3020 resultaten.
Er is sneeuw voorspeld
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
942 de wind aarzelt
wanneer ik woorden schrijf
in de kille schaduw van de winter
ik haast me door het gebladerte
schraap zinnen van stugge takken
voor deze zich overgeven
aan het troosteloze gerucht
van gewillige, grijze wolken
vanuit de aarde
verkondigen ze het sterven
terwijl de nacht wordt meegesleept
in de herberg van mijn angsten…
Eeuwige schoonheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
579 ik wil de lente vangen
maar de bloesem
blijft vooralsnog
aan de takken hangen
heb mijn baret opgezet
voorzien van ezel
kwast en palet ben ik
de natuur ingegaan
een oase van kleur
waar penselen vele hemels
kunnen doeken zonder
aan kwaliteit in te boeten
overweldigd door
zo veel goddelijk moois
konden mijn handen
geen wonderen maken…
'Vuur'
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
766 ....,zeiden wij en
wij snoeiden de struiken
wij kapten de takken
en rooiden de stronk
wij sleepten het snoeihout
en bouwden een stapel
wij vormden een houtberg
bevonden hem goed
de vuurtoorts ontstoken
daar stijgt al een rookpluim
hoor toch hoe het knettert
de laai voert omhoog
Het vuur onderhouden
vraagt brandstof en zuurstof
zo…
Lente
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
794 Een vroege ochtend langs de uiterwaarden
Een ijle nevel talmt van boom naar stronk
In tinten, die geen schilder evenaardde
ligt het landschap onbeschrijfelijk te pronk
Als kleine spiegels glanzen waterplassen
tussen de wilgen met hun stekelkoppen
De kale takken vormen schuchter knoppen;
het water zal voorlopig niet meer wassen
De kleur van…
lichtvlucht
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
706 de spiegel rondom de boom
verandert maagden en minnaressen
wanneer winter geen woorden
meer kent
op schouders van de dichter
die als teken van rouw de aarde
zwart schrijft en
aan elke tak, krom gebogen,
de dag hangt met
droeve
doodgezwegen wind
vreemd en zwaar van stilte
hij kan niet anders
en buigt zich over zijn glazen droom…
Jij ook ?
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
940 Zag jij ook de zwiepende takken
en hoorde je het ruisen van de bladeren
voelde jij je eigen hart kloppen
in heel je lijf, door al je aderen ?
Zag je de eerste spetters vallen
en hoorde je het lachen van een kind
voel jij je ondanks alles ook gelukkig
of ben ik de enige die dit ondervind ?…
Naamloze passanten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
522 ik wist
de donkere luchten
het zachte zuchten van de wind
geruisloos
nestelt stilte zich
in bomen tussen blad
hoor het vage
breken van een tak
door naamloze passanten
zag de bliksem pas
toen het donkere loof
diep voor de regen boog
de spanning die
het onweer lading gaf
is stilaan verdwenen
zomer is in gouden
luchten weer…
Groener in tinten...
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
880 Winters gedord,
snoeischaar gekort
Onooglijk sta je daar,
maar de lente geeft je
aanzet om reserves
aan te spreken,
je takken hoog te steken
en blad, door dor ogend hout,
heen te laten breken
Per dag groei je
groener in tinten,
gaat bloesem stralen
Dank, lieve lente dat
dat wat levenloos leek,
dankzij jou de kracht
van leven kan vertalen…
Aan de overkant
gedicht
1.9 met 14 stemmen
7.261 Aan de overkant
wordt een boom omgezaagd
op de kade liggen takken
de boom ploft neer
het licht valt op de stenen
vier mannen in oranje overalls
leggen stalen kabels om zijn bast
hij wordt opgehesen
de boom komt langs het raam
de kamer verdwijnt in zijn schaduw
de mannen schreeuwen
de boom trekt verder door de lucht
die blauw is als een poppenoog…
Beleven van het zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 het landschap
is niet meer alleen
ik voel het weer langs
bast en takken strijken
hoor het koren rijpen
in het zengen van de zon
ik loop niet
want de paden voeren me
langs bos en heidegrond
waar ruizelen en ritselen
alles vertellen over groei en bloei
van verleden in heden tot nu
er is geen scheiding maar
slechts eenheid in gebeuren…
Waar ik kan verpozen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
493 Met mijn hoofd leun ik
tegen jouw stam
vertrouwend op de wortels
van jouw leven
mijn zorgen vertrouw ik toe
aan jouw takken
die wel buigen maar niet breken
in de wind
de zon verwarmt jouw kruintje
doet mijn wangen blozen
geeft mijn huid
een goudbruine tint
zo kan ik bij jou verpozen
en hoor jouw bladeren ritselen
waar vogels nestelen…
parels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.058 Als ik naar de bomen kijk
met hun groene bladerentooi
besef ik wat zijn ze toch mooi
de toppen hemelwaarts gericht
afstekend tegen de blauwe lucht
blijft het een schitterend gezicht
met hun gratie en schoonheid
de takken wijd gespreid
bomen
altijd in beweging dansend
op de onzichtbare wind
en als je wilt schuilen
je de rust eronder vindt…
verbinding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Tegenwoordig liggen de verbindingstekens
weerloos open
veel wind tussen de passanten
gezichten onder een witte ijslaag
dat vriest dat kraakt
bewegingsloos de tongen kapot
taalkundigen die zwaluw worden
en hun winterpak aantrekken
Het kwijnt en rot traag aan de nerven
van de woorden
huizen worden vergeten
takken tot blad straten tot…
sms-specht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
557 Er zit in de boom naast me
een specht te sms-en
wat zou hij toch zeggen
ik hoor zijn duim
op de toetsen slaan
hij seint naar deze of gene
of misschien wel naar de maan
hij hip hopt van de
ene tak naar de andere
ik kan daar niets aan veranderen
en kan hem met mijn camera
niet verslaan
even is hij in zicht en vliegt
dan met zijn laatste…
Wandelende transformatie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
776 De mist trekt zich samen
voor het licht van de zon
die stilaan alle pogingen staakt
om nog wat warmte te geven
de dag lijkt haar ogen te sluiten
voor een komende winternacht
Het donkert zo vroeg
schimmige schaduwen
langs grauwe rietoevers
blijken van dichtbij
wilgen zonder takken
gekortwiekte koppen
stompend in de wind
Langzaam transformeer…
Ode aan de kersenboom
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
958 de takken glimmend bruin
lijken kaal maar ondertussen
is er een waas van heel licht leven
dat door loopt tot in de kruin
door malse regen en lentezon
zwellen de knoppen en kleuren bij
de schubben laten los
de blozende bloesem komt vrij
als jonge bruiden lente tooi
staan ze in wolken van organza
te pronken en rozig wit te blozen
o, bloesemtijd…
Gedreven herfstblad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 drijven in de wind
getrokken als een magneet
naar de plaats
waar ik jou vind
gaan we dan samen die weg
van liefde en gelukzaligheid
als twee herfstbladeren
die kringelend gaan
met opgewonden blos
vleien aan het einde van ‘t pad
teder tezamen naast elkaar
moe van zwieren in het mos
daar in gedempte zonneschijn
dat gebundeld door kale takken…
pathos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
470 wars
koude woorden
likken kippenvellen huid
exploderen aan de oppervlakte
spijkers slaan in je schedel
dring ik tot je door
geschoffeerde gevoelens
uitgeroeid met wortel en tak
gevilde spierenmassa
gestript van eiwit
traanbuizen cement gevuld
lood leggende waarheid
kaler dan de kaalste neet
enzovoorts
daar ben je
scalpel, hamer en…
Ik hang de noten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
536 ik hang de noten aan de bomen
en leg de takken in het gras
zet de zon hier op de tafel
heerlijk binnen op 't terras
ik hang de wolken aan de waslijn
en doe de regenboog op slot
gooi alle bloemen in de leegte
plant een linde in 'n fagot
ik hang de lente aan de kapstok
en veeg de vogels van de pui
plak grimassen aan het plafond
naakt…
Ik leef, ik mens
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
588 en ik denk
ik schrijf
ik droom
schep mijn wereld
zonder vragen
dicht ik het licht
door het lommer
de kruin van de bomen
want, er wonen vogels
in geweven nesten
van gevonden resten
tal van takken
ik teken de zon
in 't hemelsblauw
en als het donker is
laat ik de maan
een stukje zakken
ik dans mee
op de golven
van mijn kostbare…
sneeuw !
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 De Goden schudden hun bedden op
Vlokjes van onschuld dansen met
pluisjes van dons
Zuiverder wit kan niet bestaan
als van een maagd die zich
behoedzaam neervleit in de straat
Die zichzelf niet meer herkent
Stemmen niet ver van stilte
Voetstappen die alles verraden
Lijdzaam dragen takken hun nieuwe
last en buigen diep voor de
passanten…
verloren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 op het pad liggen
kronkelige takken die de boom
niet langer dragen kon
op de grond achtergelaten
bladmuziek de verregende ROUTE 66
en onbespeelbare Groove Blues
in de vijver drijft
in tevergeefse dodelijkheid
een uitgewoond pakje Camel sigaretten
uit de struiken steekt
een rode vervormde paraplu
voorgoed uit de wind gehouden
en…
MEESJE....
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
604 in m'n tuin
nestelt
....een meesje
Geel-zwart zijn
verenkleed,blauwe kop
valt in het voorjaar
niet echt op
Het is
een-spring-in-de-struik
-wat je ook noemt-:
'een vroege vogel'
Bij glorende morgen
-wat heet- zingt ie
vanaf schutting of tak
Aan langslapers
lak
in mijn tuin
plukt ie de dag
Van mij mag
ie
hij houdt…
waarheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Mannen die worden onthoofd in de krant
In een ander land
Een land ver weg van ons hollandse paradijs
Waar de vogels op de takken blijven zingen
De rivieren stromen
En er kinderen zijn die nog dromen
Ver weg
Een strijd
Om de waarheid
Onze planeet
Verdeelt
Op de televisie het beeld
Zwarte kruizen
hel
duisternis
mist
Een octaaf
lager…
Veeg herinnering bijeen
netgedicht
3.2 met 32 stemmen
4.623 zoveel ballen
zijn er al gevallen
in het tuigen van de boom
weer een droom
in duigen de kinderhand
van toen is nu een oom
raap altijd de scherven
in drukte van belang
veeg herinnering bijeen
en weet hun glans zal
volgend jaar niet erven
maar ik laat ze nooit alleen
zo sier ik mijn boom
met schijnbaar leegte
aan de winterharde tak…
De pijn van liefde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
664 vannacht huilde de wind
grote dikke tranen
ik keek van achter het raam
en zag de ruiten nat
de bomen en hun takken
bewogen heen en weer
alleen de maan stond stil
en ik
gevangen door dit moment
jij sliep door alles heen
de man mij zo bekend
ik zag jouw lijf bewegen
je ademhaling op en neer
ik voelde al mijn liefde
voor…
Het zeilschip en de zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 een zeilschip gaat voorbij
wit tussen de bomen verdwijnt
de wind wiegt de takken
zachtjes de bladeren
dakpannen rood in de rij
schouder aan schouder
de zonnestralen tegemoet
wetend warm zijn nabijheid
brengt mij terug
verankerd
met open armen in mij
warm en licht
de verte is hier
de zeilboot ben ik
luister naar de zee
zij zegt…
er is een open en toe gaan van deuren vandaag
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
796 papier
is er een muur
het houdt de letters
op afstand
woorden die niet geschreven
kunnen worden, woorden die nog nooit
bij elkaar hoorden
zoals - ik mis je -
ik streep ze door
mijn liefste verdriet
is een gesloten toekomst
wellicht wordt dit alleen in poëzie begrepen
zoals een treurwilg die met zijn trieste vlagen
te veel takken…
dwingen door de weergodinnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 mijn takken zijn gespreid
twijgen in een warm hunkeren
nog is de wind te koud
moeten knoppen zich beschermen
in een winters bunkeren
ik zie het jagen
van de eenden
meerkoeten zijn al dagen
naar een nest aan het
zoeken voor hun eerste leg
en ik besef
dat de natuur zich
niet laat dwingen door
de weergodinnen vogels
zingen…
Haiku 5#3
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 Tik tak
De tijd maakt sprongen
het is later dan je denkt
schenk nog maar eens in.
Wisselend getij
Geluid van water
verder dan de horizon
gebroken golven.
Cirkelspel
In zekere zin
is elk eind een nieuw begin
het werk is nooit af.…