6648 resultaten.
verstilde tranen
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.108 het zijn de tranen die verstillen
in de echo van jouw zin
die een dak van wanhoop maakte
met een eindeloos begin
hoe kan ik jou ooit zeggen
dat mijn liefde in jou bloeit
dat het voelbaar door blijft stromen
en verloren weder vloeit
geen woord zal jou nu raken
geen zin zal blijvend zijn
slechts de echo zal nog resten
als een steeds hernieuwde…
De Fiets
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
674 Met veel moeite was hij naar boven gegaan,
en tuurde tussen de spijlen van het hout.
Achter dozen zag hij een jeugdvriend staan.
Een stoffige fiets van zo’n vijftig jaar oud.
Op die muffe zolder overdacht hij de dagen
die hij doorbracht op dat sterk gelaste staal.
Dozen vliegen rond als het begint te dagen:
die fiets was de beste vriend van…
Niet verloren...
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.586 Niet verloren
Maar verdwaald
In spoor van eigen stappen
Zie geen boom
Laat staan een bos
Men is daar aan het kappen
Niet verloren
Wel verdwaald
Op grond waar eerst
Het pad was
Ik loop rechtdoor
Maar zie geen spoor
Verlangzaam toch
Mijn pas...…
scan
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
714 je kijkt
door
en
door
mij heen
en terug
van binnen
en
van buiten
ken je mij?…
Muren van Einde
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
457 Mijn hoofd bouwt muren
Buiten mijn weet om
Mijn hoofd slaapt nooit
Ik wil het niet aanzien
Maar Slaap laat niet toe
Totdat Schaduw mij toelacht
En ik mijn metgezel weer zie
Onverschrokken, immer eerlijk
Duisternis luidt zijn naam…
Spiegelen
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.421 Ik ben te dom, ik ben te dik
Ik ben in niets een kei.
Ik spiegel mij aan iedereen
Maar wie spiegelt zich aan mij?…
Ballade
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
670 Mijn ballade
Werd geschreven
Door de trillende handen
Van een verlopen artiest
De woorden
Rollend over het papier
Beschreven niks
Dan pure waanzin
Geen ballade
Was wellicht beter
Maar ijdel als de sterren staan
Gaf ik de opdracht voor mijn eer
Inktzwarte letters
Vingen mijn ziel
Als een gekooide tijger
Langzaam brekend in gevangenschap…
Gevangen gevoelens
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.517 Zachtjes streelt de stilte
Haar gure kou over mijn gezicht
De bries van onrust stormt
Door de nachten naar het licht
Een treurwilg wuift me bescheiden toe
De duistere rust van een lege ruimte
Waarvan ik langzaam de deur dicht doe.…
Vreemdeling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
696 Soms voel ik me een vreemdeling
in de nacht herinner ik mij
verloren liefde, vergeten vriendschap
namen van diegenen die ik ooit
bewonderde maar uit het oog
verloor in een onzichtbaar land
dansend op het maanzand
van een verstrooiend strand
soms zie ik ze terug
en spreek ik uit wat ik
niet durfde zeggen
in de werkelijkheid
zwijg je niet…
tranendal
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
852 de dag triest open
een zwaan richt zich op
en slaat de vijver wakker
de wilg kijkt
in de al dan niet gestegen spiegel
van het water
en lijkt steeds dieper te treuren
haar lange haren laten de vijver niet onberoerd…
De sponningen van het duister
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 Het is niet zozeer dat mijn
hart de vluchtweg is van de bruid, neen
de jonker was van huis uit arm
***
kromme tekens een stip met een haal
met aan het eind dat open maar verwaand
steeds maar weer het antwoord weet
al zijn de vragen onschuldig
doch is het berouw verankerd
in het meisjeshart dat niet één
maar vele kamers had.
en dan…
Nacht
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
1.757 Dan de nacht
onontkoombaar
Donker en lang
Stil zoals altijd
Ogen schitteren
zachte schaduw
De geest creëert
wakkere dromen
Spinsels ratelen
door het duister
Uren vervliegen
tussen nu en morgen…
Geen levende ziel
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
866 en tóch sta ik weer op de brug
zie het diepe niet van de rivier
noch de vele zilverschubben die
zeewaarts zwemmen op haar rug
het zwalkend zwerk is koud en vaag
rillend doe ik mijn kraag omhoog
spreid mijn armen en zie mijzelf
wieken gelijk de raaf, oneindig traag…
Verzwolgen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.068 Soms voel ik mij
als verwaaid blad
Door wind en regen
vertrapt doornat
Koud kleurloos
broos en zo zwak
Nerven gescheurd
los van mijn tak
Liggend op aarde
nevelig vol vocht
Nergens beschutting
tegen kou en tocht
Dan is het wachten
tot ik zal vergaan
Verzwolgen verteerd
niet meer zal bestaan…
Grijs
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
706 ook al stribbelde het licht tegen
zocht de kilte angstvallig
een weg naar buiten
omplooien lange lokken
haar ovale gelaat
dat grijs aftekent
tegen het vale behang
dringt zich een ijzige
stilte op
die langzaam omhoog krult
waardoor haar adem
zichtbaar wegsterft…
Vaag
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
483 was de stilte
nijpend zelfs
langzaam kroop ze
over het uitgestrekte
landschap
waar ze 'n waas
van tranen
achter liet…
Kerst elegie
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.407 zijn kerstboom flonkert vrolijk
de stal oogt warm en sereen
engeltjes twinkelen olijk
maar hij is alleen maar alleen
stille nacht, heilige nacht
kerstborrels verdrinken de tijd
niemand die hem verwacht
hij vergaat van de eenzaamheid
zijn ogen waden door water
langs herinneringen in de nis
met op zijn schoot de kater
en naast hem het gemis…
De eerste dag
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
748 zal niet anders zijn dan de laatste dagen
van hen die hun geest verloren
dag en nacht op zoek naar engelenstof
wordt alleen de duivel opnieuw geboren…
het keukenraam
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
617 hij staart wat uit het keukenraam
de klok tikt langzaam door
verstrijkt de tijd genadeloos
daar zijn geen woorden voor
zijn denken is als vogels
die fladderen in zijn brein
met maar een rustpunt, telkens weer
'kon ik maar bij haar zijn'
zij zit wat suffig in de stoel
speelt met het tafelkleed
de zuster geeft haar stukjes brood
omdat ze…
Ingesloten,
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
647 trekt de muts nog meer
over zijn bevroren oren
er hangt 'n ijspegel aan zijn neus
zo koud was het nog nooit te voren
baant hij zich 'n weg
door het vergeten oude bos
waar niets meer groeien kan
op het bevroren groene mos
vervreemd van donkere bomen
koud de rilling over z'n rug
uren lopend in foute cirkels
vergeten hoe de weg terug…
Knoop
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.191 of is het voor jou voorbij
Vertel me wat je voelt
als je nog geeft om mij
Niets meer zoals toen
dat gelukkige bestaan
Geloof je nog in ons
of leef ik in een waan
Wees open tegen mij
laat me toe of verdwijn
Dan maar niet meer samen
maar alleen eenzaam zijn…
Opgesloten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 Woorden
Al maar woorden
schieten door mijn hoofd
Beelden
allerlei beelden
van de realiteit beroofd
Sneller
alsmaar sneller
raast de wereld voort
Schreeuwen
heel hard schreeuwen
al word ik nooit gehoord…
Meluw
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
463 murw geslagen
staar je in het niets
adem je de kilte
terwijl stilte je omarmt
wordt die lieflijk als een deken
om je heen gedrapeerd
blijven ogen nog lang ontroostbaar…
Alleen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.015 In eenzaamheid.…
Stilverlaten
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.091 Zoveel gedachten en hartzeer
onbevangenheid verstoord
Liefde brandend als een zweer
Vlinders langzaam uitgemoord
Zoveel energie in jou gestoken
maar blijven geloven steeds weer
De honger naar jou nooit gestild
vol hoop en verlangen elke keer
Zoveel tranen om jou gelaten
duizenden dingen uit liefde gedaan
Nu ligt mijn hart daar stilverlaten…
verwarm de pijn
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
681 verlicht de pijn met zachte handen
die langzaam gedachten verlichten
dat eenzaam gevoel verdichten
want soms doet kou de huid verbranden
wel duizend ogen gingen voorbij
slechts terloops een glimp verliezend
twee ogen, ze bleven onvindbaar
misschien wel verloren voorgoed
verwarm mijn pijn met zachte handen
die strelend gedachten verlichten…
treesje
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
475 het jonge gras weet niet
wat komen gaat
weerloos wacht het
op zoete warmte
of een zachte lentebui
de lichte tred
de speelse handen
dragen je
onschuldig verlangen
even maar
het kleine hart weet
wat komen gaat
het wacht - weerloos -
op de zware tred
en de vuile handen
het schreit
het zal niet bloeien
het jonge gras
zo lang…
Manke geest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
508 Woorden die een uitweg vinden
door een manke geest
Het leven is geen feest,
wanneer de touwtjes trekken……
Binnen-kamers
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
743 zij is eenzaam
in de ware betekenis
van dat woord
pratend in zichzelf,
verwacht zij geen
antwoord want wie
hoort haar in de
kamers waar zij leeft,
omringd door bloemen
die niemand meer geeft?…
Ik mis
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
608 Ik mis de koelte van de nacht,
die blik in je ogen,
die mooie lach,
het gevoel dat jij me mag;
ik mis de regen van de nacht,
het zachte geluid tegen mijn raam,
jij die fluistert in mijn oor,
wij twee samen,
we gaan er voor;
ik mis de maan van de nacht,
iemand om mee te praten,
als de stilte aan me vreet,
wanneer je berichtjes niet meer…