2736 resultaten.
OP TIJD
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
806 we willen vaak
verloren tijd inhalen
maar wat we weten is
dat tijd wel de aller
laatste is die verliest
wij komen niet
verder dan het nu
toch laten tijden
zich ooit inhalen
als we ons er maar
serieus aan wijden
en als zij het ook verkiest
zijn we eindelijk bij de tijd
en zullen nooit meer
staan op tijden
maar als ze dan ten slotte…
Verstening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
934 tijd
Een ook mij bedreigende verjaring
Ik zie het zuchten van de grote aarde
En bloemen buigen door de zonnestralen
Ook hoe een continent gewoon verjaarde
Alsof de eeuwen waren als kwartalen
Bomen haastigen zich naar verheven hoogten
Bergen heffen zich heel statig boven zee
Beekjes drijven weg in gele droogten
Maar mijn leven wordt nu eindelijk…
Bevrijd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
627 we dreven op
dezelfde wind
heel even voelden
wij ons nog een kind
onbekommerd
naar de zon
aarde groenig blauw
diep onder ons
jij hebt nu
alles losgelaten
eindelijk kun jij
zonder zorgen praten
lachen en
genieten van bestaan
al is het in die andere
vorm al gedaan
geen belemmeringen
of zwaarwegende zaken
in deze nieuwe entiteit…
Ik zocht …..
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
941 een dolende ziel
te hervinden
Ik zag mij in jouw ogen
In jouw handen
In jouw woorden
Maar ik wilde jou helemaal niet zijn
Ga weg
Uit mijn gedachten
Ik orden
Ga weg
Ik stap zelf wel
De wereld in
Kijk maar
Hoe ik mijn eigenwaarde
Zelf hervind
Ik zie je door mijn ogen
Kuilen graven
Voor de anderen
Wanneer val je er nu eindelijk…
Exposure en tekst
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 kalligrafisch
op te tuigen met
de meest ludieke
snuisterijen in vorm
en kleur zodat
ook zij qua inhoud
een geheel zijn
het is geen
beeldspraak die
jij voor ogen hebt
maar wel de
warme intrinsieke
verbondenheid van
exposure en tekst
waar jouw
handen dit
ontvouwen is het
warme vertrouwen
in een nieuwe
diepere communicatie
eindelijk…
alleen
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.594 Met mijn gezicht naar de spiegel gekeerd
durf ik mezelf eindelijk recht aan te kijken
wonderlijk- ik begin echt te lijken
op al die mensen om me heen
de één kan maar weinig
de ander héél véél- toch kan niemand
dus ook ik niet - altijd alles alleen.…
In voorzichtig wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 het doek was leeg
geen enkele veeg
ontsierde de
volmaakte structuur
van het oppervlak
ik wilde beginnen
om de diepste
emoties van binnen
eindelijk eens vorm
en kleur te geven
maar was bang
om evenwicht en
stilte te verstoren
die ik daar gekoesterd
had sinds ik ben geboren
toch ben ik begonnen
in voorzichtig wit
zwommen later…
Blauwgrijze kou
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 je een direct
adept van de
schepping kan zijn
zongekleurde
levenskracht met
een stralende lach
waarvan het
altijd wel een
onsje meer mag zijn
toch kan
ook jij verstillen
bevriezen in
doorzichtig transparant
dat geen ruimte laat
voor een warme hand
onbereikbaar
opgesloten in
blauwgrijze kou
die een lente
nodig heeft om
eindelijk…
Woordenloze Peptalk
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
3.803 Door diepe dalen en
over bergen ging hij;
vaak onder zorgen gebukt
maar net als hem
is het mij
eindelijk ook gelukt.
Hij bleef van het leven houden
en was met zijn 90 jaar de oude
wijze opa die mijn voorbeeld is.…
Lazen ogen mee
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
521 vocalen
snel naar boven te halen
maar in het fijne werk
waren ze niet zo scherp
daar speelde de lach
met mimiek een
doorslaggevende rol
begrepen worden was lol
pas toen zij echt
iets wilden zeggen
probeerden dat met klanken
uit te leggen lazen ogen mee
kwam er diepte in
communiceren en voorbij
de grens van nu konden zij
ook eindelijk…
Blauwtje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.217 Toen ik haar zag, een blonde freule
Op een stralend wit paard
In een dorpje vlak naast Keulen
Het was het noemen niet waard
In galop voorbij gedraafd
De ultieme droom
Als zoete wijn gelaafd
Mijn toekomst, mijn home
De kans op eeuwig geluk
Eindelijk mijn gebeden verhoord
Mijn droom kon niet meer stuk
Stoutmoedig nam ik toen het woord…
Dat vage
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
525 een mens alleen
bijna niet te dragen
gevoel dat alles onecht is
ik zie maar kan
er nooit bij komen
de horizon is vaak een
obstakel voor mijn dromen
filosofeer over
de diepte van bestaan
daal dan af in een steeds
nauwer wordende spiraal
waar angst
de sfeer bepaalt in
een totaal verloren zijn
door existentiële pijn
dan is er eindelijk…
Blauw licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 zij kijken dan
ontwijken ze de blik
een reflex
die rust moet geven
na een jeugdig leven
van alert moeten zijn
in totale uitdaging
zijn zij ten onder gegaan
alles was gericht op
status en een goede baan
zelf zijn zij
kind gebleven
vol onzekerheden in
overheersend beter weten
in selfies kunnen
zij zichzelf en anderen zien
eindelijk…
Zag leegte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
611 zonder bericht
had geen perspectieven
zonder dat zicht
ik wist dat
dit moment ooit
dichtbij zou komen
door alles buitengesloten
verstoken van
ieder teken dat aangaf
wie en wat ik was
niemand bevestigde dat
zag leegte
van onbekenden
vond helemaal niets
dat mijn bestaan erkende
koel streek de wind
langs mijn verhit gezicht
eindelijk…
Een streep kleur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 ik omarm de nacht
waar immense stilte
met mij wacht tot wat
licht van mijn muze uit een
kiertje van de hemel ontsnapt
een streep kleur
die aansprekend klinkt
waar ik na heel diep
graven eindelijk iets
van zijn betekenis vind
nog heb ik er geen
echte woorden voor
maar na veel denken
associëren en schaven
komen de strofen door
speelsheid…
In zonlicht gebroken kleuren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
513 ik heb zinnen losgelaten
als vallend herfstblad
hoopte diep van binnen dat
er ergens een mooie strofe lag
ben gaan zoeken
naar patronen in het
kleurrijke tapijt maar raakte
zo de weg volledig kwijt
heb moeten wachten
op de laatste sneeuw
tot de wereld eindelijk lachte in
zijn ontdooiend witte schepperskleed
zag toen mijn gedicht…
eens stopt van vijf tot negen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
814 ga alles doen
wat je nu nog niet mag of kan,
blijf vooral elkaar plezieren,
eindelijk druk van de ketel en de pan,
plof je nooit neer
in een vadsige zetel!
integendeel,
voel je dan
een super-vrije gezonde vrouw of man!…
Omarmen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.029 Loop ik buiten stilletjes rond
Kijkend door beslagen ruiten
Gedachten spoken in mijn hoofd
Hoelang zou het nog duren
Voordat mijn laatste lichtje dooft
Ik nestel mij in een hoekje
Houd mijn knuffel stevig vast
Het zal nog maar even duren
Dan ben ik niemand meer tot last
Langzaam verdwijnt het gevoel
van de knuffel die mij verwarmt
Eindelijk…
Stervensuur
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.619 Als een grote vogel
vluchtte ze uit mijn armen
vloog ze naar de verten,
eindelijk uit haar kerker bevrijd.…
te weinig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
754 bij de ondergang later
na het verdampen van al het water
en jij met je droge mond gestorven
geen woorden meer uit kan kramen
daar zal ik op je wachten
nog enkele jaren van hier
een jong leven nog te vormen
voorbereiding op een levensslot
dat je dan tranen zal huilen
uitgekristaliseerde hoopjes zout
en vergiffenis zoeken, eindelijk
op…
In afwachting van....
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
4.163 Maar als het eindelijk zover is,
zul je met liefde ontvangen worden.
Zal ik m'n uiterste best doen een lieve oma te zijn,
er voor je te zijn, zolang ik je oma mag zijn...…
enige eis
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
2.136 Maar nu is er
eindelijk
de tijd van
zijn allerlaatste bestemming.
Niet langer ontkenning
van menselijkheid.
Geen vluchtige woorden.
Niet zwevende akkoorden.
Niet meer
immer heen en weer,
terugkomen en vertrekken.
Moe is hij van het ontdekken.
Liefde ontnam hem
alle reislust.
Diepgang
had hij plots gekust.…
Obstakels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.214 Het zal dan ook niet lang meer duren,
totdat ik eindelijk gelukkig zijn kan.…
De rivier is bevroren
gedicht
2.8 met 36 stemmen
28.081 Ik moet nu eindelijk eens weten of ik verdrinken kan.
Een palingvisser ziet mij gaan
en komt op tijd
of net te vroeg.
Als iedereen weer slaapt roep ik zó hard
dat niemand er wakker van worden zal:
ik wist het wel. Ik wist het wel.
-----------------------------------------
uit: 'De zin van een liguster', 1980.…
VOOR WIE TWIJFELT
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.350 Misschien is voor wie twijfelt
de haat dan eindelijk op de loop
en kan vriendschap pijn verzachten.
Tot dan blijft voor wie twijfelt
het enkel en alleen bij dromen
en de hoop dat het uit zal komen.…
De overrompeling
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
521 weg met pantsers
scherp uw kracht
de overrompeling komt
misschien vannacht
aan hun conflicten kleeft
al eeuwenlang bloed
dat gevloeid heeft en
gestold is zonder moed
uitzichtloos is nooit
een perspectief voor leven
dus vluchten zij naar hen
die dat wel kunnen geven
eindelijk kunnen wij
een stukje welvaart delen
in plaats van geld…
Leven - Leven
hartenkreet
4.2 met 32 stemmen
1.990 Ik wil weer leven
mezelf ruimte geven
Eindelijk rust creëren
gevoelens evalueren
Ik wil goed denken
even flink bijtanken
Voelen wat ik nu wil
af die gekleurde bril
Ik wil gelukkig zijn
geen stress geen pijn
Geen onnodige tranen
niet hopen in wanen
Ik wil nu ontspannen
alle onrust verbannen
Energie niet meer verspillen
aan hoe anderen…
In en uit het zwart
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
639 zwaar weegt alle gram
allengs in mij afgestort
zo drukkend dat dit zijn
vol zwarte gaten schiet
en al het licht verdwijnt
mij rest laatste kracht
dankzij voorbije zonnen
ik zag ze moedig ondergaan
in eigen dagen opgeslokt
door hun diepste nacht
nog verwerk ik loden grein
maar schijn nu eindelijk
lang verhoopte supernova
trek…
Dood en begraven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.415 te snel en als altoos
ontmoet een mens de dood
die zet het sein op rood
breekt alle botten broos
het eindelijk gelaat
dat schedelt scherp en strak
de levenswil nog zwak
bij laatste ademstaat
onzichtbaar voor de rest
begint finaal de reis
bij't snijden van de zeis
wordt doodman’s dorst gelest
wat achter blijft is leed
soms ironie in…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 er waren takjes
die niet wilden groeien
bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet…