5433 resultaten.
Olympische spelen in Tibet, een estafette bij hoog en bij laag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 eenzame sticker
demonstratie vertrokken
achter op een rug
de bierkar boldert
de keien op naar buiten
ten demontratie
een inval om nooit
te vergeten treinlading
van immigranten
stickers van de vlag
en van de verdoemenis
worden uitverkocht
drie studenten
wijsneuzen op een bankje
ver van hun bed…
Tweeluik (deel 1)
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
619 Vanaf nu
Ik had vandaag
een hele moeilijke dag
maar kwam deze avond
tot een uitzonderlijk besluit
vanaf nu
bouw ik met het leven
van elke nieuwe dag
een toren
een toren
met een vreugdesklok
daar bovenop
zet ik een wapperende vlag
zodat elkeen
in die vreugde delen mag…
De storm en wij.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 Een zilte geur
vermengt zich
met vlagen
van mist
over het strand.
Ik wandel met jou
hand in hand.
De storm
heerst
over het land!…
storm van wolken
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.297 storm van wolken
flarden in mijn hoofd
gevoelens kolken
van verstand berooft
storm van woedende vlagen
berovend mijn verstand
kan het niet meer verdragen
woede krijgt de overhand
storm van onredelijkheid en haat
neerslaand tegen de spiegels van mijn ziel
voorbij de goede raad
nu niet meer subtiel…
de onwetenden (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
922 voluit valt het doek de onwetenden
verlaten de voorraadschuur handen bebloed
zij krijgen wanhoopsplinters over zich heen
sommigen keren op hun stappen terug
vervloeken de vlag van het vaderland
maar knielen voor de willekeur van meesters
zij ontdoen zich van hun mantel
ontbloten de borst
toch zij zijn beschaamd
al zij die onwetend zijn…
bloedbroeders
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
609 naast elkaar op de bank
kijken in dezelfde richting
het zoveelste jaar
ongenadig eensgezind
houden hun mening voor waarheid
volgen blind de vlag
voorzichtig op een afstand
statler en waldorf hoofdschuddend
van op het balkon
zij kunnen het weten
verdreven de vijand vechtend
van op hun balkon…
that's me in the corner losing my religion (REM)
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
684 jarenlang al
in de knoop met hem
zie wat er gebeurt
het draagt zijn naam
twijfel
omdat er mensen zijn
wijs en erudiet
belezen en toch religieus
onder de vlag van het geloof
loopt een bloedspoor
doorheen de geschiedenis
onmenselijk wreed
hij is liefde, leerde ik
een goede vader
mijn brein te klein
om dit te vatten…
vervliegend
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
442 glimp van een droom
vlaag van verleden
zweem van weemoed
vleug vol verlangen
de geur van weleer
probeer de beelden
vast te houden
maar de seconden
razen voorbij
de uren draaien
hun snelle rondes
het verleden vervliegt
sneller dan je dromen kunt…
Het is ook nooit goed
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
780 De kerk tooide oranje
voor slechts één keer
er komt zeker geen
tweede keer
want de bisschop zei furieus
dit gaat te ver, ’t is heus
zolang de haan
op de toren staat
is mijn haan
die naar behoren kraait
en daar hoort geen vlag
of oranje bij.…
oktoberlicht
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
700 bladeren dobberen in stemmige tinten
door een stille sloot, drijvend langs
een verwaaide boom die gaandeweg
doorzichtiger wordt, in mild oktober
licht nu brozer wat eenzamer lijkt
zoals hij roerloos naar 't water staart
bij vlagen naar zonnige dagen reikt…
Lutz Jacobi
snelsonnet
3.6 met 16 stemmen
1.056 Verheug u toch en laat bazuinen schallen
De feestneus op, kom jubel met z’n allen
De vlag in top, Jacobi komt eraan!
De Wildershanddoek ligt al in de ring
Juich vaderland en klap en spring en swing!…
Er zal weer vrede komen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.069 zag het schot gestopt
stilstand ritselt in beweging
de eerste witte vlag
uit dood ontwaakt
wat niet meer was
de lach van overleving
er zijn geen groene
luisterrijke bomen
wel gloort er hoop
ebt langzaam angst
uit boze dromen
er zal weer vrede komen…
bij deze foto
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
622 op dit gezicht is alles te vinden
de glimlach heel vaag en de houding
om alles te begrijpen, alles op zijn plaats
met in de achtergrond het bos met de eiken
nimfen dartelen gevleugeld kwinkelerend voorbij
hand in hand als libellen, in elkaar geklonken
de wind van zee fladdert in vlagen met hen mee…
De ketting
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
540 voel je niet aangesproken
niets is minder waar
vandaag mag het spoken
wij zijn daar
in het oude pand
met buiten een vlag
twee sleutels en een rand
wat rood en wit geeft dat mag
een lint van licht
dit omwille van de vrijheid
het is je plicht
zonder enige vorm van strijd…
Van straat naar plein
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
599 zacht fluisteren
huizen de woorden
van hun bewoners
opgeslagen
achter raam en deur
mêleren zij hun eigen geur
ontsnappen in vlagen
die door wind van straat
naar plein worden gedragen
waar werk en verkeer
de echte stemmen zingen
in het koor van de grote stad…
2 minuten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
611 Ik sta 2 minuten stil
Omdat ik 4 mei niet vergeten wil
Voor het vaderland gestreden
Is menig mens overleden
Gevochten als een held
Verhalen die men nu nog steeds verteld
Ik herdenk deze dag
En halfstok hangt mijn vlag
Soms laat ik nog een traan
Waarom, hebben ze dit ons toch aan gedaan…
de dag dat de dichter in mij ontwaakte
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
889 op een oude foto
La Roche-en-Ardenne 1966
gemaakt met mijn kodak-instamatic
in een vlaag van ontroering
er staat een paard met een hooiwagen
waarop de boer zijn lading schikt
een simpel vakantiekiekje
ware het niet dat ik
vanaf die dag heb leren kijken
met de ogen van een dichter…
Haiku plus #3
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
554 Bij vlagen en zinnen
mis ik de tijd die voorbij is
het is stiller dan ooit.
Na verloop van tijd
op het verkeerde been gezet
wist ik maar wat zij dacht.
Als je bij mij weggaat
verander ik in een vogel
hoe bijzonder is dat?…
Het leven door een paarse bril
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
2.732 De staatsschuld loopt op, maar het gaat geweldig goed
Iemand anders ruimt wel op achter onze Haagse reet
We verpesten onze burgers met een goed belegd gemoed
De pensioenen staan maar te luieren, zoals je weet
Niemand weet wie het over de balk smeet
Het volk huilt als een rouwstoet
Het werkende volk weet dat het tot het einde der dagen werken…
Rouwzang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.127 Haar hand lag blank, een lelie, op de baar,
Waar sliep wie nóg behoorde alleen aan haar -
Voor 't huis drong volk, een meisje weende zacht.
In volle zaal, wen later, zong die vrouw,
Nog bleek van 't eenzaam dromen bij een graf,
Vroeg 't volk dat éne liefde- en smartelied.
…
Kom, jij, kom
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
429 Hij blijft zitten onder de lange uithalen
waarmee ’t volk hem smeekt te komen.…
Twee oude vrouwtjes
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
792 Twee oude vrouwtjes bij de kerk -
hier, nu, in het hete Manilla
waar de zon onbarmhartig brandt
boven de sloppenwijken
en de grote huizen van de rijken.
Twee oude vrouwtjes bij de kerk -
Alles veranderd intussen, alles hetzelfde.
Wie schrijft geschiedenis: de armen, de rijken?…
grafstenen
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.008 onder hele dure stenen
heel de kerkvloer bedekt
lagen vele rijke doden
stijf en rottend uitgestrekt
arme doden lagen buiten
slechts bedekt met zand en gras
net zoals hun hele leven
zonder enige luxe was
wat de rijken niet beseften
't was wel deftig onder steen
doch de armoe, het geteisem
liep er altijd overheen
maar de sloeber op…
Ontelbaar feest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
687 zoveel herhalingen en herinneringen
opgeteld een rijk leven
dat gevierd moet worden
Geen kaarsjes meer
maar iedereen is aanwezig
of ze nu taart willen of niet
en alle kinderen zijn erbij…
Een verband over de situatie van afghanistan
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
688 Welke vlag?
-------------------
gedicht van Izat Ullah Shamszai
Vertaler: Jalal Amarkhil…
De Koning, de Minister(President), schijt aan corona
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 ze hebben in mijn perceptie schijt aan hun eigen corona-promiscue-beleid
laten de drollen liggen, waar het volk over uitglijdt!…
schipper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
896 de volle zeilen bol
van zilten bries
de lippen zout
en zongebeten
is hij alleen nog
vastberadenheid
de blik blijft
strak gehecht
aan verre horizon
hij heeft de tijd
getemd glijden de golven
weg onder zijn voeten
en winden wijken terug
voor zijn gelouterde gelaat
hij is een god
totdat hij klein en koud
de haven binnengaat…
Rue de Vivegnies
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.690 Dansende kasteelprinsessen
ravotten feest’lijk door de straat
onwetend hoe een psychopaat
gruwelijk smachtte naar excessen
Gretig, genadeloos gegrepen
door handen met klauwende kracht
sleurend als beesten in de nacht
tot bevrediging van een begeren
‘Aux Armuriers’ tapt het verdriet
van een verpauperende wijk
onder een helsporende dijk…
Aangelegen
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
862 het is als het verbloemde
sjansen
van dichters
een tonen om het tonen
in tonen
die blijven soms hangen
op zekere hoogte
in zich gekeerd
met schroom die geen handreiking doet
zo gaan onze paden
zijdelings samen
en wijken uiteen
waar het woud dichter wordt
er wordt
zoveel geboomd en
ook nog geschreven
het ontvangen
vaak niet…
De hemel van toen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
521 schaduw
van de walkant
spiegelt het water
dreigend en zwart
in contrast met
het herfstige groen
een golflijntje verder
weer de hemel van toen
zag lijken al drijven
in vele levens vergaard
heb de crisis ontweken
ben tot heden gespaard
maar iedere keer
als het licht wordt gespleten
komen schaduwen dreigen
tot mijn angsten weer wijken…