dit hoort
Je zit onder blauwe plekken
niemand die het ziet
Je huilt zonder tranen
stikkend in golven van verdriet
Opgedragen aan alle kinderen die mishandeld…
Haar hand
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.226 Nog een paar minuten slechts
Zijn stem klonk hees
Zij kon niet meer dan knikken
Hun houding schuw en angstig
Hoe kon zoiets hun leven vullen
Dagen geteld en wisselend van kleur
Dankzij doorschijnende schaduwen
Gestalten werden kleiner
Overlopend van welwillendheid
Troebel vuil water
In stinkende tonnen
Daar werd hij woedend van
Het werd…
Bang...
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
2.197 Je hebt me bang gemaakt...
Bang om weer van iemand te gaan houden,
bang om dezelfde fouten te maken...
diezelfde fouten,
die jij óók niet tegen kon houden...
Bang om mijn hart weer zoveel
ellende aan te doen...
En bang, om niet alleen mijzelf,
maar ook anderen te vertrouwen...
Bang om te gaan huilen,
omdat jij dat als een zwakheid ziet…
Mijn vriend, mijn vijand
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.639 Ik heb je toegelaten in mijn leven
Ik was blij dat jij er was
Ik had je een plek gegeven
En je hielp mij keer op keer.
Ik heb gelachen en me gelukkig gevoeld
Ik kon de hele wereld aan
Samen met jou ging alles goed
Nooit gedacht dat het verkeerd zou gaan.
Ik heb van je gehouden
Door jou kreeg ik zekerheid
En zelfs wanneer er niemand was…
Het zwarte onkruid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
814 je bloeide
kleuren uit het
zwarte van de nacht
tot helderheid
van zon op een
eerste lentedag
maar ook het
onkruid voelde zacht
het openen van je gulle lach
rukte op
verstikte jou
stal je warmte en gaf kou
je hebt de borders
weer geschoond en weet
je wortels nog intact
jij gaat weer bloeien
het zwarte onkruid van de nacht…
Deadline
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
650 Als de wereld middernacht zou vergaan
Vandaag alleen nog kan overbrengen
Er echt voor gaan staan
Angst en pijn tot moed vermengen
Als de wereld vanmiddag zou vergaan
Twijfel al een dagdeel weerhoudt
Tijd als beul van mijn bestaan
De reactie als het laatste oponthoud
Als de wereld over een uur zou vergaan
Niets meer te verliezen enkel vermogen…
Zolang zij waakt
gedicht
2.2 met 58 stemmen
27.137 Op tweehoog in de stad droomt ze
van vee dat pijn lijdt, een dak
dat brandend instort, en ze valt
verdiepingen lager op een matras van
haar bed. En is weer op tweehoog hoog,
al tast ze in het duister en vindt
niet wat ze zoekt. Zwart staat haar
goed en toch rouwt ze niet
altijd, wit is haar kleur voor de dieren
op zondag in haar oude…
Dalmatiner onweer
gedicht
3.2 met 19 stemmen
10.731 Het blaffen is begonnen
de bastaards spuwen vuur,
licht rent, in plassen spat
het hoog om duizend poten.
Mijn hond, de kop omlaag
hij bibbert in zijn stippen,
draalt om de tafelpoot.
----------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1993.…
leven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
520 Ik tracht, verwacht, en dacht
teveel misschien
te weinig
doelen, te weinig zin
in leven,
doen.
Angstbevend.
sta ik
aan de kant
van mijn leven.…
De hof
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
592 Ik zal nooit ophouden in U te geloven
maar waar komt toch die angst vandaan.
Eeuwige, ik bid U help me toch
van dit schijnproces af te komen
want U alleen vertrouw ik nog
nu brandende tranen treurend stromen.…
Levens eigenwijsheid!
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
586 waarschuwend belt
mijn eigen idee, krijgt voorrang
neen, dit maakt mij helemaal niet bang,
gewaardeerd wat ik denken zal
niets gooi ik dan over wal
denken en vragen aan mijn eigen
al is het misschien soms even dreigen,
toch zal ik door gaan tot in verdrink
misschien in mijn eigen verzink
maar ergens weet ik, ik wordt gered
dus zonder angst…
Geluk
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.021 bang dat dit een droom is,
dat je in werkelijkheid
niet in mijn armen ligt;
ik kan het allemaal
eigenlijk niet geloven,
maar toch is het zo;
ik voel de warmte van je huid,
ik hoor je ademen
en je hart kloppen;
ik kijk in je prachtige ogen
en denk: nee, het is geen droom,
je bent echt en je bent er
helemaal voor mij;
waarom heb ik dan angst…
dreiging
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
628 Er sluipt een angst door het gewelf,
een vage vrees die maakt zich meester,
begeestert onbezorgde zielen,
zij knielen, of doen een stapje terug,
Ik voel omhelzingen verslappen,
we glippen weg, contact verbroken,
verstoken van ons zelfvertrouwen,
we bouwen gretig luchtkastelen,
we telen zonder ooit te zaaien
Vermoeide trappelaars in water…
Gevaar
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.548 Stille gewapende ogen
verklaren je gewetenloosheid.
Op je hoede voor alles wat komen gaat,
met je handen gevuist,
kijk je me aan,
bijna stikkend van verdriet
in je tranen die vloeiden.
Ik doe toch maar een stapje achteruit.…
Vervliegt uit blote lijven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 de leegte van een jaar
legt stilte af in zwijgen
warmte die genoten is
vervliegt uit blote lijven
ik schrijf omdat ik blijven wil
woorden maken het verschil
in draden met de werkelijkheid
ze schrijven mijn realiteit
mijn leven lost zich op
in een reëel afwezig zijn
een existeren op de rand
balanceren boven het ravijn
de tekst…