Alle inzendingen over tak

3024 resultaten.

Sorteren op:

Zonnestraal

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 756
Het meer is koel En bijna dichtgevroren Een krakend oppervlak Rijp op een tak Een veer verloren Het bos is stil De hemel kil Een ree kijkt schuchter om Een kraai krast opgetogen Vanuit een boom die krom gebogen In de verte tuurt Vanuit de hemel stuur Ik zonnestralen Die koude op de aarde Doet vertalen In knoppen aan de bomen…
Ingvild Deniz22 september 2005Lees meer >

Zonnestraal

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 769
Het meer is koel En bijna dichtgevroren Een krakend oppervlak Rijp op een tak Een veer verloren Het bos is stil De hemel kil Een ree kijkt schuchter om Een kraai krast opgetogen Vanuit een boom die krom gebogen In de verte tuurt Vanuit de hemel stuur Ik zonnestralen Die koude op de aarde doet vertalen In knoppen aan de bomen Die…

Verval van blauwe eenzaamheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 138
Goud rot weg tot brons, koude herfstwind geselt de takken, een zwart gezwel in de tijd. Mist kruipt over de graven, zwart water spiegelt de wolken, zonlicht is al lang gedoofd. De wind huist in de muren, gestalten dwalen door de schemer, wat stierf, keert nimmermeer.…

Het laatste blad

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 506
ik was het laatste blad dat de herfst bijna liet hangen heb met bladeren geruiseld een zomer lang alle koelte gevangen stormen getrotseerd zag takken breken waarvan het einde nog niet was geformuleerd nu somberend in een wereld vol vergrijzen donkere dagen die in de ochtend al verijzen ik val en vervolmaak het kleurig…
wil melker17 november 2017Lees meer >

Mystiek

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
De rust is ingetreden Roerloos liggen bladeren Windvlagen zijn verleden Lage wolken naderen De takken bedekt met dauw Aan mist overgegeven Schimmen achter in het blauw Met het uitzicht verweven Twee bomen door de tijd heen Naar elkaar toe gebogen Hun twijgen vlechten ineen Nevelige atmosfeer Het stenen erfgoed geeft weer Symbolen…

Er is sneeuw voorspeld

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 942
de wind aarzelt wanneer ik woorden schrijf in de kille schaduw van de winter ik haast me door het gebladerte schraap zinnen van stugge takken voor deze zich overgeven aan het troosteloze gerucht van gewillige, grijze wolken vanuit de aarde verkondigen ze het sterven terwijl de nacht wordt meegesleept in de herberg van mijn angsten…

Eeuwige schoonheid

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 579
ik wil de lente vangen maar de bloesem blijft vooralsnog aan de takken hangen heb mijn baret opgezet voorzien van ezel kwast en palet ben ik de natuur ingegaan een oase van kleur waar penselen vele hemels kunnen doeken zonder aan kwaliteit in te boeten overweldigd door zo veel goddelijk moois konden mijn handen geen wonderen maken…

'Vuur'

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 766
....,zeiden wij en wij snoeiden de struiken wij kapten de takken en rooiden de stronk wij sleepten het snoeihout en bouwden een stapel wij vormden een houtberg bevonden hem goed de vuurtoorts ontstoken daar stijgt al een rookpluim hoor toch hoe het knettert de laai voert omhoog Het vuur onderhouden vraagt brandstof en zuurstof zo…

Lente

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 794
Een vroege ochtend langs de uiterwaarden Een ijle nevel talmt van boom naar stronk In tinten, die geen schilder evenaardde ligt het landschap onbeschrijfelijk te pronk Als kleine spiegels glanzen waterplassen tussen de wilgen met hun stekelkoppen De kale takken vormen schuchter knoppen; het water zal voorlopig niet meer wassen De kleur van…

lichtvlucht

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 706
de spiegel rondom de boom verandert maagden en minnaressen wanneer winter geen woorden meer kent op schouders van de dichter die als teken van rouw de aarde zwart schrijft en aan elke tak, krom gebogen, de dag hangt met droeve doodgezwegen wind vreemd en zwaar van stilte hij kan niet anders en buigt zich over zijn glazen droom…

Jij ook ?

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 940
Zag jij ook de zwiepende takken en hoorde je het ruisen van de bladeren voelde jij je eigen hart kloppen in heel je lijf, door al je aderen ? Zag je de eerste spetters vallen en hoorde je het lachen van een kind voel jij je ondanks alles ook gelukkig of ben ik de enige die dit ondervind ?…
Moeke6 juli 2008Lees meer >

Naamloze passanten

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 522
ik wist de donkere luchten het zachte zuchten van de wind geruisloos nestelt stilte zich in bomen tussen blad hoor het vage breken van een tak door naamloze passanten zag de bliksem pas toen het donkere loof diep voor de regen boog de spanning die het onweer lading gaf is stilaan verdwenen zomer is in gouden luchten weer…

Groener in tinten...

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 880
Winters gedord, snoeischaar gekort Onooglijk sta je daar, maar de lente geeft je aanzet om reserves aan te spreken, je takken hoog te steken en blad, door dor ogend hout, heen te laten breken Per dag groei je groener in tinten, gaat bloesem stralen Dank, lieve lente dat dat wat levenloos leek, dankzij jou de kracht van leven kan vertalen…

Aan de overkant

gedicht
1.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 7.261
Aan de overkant wordt een boom omgezaagd op de kade liggen takken de boom ploft neer het licht valt op de stenen vier mannen in oranje overalls leggen stalen kabels om zijn bast hij wordt opgehesen de boom komt langs het raam de kamer verdwijnt in zijn schaduw de mannen schreeuwen de boom trekt verder door de lucht die blauw is als een poppenoog…

Beleven van het zijn

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
het landschap is niet meer alleen ik voel het weer langs bast en takken strijken hoor het koren rijpen in het zengen van de zon ik loop niet want de paden voeren me langs bos en heidegrond waar ruizelen en ritselen alles vertellen over groei en bloei van verleden in heden tot nu er is geen scheiding maar slechts eenheid in gebeuren…
wil melker19 februari 2015Lees meer >

Waar ik kan verpozen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 493
Met mijn hoofd leun ik tegen jouw stam vertrouwend op de wortels van jouw leven mijn zorgen vertrouw ik toe aan jouw takken die wel buigen maar niet breken in de wind de zon verwarmt jouw kruintje doet mijn wangen blozen geeft mijn huid een goudbruine tint zo kan ik bij jou verpozen en hoor jouw bladeren ritselen waar vogels nestelen…

parels

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Als ik naar de bomen kijk met hun groene bladerentooi besef ik wat zijn ze toch mooi de toppen hemelwaarts gericht afstekend tegen de blauwe lucht blijft het een schitterend gezicht met hun gratie en schoonheid de takken wijd gespreid bomen altijd in beweging dansend op de onzichtbare wind en als je wilt schuilen je de rust eronder vindt…
marijke25 juni 2009Lees meer >

verbinding

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Tegenwoordig liggen de verbindingstekens weerloos open veel wind tussen de passanten gezichten onder een witte ijslaag dat vriest dat kraakt bewegingsloos de tongen kapot taalkundigen die zwaluw worden en hun winterpak aantrekken Het kwijnt en rot traag aan de nerven van de woorden huizen worden vergeten takken tot blad straten tot…

sms-specht

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 557
Er zit in de boom naast me een specht te sms-en wat zou hij toch zeggen ik hoor zijn duim op de toetsen slaan hij seint naar deze of gene of misschien wel naar de maan hij hip hopt van de ene tak naar de andere ik kan daar niets aan veranderen en kan hem met mijn camera niet verslaan even is hij in zicht en vliegt dan met zijn laatste…

Wandelende transformatie

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 776
De mist trekt zich samen voor het licht van de zon die stilaan alle pogingen staakt om nog wat warmte te geven de dag lijkt haar ogen te sluiten voor een komende winternacht Het donkert zo vroeg schimmige schaduwen langs grauwe rietoevers blijken van dichtbij wilgen zonder takken gekortwiekte koppen stompend in de wind Langzaam transformeer…
geeraardt6 december 2010Lees meer >

Ode aan de kersenboom

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 958
de takken glimmend bruin lijken kaal maar ondertussen is er een waas van heel licht leven dat door loopt tot in de kruin door malse regen en lentezon zwellen de knoppen en kleuren bij de schubben laten los de blozende bloesem komt vrij als jonge bruiden lente tooi staan ze in wolken van organza te pronken en rozig wit te blozen o, bloesemtijd…

Gedreven herfstblad

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 471
drijven in de wind getrokken als een magneet naar de plaats waar ik jou vind gaan we dan samen die weg van liefde en gelukzaligheid als twee herfstbladeren die kringelend gaan met opgewonden blos vleien aan het einde van ‘t pad teder tezamen naast elkaar moe van zwieren in het mos daar in gedempte zonneschijn dat gebundeld door kale takken…

pathos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
wars koude woorden likken kippenvellen huid exploderen aan de oppervlakte spijkers slaan in je schedel dring ik tot je door geschoffeerde gevoelens uitgeroeid met wortel en tak gevilde spierenmassa gestript van eiwit traanbuizen cement gevuld lood leggende waarheid kaler dan de kaalste neet enzovoorts daar ben je scalpel, hamer en…
enrico13 januari 2012Lees meer >

Ik hang de noten

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
ik hang de noten aan de bomen en leg de takken in het gras zet de zon hier op de tafel heerlijk binnen op 't terras ik hang de wolken aan de waslijn en doe de regenboog op slot gooi alle bloemen in de leegte plant een linde in 'n fagot ik hang de lente aan de kapstok en veeg de vogels van de pui plak grimassen aan het plafond naakt…
LadyLove23 april 2012Lees meer >

Ik leef, ik mens

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 588
en ik denk ik schrijf ik droom schep mijn wereld zonder vragen dicht ik het licht door het lommer de kruin van de bomen want, er wonen vogels in geweven nesten van gevonden resten tal van takken ik teken de zon in 't hemelsblauw en als het donker is laat ik de maan een stukje zakken ik dans mee op de golven van mijn kostbare…

sneeuw !

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
De Goden schudden hun bedden op Vlokjes van onschuld dansen met pluisjes van dons Zuiverder wit kan niet bestaan als van een maagd die zich behoedzaam neervleit in de straat Die zichzelf niet meer herkent Stemmen niet ver van stilte Voetstappen die alles verraden Lijdzaam dragen takken hun nieuwe last en buigen diep voor de passanten…

verloren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
op het pad liggen kronkelige takken die de boom niet langer dragen kon op de grond achtergelaten bladmuziek de verregende ROUTE 66 en onbespeelbare Groove Blues in de vijver drijft in tevergeefse dodelijkheid een uitgewoond pakje Camel sigaretten uit de struiken steekt een rode vervormde paraplu voorgoed uit de wind gehouden en…
J.Bakx18 januari 2015Lees meer >

MEESJE....

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
in m'n tuin nestelt ....een meesje Geel-zwart zijn verenkleed,blauwe kop valt in het voorjaar niet echt op Het is een-spring-in-de-struik -wat je ook noemt-: 'een vroege vogel' Bij glorende morgen -wat heet- zingt ie vanaf schutting of tak Aan langslapers lak in mijn tuin plukt ie de dag Van mij mag ie hij houdt…

waarheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 599
Mannen die worden onthoofd in de krant In een ander land Een land ver weg van ons hollandse paradijs Waar de vogels op de takken blijven zingen De rivieren stromen En er kinderen zijn die nog dromen Ver weg Een strijd Om de waarheid Onze planeet Verdeelt Op de televisie het beeld Zwarte kruizen hel duisternis mist Een octaaf lager…
ebba15 oktober 2015Lees meer >

Veeg herinnering bijeen

netgedicht
3.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 4.623
zoveel ballen zijn er al gevallen in het tuigen van de boom weer een droom in duigen de kinderhand van toen is nu een oom raap altijd de scherven in drukte van belang veeg herinnering bijeen en weet hun glans zal volgend jaar niet erven maar ik laat ze nooit alleen zo sier ik mijn boom met schijnbaar leegte aan de winterharde tak…
wil melker26 december 2007Lees meer >