2508 resultaten.
door mijn ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
462 Ik zat eens op mijn knieën voor het raam,
En keek naar witte wolken zonder naam,
Die zomaar hingen in’t blauw geboren,
Stil, in weggewaaide wind verloren,
Een koe dreef door de ogen van een kind,
Op duizend meter in’t blauwe gebint,
Alleen, zonder gras, als een witte wolk,
Alleen, als eentje van een wolkenvolk,
Ik had geen idee wat die koe…
September
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
599 Strelend zachte warmte, omarmde bruidsnachten
met duizend vruchtengeuren,
die de dagen kleuren:
zalig milde nachten.
September hoe lang nog uw bekoren,
rustig kloppend hart, dat niet verstilt.
Mijn liefde die nooit verkilt.
De naam die ik steeds wil horen,
schrijdt in volle pracht over oktobertreden.…
Veelheden hoe
gedicht
4.0 met 7 stemmen
3.601 tweehonderd zesenvijftig stokken tover,
vijfhonderd twaalf tochten over,
en ongeveer,
duizend minnen meer.
-----------------------------------------------
Uit: 'Ik geef je niet voor een kaperschip
met tweehonderd witte zeilen', 1993.…
handen (4)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
787 Het bed waarin mijn handen van toen
ook jou wel duizend keer hebben neergelegd.
Mijn handen van nu herinneren zich
het breken van die ogen die slapen moeten.
Gretige ogen, vol energie die het leven begroeten.
Mijn handen van nu raken haar voorzichtig aan.
Ogen open, blije lach, beentjes die hunkeren om te staan.…
wit verschiet naar roze
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
767 zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
fluistert zacht
dat kon niet door de beugels
ik schaam me
wit verschiet naar roze
je laat me in het rode blozen
onschuld is voorbij
vergeef en vlieg met mij
de vlucht van duizend…
in rondingen je lijf gezet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
811 rondingen je lijf gezet
je ogen glanzen
transparant verbazen
je ziel als bodem ingelegd
de zon licht zacht
je trekken uit en
schittert je beweging
je huid grenst aan
de wind en huivert
zijn gevoelige beleving
je bent gestold in het
moment van reageren
je wilde zoveel uitproberen
je stapte van je voetstuk af
viel in duizend…
in rondingen je lijf gezet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
863 rondingen je lijf gezet
je ogen glanzen
transparant verbazen
je ziel als bodem ingelegd
de zon licht zacht
je trekken uit en
schittert je beweging
je huid grenst aan
de wind en fluistert
zijn gevoelige beleving
je bent gestold in het
moment van reageren
je wilde zoveel uitproberen
je stapte van je voetstuk af
en viel in duizend…
Principessa
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 Een heel ontnuchterende
Goede morgen middag avond
Mijn woordenwijze Sara Thustra
Liaison très dangereuse
Mijn lief, dierbare Sheherezade
Van duizend sproken min een nacht
Op wie de dichter op jouw portrait
Langer niet dan nodig wacht
Ons wachten is geen smachten Maar respectvol mededogen
Als ik u zie, mijn poetessa Principessa…
binnen bereik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 zijn eigen wanen
soms zwijgt iemand
als hij spreekt
valt in de leegte
tussen woorden
en hun betekenis
voert het schuim van
wrakhout hem mee
soms staat iemand op
varen boten stroomopwaarts
klemt de hoop zich
tussen de bergen
zijn er oevers met
boterbloemen
ontloopt iemand de dood
soms noemt iemand je naam
noemt hij duizend…
Moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Jouw pijn
is de mijne niet,
zij is onbegrensd
je adem stokt
en slaat het verweer
in je vel
op deze dreun
dansen je engelen
sluiten zich
tot een cirkel
zonder bodem
in de damp van die krater
tekent zich een bloem
wel tien
wel duizend
elk blad
streelt je wonden
je hebt ze zelf geschilderd
je kon niet anders
je bloesems zijn de schreeuw…
wie telt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
442 wie telt weet niet waar hij aan begint
duizend dingen laten geen spoor na
niemand volgt de dodentreinen
telt de uitgestrekte mijlen
niemand wil met een zwarte reis
de witte wolken bereiken
achter verre bergen de onberekenbare val
van zwermen vogels
witte brengers van engelenbrood
niemand die het verteren kan
gif laat sporen na…
Leestekens in een landschap
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
532 in het verrafeld landschap
aan de rand van het bestaan
zweeft een gier om de dode
ontdaan van het zware pak
gaf de dood hem vleugels
verdwenen verten
van zwervende gedachten
de tijd met duizend wijzers
uitgewist in de horizon
in de open levenloze ogen
het stukgehamerd hart
staat het landschap geschreven
laat in teisterende wind…
Lichtjes
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
592 Ik zie er nergens een
Ik loop in het donker
Waar gaat dit pad heen
Opeens zie ik vuurvonken
Ik probeer me te verstoppen
Ze schijnen licht in het duisternis
Kan nergens aankloppen
Het 's alleen mijn adem waar ik naar luister
Langzaam komen ze dichterbij
En ze dansen om me heen
Nu ik kijk ben ik blij
Vuurvliegjes en wel duizenden…
Vertel me
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.037 En dat alles goed komt
Vertel me de vele dingen
om voor te leven
Vertel me
wie jij bent
En waar je naartoe gaat
Welke stukjes van de wereld je nog wilt zien
En al gezien hebt
Vertel me
wie ik voor jou ben
En of je voor mij
nog een weg ziet
Vertel me luchtige dingen
Zoals cake
of ballonnen
Vertel me al die dingen
Vertel me duizend…
Daar sta ik
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
297 Als je me laat vallen breek ik in duizend stukjes uit elkaar.
Het gevolg van is zo onberekenbaar!
Wie helpt me stukje op te rapen om een plaats te geven ,
Een stukje weer moed en kracht in mijn kwetsbare leven.
Dit is een pad van kilometers die ik ga afleggen met vallen en opstaan!…
11 september 2001 - een troosteloze litanie
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
166 en honger
en werkloze keukenmessen
en haat als lava
en boeings
en gewapend beton
en meer dan duizend graden
en smeltend staal
en verpletterd blusmateriaal
en witgloeiende woede
en vreugdeschoten
en vliegdekschepen
en destroyers
en kruisraketten
en luchtafweergeschut
en rupsbanden
en boeien
en elektrische stoelen
en zinken kisten…
Kansberekening
snelsonnet
4.6 met 7 stemmen
796 Het is een kans van één op de miljard
Als je gezellig rauwe oesters eet
Doch ongemerkt heb je een virus beet
Waarmee je per abuis het noodlot tart
Maar voor hetzelfde geld heb je geluk
En gaat je kroon slechts door een parel stuk…
Heimwee
netgedicht
3.4 met 79 stemmen
27.566 Wel zijn er duizend kleine zorgen
waarin ik langzaam ben vergaan.
Ach kon ik nog één keer als vroeger,
al is het enkel in mijn waan,
met mug, met zomer en met moeder
weer in mijn ver bed slapen gaan.…
toen ze belde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
806 ik opende een brief van duizend woorden
op zoek naar het bericht over die weemoed
waaraan mensen sterven.
helaas: geen woord
toen belde jij...…
de kleur van sterren
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
1.261 onder een deken van sterren
in het licht van de maan
voel ik liefde in warmte gegeven
wil ik een droom niet laten gaan
een droom in duizend kleuren
intenser keer op keer
laat gevoelens zacht ontwaken
elke nacht verlang ik meer
sterren zullen verdwijnen
wens na wens vergaan
als een zucht in de morgen
laat ik die kleuren gaan
gedragen…
Heimwee
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.620 Wel zijn er duizend kleine zorgen
waarin ik langzaam ben vergaan.
Ach kon ik nog één keer als vroeger,
al is het enkel in mijn waan:
met mug, met zomer en met moeder
weer in dat ver bed slapen gaan.…
GEHEIMEN VAN DE ZEE.
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.175 De golven van de zee
spreken vele stille talen,
die ik niet kan verstaan
ook al spreekt het duizend malen.
Een lied weerklinkt door de nacht
als schuimkoppen op de golven staan,
het bruisend lied van de zee
zal menigeen stil doen staan.
De golven worden opgeworpen
een muur van spattend water.…
de motor
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.504 wat zou ik graag jouw tweewieler willen zijn
bereden over duizend wegen
vol gas toer je op me los
'k voel me aan de wereld ontstegen
schuin voer je mij door bochten
volledig -under control- zoals jij wilt
ik voel me heerlijk tussen jouw benen
leef je uit tot je honger is gestild
en laat me dan op adem komen
met wat benzine en wat rust…
Mijn Drenthe
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
848 In veen en veld wel duizend maal.
Ze maakten kuilen en vennen.
Drenthe heeft ze allemaal!
Hier groeit het bos en de heide.
Door rond te lopen en gedwaal.
De hondsrug de hunze geleiden.
Drenthe heeft ze allemaal!
Hier tussen Hunebed en wallen.
Komt menigeen tot rust.
Ze komen hier in grote getalen.
Hier vertoeven is een lust.…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.369 ‘Hoogste tijd’, zo dacht het blad
- al turend in de grauwe lucht -
‘ik heb mijn seizoenen nu gehad
ben klaar voor de finale vlucht
Krijg kramp in al mijn nerven
mijn huidje wordt al droog
val ik nu in duizend scherven
of zweef ik naar de regenboog ?’…
Pure Verwarring
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.160 Zoektocht naar mezelf
Mijn persoonlijkheid verloren
In het doolhof van gevoel
Onderdrukt verlangen
Sluimering van constante Climax
Bij alles wat ik doe
Denk ik aan jou
Mijn hart slaat
Een race tegen de klok
En dan weer stilte
Alleen een harde steek
De leegte is Onmenselijk
Gemeen en Onnatuurlijk
Zo is het niet bedoeld
Liever duizend…
Uit de hel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
413 de hel naar
ontploffend kruid
maar jij lacht
zwaait de deur van
het oude jaar dicht
zodat het verstikkend
geknal verdwijnt en de
nieuwe wereld verschijnt
de oude gewaden
zijn afgedaan in het
eerste licht van nieuwjaar
dat met schone lei en lucht
de overgang draagbaar maakt
wij zijn begonnen onder
het duurzaam geluid van
duizenden…
Eens toen de dagen
gedicht
2.5 met 1716 stemmen
291.146 Eens toen de dagen
over de riviertong lagen
lang en wazig
onder de macht van leed
kwam stralend de boot
onder de herfstbrug gevaren
en ik zat bang voor het licht
in mijn schaduw
jij hebt zorgend de boot aan de kade gemeerd
bekommerd mijn twijfel
mijn angst genegeerd
en je hand hielp me mee
op de loopbrug
en het licht waarin duizenden…
Toekomstdroom
hartenkreet
2.9 met 20 stemmen
1.185 De wolken storten regen neer
Zoals mijn hart de angst
Door mijn lichaam pompt en meer
Om van de donder maar niet te spreken
Een knal, mijn hart slaat over
Ik zit mezelf te steken
Met woorden, daden, zelfs een mes
Want ik moet gestraft
Dat is een wijze les
Een neerwaartse spiraal draait
Mij het diepste ravijn in
En windkracht duizend…
De wandeling
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.080 Zij wandelde langs blauwe open luchten
Langs hemels vol met zwart omrande wolken
en slaakte duizend zuchten
Openheid en ruimte had zij nodig
De afstand des te meer
De klanken van herinnering
deden nog vaak te zeer
Alleen met wind en met geweten
met troost voor eigen ziel
moet deze weg gelopen
om al die pijn te kunnen gaan vergeten…