4932 resultaten.
wiekslag
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.076 de wereld draait door
alsof je nooit vertrok
wie weg gaat, wil zich
soms verzwijgen
toch wacht een duif
op verse kruimels brood
laat haar wiekslag horen
en bij de deur lonkt nog
je naam, zo gewoon
zo vertrouwd
maar het huis voelt leeg
en koud, geur en warmte
voorgoed verloren…
Bereik
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.250 Het is nu niet echt anders
en toch ook weer wel
Alsof ik nu pas praat over
wat ik net vertel:
In rust zijn
Bezig, druk
Alleen zijn
Met geluk
Kunnen, doen en weten
Voelen wat ik wil
Willen reiken naar wat
mijn vingers grijpen
Blij zijn,
Vreugdevol verdrietig
Groot zijn en nietig
Groeien en rijpen
Ervaren als hetzelfde…
Moe
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.161 Of ik mezelf niet voor de gek houdt,
Ik niet doe alsof
Geen idee hoe ik ermee om moet gaan
Het masker op en verder leven
En soms boos op alles en iedereen,
vooral op mij.
Uit onmacht dat ik het niet begrijp.
Ik ben zo moe
Moe van mijn gevoelens.
Moe van het leven…
Aanraken
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.361 Het liefst zou je wegkruipen
achter duizend zwarte rokken,
glurend met je ogen dicht
loop je schoorvoetend
totdat je echt niet langer,
kunt doen, alsof je niet ziet
dat de schaamte, de pijn en het verdriet
langs je lichaam stroomt
met elke stap kom je dichterbij
kijk naar mij
zonder ogen dicht.…
Oorverdovend zwijgen
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.208 maar mensen hollen door
en lopen plompverloren
alsof ze niet en nooit
van levensvragen horen,
maar plots die knal,
dat oorverdovend zwijgen,
en dan staat alles stil,
telt nog alleen de liefde
ja, alles valt in 't niet,
alleen de liefde
niet.…
het is als wijn
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.037 vreemd hoe men herinnering wordt
eerst komen de gaten
waar je eerst nog kwaad om wordt
dan de berusting
het verleden roert zich
schept zijn eigen heden
zo lijkt het alsof je mooier wordt
de dieperik verdiept
jij klopt in mijn bloed
beitelt plaatsen in mij
een lichaam dat je zo goed kent
rekt mij op jouw pijnbank uit…
wolken en wat grijs
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
707 wolken
en wat grijs
tikje ondoorzichtig
de zon komt door
maar begint toch
heel voorzichtig
een matte sfeer
iets te benauwd
alsof je adem
dubbelvouwt en
niet naar buiten
lijkt te komen
ik weet de weg
jij kent de plaats
de bank is vrij
kom naar de boom
als we nu
willen dromen…
mijmering
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.104 gisteren stond geborgenheid
in blokletters op de schoorsteenmantel
alsof de tijd geen naam mocht hebben
vandaag de laatste dag van het jaar
drinken bange mensen zich moed in
voor weerom een nieuwe ronde
om vijf voor twaalf schuift men alles
wat tegenzat terzijde...
straks knalt men voor even
de angst aan flarden…
Duistere charme
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
697 Alsof het stralende licht van de tijd dooft
En mij zeeën van herinneringen geeft
Biedt de nacht mij de troost van de dag
Zonder schaamte komt zij elke dag tot mij
Zodat ik dingen zie, die ik overdag niet zag
Wanneer de tijd dan weer gaat schijnen
Laat het de duistere charme verdwijnen…
Sprookje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.658 Mijn lippen zijn gezwollen,
Mijn bloedt kolk door mijn lijf,
De wereld om me heen vergeten,
Alsof ik op wolkjes drijf.
Het voelt als een sprookje,
Samen zij aan zij,
En ik mag er in geloven,
Want je hartje behoort aan mij!…
Zure appel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.082 Vraag me niet mijn ogen te sluiten
voor alle ellende en verdriet
vraag me niet mijn gevoelens te verstoppen
want negeren, dat kan ik niet
Vraag me niet mijn mond te houden
over de harde werkelijkheid
Vraag me niet te doen alsof
Alles goed is in deze tijd
Ik moet hier even doorheen
deze appel is erg zuur
laat me maar even alleen…
Pa
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.151 soms hoor ik nog het zachte
ploffen van je dobber alsof
ik jou tussen 't riet ontwaar
terwijl het beeld verbleekt
de zon hier warmer schijnt
weemoediger ondergaat
waar je verstrooide lichaam
met de tijd verzonk, je ziel
voorgoed met je oude stek
verweven blijft…
Sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 Daar lag het dan
weggedoken voor de zon
alsof het bang was,
om afscheid te nemen
van dit winterse gevoel
daar lag het dan
weggedoken bij een struik
bang om te verdwijnen
in de diepe donkere grond
daar lag het dan
eenzaam in een hoekje
bang om gezien te worden
door die grote warme zon
daar lag het dan
dat laatste,
kleine hoopje sneeuw…
Diepe wateren
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
658 Het woord op jouw armenhuid
en de adem van het ongeboren veulen
met alle liedjes in de zomerwind
gezonken beeldloos in een droom
alsof het bed weer een eiland is
te midden van diepe wateren
lijkt het of ik eindeloos minnaar ben
in een ademloze stilte, later
op de oevers van de draverij
langs de rivieren van het droomland.…
Lokkende haren
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
555 Haar liefde zo sterk
zij zo breekbaar zo broos
lichtvoetig haar tred
in haar toren van ivoor
droomt ze van een wonder
zijn woorden
strelen door donkere haren
de wind doet ze lokken
draag geen sluier
het zou zijn alsof
de zon nooit meer scheen
zich zou verstoppen
achter donkere wolken
zo schrijft hij
zijn naam in haar ziel…
gemis
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.837 ga nu niet weg, vriend
en kus de twijfel van mijn lippen
zeg iets leuks en laat me lachen
terwijl we samen zitten
alsof de aarde nooit zal vergaan
ik zal loslaten
en opnieuw verliezen
naar de sterren kijken
en denken dat jij ook kijkt
in de stilte tussen onze woorden…
lange zwarte dagen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.189 Lange zwarte dagen
Mijn masker wordt zwakker
Mijn pijn sterker
Pijn dat het doet
Als alles gewoon doorgaat
Pijn dat het doet
Als ik ze hoor
Als ik ze hoor lachen
Lachen alsof er niks aan de hand is
Ze missen niks
Ze zien niks
Met de dag worden ze blinder
Blinder voor die lange zwarte dagen…
DE DOOD
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
705 Ik wilde mijn hand terug nemen,
maar ik keek eens goed en
in kwestie van een seconde lag er een dikke laag
van beenderen en stof op mijn hele lichaam
alsof het zo moest.
Wie de dood een hand geeft
is het nooit ter kennismaking alleen
het is een eeuwige dans met hem.…
(l)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
962 zelfs de zon die stopt met schijnen,
alsof 't geluk mijn hart verlaat.
maar telkens voor het echt te laat is,
en 't drijfzand me omsluit
dan pak jij m'n hand en maakt me vrij,
en jij laat me zien wat geluk moet zijn..…
Stukjes onbeschreven
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
517 je hebt me
het boek gegeven
met de grote letters ik
geen plaatsjes
slechts woorden
veel pagina’s nog wit
stukjes onbeschreven
alsof het leven op dat
moment geen zinnen wist
de jaren hebben zich
aaneengeregen in
anekdotes en details
maar om jou goed te lezen
kijk ik je aan en zie de
echte woorden in je ogen staan…
vaar wel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
691 Kijk voorbij
de horizon
droom en kom
vallen in mijn
armen
haar huid zo bleek
haar dialect zo zacht
omdat jij
begrijpt
dat het bloeit
alsof de hemel groeit
het is begonnen
wij dromen
en drukken
het af
op papier
gerecycled
omdat het mag
omdat het leeft
het schrijft en beleeft
rustig in een sneltreinvaart…
Jane
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
512 Zij
Op het terras
van Toro in Zutphen
Zachtjes blazend
tegen de damp van
een organische thee
Haar ogen verborgen
achter zwarte glazen
Een langzame beweging
van haar vingers
alsof ze een sigaret
uit haar mond neemt
Het staren naar
het spoor van sproetjes
op haar slanke arm
Plots haar betoverende glimlach
Ik
Totaal van de kaart…
Maurice Manda
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
836 Het warme hart
Doet het mijne branden
Ik lees je
Alsof ik je hoor
Dankbaarheid verpakt
In jouw gekozen woorden
Onschuldig maar puur
Voor mij veel te veel
Zo herkenbaar jij
De afgekorte woorden
Ogen prikken
Boven een voorzichtige lach
Afstand bestaat niet
Nu ben ik bij je
In de kern getroffen
Een prachtig geschenk…
Maan
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
661 Het lijkt alsof je me wil seinen
dat alles goed gaat, niets mis is.
De zon zal zo ondergaan
en zal de maan in zijn volle glorie
aan het firmament staan.
Jouw bericht is goed overgekomen
en vanaf nu speelt de maan
de hoofdrol in mijn dag- en nachtdromen.…
Huilen hoeft niet.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
790 Japanners tonen geen emotie,
zegt ‘t nieuws plompverloren,
alsof die ellende zichtbaar en wel,
er domweg bij is gaan horen.
Huilen mag je daar alleen,
achter je eigen voordeur
maar er is er geen een,
die nu nog een deur heeft.
Men lacht, en is al blij
dat familie
de narigheid heeft overleefd
en wij?
Wij huilen voor hen!…
Japanners huilen niet.
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
634 Japanners tonen geen emotie,
zegt ‘t nieuws plompverloren,
alsof die ellende zichtbaar en wel,
er domweg bij is gaan horen.
Huilen mag je daar alleen,
achter je eigen voordeur
maar er is er geen een,
die nu nog een deur heeft.
Men lacht, en is al blij
dat familie
de narigheid heeft overleefd
en wij?
Wij huilen voor hen!…
op
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
3.494 verdwaasd
vergeten
onwaar
vanaf hier
verdwaal ik verder
verder
in het donker
flonkerende sterren
achterna
alsof tijd niet bestaat
zweef ik
tot het eindige licht
de morgen in
het begin
van oneindig
lieven
zonder betovering
onbedwelmd
vergeten
lief
zonder jou
de waarheid
nooit geweten
zij was
is
voor altijd
bij…
In volheid gedompeld
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
660 ik voel het zachte
van stilgevallen blaren
waar onder een tapijt
van vergankelijke kleuren
het rusten is begonnen
en mijn ziel zich
al stervende bereidt
op een mogelijk baren
tussen het grijs van boven
en de melange van benee
voel ik me even zo heel
opgenomen
in een immense zee
alsof ik mezelf
met al het zijnde deel…
Ik voel mijn lach
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
790 er woont een merel in mijn tuin
hij zingt van de liefde
op een hartjesdag
hij wakkert het voorjaar aan
alsof er roze stofjes zweven
een proviand voor mijn ziel
ik voel mijn lach
de tobberige wereld
verdwijnt achter een gordijn
van zacht frivool zijn
laat me dromen, verzinnen
zo vlinderachtig, prachtig
deze vreugde minnen…
Duinenkust
snelsonnet
2.5 met 11 stemmen
975 Ik ging, maar ja… alsof je duinen kust…