2730 resultaten.
Oogden eindelijk orkaan
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
687 ik waaide vleugels
jij loste nog wat engelen
wij droomden vrijheid
op een warme wind
thermiekten samen
naar een ongekend hoogt
tot de cumulus zich
boos over ons boog
draaiden door de luchten
konden onweer en
de storm nog ontvluchten
en oogden eindelijk orkaan
in zijn stilte
konden we weer rusten
en langzaam aardwaarts gaan
maar…
vlinder
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
487 je fladdert
vrij en
elegant
in pracht van kleuren
je kust
de bloemen
op de hei
in al hun geuren
je vliegt
gezwind
doorheen de wijde
blauwe lucht
je gaat
voor bijna alles
wat niet stil is
op de vlucht
je spreidt
je vleugels en
begint sensueel
te zweven
je laat me
dromen en
mooie momenten
beleven…
De winter van mijn hart
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
847 ik vond je
in de winter
van mijn hart
beademde
je vleugels tot het
ijs heel langzaam brak
zag je sprieten
rekken en de kou
uiteindelijk vertrekken
nu toon je
lentekleuren in de
warme geuren van mijn hand
bent klaar om
uit te vliegen en naar
onbekende oorden te gaan wieken
ik geef je zon en al
mijn liefde mee zoek het land…
De nieuwe PVVplus
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
710 De partij van de Vrede,
die havikken en duiven,
nieuwe snavels,
en nieuwe vleugels geeft.
De Partij van Vertrouwen,
waar vuisten worden geopend.
Waar gelovigen en atheïsten,
glazen heffen en handen schudden,
en samen handen vouwen.…
zont zomer in jouw sierlijkheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
981 ik zie je vlinderzacht
weer wieken
vleugels van fluweel
je pauwenoogt
in stil genieten
terwijl je tong
de bloemen zoogt
je droogt nektar
uit hun kelken en
de kleur verschiet
bladeren verwelken
als de herfst
zijn oogst
in vruchten biedt
weer is de cirkel rond
zont zomer
in jouw sierlijkheid
voortbestaan
is de cocon
van komen…
Bella Odonata
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Je bent zo mooi Odonata
Je zwarte kaarsrechte ranke lijfje
gespikkeld en gestreept
en om het uiteinde van je staart
siert jou de blauwe band
en dan die doorzichtige vleugels
weefsel van flinterdunne kristallen draden
waar de zon doorheen schijnt
in een kader had ik je willen vangen
met maagdelijk witte bloempjes
zodat je onderdeel zou…
ALIS VOLAT PROPRIIS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
620 verankerd in mijn hart
bij vlagen vloeibaar maar steeds warm
het zandkasteel, de parelmoeren schelpen
het zachte van je wang
zo ver als ik maar kijken kan, wil ik
je volgen, tot ik enkel nog een stipje zie
samen met het witte van de wolken
verdwijn je aan de horizon
jouw aardse reis volbracht
ja, zeg ik, ik zie het nu
zij vliegt op eigen vleugels…
veranderlijk
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
484 mijn voeten reppen zich
door zilveren regen
ik dacht:
ik kleur de woorden
en maak een zon
later op de dag
zal zij komen
haar hitte verschroeit me
zij zal vogels verstenen
in oogverblindend licht
vleugels gebroken
niemand is veilig
als het zomert
laat mij winters zijn
ik ruik bloemen op ijs
mijn voeten reppen zich
onder de koperen…
Vlinders
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
370 het duikt
in kleur
voor me uit
schots en
scheef
als een
van de start
al licht
aangeschoten
schaatsster
loom wiegelend
en de stevige
koude bries
van de zee
kreeg zij mee
langs hoge
duinen is het
heerlijk struinen
met opgestreken
vleugels in ornaat
alarm altijd
vol paraat
want de vraat
van de meeuwen
is ongekend in…
vlinders
netgedicht
3.7 met 40 stemmen
392 het duikt
in kleur
voor me uit
schots en
scheef
als een
van de start
al licht
aangeschoten
schaatsster
loom wiegelend
en de stevige
koude bries
van de zee
kreeg zij mee
langs hoge
duinen is het
heerlijk struinen
met opgestreken
vleugels in ornaat
alarm altijd
vol paraat
want de vraat
van de meeuwen
is ongekend in…
Werdegang
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
217 schiereiland van het land
uit elkaar
Kwijtgeraakt kwijtgemaakt
waar zijn de fundamenten
hoe dicht je scheuren
in tijden van razernij
Verzegelde herinneringen
achter ontzegelde vensters
een draaierig slingeren
tegen de muur
Verliezen vinden een graf
achtergelaten in vergane kronieken
van bijna alles van verdriet
wortels noch vleugels…
Vogelvrij
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.020 Ik adem de lucht in,
stap vooruit, spreid mijn vleugels
en ik zweef weg...…
Medelijden
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
4.576 Op mijn pasgeverfd raamkozijn
kleeft een vlinder vast
doodsangst rukt haar poot voor poot
uit het tere lichaam los
Na de poten kleeft het lichaam zelf
hopelozer wordt het nog
de vleugels sidderen terzij
totdat 'k haar dood uit meelij
Hoe meer je vlinder rukt zich stuk
bij 't zoeken naar het groot geluk
hoe'n enkele vindt
de deernis…
Medelijden
netgedicht
2.8 met 44 stemmen
6.594 Op mijn pasgeverfd raamkozijn
kleeft een vlinder vast
doodsangst rukt haar poot voor poot
uit het tere lichaam los
Na de poten kleeft het lichaam zelf
hopelozer wordt het nog
de vleugels sidderen terzij
totdat 'k haar dood uit meelij
Hoe meer je vlinder rukt zich stuk
bij 't zoeken naar het groot geluk
hoe'n enkele vindt
de deernis…
lang ...geleden
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.557 Herinneringen worden gevlochten
doorheen de tranen
van afgebrokkelde muren
Beelden rusten en gaan vervagen
de pijn echter,
lang geleden,
die blijft je voor jaren
in je schoot aanstaren
Vleugels worden gebroken
handen vergeten te slaan
angsten blijven drijven
op een eiland
waar ik ze wil begraven
samen met een opgeborgen traan
Een…
sterrenhemel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.383 steeds uit de lucht
ik ben al door mijn wensen heen
overal zijn fonkelende lichtjes
die groter of kleiner worden
hemellichamen die veranderen
en nieuwe constellaties vormen
Cassiopeia blijkt Maagd te zijn
Ram neemt de gedaante van Leeuw aan
dansende sterren in de nacht
ze zijn verdwaald zonder hun maan
de Eenhoorn spreidt zijn vleugels…
Vliegen als een adelaar
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.242 Met goudkleurige kop
en diep zwarte vlerken
ben ik het symbool
van kracht zonder buigen
In 't hoge rotsgebergte
ben ik altijd thuis geweest
waar het verre uitzicht
mijn scherpe oog trotseert
Op weidse vleugels van satijn
laat ik me drijven
doorklief met trage slag
wind en hemelrijken
Waar het blauw van azuur
en ijle wolken zweven…
Helios
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.032 Mijn vleugels wegen zwaarte
de aanloop volgt, het luchtruim
voelt vertrouwt.
Het hoogste goed is nabij.
Nu kan ik alleen nog zweven.
Leven is licht. Licht is leven.…
waarom de gekooide vogel zingt
netgedicht
3.7 met 40 stemmen
824 weet
de gekooide
vogel dat hij
vleugels heeft
waarom
dit zingen
achter tralies
een gestold
vleugellam
leven lang?
koestert hij
de tralies
het hokje
waarin
hij zit
rouwt hij
om het
verlies van
de kunst van
het vliegen?…
Nimmer verstorven
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
691 Vlinderlijk wit
danst voorbij haar ogen
pure magie stroomt voort
waar leven ooit begon
en alsmaar verder vloeit
daar bij de levensbron
zij aanschouwt
de wonderen der natuur
en voelt de kracht van de bomen
ongerept en onbevangen
streelt zij haar tere zilveren huid
slaat haar vleugels uit
gaat verder met zoeken
door eeuwigheid
naar…
liefdesnachten.....
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.972 engel van liefde
omhels mijn hart
spreid jouw vleugels
innig zacht
schep verlangen en hoop
passie in dromen
zweef op gevoel
zaai liefde om jou heen
bezorg mij geluk
dagen vol dromen
jij bent het einde
mijn nieuw begin
engel zo zacht,
laat mij leven
nachten met jou
liefde beleven…
Wie heeft je gezien?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
617 mooi klein mens
al je vleugels gebroken
door welke spitsroeden niet
heb je je weg moeten lopen?
ik stuur je de warmte van
wel honderden zonnen
maar wie heelt wat stuk is
en de pijn van je wonden?
wie noemt je naam nog
zonder te voelen
‘ik bood je geen schuilplaats
om je te hoeden’
je verschijning ontweken
je stem genegeerd…
doodshoofdvlinder
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
15.177 de rups kruipt over loof en doorn
korte sprieten keuren alles
wat haar maag verdraagt
tot zij uit haar jas groeit
kaken malen in het pantser van de kop
zij hult zich in een rode pop
vier vleugels van geel en grijsbruin
loodsen haar voorbij een bries
een inktvlek siert de pijlstaart
zij warrelt rond een lamp
strijkt neer met kleefklauwen…
Windmolen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.196 Drie bladen wentelen rond de as
gelijkmatig zuigen ze wind
in de gestroomlijnde koker
door een kluwen van kabels
verbonden met fijne mazen
het net dat verdeelt
Groene stroom is verwekt
in vallei of poldervlakte
De baron die zich wentelt in blauw bloed
zeurt over de vervuiling van de horizon
de meeuw die zijn vleugels zou schenden
Hij…
Een blauwe rivier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
80 Een blauwe Rivier — ontmoette mij
Met ongetemde Vrede
Twee bruine Ogen open — wijd
Op Vleugels in de Hoogte
Geen Schijn van Weemoed hield hier stand
Voor de felle Zon — bezweken
Een wilde Vreemdeling werd ik —
In deze verre Streken
De Vloed trekt van de Oevers weg
De zwoele Wind — gevangen
Het naakte Leven zoekt de Zee
Waar Diepten —…
De schilder
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
783 de vlinders die de gek benoemt
in een woordgeschilderd omlijsten
van stille, wakkere nachten
snijden het weefnet van
gevangen dromen die
onder het tweehoofdig lijf
tollen als waren zij verkrampt
door de weeën van het baren
de dwaas laat zijn vleugels los
in het stuwen van het bloed
en zegeviert om wat hij achterlaat
onder het presse-papier…
Dons
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.935 Dromerig volgde jouw blik
Twee om elkaar heen buitelende vogeltjes
Ze dansten verliefd
Over fladderend zonlicht
Door de slagwiekende vleugels aan flarden gereten
Als donzige veertjes over jou heen
Ook jij kwam in mijn armen
En met een vertederde stem schonk je mij dat moment
Het prille geluk dat verliefdheid heette
en ook ons weer…
Dons
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.406 dromerig volgde jouw blik
twee om elkaar heen buitelende vogeltjes
ze dansten verliefd
over fladderend zonlicht
door de klapwiekende vleugels aan flarden gereten
als donzige veertjes over jou heen
ook jij kwam in mijn armen
en met een vertederde stem schonk je mij dat moment
het prille geluk dat verliefdheid heette en ook ons weer dartel…
duikend naar de diepte
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
1.374 wie heeft jou lief
als je het daglicht klauwt
met ongetemde slagen
als je knaagt
aan blootgelegde schedels
in het land van schaduwgras
je misleidt de dood
hoog in het zuiden
verstilt de aarde naderbij
grijpt breed de blauwe lucht
wijd uitgestrekt in ‘t zweven
volg de wind, volg je vleugels
in het dalen van de dag
vlieg, volg…
de innerlijke schemer gevangen
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
782 ik hoor een vogel
rondom de kruising
van mijn binnenveld
blauw geletterd
met rood doorstreept
lokken sporen, halfvergaan
tot aan de bosrand
in het windgebladerd ruisen
klinkt een verre stem
en in mijn lijf de dood
met ruwe wind
daalt de vogel naast mij neer
spreidt zijn veren over het zwarte stof
ik vlucht en op zijn vleugels…